Tibetan
པ་དག་བྱེད་པ་པོས་འཐོབ་པ་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཚེ་འདི་འམ་སྐྱེས་པ་འམ་ལན་གྲངས་གཞན་ལ་རྐྱེན་གྱི་བྱེ་བྲག་དེ་དག་གིས་མྱོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། མ་སྐྱེས་པ་རྐྱེན་ལ་ལྟོས་པ་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པ་དེ་ཆུད་མི་ཟ་བས་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་བྱེད་ཅི་སྟེ་དེ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དེས་བྱེད་པ་པོ་ལ་འབྲས་བུ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་མྱོང་བར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལ་ཆུད་མི་ཟ་བས་ཡང་བྱར་ཅི་ཡོད། ཅི་སྟེ་སྐྱེས་ཀྱང་རེ་ཞིག་དེས་བྱེད་པ་པོ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་མྱོང་བར་མི་བྱེད་ན་ནི་གང་གིས་དེ་སྐྱེས་སོ། །ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན། གལ་ཏེ་དེ་སྐྱེས་ཀྱང་བྱེད་པ་པོ་ལ་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དག་མྱོང་བར་མི་བྱེད་ན་ནི་ཕྱིས་ཀྱང་དེས་དེ་ལ་ཅི་ཡང་བྱེད་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཕྱིས་བྱེད་པ་པོ་ལ་དེ་འབུལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་སུ་ཞིག་ཡིན་པར་འགྱུར། དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་ཁོ་ནའི་དོན་རྣམ་པར་མ་ཤེས་ནས་ཆུད་མི་ཟ་བའི་ཚིག་ཙམ་ལ་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞི་བར་བྱས་ནས་མང་པོ་དང་སྣ་ཚོགས་པ་དང་སྙིང་པོ་མེད་པ་དེ་སྙེད་ཅིག་སྨྲས་སོ། །འདི་ལྟར་ལས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ལྟར་ངེས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན། གལ་ཏེ་ལས་ལ་དངོས་ཉིད་ཡོད། །རྟག་པར་འགྱུར་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གལ་ཏེ་ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་ན། རྟག་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་ནི་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གཞན་དུ་འགྱུར་བར་མི་འཐད་དོ། །དེའི་ཕྱིར། ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །རྟག་ལ་བྱ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ལས་རྟག་པ་ཉིད་མིན་ན་མ་བྱས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྟག་པ་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟག་པ་མི་འགྱུར་བའི་ཆོས་ཅན་ལ་ནི་ཡང་བྱ་བ་མི་འཐད་དོ། །ལས་མ་བྱས་པ་རྟག་པའི་འབྲས་བུར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་རྟག་པ་ལ་འགྱུར་བ་མི་འཐད་དོ། །ཅི་སྟེ་ལས་རྟག་པ་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཡང་དེའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་དང་ཕྲད་པར་ རྟོག་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། ཅི་སྟེ་ལས་ནི་མ་བྱས་ན། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་འཇིགས་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་ལས་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ན། དེ་ལྟ་ན་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པས་འཇིགས་པར་འགྱུར་ཏེ། འདི་
Chinese
由作者获得的被称为异熟。也就是说，如果在此生、来生或其他次数中，因各种不同的因缘而感受，那么未生、依赖因缘、取决于因缘的事物，如何以不虚耗的方式执持呢？如果它是已生的，那么它必须使作者感受果报，即快乐和痛苦。如果是这样，那么它又有什么不虚耗的作用呢？如果即使已生，暂时它也不使作者感受快乐和痛苦，那么谁使它生起呢？要知道，那是什么已生的特征？如果即使它已生，也不使作者感受快乐和痛苦，那么之后它也不会对它做任何事，之后谁又会把它献给作者呢？因此，不了解它本身的意义，只是将不虚耗的词句当作实有来平息，说了这么多繁多、杂乱、没有意义的话。像这样，业仅仅是无自性的。因为无自性，所以是未生的。因为是未生的，所以不会虚耗。应该如此确定地看待。否则，如果业有实体，无疑会变成常恒。如果业有自性，无疑会变成常恒。像这样，自性是不变的，所以不应变成其他的。因此，业不会变成未作的，因为常恒没有作用。如果业不是常恒，就会变成未作的。为什么呢？因为常恒没有作用。像这样，对于具有不变性质的常恒来说，再做任何事是不合理的。未作的业如何成熟为常恒的果报呢？像这样，对于常恒来说，变化是不合理的。如果认为业是常恒不变的，但会与由其因产生的果报相遇，即使那样，如果业是没有造作的，那么与未造作的相遇就会变得可怕。这
English
