Tibetan
རྟེན་འདི་ལ་ནི། །འགྲོས་ཀྱིས་འགྲམ་པ་ལྟ་བུར་མངོན། །སྲིད་པར་ཁྱོད་ལ་རང་འདོད་ཀྱིས། །འགྲོ་བ་གཞར་ཡང་ཡོད་མིན་ན། །གཞན་གྱི་དབང་དང་འཇིགས་མེད་པར། །བློ་དང་ལྡན་པར་སུ་ཞིག་འགྱུར། །མ་འོངས་ཐ་མ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །གུན་ཚེའང་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་སྟེ། །ཁྱོད་འདས་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ། །དེ་ཡང་མི་འགྱུར་དེ་ལྟར་བྱོས། །ཉན་པོ་མཉན་བྱ་འཆད་པོ་རྣམས། །འབྱུང་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་སྟེ། །དེས་ན་མདོར་ན་འཁོར་པ་ནི། །མཐར་མེད་མ་ཡིན་མཐའ་བཅས་མིན། །ཕལ་མོ་ཆེར་ན་མི་རྣམས་ནི། །དམ་པ་མ་ཡིན་ཕྱོགས་ཡོངས་འཛིན། །དེས་ན་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས། །ཕལ་ཆེར་ངེས་པར་ངན་འགྲོར་འགྲོ། །ས་སྟེངས་སྡིག་པའི་རྣམ་སྨིན་ནི། །ཅོ་འདྲི་ཁོ་ན་ཡན་པར་ མཐོང༌། །དེས་ན་སྲིད་པ་གསོད་གནས་དང༌། །མཚུངས་པར་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྣང༌། །རྣམ་ཤེས་གནས་པ་མེད་པ་ལས། །གལ་ཏེ་སྨྱོན་པར་འགྱུར་ན་ནི། །སྲིད་གནས་སྨྱོན་པ་མ་ཡིན་ཞེས། །མཁས་པ་སུ་ཞིག་སྨྲ་བར་འགྱུར། །འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དག །བཟློག་ལ་ཉམས་པ་མཐོང་གྱུར་ཏེ། །དེས་ན་ལས་ཀུན་ཟད་པ་ལ། །བློ་གྲོས་ལྡན་པས་བློ་བསྐྱེད་དོ། །གང་ཚེ་འབྲས་བུ་གཅིག་གི་ཡང༌། །ཐོག་མའི་རྒྱུ་ནི་སྣང་མིན་པ། །དེ་ཚེ་གཅིག་ལ་ཡང་རྒྱས་པར། །མཐོང་ནས་གང་ལ་འཇིགས་མི་འབྱུང༌། །འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་ནི། །འགྲུབ་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །གྲུབ་ལ་ངེས་པར་མཐར་འགྱུར་ན། །དེ་ཡི་དོན་དུ་ཅི་སྟེ་འཇོམས། །ལས་ནི་འབད་པས་བྱེད་འགྱུར་ཞིང༌། །བྱས་ཟིན་འབད་པ་མེད་པར་འཇིག །དེ་ལྟར་གྱུར་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་ཀོ། །ལས་ལ་ཆགས་བྲལ་འགའ་ཡོད་མིན། །འདས་ལ་བདེ་བ་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །མ་འོངས་པ་ལའང་ཡོད་མིན་ལ། །ད་བྱུང་བའང་འགྲོ་ཉིད་དེ། །ཁྱོད་ཀྱི་ངལ་འདི་གང་ཕྱིར་ཡིན། །མཁས་པ་རྣམས་ལ་མཐོ་རིས་ཀྱང༌། །དམྱལ་བ་དང་མཚུངས་འཇིགས་སྐྱེད་འགྱུར། །རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་དེ་རྣམས་ལ། །སྲིད་གང་འཇིགས་པ་མི་སྐྱེད་དཀོན། །གལ་ཏེ་བྱིས་པའང་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཤེས་གྱུར་ན། །སྐད་ཅིག་དེ་ལ་སེམས་དང་ནི། །ལྷན་ཅིག་གཏན་ཏུ་འཇིག་པར་འགྱུར། །སེམས་ཅན་རློམ་པ་ཅན་མིན་དཀོན། །རློམ་ཅན་སྙིང་རྗེ་ལྡན་པ་མེད། །དེས་ན་སྣང་ནས་སྣང་བར་ནི། །འགྲོ་བ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀར་གསུངས། །འདི་ན་ཡུལ་ལོག་གྱུར་པ་ལ། །ཡུལ་ནི་དམིགས་པར་གྲགས་གྱུར་ཏེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཆོས། །རྒྱུ་ཅི་ཞིག་གིས་ཡང་དག་འདོད། །བསོད་ནམས་འབྲས་བུ་ཕྲུག་པ་སྟེ། །དེ་གཞན་ལས་ཡི་བསྲུང
Chinese
