Tibetan
་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཤིན་ཏུ་མི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་འཛིན་པ་ཉིད་དེ། གང་ལ་འཛིན་པ་མི་སྲིད་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར། །འདི་ལ་འདི་སྙམ་དུ་རྟགས་ལས་ཏེ། གལ་ཏེ་འདིའི་རྟགས་གཟུགས་སོ་སྙམ་པའི་བློ་གཟུགས་ཅན་གྱི་བློ་ཡོད་ན་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་དོན་མེད་པ་ལ་བློ་མི་འཇུག་པ་དེའི་ཕྱིར་རྟགས་བློ་ལ་གཟུགས་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན། འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ། རྟགས་ལས་ཤེ་ན་རྟགས་དེ་མེད། །རྟགས་དེ་ནི་མེད་དེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་རྟགས་བློ་དེ་ནི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ལས་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་མེད་དོ། །གཞན་ཡང༌། ཡོད་ནའང་རྟགས་མེད་རིགས་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཟུགས་དེ་ཡོད་དུ་ཟིན་ན། ཡང་དེ་ལྟ་ན་ཡང༌། གཟུགས་ཡོད་པའི་རྟགས་མེད་པའི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་མི་རིགས་སོ། །གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་གཟུགས་ནི་འཛིན་འགྱུར་ན། །བདག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་འཛིན་འགྱུར། །མེད་ལས་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་བློས། །གཟུགས་མེད་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་གཟུགས་འཛིན་པར་གྱུར་ཏེ། ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་ནི་བདག་གི་རང་བཞིན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བར་འགྱུར་ཏེ། རང་གི་བདག་ཉིད་ལ་འཛིན་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་མ་མཐོང་སྟེ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ལ་འཛིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་དེས་གཟུགས་མེད་པ་ཇི་ལྟར་འཛིན་པར་འགྱུར། །འདིར་སྨྲས་པ། མདོ་སྡེ་ལས་གཟུགས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་འཛིན་པ་མང་དུ་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གཟུགས་འཛིན་པ་ནི་ཡོད་དོ། །འདིར་བཤད་པ། གང་ཚེ་བློ་འབྱུང་སྐད་ཅིག་པས། །གཟུགས་སྐྱེས་སྐད་ཅིག་མི་འཛིན་ན། །དེ་ཡིས་འདས་དང་མ་འོངས་པའི། །གཟུགས་ནི་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར། །འདི་ལ་གཟུགས་དང་བློ་འདི་གཉི་ག་ཡང་སྐད་ཅིག་ཡིན་པར་བསམས་ཏེ། གང་གི་ཚེ་བློ་བྱུང་བ་སྐད་ཅིག་ཡིན་པས་གཟུགས་སྐྱེས་པ་སྐད་ཅིག་མི་འཛིན་ན་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པའི་གཟུགས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསལ་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རིགས་པ་འདི་ནི་གཟུགས་ཤིན་ཏུ་མི་འཛིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་ཁས་བླངས་སུ་ཟིན་ཡང་གཟུགས་འཛིན་པར་
Chinese
因为执持的缘故，色不是存在的自性。为什么呢？因为极不执持的缘故，色是极不执持的自性。对于不存在执持的事物，怎么会存在呢？ 对于此，这样从理证上分析：如果认为此的理证是“色”的想法，有关于色的想法，那么“色”这个词就会成立。因为对于没有意义的事物，想法不会产生。因此，如果认为理证的想法中有色，那么这里说：如果从理证上说，那么理证是不存在的。那个理证是不存在的，不是存在的。为什么呢？因为是从因和缘所生的缘故。哪个理证的想法是从因和缘所生的，因此它是不存在的。 另外，即使存在，没有理证也是不合理的。如果色是存在的，即使那样，没有色存在的理证也是不合理的，没有理证存在是不合理的。 另外，如果色被执持，那么自我的自性也会被执持。从不存在中，通过因缘所生的想法，怎么会执持不存在的色呢？如果色被执持，那么自我的自性会怎么样呢？会执持自己的自性。这是所说的意思。那也是没有见到的，因此它本身不是执持那个。因为自性是空性的缘故，所以从不存在中，通过因缘所生的想法，怎么会执持不存在的色呢？ 这里说，经部中多次说到执持过去和未来的色，因此执持色是存在的。这里说：当想法产生的刹那，如果不能执持色产生的刹那，那么它怎么会了知过去和未来的色呢？对于此，认为色和想法两者都是刹那性的。当想法产生的刹那，因为是刹那性的，如果不能执持色产生的刹那，那么怎么会了知过去和未来的色呢？因为不可能的缘故，所以不会了知。怎么样，是因为是清楚的意义的缘故。这个理证是色极不被执持。 另外，即使承认颜色和形状，色还是会被执持
English