What is obtained by the doer is called maturation. That is, if it is experienced in this life, or in a future life, or in other instances, due to various specific conditions, how does that which is unborn, dependent on conditions, and reliant on conditions, hold in a way that is not wasted? If it is already born, then it must cause the doer to experience the fruits, namely happiness and suffering. If that is the case, then what further purpose does it serve to be non-wasted? If, even having arisen, it does not for a while cause the doer to experience happiness and suffering, then who caused it to arise? What is the characteristic of that which is known as having arisen? If even having arisen, it does not cause the doer to experience happiness and suffering, then afterwards it will not do anything to it, and who will be the one to offer it to the doer later? Therefore, without fully understanding the meaning of that alone, merely pacifying with the words of non-wastage as if they were real, so many numerous, diverse, and meaningless things have been said. Thus, karma is only devoid of inherent existence. Because it is devoid of inherent existence, it is unborn. Because it is unborn, it will not be wasted. It should be viewed as certain in that way. Otherwise, if karma had substantiality, there would be no doubt that it would become permanent. If karma were to have inherent existence, there would be no doubt that it would become permanent. In this way, since inherent nature is unchanging, it is not reasonable for it to change into something else. Therefore, karma would become unmade, because the permanent has no action. If karma is not permanent, it would necessarily become unmade. Why? Because the permanent has no action. In this way, for the permanent, which has the nature of being unchanging, it is not reasonable to do anything further. How could unmade karma ripen into a permanent result? In this way, change is not reasonable for the permanent. If it is thought that karma is permanent and unchanging, but it encounters the result that arises from its cause, even then, if karma is unmade, then encountering the unmade would become frightening. This
Tibetan
ལྟར་དེ་ལས་མི་དགེ་བ་མ་བྱས་སུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་ལ་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་དེས་ན་འབྲས་བུ་མི་འདོད་པ་འོང་བར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། ཚངས་སྤྱོད་གནས་པ་མ་ཡིན་པའང༌། །དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ལས་མ་བྱས་པ་ཡིན་ན་དེ་ལ་སྐྱོན་ཆེན་པོ་གཞན་འདིར་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་གིས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་མ་བྱས་ཀྱང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འགའ་ཡང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པར་མི་འཐད་པ་དང༌། གང་གིས་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་མ་སྤྱད་ཀྱང་དེ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའི་ཕྱིར་ཡང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཡང༌། །འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཙོམ་མེད། །དེ་ལྟར་ལས་བྱས་པ་མ་ཡིན་ན་འཇིག་རྟེན་པ་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ཞིང་ལས་དང་ཉོ་ཚོང་དང་ཕྱུགས་བཙལ་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟེན་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་རིགས་པ་དང༌། བཟོ་དང༌། སྒྱུ་རྩལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། དེ་དག་གི་ལུང་འབོགས་པ་གང་དག་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་དག་ལ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་འོང་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང༌། བསོད་ནམས་དང་ནི་སྡིག་བྱེད་པའི། །རྣམ་པར་དབྱེ་བའང་འཐད་མི་འགྱུར། །ལས་མ་བྱས་པ་ཡིན་ན་འདི་ནི་བསོད་ནམས་བྱེད་པའོ། །འདི་ནི་སྡིག་པ་བྱེད་པའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དེ་དག་ཀྱང་འཐད་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་མ་བྱས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ཡང་འཐོབ་ པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། དེ་ཡི་རྣམ་སྨིན་སྨིན་པར་འགྱུར། །ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་སྨིན་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གང་ཕྱིར་ལས་གནས་པ། །དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ཕྱིར། །གལ་ཏེ་ལས་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཡང་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པར་འགྱུར་བ་ཡང་ཡིན་ན། དེ་ལྟ་ན་དེའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སྨིན་ཟིན་པར་གྱུར་ཀྱང་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྣམ་པར་སྨིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ལས་ངེས་པར་གནས་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པས། ཇི་ལྟར་དེ་སྔོན་ངོ་བོ་ཉིད་ངེས་པར་གནས་པ་ན། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ། ད་ལྟར་ཡང་ངེས་པར་གནས
Chinese
像那样，即使没有造作不善业，因为那不善业仅仅存在于他那里，因此会产生不想要的果报，所以会对他产生巨大的恐惧。另外，不持梵行也会成为他的过失。如果业没有造作，那么另一个巨大的过失也会降临到他身上，即：虽然某人没有行不净行，但因为不净行存在，所以任何人都不应安住于行梵行；以及，虽然某人没有行不净行，但因为他那里仅仅存在梵行，所以安住于梵行也变得毫无意义，因此也会导致不持梵行。同样，所有名言也无疑会与自相矛盾。如果像这样业没有造作，那么世间人为果报而造作名言，如农耕、贸易、畜牧、依附国王等等，以及精通理学、工巧、技艺，以及那些引用的教证，所有这些都会与自相矛盾。为什么呢？因为会导致造作和不造作都产生果报。另外，善业和恶业的区分也将变得不合理。如果业没有造作，那么“这是造作善业”，“这是造作恶业”的区分也将变得不合理。为什么呢？因为会导致所有未造作的善业和不善业都存在，并且也会获得它们的果报。还有，它的异熟果会成熟，异熟果会一次又一次地成熟。如果因为业存在，所以自性存在。如果那个业既是自性存在的，也会产生果报，那么它的异熟果即使已经成熟，也会一次又一次地成熟。为什么呢？因为如果业必定存在，那么自性就存在。就像它先前自性必定存在时，产生了果报一样，现在也必定存在。
English
Likewise, even if one has not committed non-virtuous deeds, because that non-virtue exists in him alone, undesirable results will occur, and great fear will arise in him. Furthermore, not abiding in celibacy will also become a fault for him. If karma is not created, then another great fault will also befall him, namely: although someone has not engaged in impure conduct, because impure conduct exists, no one should abide in practicing celibacy; and, although someone has not engaged in impure conduct, because celibacy exists in him alone, abiding in celibacy also becomes meaningless, therefore it will also lead to not abiding in celibacy. Similarly, all terms will undoubtedly contradict themselves. If karma is not created in this way, then worldly people create terms for the sake of results, such as farming, trade, animal husbandry, reliance on kings, and so on, as well as mastering logic, crafts, and arts, and all the quoted teachings, all of these will contradict themselves. Why? Because it will lead to both creating and not creating producing results. Furthermore, the distinction between meritorious deeds and sinful deeds will also become unreasonable. If karma is not created, then the distinctions such as "this is creating meritorious deeds" and "this is creating sinful deeds" will also become unreasonable. Why? Because it will lead to all uncreated virtuous and non-virtuous deeds existing, and their results will also be obtained. Moreover, its ripening will ripen, and the ripening will ripen again and again. If because karma exists, therefore self-nature exists. If that karma is both self-nature existing and will produce results, then its ripening, even if it has already ripened, will ripen again and again. Why? Because if karma necessarily exists, then self-nature exists. Just as it previously necessarily existed in self-nature, and produced results, so too it necessarily exists now.