于此所依，显如步履之岸边。 于有，若汝随己欲，有情亦无他往处。 无他力与无怖畏，谁能具慧？ 未来无终，一切亦各自之生。 汝逝如是，彼亦不异，如是行。 听者、所听、说者等，出现甚难得。 是故总而言之，轮回非无边亦非有边。 多数人非圣者，乃执持一切方。 是故凡夫众，多半定趋恶趣。 地上罪业之异熟，唯见诘难。 是故有如杀戮之所，于圣者前显现。 若识不住，则或成狂。 谁是智者，会说有中无狂者？ 见诸行等苦，能遮止衰损。 是故于诸业尽灭，具慧者生起智慧。 何时一果，最初之因不显现。 彼时于一亦增长，见已谁不生畏？ 一切果定非成办，成办定有终尽。 何故为彼而摧毁？ 业以勤奋而作，既作已无勤奋而坏。 如是成办，然于汝，于业无有离贪者。 过去无乐，未来亦无有，现生亦唯行。 汝之此劳为何因？ 于智者，天界亦如地狱，生起怖畏。 于彼等一切种，有何有不生怖畏难。 若孩童亦于一切种，知轮回之苦。 刹那彼心与，俱时恒久坏灭。 有情非骄慢者少，骄慢者无有悲悯。 是故从显现至显现，说有情甚难得。 于此颠倒之境，境乃显现。 颠倒之法，以何因视为真实？ 福德之果乃幼童，彼较他守护。
English
In this support, it appears like the bank of a step. In existence, if you follow your own desires, sentient beings have nowhere else to go. Without other power and without fear, who can possess wisdom? The future has no end, and everything is each individual's birth. As you have passed away, so too will it be, act accordingly. Listeners, what is to be heard, speakers, etc., are very difficult to find. Therefore, in summary, samsara is neither endless nor finite. Most people are not saints, but hold onto all directions. Therefore, most ordinary people are destined to go to the lower realms. The ripening of sinful deeds on earth is seen only as questioning. Therefore, existence appears to the saints as a place of slaughter. If consciousness does not abide, then one may become mad. Who is the wise person who would say that there is no madness in existence? Seeing the suffering of beings, etc., one can prevent decline. Therefore, in the exhaustion of all actions, the wise generate wisdom. When the initial cause of even one fruit does not appear, then even in one it increases, having seen this, who would not be afraid? All fruits are definitely not accomplished, and accomplishment definitely has an end. Why destroy for that? Action is done with effort, and once done, it is destroyed without effort. Even if it is accomplished in this way, you have no one who is free from attachment to action. There is no happiness in the past, nor is there any in the future, and the present is only going. What is the reason for your labor? To the wise, even the heavens are like hell, causing fear. In all ways, it is rare for them to have any existence that does not cause fear. If even a child in every way knows the suffering of samsara, in that instant, the mind and together will be destroyed forever. Sentient beings who are not arrogant are few, and the arrogant have no compassion. Therefore, from appearance to appearance, it is said that sentient beings are very difficult to find. In this inverted realm, the realm is known as the object. By what cause is the inverted dharma considered true? The fruit of merit is a child, and it is protected more than others.