Because of grasping, form is not existent in itself. Why? Because of utterly non-grasping, form is utterly non-grasping in itself. How can something that cannot be grasped exist? Regarding this, analyze it logically: If the reasoning for this is the idea of "form," if there is an idea about form, then the term "form" will be established. Because ideas do not arise for meaningless things. Therefore, if you think that the reasoning idea has form, then it is said here: If it is said from reasoning, then the reasoning does not exist. That reasoning does not exist, it is not existent. Why? Because it arises from causes and conditions. The reasoning idea that arises from causes and conditions, therefore it does not exist. Furthermore, even if it exists, it is unreasonable to have no reasoning. If form exists, even then, it is unreasonable to have no reasoning for the existence of form. It is unreasonable for reasoning not to exist. Furthermore, if form is grasped, then the self's own nature will be grasped. How can an idea born from non-existence through conditions grasp non-existent form? If form is grasped, then what will happen to the self's own nature? It will grasp its own nature. This is what is said. That is also not seen, so it itself does not grasp that. Because its own nature is emptiness, how can an idea born from non-existence through conditions grasp non-existent form? Here it is said that the Sutra Pitaka often speaks of grasping past and future forms, therefore grasping form exists. Here it is said: When an idea arises in an instant, if it does not grasp the instant a form arises, then how will it know past and future forms? Regarding this, consider that both form and idea are momentary. When an idea arises in an instant, because it is momentary, if it does not grasp the instant a form arises, then how will it know past and future forms? Because it is impossible, it will not know. How is it clear, because it is the meaning of clarity. This reasoning is that form is extremely ungraspable. Furthermore, even if color and shape are acknowledged, form is still grasped.
Tibetan
མི་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་ཚེ་ནམ་ཡང་ཁ་དོག་དབྱིབས། །ཐ་དད་ཉིད་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ཐ་དད་གཅིག་ཏུ་འཛིན་པ་མེད། །དེ་གཉིས་གཟུགས་སུ་གྲགས་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་གཉིས་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གྱུར་ན་ནི། དེའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ཐ་དད་དུ་འཛིན་པ་འཐད་པར་འགྱུར། གང་གི་ཚེ་ཁ་དོག་དང་དབྱིབས་དེ་དག་གཟུགས་ཡིན་པར་འདོད་པ་དེའི་ཚེ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང༌། མིག་བློ་མིག་ལ་ཡོད་མིན་ཏེ། །གཟུགས་ལ་ཡོད་མིན་བར་ནའང་མེད། །མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་དེ། །ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་ལོག་པ་ཡིན། །དེ་ནི་བརྟགས་ན་མིག་གི་བློ་ནི་མིག་ལ་ཡང་མེད། གཟུགས་ལ་ཡང་མེད། དེ་གཉི་གའི་བར་ན་ཡང་མེད་ན། དེ་ནི་མིག་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བར་ཡོངས་སུ་རྟོག་པ་དེ་ནི་ལོག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། མིག་ལ་སོགས་པའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ནི་ ཡོད། དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་བལྟ་བར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མིག་ནི་གཟུགས་ལ་ལྟ་ལ། རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཅི་རིགས་པར་དེ་དང་འདྲའོ། །འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་མིག་བདག་མི་མཐོང་ན། །དེ་གཟུགས་མཐོང་བར་ཇི་ལྟར་འགྱུར།། དེ་ཕྱིར་མིག་དང་གཟུགས་བདག་མེད། །སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་མའང་དེ་དང་འདྲ། །མིག་དེ་རང་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། །དེ་ནི་གཞན་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང༌། །གཟུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་སྟོང་བ་སྟེ། །སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་མའང་དེ་བཞིན་སྟོང༌། །དེ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཇི་ལྟར་གཟུགས་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་མཆེད་ལྷག་མ་ཡང་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ༌། །ཞེས་མཐུན་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