Tibetan
་དངོས་པོ་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ་ནི་ཡང་སྐྱེ་བར་བརྟག་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐུག་པ་མེད་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པ་ལ་ནི་བདག་ལས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ཀྱང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་ནི་བདག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་ནི་གནས་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། དངོས་པོ་མ་སྐྱེས་ཤིང་མེད་པ་ལ་གཞན་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་གཞན་ཡང་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ཡང་མེད་དེ། དེ་མེད་ན་གཞན་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཅི་སྟེ་འགྱུར་ན་ནི་དེ་ཉིད་དངོས་པོ་ཡིན་པས་ཡོད་པ་དེ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བར་ཅི་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་བར་བརྟགས་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་མ་སྐྱེས་པས་གཞན་མེད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ནི་བདག་དང་གཞན་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དེ། ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་གཉི་གར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་ནི་གཉི་ག་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །དངོས་པོ་གང་བདག་དང་གཞན་དང་གཉི་ག་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་དག་གཞན་གང་ལས་སྐྱེ་བར་སེམས། དེ་ལྟ་བས་ན་དངོས་པོ་མི་འཐད་དོ། །དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་གང་གི་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར། དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་གཞི་མེད་པར་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་གྱུར་ན། ཡང་གཞན་ཡང༌། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན། །རྟག་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ནི། །ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་དེ་ནི། །རྟག་དང་མི་རྟག་འགྱུར་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་ལྟ་བ་ཡོད་ན་སྐྱོན་ཆེན་པོ་གཞན་འདིར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དེ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དངོས་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡོད་པར་ཁས་ལེན་ན་དེ་ རྟག་པ་འམ། མི་རྟག་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལས་གཞན་དུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རེ་ཞིག་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དེ་རྟག་ན་ནི་རྟག་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། འོན་ཏེ་མི་རྟག་ན་ནི་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཡང་མི་འདོད་དེ་སྐྱོན་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྨྲས་པ། དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང༌། །ཆད་པར་མི་འགྱུར་རྟག་མི་འགྱུར། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང༌། །རྟག་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ལ། ཆད་པར་ལྟ་བར་ཐལ་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། ཁྱོ
Chinese
事物不是从自性产生的，因为对于以自己的自性而存在的事物来说，再次考察产生是没有意义的，并且会陷入无穷的过失。对于以自己的自性而不存在的事物来说，从自性产生的说法也是不合理的。因此，事物不是从自性产生的。事物也不是从他性产生的，因为对于未产生且不存在的事物来说，他性是不合理的。如果这样，如果某物存在，则他物也存在，那么它也不存在。如果它不存在，他物怎么会存在呢？如果存在，那么它本身就是事物，对于已经存在的事物，为什么还要产生呢？因为考察产生是没有意义的。因此，仅仅因为未产生，所以他性不存在。事物也不是从自性和他性两者产生的，因为会陷入如前所述的两种过失。因此，事物不是从两者产生的。如果事物不是从自性、他性和两者产生，那么你认为它从何处产生呢？因此，事物是不合理的。如果事物不存在，那么什么的事物会不存在呢？如果事物和非事物都不存在，那么无根的生和灭又怎么会存在呢？还有，如果承认事物存在，那么就会陷入常和断的观点，因为事物是常和无常的。如果存在事物的观点，那么另一个大过失也会发生，因为如果承认事物存在，那么就会陷入常和断的观点。怎么说呢？就像这样，存在的事物是常和无常的，如果承认任何事物存在，那么它要么是常，要么是无常，因为除此之外是不合理的。这样，如果事物是常，那么就会陷入常的过失，如果它是无常，那么就会陷入断的过失，这也是不希望的，因为过失很大。说道：即使承认事物存在，也不会变成断灭，也不会变成常。就像这样，即使承认事物存在，也不会陷入常的观点，也不会陷入断的观点，你
English
Things do not arise from themselves, because for things that exist by their own nature, it becomes meaningless to examine their arising again, and it would lead to the fault of infinite regress. For things that do not exist by their own nature, the term 'from themselves' is also inappropriate. Therefore, things do not arise from themselves. Things also do not arise from other, because other is not appropriate for things that have not arisen and do not exist. If it were like this, if one thing exists, then another would also exist, but that is not the case. If that does not exist, how could another exist? If it did exist, then that itself would be the thing, so why would there be arising for that which already exists? Because examining arising would become meaningless. Therefore, solely because it has not arisen, other does not exist. Things also do not arise from both self and other, because it would lead to the two faults as previously stated. Therefore, things do not arise from both. If things do not arise from self, other, and both, then from where else do you think they arise? Therefore, things are unreasonable. If things do not exist, then what things would not exist? If things and non-things do not exist, then how could causeless arising and ceasing exist? Furthermore, if you assert that things exist, then you will fall into the views of permanence and annihilation, because that thing is either permanent or impermanent. If the view of things exists, then another great fault will also occur here, because if you assert that things exist, then you will fall into the views of permanence and annihilation. How so? Like this, that which exists is either permanent or impermanent, because if you assert that anything exists, then it will either be permanent or impermanent, because it is not reasonable otherwise. Thus, if that thing is permanent, then you will fall into the fault of permanence, but if it is impermanent, then you will fall into the fault of annihilation, which is also undesirable because the fault is great. It is said: Even if you assert that things exist, you will not become annihilated, nor will you become permanent. Like this, even if you assert that things exist, you will not fall into the view of permanence, nor will you fall into the view of annihilation, you
