Tibetan
་པ་ཡིན་པས་དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བཤད་པ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི། །ལུས་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྐྱེན་དུ་བསྟན། །གལ་ཏེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ། །དེ་སྟོང་ལུས་ལ་ཇི་ལྟར་བརྗོད། །འདི་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ལུས་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་བསྟན་ལ། ཞེས་སྨྲས་པ། འབྲས་བུ་གྲུབ་པས་རྒྱུ་འགྲུབ་པར་འདོད་ལ་རྒྱུ་འགྲུབ་པའི་རིགས་པ་གཞན་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྟོན་ཏེ། ཁོ་བོ་ཅིག་གིས་ལུས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་དེ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་ངོ༌། །ཞེས་བསྟན་པས། འབྲས་བུ་ནི་རྒྱུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་ལུས་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ཉིད་སྟོང་ཞིང་དེ་དག་སྟོང་ན་ལུས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བརྗོད་དེ། ལུས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་དེ་ནི་གཙིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ངེས་སོ། །སྨྲས་པ། ལས་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དང་དེ་དག་ཏུ། མ་རིག་བསྒྲིབས་པའི་སེམས་ཅན་དག །སྲེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་དང་ལྡན། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་ལ། གཞན་ཡང་ཅི་སྟེ་ཁྱོད་རང་ཉིད་ཀྱིས་སྡིག་པའི་ལས་འདི་བྱས་ན། ཁྱོད་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་དགོས་སོ། །ཞེས་ཀྱང་གསུངས་པ། དེའི་ཕྱིར། མ་རིག་བསྒྲིབས་པའི་སྐྱེ་བོ་གང༌། །སྲེད་ལྡན་དེ་ནི་ཟ་བ་པོ། །མ་རིག་པས་བསྒྲིབས་པའི་སེམས་ཅན་སྲེད་པའི་ཀུན་ཏུ་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པ་དང་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དང༌། ཁྱོད་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་དེ་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རེ་ཞིག་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་འཐད་པས་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ཡང་མེད་ལ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ལས་ཀྱང་མི་འཐད་པས། ཟ་བ་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་ཀྱང་རབ་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་བྱེད་ལས་གཞན་མིན་ཞིང༌། །དེ་ཉིད་དེ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་དེ་ཡང་ལས་དེའི་བྱེད་པ་པོ་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་མ་ཡིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་གཞན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་འཁོར་བ་ཡང་འཐད་ལ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །བཤད་པ། ཅི་ཁྱོད་རྩིག་རྨང་མ་བྲེས་པར་པུ་ཤུ་འདོགས་པར་བྱེད་དམ། ཁྱོད་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་དག་རབ་ཏུ་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཟ་བ་པོ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཀོ། །འདི་ལྟར་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་དག་ཉིད་མི་འཐད་ན་ཟ་བ་པོ་འཐད་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ན་ལས་འདི་ནི། །རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཞིང༌། །རྐྱེན་མིན་ལས་བྱུང་ ཡོད་མིན་པ། །དེ་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད། གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ལས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་མི་སྲིད་ལ། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བར་སྨྲ་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ལས་འདི་ཞེས་བྱ་བ་དེ་རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་ངོ༌། །ཞེས་བྱ་བ་མི་སྲིད་པ་དེའི་ཕྱིར། ལས་ནི་རེ་ཞིག་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། རྐྱེན་མ་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལས་མེད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་ལས་དང་བྱེད་མེད་ན། །ལས་སྐྱེས་འབྲས་བུ་ག་ལ་ཡོད། །ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡོད་མིན་ན། །ཟ་བ་པོ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། །གལ་ཏེ་བརྟགས་ན་ལས་ཀྱང་མེད་ལ་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད་དེ། དེ་དག་མེད་ན་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་ལྟ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། ཅི་སྟེ་འགྱུར་ན་ནི་ལས་ལས་སྐྱེས་པའི་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པ་དང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུར་འགྱུར་བས་དེ་ནི་མི་འདོད་དེ་སྐྱོན་དུ་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ཅི་སྟེ་འབྲས་བུ་མེད་ན་ཟ་བ་པོ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་འབྲས་བུའི་ཟ་བ་པོར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན་འབྲས་བུ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། དེ་མེད་ན་དེ་གང་གི་ཟ་བ་པོར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་ཟ་བ་པོ་ཡོད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སླུ་བའི་ཚིག་ཙམ་དུ་ཟད་དོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་ཟ་བ་པོ་དག་མི་འཐད་ན། འཁོར་བ་ཇི་ལྟར་འཐད་པར་འགྱུར། །སྨྲས་པ། ཅི་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་ཟ་བ་པོ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཤིན་ཏུ་ངེས་པ་ཡིན་ནམ། བཤད་པ། གང་ལ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་དེ་ལ་ཡོད་དོ་ཞེ་འམ། མེད་དོ་ཞེས་སྨྲ་པར་ག་ལ་རིགས། སྨྲས་པ། དེ་འདིར་དངོས་པོ་ཡོད་པ་གང་ཡིན། བཤད་པ། དངོས་པོ་ཡོད་པ་ག་ལ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཡོད་པར་འཛིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དེས་ཟུང་ཤིག །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པ་སྙོན་བྱེད་པ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཡིས། །སྤྲུལ་ཞིང་སྤྲུལ་པའང་ གཞན་སྤྲུལ་བྱེད། །སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་གཞན་དག་ལྟར། །དེ་བཞིན་བྱེད་པོས་ལས་གང་བྱས། །དེ་ཡང་སྤྲུལ་པའི་རྣམ་པ་བཞིན། །དཔེར་ན་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་གཞན་ཞིག །སྤྲུལ་པ་མཛད་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་ལས་དང་ལུས་རྣམས་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་དག །དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་ལྟ་བུ་དང༌། །སྨིག་རྒྱུ་རྨི་ལམ་འདྲ་བ་ཡིན། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་སྤྲུལ་པ་བྱེད་པ་དང༌། སྤྲུལ་པ་དང༌། དྲི་ཟའི་གྲོང་ཁྱེར་དང༌། སྒྱུ་མ་དང༌། སྨིག་རྒྱུ་དང༌། རྨི་ལམ་ལྟ་བུའི་ལས་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་དང་ལུས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་འབྲས་བུ་དང་ཟ་བ་པོ་དག་ལ། ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དང་ལྡན་པ་ཡང་དག་པར་སྨྲས་པ་ཡོད་དོ། །ཞེ་འམ་མེད་དོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་སྨྲ་བར་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་ཡིན་ལ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྟ་བ་དག་ལས་ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་ཆད་པར་ལྟ་བའི་སྐྱོན་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཁོ་བོས་དངོས་པོ་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཤིན་ཏུ་ངེས་པར་བྱས་པ་དེ་གཟུང་བར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང་ཟ་བ་པོ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལུས་བསྟན་པ་དག་ཀྱང་འཐད་ལ། རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཡང་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཞིང་འཁོར་བ་ཡང་འགྲུབ་པོ། །ལས་དང་འབྲས་བུ་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་བདུན་པའོ།། །།དབུ་མ་རྩ་བའི་འགྲེལ་པ་བུད་དྷ་པཱ་ལི་ཏ། བམ་པོ་བདུན་པ། སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་ལྟ་བ་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་དེ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་གང་ཡིན་པ་དང་ཇི་ལྟར་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་སྨྲོས་ཤིག །བཤད་པ། དང་པོ་བརྩམས་ཚུན་ཆད་ནས་དེ་ཁོ་ན་རབ་ཏུ་བསྟན་པར་བྱས་སོ། །མདོར་ན་ཕྱི་དང་ནང་ལ་བདག་མེད་པ་བདག་གི་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ནའི་དམ་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཁོ་ ནའི་ལྟ་བ་བསྒོམས་པས་ནི་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྨྲས་པ། ཇི་ལྟར་ཕྱི་དང་ནང་ལ་བདག་མེད་པ་དང༌། བདག་གི་མེད་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བར་
Chinese
因此，由于果具有自性，所以业和烦恼也唯有自性。说道：业和烦恼，是身体的因。如果业和烦恼，是空性，身体怎么说？对此，你说业和烦恼是身体的因。说了，因为果成立，所以想要因成立，但一点也不显示因成立的其他道理。我们认为身体的因，即业和烦恼，是依缘而生的，所以是自性空。这样显示，果是因的功德的自性，因此，如果身体的因，即业和烦恼本身是空性，如果它们是空性，身体就具有自性。这样说是怎么说的呢？身体具有自性。这句话肯定是不重要的。说道： 业是真实存在的，为什么呢？因为有享受业果的享用者。对此，世尊在那些经中也说：被无明遮蔽的有情，具有贪爱的系缚。还说，如果你自己做了这个罪业，你自己必须体验它的成熟。因此，被无明遮蔽的众生，具有贪欲，就是享用者。被无明遮蔽的有情，具有贪爱的系缚，以及你自己必须体验它的成熟，这些所说的是享受业果的享用者。因此，暂时来说，享受业果的享用者是合理的，所以没有的果也没有，没有作者的业也不合理。因为有享用者，所以作者和业也完全成立。而且，作者与业不是他者，也不是那同一个。现在，享受业果的享用者也不是那个业的作者之外的他者，因为会体验自己的成熟。
English
Therefore, since the result has its own nature, karma and afflictions also only have their own nature. It is said: Karma and afflictions are shown to be the cause of bodies. If karma and afflictions are emptiness, how can the body be spoken of? To this, you say that karma and afflictions are shown to be the cause of bodies. It is said that because the result is established, one wants the cause to be established, but does not show any other reason for the cause to be established. We think that the cause of the body, that is, karma and afflictions, arises dependently, so it is empty of its own nature. Thus it is shown that the result is to be regarded as the nature of the qualities of the cause, therefore, if the cause of the body, that is, karma and afflictions themselves are emptiness, and if they are emptiness, the body has its own nature. How is it said that the body has its own nature? This statement is certainly not important. It is said: Karma is truly existent, why? Because there is an enjoyer who enjoys the fruit of karma. To this, the Bhagavan also said in those sutras: Sentient beings obscured by ignorance are endowed with the bondage of craving. It is also said that if you yourself have done this sinful deed, you yourself must experience its maturation. Therefore, beings obscured by ignorance, who have desire, are the enjoyers. Sentient beings obscured by ignorance, who have the bondage of craving, and what is said that you yourself must experience its maturation, these are the enjoyers who enjoy the fruit of karma. Therefore, for the time being, the enjoyer who enjoys the fruit of karma is reasonable, so there is no non-existent result, and karma without a doer is also unreasonable. Because there is an enjoyer, the doer and karma are also completely established. Moreover, the doer and the karma are not other than each other, nor are they the same. Now, the enjoyer who enjoys the fruit of karma is also not other than the doer of that karma, because one will experience one's own maturation.