གཟུགས་ནི་རང་གི་བདག་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང༌། བརྟེན་ནས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡང་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལ་གཟུགས་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་རྣམས་རྒྱུར་བྱས་ནས་གྲུབ་པ་དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གྲུབ་པ་དེ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གཟུགས་ནི་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་པ་ཡིན་ཏེ་།དེའི་གཞན་ནི་མིག་དང་བློ་ཡིན་ནོ། །བློ་དང་བཅས་པའི་མིག་དེ་ནི་ཡུལ་ཅན་ཡིན་ལ། གཟུགས་ནི་ཡུལ་ཏེ་ཡུལ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་ཅན་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཞན་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་སྟོང་ངོ༌། །རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་ན་བློ་ནི་ནང་ཡིན་ལ་གཟུགས་ནི་སྤྱད་པར་བྱ་བ་དང་ཕྱི་རོལ་ཏེ། ན
Chinese
这不合理。为什么呢？任何时候，颜色和形状，都不存在差异性。没有将差异视为一体的情况。因为这两者都被认为是色。如果颜色和形状确实存在差异，那么将这两者视为不同的就是合理的。但是，如果认为颜色和形状都是色，那就不合理。此外，眼识不在眼睛里，不在色里，也不在两者之间。依赖于眼睛和色，所产生的全部概念都是错误的。如果进行分析，眼识既不在眼睛里，也不在色里，也不在两者之间，那么依赖于眼睛和色而产生的概念就是错误的。这里说到，眼睛等处所生的诸蕴是存在的。它们的作用范围，如观看等也是存在的。其中，眼睛观看色，耳朵等也各自类似。这里说到，如果眼睛自己看不到自己，那么它怎么能看到色呢？因此，眼睛和色都没有自性。其余的蕴也与此类似。眼睛本身是空性的，它也是由他性所空。色也是如此空性，其余的蕴也是如此空性。所谓“如此”，就像色由自性和他性所空一样，其余的蕴也由自性和他性所空。这样一致地显示，因此，色是由自性和他性所空的。此外，因为是依赖而产生的，所以也是空性的。在这里，色本身由产生的各种因素作为原因而形成，这就是依赖产生的。依赖于什么而产生的，它自己的体性就没有成立。因此，色是由自己的体性所空的。也是由他性所空的，它的他性就是眼睛和识。具有识的眼睛是能取者，而色是所取，凡是所取就不是能取。因此，也是由他性所空的。另一方面，识是内在的，而色是所用和外在的，那么
English
That is not reasonable. Why? Because at no time do color and shape have any difference. There is no holding of difference as one. Because these two are known as form. If color and shape were to become different, then it would be reasonable to hold these two as different. But when color and shape are considered to be form, then it is not reasonable. Furthermore, eye-consciousness is not in the eye, not in form, nor in between the two. The complete conception that arises dependent on the eye and form is mistaken. If analyzed, eye-consciousness is not in the eye, nor in form, nor in between the two, then the complete conception that arises dependent on the eye and form is mistaken. Here it is said that the sense bases such as the eye exist. Their sphere of activity, such as seeing, also exists. Among them, the eye sees form, and the ear and so on are similar in their own way. Here it is said, if the eye does not see itself, then how can it see form? Therefore, the eye and form have no self-nature. The remaining aggregates are also similar to this. The eye itself is empty of self-nature, and it is also empty of other-nature. Form is also empty in the same way, and the remaining aggregates are also empty in the same way. "In the same way" means that just as form is empty of self-nature and other-nature, so too are the remaining aggregates empty of self-nature and other-nature. This is shown consistently, therefore, form is empty of self-nature and other-nature. Furthermore, because it arises dependently, it is also empty. Here, form itself is formed by taking the various arising factors as causes, and this is what is dependently arisen. That which arises dependent on something, its own nature is not established. Therefore, form is empty of its own nature. It is also empty of other-nature, and its other-nature is the eye and consciousness. The eye with consciousness is the grasper, and form is the grasped, and whatever is grasped is not the grasper. Therefore, it is also empty of other-nature. In another way, consciousness is internal, and form is what is to be used and external, then