Tibetan
་པས། དེའི་ཕྱིར་དེས་ན་ཡང་འདི་ན་གཞན་དུ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་བྱ་དགོས་སོ། །ཡང་ན་ནི་ངེས་པར་གནས་པར་འདྲ་ཡང་གང་གིས་སྔོན་ནི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པར་གྱུར་པ་ལ་དེ་ནི་ཡང་དང་ཡང་དུ་སྐྱེད་པར་མི་བྱེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་གཏན་ཚིགས་བསྟན་པར་བྱ་དགོས་སོ། །སྨྲས་པ། ཁྱོད་ནི་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པའི་སྐྱོན་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པ་འབའ་ཞིག་བྱེད་པར་ཟད་ཀྱི། འདི་ལྟར་ན་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་སྟོན་ན། དེའི་ཕྱིར་གལ་ཏེ་གང་གིས་ལས་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཡིད་ཆེས་པར་འགྱུར་བ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་དུ་སྟོན་པའི་རིགས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ལྟ་ན་དེ་སྟོན་ཅིག །བཤད་པ་ཉོན་ཅིག །ལས་འདི་ཉོན་མོངས་བདག་ཉིད་ན། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཡང་དག་མིན། །གལ་ཏེ་ཉོན་མོངས་ཡང་དག་མིན། །ལས་ནི་དེ་ཡི་ཇི་ལྟར་བྱས། །ལས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་སེམས་དང་ལྡན་པའི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱིས་བྱེད་པ་ནི་ལས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉོན་མོངས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཉོན་མོངས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་དེ་དག་ཡང་དག་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་ལས་གང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དངོས་པོ་ ནི་ཡང་དག་པ་སྟེ་ཉོན་མོངས་པའི་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་སྟེ། འོག་ནས་ཀྱང༌། གང་དག་སྡུག་དང་མི་སྡུག་པའི། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་རྟེན་འབྱུང་བ། །དེ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མེད། །དེ་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་ཡང་དག་མེད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ལས་གང་གི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དེ་དག་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཞིང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །འོ་ན་ད་ལས་ཅི་ཞིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ལས་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ལ། ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལས་དང་ཉོན་མོངས་ཞེས་སྨྲའོ། །སྨྲས་པ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་ནི་ལུས་རྣམས་ཀྱི་རྐྱེན་དུ་བསྟན་ལ་ལུས་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད
Chinese
因此，因此也必须在此处另外产生果实。或者，即使看起来是确定的，但对于先前已经产生果实的事物，也不会再次产生。必须展示这种差别的理由。答：你只是完全地完成了业具有自性的过失，像这样，业没有自性，这一点你一点也没有展示。因此，如果有什么理由能让我相信业没有自性，请展示它。听我说，这个业是烦恼的自性，那些烦恼不是真实的。如果烦恼不是真实的，业是如何产生的？所谓的业，是从烦恼的因产生的。像这样，由具有烦恼的心所驱使的身、语、意所作的就是业。因此，从烦恼的因产生，具有烦恼的自性，是烦恼的本体，所以不是自性存在的。“烦恼不是真实的”，意思是，作为业的本体的那些烦恼也不是真实存在的。它的事物不是真实的，即不是作为烦恼的事物而存在，所以不是自性存在的。这是总结性的陈述。下面也会说：“凡是依赖于可爱和不可爱的颠倒之物，它们都不是自性存在的，因此烦恼不是真实的。”如果作为业的本体的那些烦恼不是真实的，也不是自性存在的，那么现在业会成为什么的本体呢？因为业是从烦恼的因产生的，而烦恼是从颠倒的因产生的，所以才说业和烦恼。答：业和烦恼确实是自性存在的，为什么呢？因为它们的果实是自性存在的。在此，业和烦恼被显示为身体的因，而身体是自性存在的。
English
Therefore, it is necessary to produce fruit elsewhere in this place. Or, even if it seems certain, it does not produce again and again what has already produced fruit before. The reason for this difference must be shown. Reply: You are only completely accomplishing the fault of karma having inherent existence. In this way, you are not showing even a little that karma does not have inherent existence. Therefore, if there is any reason that would make me believe that karma does not have inherent existence, please show it. Listen to the explanation. This karma is the nature of affliction, and those afflictions are not real. If afflictions are not real, how is karma done by it? What is called karma arises from the cause of affliction. Thus, actions done by body, speech, and mind possessed by an afflicted mind are called karma. Therefore, since it arises from the cause of affliction, is of the nature of affliction, and is the essence of affliction, it is not inherently existent. "Those afflictions are not real" means that those afflictions, which are the nature of karma, are also not truly existent. Their entity is not real, that is, it does not exist as the entity of affliction itself, so it is not inherently existent. This is a concluding statement. Further below, it will also say: "Those that arise dependently on what is agreeable and disagreeable, and are inverted, are not from inherent existence. Therefore, afflictions are not real." If those afflictions, which are the nature of karma, are not real and are not inherently existent, then what will karma be the nature of? Because karma arises from the cause of affliction, and afflictions arise from the cause of inversion, therefore karma and affliction are spoken of. Reply: Karma and afflictions are indeed inherently existent. Why? Because their fruit is inherently existent. Here, karma and afflictions are shown as the cause of bodies, and bodies are inherently existent.