English
Those who do not understand the distinctions of categories, do not understand the truth of the profound teachings of the Buddha. If one wishes to say that all phenomena are unborn, and that this is the ultimate truth, then what is the use of the second truth, the conventional truth? To this, it should be explained: Without relying on convention, one cannot reveal the ultimate; without relying on the ultimate, one cannot attain nirvana. Because without relying on convention, one cannot reveal the ultimate, and without relying on the ultimate, one cannot attain nirvana, therefore both truths must be established. If one views emptiness incorrectly, it will destroy those with little wisdom. Just like grasping a snake incorrectly, or incorrectly practicing a vidya-mantra. If one views or contemplates the emptiness of the ultimate truth incorrectly, it will destroy those with little wisdom, and cause them great harm. For example, if one grasps a snake incorrectly, it will destroy the person and bring about a great danger leading to death. Similarly, if one incorrectly practices vidya-mantras and secret mantras, or if the ritual is incomplete, it will destroy the person and bring about a great danger that threatens their life. Therefore, knowing that it is difficult for the weak to understand the depths of this Dharma, the Buddha's mind turned away from teaching the Dharma. It is precisely for this reason that the Buddha, knowing that it is difficult for those with weak wisdom to understand the depths of this Dharma, the Blessed One's mind turned away from teaching the Dharma. You reject me because emptiness would lead to faults, but this is not reasonable for emptiness itself. The seventh chapter ends. Furthermore, for whom emptiness is possible, for him everything is possible. For whom emptiness is not possible,
Tibetan
་དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་པ་དང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཐམས་ཅད་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཁྱོད་ཉིད་རང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ནི། །ང་ལ་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བྱེད་པ། །རྟ་ལ་མངོན་པར་ཞོན་བཞིན་དུ། །རྟ་ཉིད་བརྗེད་པར་གྱུར་པ་བཞིན། །ཁྱོད་ཉིད་རང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ང་ལ་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བར་བྱེད་པ་ནི་རྟ་ལ་མངོན་པར་ཞོན་བཞིན་དུ་རྟ་དེ་ཉིད་བརྗེད་པར་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་དངོས་རྣམས་དངོས་ཉིད་ལས། །ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བྱེད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་རྣམས། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ཁྱོད་ལྟའོ། །འབྲས་བུ་དང་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་དང་བྱ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང༌། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བར་བྱེད་ན། དེ་ལྟ་ན་ཁྱོད་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་མེད་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུ་ཉིད་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་པ་དང་བྱ་བ་དང་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་དང་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གང་ཡིན་པ། །དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད། །དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་སྟེ། །དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །གང་ཕྱིར་རྟེན་འབྱུང་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ། ། དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི། །ཆོས་འགའ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཁོ་བོ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཆད་དེ་དེ་ནི་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་དབུ་མའི་ལམ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་ནི་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང་བརྟེན་ནས་གདགས་པ་ཡིན་པས། གང་གི་ཕྱིར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ནི་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཀུན་མི་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། །ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་འགྲོ་བ་འདི་ཀུན་མི་སྟོད་ན་དེའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད་དོ། །དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས་ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། བཤད་པ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་མ་ཡིན་ན། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་རྟག་སྡུག་བསྔལ་གསུངས་པ་དེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡོད་མ་ཡིན། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ན། སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པར་མི་
Chinese
那么，世间和出世间的一切都将变得不合理。你自己的过失，却完全转嫁给我，就像明明骑在马上，却忘记了马一样。你将你自己的过失完全转嫁给我，就像明明骑在马上，却忘记了那匹马一样。还有，如果认为诸法是从自性而有，那么，你就是认为诸法没有因和缘。这样一来，果和因，作者和作用，生和灭，以及果，都会受到损害。如果认为诸法是从自性而有，那么，你就是认为诸法没有因和缘。因此，果和因，作者和作用，生和灭，以及果，都会受到损害。凡是缘起，即是空性。那是依待而安立的，那就是中道。因为没有不是缘起的法，所以也没有不是空性的法。我说，凡是缘起，即是空性，那是依待而安立的，那就是中道。如果某事物确实存在，那么它就是依缘而生，依缘而安立的。因为没有不是缘起的法，所以也没有不是空性的法。如果这一切不空，就没有生起，也没有毁灭。那么，对你来说，四圣谛就不成立了。如果这样，那是怎样的呢？（回答说：）如果不是缘起，怎么会有痛苦呢？所说的无常和痛苦，在自性中是不存在的。如果不是缘起，痛苦就不会
English
Then, all mundane and supramundane things will become unreasonable. Your own faults, you completely transfer to me, just like forgetting the horse while riding it. You completely transfer your own faults to me, just like forgetting the horse while riding it. Furthermore, if one believes that things exist from their own nature, then you are viewing things as without cause and condition. In that case, the result and the cause itself, the agent and the action, birth and cessation, and also the result, will be harmed. If one believes that things exist from their own nature, then you are viewing things as without cause and condition. Therefore, the result and the cause itself, the agent and the action, birth and cessation, and also the result, will be harmed. Whatever is dependent arising, that is said to be emptiness. That is established dependently, and that is the Middle Way. Because there is no dharma that is not dependently arisen, therefore there is no dharma that is not empty. I say, whatever is dependent arising, that is said to be emptiness, that is established dependently, and that is the Middle Way. If something truly exists, then it arises dependently and is established dependently. Because there is no dharma that is not dependently arisen, therefore there is no dharma that is not empty. If all of this is not empty, there is no arising and no destruction. Then, for you, the four noble truths will not be established. If so, how is it? (It is said:) If it is not dependent arising, how can there be suffering? What is said to be impermanent and suffering does not exist in its own nature. If it is not dependent arising, suffering will not