Tibetan
་བྱ་ན། །རྟག་ཏུ་གཞན་ལས་བསྲུང་བྱ་གང༌། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་བདག་གིར་འགྱུར། །འཇིག་རྟེན་ཚུལ་ལུགས་གང་དང་གང༌། །དེ་དང་དེ་ལ་ཆོས་རྗེས་འཇུག །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཆོས་པས་ཀྱང༌། །འཇིག་རྟེན་སྟོབས་ལྡན་ལྟ་བུར་ ༄༅།།སྣང༌། །ཡུལ་ནི་དགེ་བས་ཡིད་འོང་ན། །ཡུལ་དེའང་ངན་པར་བརྩི་བ་ཡིན། །གང་ཞིག་བཏང་པ་ཤིས་གྱུར་པ། །དེ་གྲུབ་པ་ཡིས་ཅི་ཞིག་དགོས། །གང་ལ་བཀའ་ལུང་དགོས་མེད་པ། །དེ་ལ་ཆོས་དོན་མེད་པར་འགྱུར། །གང་ཡང་བཀའ་ལུང་དོན་གཉེར་ཉིད། །དེ་ནི་སྐྱེ་ནང་བླུན་ཞེས་བྱ། །མ་འོངས་པ་ཡི་འབྲས་མཐོང་ནས། །ཆོས་འདོད་ཆགས་པས་ཁྱོད་ཆགས་ན། །མ་འོངས་མཐའ་ཉིད་མཐོང་གྱུར་ན། །འཇིགས་པ་མེད་དམ་ཅི་ཞིག་བྱེད། །གླ་བ་ལྟ་བུའི་བསོད་ནམས་ནི། །རྣམ་ཀུན་རྔན་པ་དང་མཚུངས་འགྱུར། །གང་དག་དགེ་བའང་མི་འདོད་པ། །དེ་དག་མི་དགེ་ཇི་ལྟར་བྱེད། །གང་གིས་འགྲོ་བ་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི། །ཚོགས་འདྲ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར། །མཐོང་པར་གྱུར་པ་དེ་དག་ཆེས། །གསལ་བར་གོ་འཕང་དམ་པར་འགྲོ་།གང་དག་ལ་ནི་འཁོར་བ་ན། །ཡུལ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་དགའ་མེད་པ། །དེ་དག་ལ་འདིར་རྣམ་ཀུན་ཏུ། །དགའ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་བཞི་བརྒྱ་པ་ལས་མེ་ཉིད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ལ་ཞེན་པ་སྤང་བའི་ཐམས་བསྟན་པ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བདུན་པའོ།། །།ཇི་ལྟར་མི་མཐུན་མི་རྣམས་ལ། །མཛའ་བ་ཡུན་རིང་མི་གནས་པ། །དེ་བཞིན་ཀུན་ལ་སྐྱོན་ཤེས་ལ། །འདོད་ཆགས་ཡུན་རིང་མི་གནས་སོ། །ལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་ཆགས་ཏེ། །ལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་སྡང་ཞིང༌། །ལ་ལ་དེ་ཉིད་ལ་རྨོངས་པ། །དེ་ཕྱིར་འདོད་པ་དོན་མེད་པའོ། །རྟོག་པ་མེད་པར་འདོད་ཆགས་ལ། །སོགས་ལ་ཡོད་ཉིད་ཡོད་མིན་ན། །ཡང་དག་དོན་དང་རྟོག་པ་ཞེས། །བློ་དང་ལྡན་པ་སུ་ཞིག་འཛིན། །འགའ་ལའང་གང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །བཅིངས་པ་ཞེས་བྱ་ཡོད་མིན་ཏེ། །གཞན་དང་ལྷན་གཅིག་བཅིངས་པ་ལ། །བྲལ་ངར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཆུང་ངུ་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱས་པར་འགྱུར། །ཆོས་གང་ཞིག་ལ་ཐུབ་པ་ཡིས། །ཐར་པའི་བར་དུ་འཕེལ་བར་ ཉིད། །གསུངས་དེར་གང་ལ་གུས་མེད་པ། །དེ་ནི་གསལ་བར་བློ་ལྡན་མིན། །བདག་ནི་མྱ་ངན་འདའ་འགྱུར་ཞེས། །སྟོང་མིན་སྟོང་ལྟར་མཐོང་མིན་ཏེ། །ལོག་ལྟས་མྱ་ངན་མི་འདའ་བར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་གསུང་ངོ༌། །གང་ལས་འཇིག་རྟེན་བསྟན་འབྱུང་བ། །དེ་ལས་འཇུག་པ་གསུངས་པ་སྟེ། །གང་ལས་དོན་དམ
Chinese
那又怎么样呢？ 总是要防范他人的是什么？ 那又如何成为自己的呢？ 什么样的世间习俗， 对此，佛法随之而行。 因此，修行人也， 看起来像世间有权势的人。 吉祥！如果地方因善而令人心旷神怡， 那个地方也被认为是坏的。 无论舍弃什么都变得吉祥， 那成就了又有什么用呢？ 无论对谁都不需要教令， 那对他来说佛法就变得没有意义。 无论谁都在寻求教令， 那就被称为胎里愚。 看到未来的果报， 如果你因贪恋佛法而执着， 如果你看到了未来的尽头， 难道没有恐惧吗？要做什么呢？ 像佣工一样的福德， 在任何情况下都与报酬相同。 那些不想要善的人， 他们又如何作恶呢？ 无论谁将众生的轮回， 视为如幻术师般的集合， 那些人最能， 清楚地走向神圣的地位。 无论对谁来说，轮回中， 地方也不能让他们感到快乐， 对他们来说，在这里任何时候， 快乐都是不合适的。 《四百论》中，关于断除对火所欲受用的贪执之品，即第七品。 正如不和睦的人们， 友谊不能长久存在， 同样，了解一切过失， 贪欲也不能长久存在。 有些人执着于此， 有些人憎恨此， 有些人迷惑于此， 因此贪欲是无意义的。 如果没有分别念，对于贪欲等， 有存在与不存在， 那么，具有智慧的人谁会执着于， 真实义和分别念呢？ 对于任何人来说，没有什么与什么， 被称为束缚， 与他人一起被束缚， 想从中解脱是不合道理的。 些微的福德， 对于此法， 也不会产生怀疑， 仅仅是产生怀疑， 就会让生命变得腐朽。 对于任何佛陀所说的， 直至解脱都在增长的， 在那里对什么没有恭敬， 那显然不是有智慧的人。 我将入灭， 不是以空性，也不是以不空性的方式看待， 以邪见不能入灭， 如来是这样说的。 从何处世间显现， 从那里说进入， 从何处意义低。
