Tibetan
གས་ཆགས་པར་གྱུར་ན་མིང་དང་གཟུགས་ཆགས་པ་ལས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ལས་རེག་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རེག་པ་འདི་སྐྱེ་བའི་རིམ་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། མིག་དང་གཟུགས་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་མིང་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། དེ་ལྟར་མིག་དང་གཟུགས་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རེག་པའོ། །རེག་པ་དེ་ལས་ཚོར་བ་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཚོར་བའི་རྐྱེན་གྱིས་སྲེད་པ་སྟེ་ཚོར་བའི་དོན་ལ་སྲེད་པར་འགྱུར་རོ། །སྲེད་པར་གྱུར་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དག་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་རོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡོད་ན་ལེན་པ་པོའི་སྲེད་པ་རབ་ཏུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་ན་དེས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་སྲིད་པ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་གང་གི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་བཅས་པ་དེའི་ཕྱིར་དེའི་སྲིད་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། སྲིད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྲིད་པ་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །སྐྱེ་བ་ལས་ནི་རྒ་ཤི་དང་མྱ་ངན་དང་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཡིད་མི་བདེ་པ་དང་འཁྲུག་པ་རྣམས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་འབའ་ཞིག་པ་མ་འདྲེས་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་འདུ་མི་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་ མཁས་པ་རྣམས་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལམ་རིག་པ་འགགས་པར་གྱུར་ན་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་རིག་པ་འགག་པར་འགྱུར་པ་ནི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་བསྒོམ་པ་གོམས་པར་བྱས་པ་དང་བརྟན་པོ་ཉིད་དུ་བྱ་བས་སོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་དེ་དང་དེ་འགགས་པར་གྱུར་པས་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་དེ་དང་དེ་མངོན་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་འབའ་ཞིག་མ་འདྲེས་པ་དེ་ཡང་དག་པར་འགག་ཅིང་གཏན་འགག་པར་འགྱུར་ཏེ། ས་བོན་ཚིག་པ་བཞིན་ནོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་དེ་དག་ལ་འཇུག་པ་རྒྱ་ཆེར་ནི་མདོ་སྡེ་དང་ཆོས་མངོན་པ་དག་ལས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱའོ། །མདོར་བསྡུ་བའི་དབང་གིས་འདི་ལས་བརྗོད་དོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བརྟག
Chinese
如果无明灭，则从名色生起六处。依赖六处，则从中生起触。此触生起的次第是：依赖眼、色和作意而生起。如是依赖名色，则生起识。如是眼、色和识三者聚合，即是触。从触则普遍生起受。以受为缘则生起爱，即对受的意义生起爱。如果生起爱，则四种取就会生起。如果存在取，则取者的爱就会增长。如果不存在取，则由此解脱，其有就不可能生起。因为与取相连，所以其有就会生起，要知道此有即是五蕴。从有则生起生。从生则生起老死、忧愁、悲叹、痛苦、不悦和烦恼。如是，纯粹的苦蕴、苦的集合就会生起。因此，智者不会积聚轮回的根本——诸行。因此，愚者是诸行的作者，而智者不是，这是为什么呢？因为他们见到了真相。如果无明灭，则诸行也不会生起。无明灭的方法是，通过修习和稳固地掌握十二缘起。当某个有支灭时，该有支就不会显现。如是，纯粹的苦蕴、苦的集合也会完全灭尽，彻底灭尽，如同种子烧毁一样。对于十二有支的详细了解，应从经藏和阿毗达磨中领会。这里因为简略而叙述这些。观察十二有支。
English
If ignorance ceases, then the six sense bases arise from name and form. Dependent on the six sense bases, contact arises from them. The order of arising of this contact is as follows: it arises solely dependent on the eye, form, and attention. Thus, dependent on name and form, consciousness arises. Thus, whatever is the aggregation of these three, the eye, form, and consciousness, that is contact. From that contact, feeling universally arises. Through the condition of feeling, craving arises, that is, craving arises for the meaning of feeling. If craving arises, then the four types of grasping will arise. If grasping exists, then the craving of the grasper will increase greatly. If grasping does not exist, then one is liberated by it, and its existence will not arise. Because it is connected with grasping, therefore its existence will arise, and one should know that this existence is the five aggregates. From existence, birth arises. From birth, old age and death, sorrow, lamentation, suffering, displeasure, and turmoil arise. Thus, this pure mass of suffering, a collection of suffering alone, unmixed, will arise. Therefore, wise people do not accumulate the fundamental formations of cyclic existence. Therefore, unwise people are the creators of formations, but wise people are not, and why is that? Because they see the truth. If ignorance ceases, then formations will also not arise. The way to cease ignorance is through practicing, becoming accustomed to, and making firm the knowledge of the twelve links. When this or that link of existence ceases, then this or that link of existence will not manifest. Thus, this pure mass of suffering, a collection of suffering alone, unmixed, will also completely cease and be utterly extinguished, like a burnt seed. A more extensive understanding of these twelve links of existence should be comprehended from the Sutras and Abhidharma. Here, these are spoken of due to brevity. Examine the twelve links of existence.