Tibetan
འགྱུར་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མདོ་སྡེ་དག་ལས་མི་རྟག་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། །ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་ཡིན་ན། །ཇི་ཞིག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་སྟོང་ཉིད་གནོད་བྱེད་ལ། །ཀུན་འབྱུང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་དེ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པ་ཡིན་ན། ཅི་ཞིག་ཀུན་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ལ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ལ། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཡོངས་གནས་ཕྱིར། །འགོག་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །སྡུག་བསྔལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ལ་འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་འགོག་པ་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལམ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན། །བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། །ཇི་ སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་བྱ་ན། །ཁྱོད་ཀྱི་དངོས་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ལམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་འཛིན་ན་བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་རྟག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་བསྒོམ་ཞིང་བསྒྲུབ་པའི་ཐབས་མེད་པས། དེའི་ཕྱིར་ལམ་བསྒོམ་པ་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་ལམ་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན་ན་ནི། ཁྱོད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། གང་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་དང༌། །འགོག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ལམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་ནི། །གང་ཞིག་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད། །གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་དང་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་འགོག་པའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། ཁྱོད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་འགོག་པ་གང་ཞིག་ལམ་གྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བར་འདོད། ཡང་གཞན་ཡང༌། གལ་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། །ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། །དེ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོངས་ཤེས་འགྱུར། །དངོས་ཉིད་གནས་ཤེས་མ་ཡིན་ནམ། །གལ་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་གང་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་ན། དེ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བར་ནུས་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ངེས་པར་གནས་པ་ཡིན་ཞེས་སྨྲས་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེ་བཞིན་དུ་ནི་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི། །སྤང་དང་མངོན་སུམ་བྱ་བ་དང༌། །བསྒོམ་དང་འབྲས་བུ་བཞི་དག་ཀྱང༌། །ཡོངས་སུ་ཤེས་བཞིན་མི་རུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱོད་ཉིད་ཀྱི་
Chinese
转变，为什么呢？因为经部中说无常是痛苦，但那不是自性存在的缘故。又，如果自性存在，什么会生起呢？因此，对于损害空性者来说，生起是不存在的。如果痛苦是自性存在的，什么会生起呢？因为是自性存在的缘故。因为是那样的缘故，对于损害空性者来说，生起是不存在的。痛苦自性存在，灭谛是不存在的。因为自性是遍在的缘故，是对灭谛造成损害的。痛苦以自性存在，灭谛是不存在的，因为是不坏灭的缘故。因此，自性是周遍存在的缘故，是对灭谛造成损害的。如果道是自性存在的，修习是不合理的，如果道是应该修习的，你的实性是不存在的。如果认为道是自性存在的，修习是不合理的，因为是无意义的缘故。像这样，凡是常法，就没有修习和成办的方法。因此，修道是不合理的。如果道是可以修习的，那么，你的自性是不存在的。又，当痛苦、集谛和灭谛不存在时，你认为以道能获得什么灭苦呢？当痛苦、集谛和灭谛这三法不存在的时候，你认为以道能获得什么灭苦呢？又，如果不是以自性来完全了解，那怎么能完全了解呢？难道你不知道实性是存在的吗？如果痛苦不是以自性来完全了解，那怎么能完全了解呢？因为不是以自性来完全了解的缘故。你不是说自性是必定存在的吗？同样，你自己的断除和现证，以及修习和四果，也是不能如实了解的。同样，你自己的
English
It transforms. Why? Because the sutras say that impermanence is suffering, but that is not inherently existent. Furthermore, if it exists from its own nature, what will arise? Therefore, for those who harm emptiness, arising does not exist. If suffering is inherently existent, what will arise? Because it is inherently existent. Because it is so, for those who harm emptiness, arising does not exist. Suffering is inherently existent, cessation does not exist. Because inherent nature is all-pervasive, it harms cessation. Suffering exists by its own nature, cessation does not exist, because it is indestructible. Therefore, because inherent nature is all-pervasive, it harms cessation. If the path is inherently existent, cultivation is not reasonable. If the path is to be cultivated, your reality does not exist. If one believes that the path is inherently existent, cultivation is not reasonable, because it is meaningless. Like this, whatever is permanent has no means of cultivation and accomplishment. Therefore, cultivating the path is not reasonable. If the path is to be cultivated, then your own nature does not exist. Furthermore, when suffering, the origin, and cessation do not exist, what cessation of suffering do you think will be attained by the path? When these three dharmas of suffering, origin, and cessation do not exist, what cessation of suffering do you think will be attained by the path? Furthermore, if it is not fully understood by its own nature, how can it be fully understood? Don't you know that reality exists? If suffering is not fully understood by its own nature, how can it be fully understood? Because it is not fully understood by its own nature. Didn't you say that inherent nature is definitely existent? Similarly, your own abandonment and realization, as well as cultivation and the four fruits, cannot be fully understood. Similarly, your own