Tibetan
་རིགས་པས་ཀྱང་དཔྱད་ན་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་ལས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་མེད་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་མེད་ན་འབྲས་བུ་མེད་དོ། །དེ་མེད་ན་ཟ་བ་པོ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དབེན་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཡང་དག་མཐོང་ཕྱིར་ལས་སྟོང་པར། །ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་ན་ནི། །ལས་མི་འབྱུང་སྟེ་ལས་མེད་ན། །ལས་ལས་གང་བྱུང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བའི་རྒྱུ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་ན་ལས་ནི་མི་འབྱུང་ངོ༌། །ལས་དེ་མེད་ན་ལས་དེ་ལས་བྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མི་འབྱུང་ངོ༌། །འདིར་སྨྲས་པ། ད་ཅི་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཡོད། འདིར་བཤད་པ་ཡོད་དོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་དེ་བཞིན་གཤེགས། །དེ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྤྲུལ་པ། །སྤྲུལ་པ་མཛད་ལ་སྤྲུལ་དེས་ཀྱང༌། །སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པར་བྱེད། །དེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྤྲུལ་སྟོང༌། །སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་སྨོས་ཅི་དགོས། །རྟོག་པ་ཙམ་གང་ཅི་ཡང་རུང༌། །དེ་དག་གཉི་ག་ཡོད་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་བྱེད་པོ་སྤྲུལ་པར་མཚུངས། །ལས་ནི་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་དང་མཚུངས། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཡིན། །རྟོག་ཙམ་གང་ཅིའང་རུང་བར་ཡོད། །ཇི་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་སྤྲུལ་པ་མཛད་ལ། སྤྲུལ་པ་དེས་ཀྱང་སྤྲུལ་པ་གཞན་ཞིག་སྤྲུལ་པར་བྱེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་སྤྲུལ་པ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ན། སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས། ཇི་ལྟར་རྟོག་པ་ཙམ་གང་ཅི་ཡང་རུང་བ་གཉི་ག་ལ་ཡང་ཡོད་པ་ལྟར་ལས་ཀྱང་དེ་དང་འདྲའོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་ལས་ཡོད། །མྱ་ངན་འདས་ལས་བྱེད་པོ་མེད། །གལ་ཏེ་མེད་ན་ལས་སྐྱེད་པའི། །འབྲས་བུ་སྡུག་དང་མི་སྡུག་མེད། །གལ་ཏེ་ལས་རང་བཞིན་ཡོད་ན་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཕན་ཆད་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང༌། ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད་པར་ཡང་ལས་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་ནི་ལས་ཀྱིས་སྐྱེད་པའི་འབྲས་བུ་སྡུག་དང་མི་སྡུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མེད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། མདོ་སྡེ་ལས་ཡོད་དོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་ན་དེ་ཇི་ལྟར་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར། འདིར་བཤད་པ། ཡོད་ཅེས་པ་ཡོད་མེད་ཅེས་པའང༌། །ཡོད་དེ་ཡོད་མེད་ཅེས་དེའང
Chinese
如果以理智来观察，如果果不是自性存在，那么业就不存在。如果业不存在，那么作者就不存在。如果业和作者都不存在，那么果就不存在。如果果不存在，那么受用者就不存在，因此是寂静的。此外，为了正确地见到业的空性，如果能够很好地理解，业就不会产生，如果业不存在，那么从业中产生的任何事物都不会产生。因此，如果能够很好地理解见到空性的原因，即业的自性空性，那么业就不会产生。如果业不存在，那么从业中产生的任何事物也不会产生。这里有人说：现在难道仅仅是不存在吗？或者有些是存在的？这里说的是存在的。如果问：如何存在呢？就像世尊如来，以神通变化，变化者在变化的同时，又变化出其他的变化。从那之中，如来的变化是空性的，变化者变化出的变化更不用说了。无论仅仅是分别念，无论是什么，那两者都是存在的。同样，作者也类似于变化，业类似于变化者变化出的变化。自性是空性的，无论仅仅是分别念，无论是什么，都是存在的。就像世尊如来以神通变化，变化者在变化的同时，又变化出其他的变化一样，业也应该这样理解。其中，暂且不说如来的变化也是自性空性，变化者变化出的其他变化更不用说了。就像仅仅是分别念，无论是什么，在两者中都存在一样，业也是如此。此外，如果业是自性存在的，那么从涅槃中就没有作者。如果不存在，那么业所产生的果，苦和乐就不存在。如果业是自性存在的，那么业自性成立之后就没有涅槃。此外，业的作者也不存在。为什么呢？因为即使没有作者，业也能圆满成就。如果自性不存在，那么业所产生的果，苦和乐，也就不存在。这里有人说：经部中广泛地说业是存在的，那么怎么会变成不存在呢？这里说：说存在，也说是存在不存在，说存在，也说是存在不存在。
English