Tibetan
་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་དྲུག་པའོ།། །། འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་དང་མཐུན་པའི་མདོ་སྡེའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་ནས་ལྟ་བའི་རྣམ་པ་རྣམས་མི་སྲིད་པར་སྟོན་ཅིག །འདིར་བཤད་པ། འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་ཞེས་དང༌། །མ་བྱུང་འཇིག་རྟེན་རྟག་སྩོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །མ་འོངས་དུས་གཞན་འབྱུང་འགྱུར་དང༌། །མི་འབྱུང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་སོགས་པར། །ལྟ་བ་གང་ཡིན་དེ་དག་ནི། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན། །ཟག་པ་ཐམས་ཅད་སྡོམ་པའི་རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པ། བདག་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་མ་གྱུར་ཅེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་འདིས་འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བདག་མ་འོངས་པའི་དུས་གཞན་དུ་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་རྒྱུ་འདིས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པར་ལྟ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ནི་མི་འཐད་དེ། རིགས་པ་གང་གིས་ཤེ་ན། བཤད་པར་བྱ་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་གྱུར་ཅེས། །བྱ་བ་དེ་ནི་མི་འཐད་དོ། །སྔོན་ཚེ་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བ། །དེ་ཉིད་འདི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ཉིད་བདག་ཏུ་འགྱུར་སྙམ་ན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཐ་དད་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་གང་ཞིག་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་གཏོགས་པའི། །བདག་ཡོད་མ་ཡིན་བྱས་པའི་ཚེ། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་ཡིན་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་བདག་ནི་མེད་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་ལེན་ཉིད་བདག་མ་ཡིན། །དེ་ནི་འབྱུང་དང་འཇིག་པ་ཡིན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཇི་ལྟ་བུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པར་འགྱུར། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས། །གཞན་དུ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཞན་ན་ལེན་མེད་པར། །གཟུང་ཡོད་རིགས་ན་གཟུང་དུ་མེད། །དེ་ལྟར་ལེན་པས་གཞན་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཉེར་ལེན་ཉིད་ཀྱང་མིན། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་མེད་མིན། །མེད་པ་ཉིད་དུའང་དེ་མ་ངེས། །བདག་སྔོན་འདས་པའི་དུས་ན་བྱུང་བར་གྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དེ་མི་འཐད་དོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་ད་ལྟར་གྱི་བདག་འདི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འདི་སྙམ་དུ་གལ་ཏེ་སྔོན་གྱི་ཚེ་རབས་རྣམས་སུ་གང་བྱུང་བར་གྱུར་པ་དེ་ཉིད་དུ་ད་ལྟར
Chinese
名为“者”，第二十六品。 此处说：你应当依靠符合声闻乘的经部的边际，来显示各种见解是不可能的。 此处说： 过去时已生， 未生世界常等者， 凡是见解彼等， 乃依于前际。 未来他时将生， 不生世界边等者， 凡是见解彼等， 乃依于后际。 《总摄一切漏经》中说： 我于过去时已生，以及我于过去时未生，以此之故，凡是认为世界是常等者，彼等乃是依于前际。 我于未来他时将生，以及我于未来他时将不生，以此之故，凡是认为世界有边等者，彼等乃是依于后际。 彼等是不合理的，以何种理路呢？ 当说： 过去时已生， 此事是不合理的。 先前诸世中所生者， 彼即非此。 若谓彼即是我， 则近取各异。 除近取之外， 你的我又是何者？ 既无除近取之外的我， 若谓近取即是我， 你的我即是不存在的。 近取并非是我， 彼是生灭法。 近取如何， 能成为近取呢？ 我非合理是异于近取者。 若是他者，无取， 有所取，理应无所取。 如是，非异于取者， 彼亦非是近取本身。 我非无近取， 亦非定是无。 我于过去时已生，此事是不合理的。 为何呢？ 因为先前诸世中所生者，彼即非现在的我。 对此，若有人认为先前诸世中所生者，即是现在
English
It is called "者", the twenty-sixth chapter. Here it says: You should rely on the edge of the sutras that are in accordance with the Hearer Vehicle to show that various views are impossible. Here it says: In the past time, it has arisen, Those who think the world is permanent, etc., have not arisen, Whatever views are those, They rely on the former extreme. In the future, another time will arise, Those who think the world has an end, etc., will not arise, Whatever views are those, They rely on the latter extreme. It is said in the Sutra called "The Compendium of All Defilements": "I have arisen in the past time," and "I have not arisen in the past time," because of this, those who think the world is permanent, etc., rely on the former extreme. "I will arise in another time in the future," and "I will not arise in another time in the future," because of this, those who think the world has an end, etc., rely on the latter extreme. Those are unreasonable, by what reasoning? It should be said: It has arisen in the past time, This is unreasonable. Whatever arose in previous lives, That itself is not this. If you think that is the self, Then the aggregates are different. Apart from the aggregates, What is your self? Since there is no self apart from the aggregates, If the aggregates themselves are the self, Then your self does not exist. The aggregates themselves are not the self, That is arising and ceasing. How can the aggregates, Become the aggregates? It is not reasonable that the self is other than the aggregates. If it is other, without taking, If there is something to be taken, there should be nothing to be taken. Thus, it is not other than taking, That is also not the aggregates themselves. The self is not without aggregates, It is also not certain that it is non-existent. "I have arisen in the past time," that is unreasonable. Why? Because whatever arose in previous lives, that itself is not the present self. To this, if someone thinks that whatever arose in previous lives, is the present