Tibetan
ད་གཞུང་ལུགས་གསལ་བར་མི་ཤེས་པས་དེ་ལྟར་སེམས་པར་ཟད་དོ། །འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ན། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་སྲིད་པ་མི་འཐད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟག་པ་ནི་དེས་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆད་པ་ནི་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོར་ལྟ་བ་ཡོད་ན་ཡང་སྲིད་པ་འཐད་པས་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡི་འབྱུང་འཇིག་གི །རྒྱུན་དེ་སྲིད་པ་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་རྒྱུན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲིད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ལ། གང་གི་ཕྱིར་རྒྱུ་འགག་བཞིན་པ་ལས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དེའི་ཕྱིར་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་དངོས་པོ་ཡོད་པར་ཁས་བླངས་ཀྱང་སྲིད་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བཤད་པ། གལ་ཏེ་འབྲས་བུའི་འབྱུང་འཇིག་གི །རྒྱུན་དེ་སྲིད་པ་ཡིན་གྱུར་ན། །འཇིག་ལ་ཡང་སྐྱེ་མེད་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ནི་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་འབྱུང་བ་དང་འཇིག་པའི་རྒྱུན་གང་ཡིན་པ་དེ་སྲིད་པ་ཡིན་པར་གྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཁྱོད་ལ་ཆད་པ་ཁོ་ནར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འཇིག་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་འགགས་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྒྱུ་འགགས་པ་ལ་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་ཆད་པ་ཁོ་ནར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། མི་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་ལམ་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་ཡིན་པར་མི་འཐད་དོ། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཀྱང༌། གང་ལ་བརྟེན་ཏེ་ གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་དེ་ཉིད་མིན། །དེ་ལས་གཞན་བའང་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཕྱིར་ཆད་མིན་རྟག་མ་ཡིན། །ཞེས་སྨྲས་པས། དེས་ན་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་གཞན་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ཆད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བཤད་པ། ཁོ་བོས་དེ་སྐད་སྨྲ་མོད་ཀྱི་ཁྱོད་ཀྱིས་དེའི་རྟེན་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དོ། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་འགག་ཅིང་དངོས་པོ་ཉིད་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན། དེ་གཉིས་དེ་ཉིད་དམ་གཞན་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་མི་འགྱུར། འདི་ལྟར་གལ་ཏེ་རེ་ཞིག་རྒྱུས་རྒྱུའི་གནས་སྐབས་སྤངས་ཏེ་འབྲས་བུའི་ག
Chinese
现在因为不清楚正理，所以这样想罢了。像这样，如果承认事物存在，就会陷入常断的过失。这样一来，有（轮回）是不合理的。为什么呢？因为常是恒常存在的缘故，断是不存在的缘故。如果存在对事物的看法，那么有（轮回）也是合理的，因此不会陷入常断的过失。那是怎么样的呢？果从因的生灭，相续即是有的缘故。像这样，果和因的生起和坏灭的相续，那就是有。其中，因为因坏灭的缘故，所以不会陷入常的过失。因为因灭的同时果生起的缘故，所以不会陷入断的过失。因此，像这样，即使承认事物存在，因为有（轮回）的缘故，也不会陷入常断的过失。辩驳：如果果的生灭的相续，就是有的话，灭了也没有生，因就是断灭的过失。如果果和因的生起和坏灭的相续就是有的话，那么你也会陷入断灭的过失。为什么呢？因为坏灭了也没有生起的缘故。像这样，因灭了也没有生起的缘故。这样一来，因灭了也没有生起的缘故，因就只有断灭的过失了。答辩：不会的，因为因和果不是他体的缘故。像这样，因和果是他体是不合理的。你也说过：依赖于什么而生起的，那暂时不是它本身，也不是异于它，因此不是断也不是常。因此，因为因和果不是他体的缘故，因不会断灭。辩驳：我虽然那样说，但你没有理解它的所依的那个本身。像这样，如果事物灭了，事物本身生起，那么这两者怎么不会是同体或异体呢？像这样，如果暂时因舍弃了因的状态，而果的
English
Now, because the correct reasoning is not clear, that's all you think. Like this, if you admit that things exist, you will fall into the fault of permanence and annihilation. If so, it is unreasonable to have (saṃsāra). Why? Because permanence is the reason for being constant, and annihilation is the reason for not existing. If there is a view of things, then having (saṃsāra) is also reasonable, so you will not fall into the fault of viewing permanence and annihilation. How is that? The continuity of the arising and ceasing of the effect from the cause is the reason for existence. Like this, the continuity of the arising and ceasing of the effect and the cause, that is existence. Among them, because the cause is destroyed, it will not fall into the fault of permanence. Because the effect arises while the cause is ceasing, it will not fall into the fault of annihilation. Therefore, like this, even if you admit that things exist, because there is (saṃsāra), you will not fall into the fault of permanence and annihilation. Refutation: If the continuity of the arising and ceasing of the effect is existence, then there is no arising when it is destroyed, and the cause will fall into the fault of annihilation. If the continuity of the arising and ceasing of the effect and the cause is existence, then you will also fall into the fault of annihilation only. Why? Because there is no arising when it is destroyed. Like this, there is no arising when the cause is destroyed. In this way, because there is no arising when the cause is destroyed, the cause will only have the fault of annihilation. Reply: No, because the cause and the effect are not other entities. Like this, it is unreasonable for the cause and the effect to be other entities. You also said: What arises depending on what, that is temporarily not itself, nor is it different from it, therefore it is neither annihilation nor permanence. Therefore, because the cause and the effect are not other entities, the cause will not be annihilated. Refutation: Although I said that, you did not understand the very basis of it. Like this, if things cease and things themselves arise, then how can these two not be the same or different? Like this, if temporarily the cause abandons the state of the cause, and the effect of