English
What about that? What is it that must always be protected from others? How does that become one's own? Whatever worldly customs there are, Dharma follows them. Therefore, even practitioners appear like powerful people in the world. Auspicious! If a place is pleasing due to virtue, that place is also considered bad. Whatever is given up becomes auspicious, what is the use of achieving that? Whoever does not need instructions, for them, Dharma becomes meaningless. Whoever seeks instructions, they are called fools from birth. Seeing the future results, if you are attached due to desire for Dharma, if you see the end of the future, is there no fear? What is to be done? Merit like that of a hired worker is always the same as a reward. Those who do not want virtue, how do they do evil? Whoever sees the cycle of beings as like a gathering of illusionists, those people especially go clearly to a sacred position. For whomever, in samsara, places do not make them happy, for them, here at all times, happiness is not appropriate. The seventh chapter of the Four Hundred Verses on the Practice of Yoga, which teaches the abandonment of attachment to the enjoyment of desired objects by fire itself. Just as friendship does not last long among discordant people, similarly, knowing all faults, desire does not last long. Some are attached to it, some hate it, some are deluded by it, therefore desire is meaningless. If there is no conceptualization, for desire and so on, there is existence and non-existence, then who with intelligence would cling to true meaning and conceptualization? For anyone, there is nothing with what is called bondage, being bound together with others, it is not reasonable to want to be free from it. Even a small amount of merit will not cause doubt about this Dharma. Just having doubt will cause life to become rotten. For whatever Dharma the Thus-Gone One has said to increase up to liberation, whoever has no respect there, that is clearly not an intelligent person. I will pass into nirvana, not seeing it as empty or not empty, with wrong views one cannot pass into nirvana, thus say the Tathagatas. From where the world appears, from there it is said to enter, from where the meaning is low.