If we examine with reason, if the result is not self-existent, then karma does not exist. If karma does not exist, then the agent does not exist. If karma and the agent do not exist, then the result does not exist. If the result does not exist, then the enjoyer does not exist, therefore it is peaceful. Furthermore, in order to correctly see the emptiness of karma, if one can understand well, karma will not arise, and if karma does not exist, then whatever arises from karma will not arise. Therefore, if one can understand well the cause of seeing emptiness, that is, the self-nature emptiness of karma, then karma will not arise. If that karma does not exist, then whatever arises from that karma will not arise. Here someone says: Now is it only non-existent? Or are some things existent? Here it is said that it is existent. If asked: How is it existent? Just like the Bhagavan Tathagata, who performs transformations by means of miraculous powers, and while the transformation is taking place, he transforms other transformations. From that, the Tathagata's transformation is empty, what need is there to mention the transformation transformed by the transformation? Whether it is merely conceptualization, whatever it may be, both of those are existent. Similarly, the agent is similar to transformation, and karma is similar to the transformation transformed by the transformation. Self-nature is empty, whether it is merely conceptualization, whatever it may be, it is existent. Just as the Bhagavan Tathagata performs transformations by means of miraculous powers, and while the transformation is taking place, he transforms other transformations, so too, karma should be understood in this way. Among them, for the time being, if the Tathagata's transformation is also self-nature empty, what need is there to mention the other transformations transformed by the transformation? Just as merely conceptualization, whatever it may be, exists in both, so too is karma. Furthermore, if karma is self-existent, then from Nirvana there is no agent. If it does not exist, then the result produced by karma, suffering and happiness, does not exist. If karma is self-existent, then after karma's self-nature is established, there is no Nirvana. Furthermore, the agent of karma also does not exist. Why? Because even without an agent, karma can be perfectly accomplished. If self-nature does not exist, then the result produced by karma, whatever is suffering and happiness, also does not exist. Here someone says: In the Sutra Pitaka it is widely said that karma exists, so how can it become non-existent? Here it is said: Saying existent, it is also said to be existent and non-existent, saying existent, it is also said to be existent and non-existent.
Tibetan
་ཡོད། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་དགོངས་ན་ནི། །གསུངས་པ་རྟོགས་པར་སླ་མ་ཡིན། །ཡོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྟག་པར་ཡོད་དོ། །མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྟག་པར་ཡོད་དོ། །ཡོད་མེད་ཅེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བརྟག་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དགོངས་ཏེ་གསུངས་པ་རྣམས་ནི། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རྟོགས་པར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། འདི་ལ་གཟུགས་ནི་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པར་འདོད་དེ་ཡོད་ལ། ལྷག་མ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་ཅི་རིགས་པར་ཡོད་དོ། །འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་གཟུགས་འབྱུང་ལས་བྱུང་ན། །ཡང་དག་མིན་ལས་གཟུགས་འབྱུང་འགྱུར། །རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་ཡིན། །དེ་མེད་ཕྱིར་ན་གཞན་ལས་མིན། །གལ་ཏེ་གཟུགས་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཡིན་པར་འདོད་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་གཟུགས་ཡང་དག་པར་ཡིན་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་མ་ཡིན་པ་ལས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་མ་ཡིན་པའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་ལས་ཡིན་ཏེ་འབྱུང་བ་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། དེ་མེད་ཕྱིར་ན་གཞན་ལས་མིན། །གཟུགས་དེ་གཞན་ལས་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཞན་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་གཞན་ལས་ཤེས་བྱ་བ་མི་འཐད་དེ། མེད་པ་ནི་དེའི་གཞན་ལས་ཤེས་བྱ་བ་མི་འཐད། མེད་པ་དེའི་གཞན་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དེ་དག་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ལ་མཚན་ཉིད་ལས་བྱུང་བ་ རྣམས་འགྲུབ་པར་འདོད་ན་མཚན་ཉིད་དེ་ཡང་འབྱུང་བ་རྣམས་སྔོན་རོལ་དུ་འགྲུབ་པ་མི་འཐད་དོ། །དེ་མ་གྲུབ་པའི་མཚན་གཞི་འབྱུང་བ་རྣམས་ཀྱང་མ་གྲུབ་བོ། །གཅིག་པའང་བཞི་ནི་ཡོད་མིན་ཞིང༌། །བཞི་ལའང་གཅིག་ནི་ཡོད་མིན་ན། །འབྱུང་བ་ཆེ་བཞི་མེད་བརྟེན་ནས། །གཟུགས་ནི་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟ་བས་ན། བཞི་ལའང་གཅིག་ཉིད་མེད་ལ། །གཅིག་པའང་བཞི་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། །འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞི་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས། །གཟུགས་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། ཤིན་ཏུ་མི་འཛིན་ཕྱིར་གལ་ཏེ། །རྟགས་ལས་ཤེ་ན་རྟགས་དེ་མེད། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱེད་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་ནའང་རྟགས་མེད་རིགས་མ་ཡིན། །ཤིན་ཏུ་མི
Chinese
存在。 诸佛若作意，所说不易懂。 说“有”为何，亦可考察。 说“无”为何，亦可考察。 说“有无”为何，仅是考察而已。 诸佛作意所说，无论如何皆不易懂。 此处说：此处认为色由生起所变，故有，其余非色之法亦各各存在。 此处说：若色由生起所生，则由真实非真实生色变。非由自性，彼无故非由他。若认为色由生起所变，则色由真实而生，所谓非真实，即从非我而说。 如是，色非由自性。 此处说：如是，非由自性，而是由他，诸生起亦如是。 此处说：彼无故非由他。色非由他。为何？因彼无，故他无，故他无。如何？如此，因自性未成立，故从他而知不应理，无则不应从彼他而知，无则非彼他。 又，因彼等大种亦无，若欲成立由此处之相所生，则彼相亦不应于诸生起之前成立。彼未成立之相之所依生起亦未成立。 一亦非四有，四亦非一有，四大种无依，色如何能成？如是，四中亦无一，一中亦无四。依于四大种之无，色如何能成？所谓无，即说非有。 又，若因极不执著，从相而知，则彼相无。因从因缘而作，纵有亦非无相之理。极不
English
Exists. If the Buddhas contemplate, what is said is not easy to understand. What is meant by saying "exists" can also be investigated. What is meant by saying "does not exist" can also be investigated. What is meant by saying "exists and does not exist" is only investigation. What the Buddhas say with intention is not easy to understand in any way. Here it is said: Here it is believed that form is transformed from arising, so it exists, and the remaining non-form dharmas also exist accordingly. Here it is said: If form arises from arising, then form arises and changes from the real and unreal. Not from its own nature, because it does not exist, not from others. If it is believed that form is transformed from arising, then form arises from what is real, and what is called unreal is said from non-self. Thus, form is not from its own nature. Here it is said: It is so, not from its own nature, but from others, and the arising are also like that. Here it is said: Because it does not exist, it is not from others. Form is not from others. Why? Because it does not exist, so the other does not exist, so the other does not exist. How? In this way, because its own nature is not established, it is not reasonable to know from others. It is not reasonable to know from the other of non-existence. Non-existence is not called the other. Also, because those great elements themselves do not exist, if one wants to establish what arises from the characteristics here, then those characteristics should not be established before the arising. The basis of the unestablished characteristics, the arising, is also not established. One is not four, and four are not one. The four great elements are without support. How can form be formed? Therefore, there is no one in the four, and there is no four in the one. Relying on the non-existence of the four great elements, how can form be formed? What is called non-existence is said to be non-existence. Also, if one does not cling very much, and knows from the sign, then that sign does not exist. Because it acts from cause and condition, even if it exists, it is not reasonable to be without a sign. Extremely not