Chinese
如是说之故。非异亦非不异，以近取异故。如是则轮回亦合理，且不至恒常与断灭之过失。 释曰：汝岂于未掘地基而悬挂葫芦耶？汝于作者与业及果尚未成就之情况下，即成立受用业果之食者耶？如是作者与业及果自身不合理，则食者如何合理？如何耶？何以故此业非从缘生，亦非从非缘生，是故作者亦无。何以故说缘起者，彼等说此业是从缘生，是不可能；说无因生者，彼等说此业是从无因生，是不可能故。业暂且非从缘生，亦非从非缘生。何以故业不存在，故无业之作者亦不存在。若业与作者皆无，从业所生之果又怎会有？若果不存在，则食者又怎会有？若观察则业亦无，作者亦无，彼等若无，从业所生之果又怎会有？若有，则成非从业所生之果，及从无因而生之果，然此不欲，以成过失之故。今若果不存在，则食者又怎会有？如此成为果之食者，则彼果亦不合理，彼若无，则彼成何者之食者？如是作者与业及果与食者存在，如是之说是欺诳之语而已。作者与业及果与食者不合理，则轮回如何合理？ 问：作者与业及果与食者与烦恼等皆无耶？如是之说是否甚为确定？ 释曰：于何者是缘起，于彼是说有耶？抑或说无耶？ 问：彼于此等
English
It is said so. It is neither different nor not different, because the close taking is different. In that case, samsara is also reasonable, and it will not lead to the faults of permanence and annihilation. Explanation: Do you hang gourds without digging the foundation? Do you establish the eater who enjoys the fruits of karma when the agent, action, and result have not yet been accomplished? If the agent, action, and result themselves are not reasonable, how can the eater be reasonable? How is it? Why is this action not born from conditions, nor born from non-conditions, therefore there is no agent either. Why is it that those who speak of dependent origination, it is impossible for them to say that this action is born from conditions; for those who say it is born from no cause, it is impossible for them to say that this action is born from no cause. Action is temporarily neither born from conditions, nor born from non-conditions. Why is it that action does not exist, therefore there is no agent without action either. If action and agent are both absent, how can there be a result born from action? If the result does not exist, how can there be an eater? If examined, there is no action, and there is no agent, if they are absent, how can there be a result born from action? If there is, it becomes a result not born from action, and a result born from no cause, but this is not desired, because it becomes a fault. Now if the result does not exist, how can there be an eater? In this way, becoming an eater of the result, then that result is also unreasonable, if it is absent, then of what does it become the eater? Thus, the agent, action, result, and eater exist, such a statement is merely a deceptive word. If the agent, action, result, and eater are not reasonable, how can samsara be reasonable? Question: Are the agent, action, result, eater, and afflictions all absent? Is such a statement very certain? Explanation: Is it said that what is dependently originated exists in that? Or is it appropriate to say that it does not exist? Question: That in these
Chinese
什么是实有？ 回答：哪里有实有呢？为了遣除执着实有，就用它来摄受吧！如何否定化现呢？以圆满的神变，化现并且所化现的，也化现其他的。那个化现也像其他一样。同样，作者做了什么业，那也是化现的形态。例如，化现化现其他的化现，就像化现所做的那样。烦恼、业和身体等，作者和果，如干闼婆城一样，如阳焰、梦幻一样。因此，像那样化现，以及化现，干闼婆城，幻术，阳焰，梦幻一样的业，以及烦恼和身体，作者和果，以及食者等，具有完全的分别，真实宣说是有。那么，如何能说是有或者没有呢？像这样，所有执着于实有和非实有的分别，都与常断的过失相关联。而缘起则与实有和非实有的观点相异。因此，从常断的观点中解脱出来。因此，我所说的实有是依待而安立的。要抓住这个非常确定的观点。这样，作者、业、果、食者、烦恼和身体的阐述也是合理的，也不会陷入常断的过失，轮回也能成立。名为观察业与果，第十七品完毕。邬摩根本释 बुद्धपालीत（Buddhapālita，佛护），第七卷。提问：如果认为实有和非实有会导致常断的过失，那么你的那个真实是什么？以及如何才能证悟那个真实？请说出来。回答：从一开始就已经详细地阐述了那个真实。简而言之，无论内外，认为无我以及无我所的观点，那就是殊胜的真实。通过修习那个真实的观点，就能证悟那个真实。提问：如何才能认为内外无我以及无我所呢？