Tibetan
་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་ པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས། ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ་གཞན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་མ་བརྟེན་པར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགའ་ཡོད་ན། །དེ་ནི་ད་གདོད་བརྟེན་འགྱུར་ཞིང༌། །བརྟེན་ནས་དེ་ལ་འགྱུར་ལ་རག །འདི་ལ་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ན། དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་གྲང་ན། དེ་ལ་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡིན་ན་ནི། དེ་དེ་ལ་བརྟེན་པ་དོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གལ་ཏེ་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པའི་སྔ་རོལ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བདག་ཉིད་གཞན་གྱི་གནས་པ་འགའ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི་དེ་དག་དོད་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་ཞིང་བརྟེན་ནས་དེ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འགྱུར་ལ་རག་གོ །འདིར་སྨྲས་པ། དེ་ལྟར་འགྱུར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པར། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགའ་ཡང་མེད། །གང་ཞིག་མ་བརྟེན་ཡོད་མིན་པ། །དེས་ནི་ཇི་ལྟར་ཉེར་ལེན་འགྱུར། །ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འགའ་ཡང་མི་འཐད་དོ། །གང་ཕུང་པོ་རྣམས་ལ་མ་བརྟེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེས་ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཉེ་བར་ལེན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་དེ་ལས་གཞན་བཞིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང་ཉེ་བར་བླང་བ་དག་ལ་སྔ་ཕྱི་མེད་པས་དེ་དག་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །འདིར་བཤད་པ། ཉེ་བར་བླངས་པ་མ་ཡིན་པ། །ཉེ་བར་ལེན་པར་ཅིས་མི་འགྱུར། །ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ཡི། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཅི་ཡང་མེད། །གལ་ཏེ་འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དང༌། ཉེ་བར་བླང་བ་དག་ལ་སྔ་ཕྱི་ཡོད་པར་མི་འཐད་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་རྣམས་ནི་ཉེ་བར་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལ་ཉེ་བར་བླང་བ་ཡིན་པས། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པར་
Chinese
诺。此处说，如来是依于蕴而假立的，因为那不是可说是彼即此和异即此的，也不是蕴的自性，也不是异的自性。此处说，如果不是依于蕴，如来有些存在，那才是最初依，依后转变成彼。于此，如果如来是依于蕴而假立的，是如来或者不是如来的某者依于如来的蕴而假立，那么，如果彼是如来，那么依于彼是无意义的。或者如果不是如来，那么，如果未依于蕴之前，如来自身有其他的住处，那么那些才依于蕴，依后从彼变成如来。此处说，如是转变。此处说，不是依于蕴，如来什么也没有。什么不是依而存在的，他如何取近取？不是依于蕴，如来什么也不应理。什么不是依于蕴而存在的，他如何能近取蕴呢？因为不是如来，譬如如彼之外。此处说，因为轮回没有开始和结束，并且如来也不是可说是彼即此和异即此的，所以取近取者和所取近取者没有先后，所以那些是依而假立的。此处说，不是所取近取的，如何不变成取近取？没有取近取的，如来什么也没有。如果轮回没有开始和结束，取近取者和所取近取者有先后是不应理的，那么，如来是取近取者，蕴是所取近取，这也不应理。为什么呢？于此，因为是所取近取，称为取近取，而取近取
English
No. Here it is said that the Tathagata is nominally designated in dependence on the aggregates, because that is not to be spoken of as being the same as them or different from them, nor is it the nature of the aggregates, nor is it the nature of something else. Here it is said: If there were some Tathagata not dependent on the aggregates, then that would be the first to depend, and having depended, it would rely on changing into that. Here, if the Tathagata is nominally designated in dependence on the aggregates, if it is the Tathagata or something that is not the Tathagata that is nominally designated in dependence on the aggregates of the Tathagata, then, if that is the Tathagata, then depending on that is meaningless. Or if it is not the Tathagata, then even so, if before not depending on the aggregates, there were some other abiding place of the Tathagata himself, then those would depend on the aggregates, and having depended, they would rely on changing from that into the Tathagata. Here it is said: Thus it will change. Here it is said: Without depending on the aggregates, there is no Tathagata at all. How can that which does not exist without depending take up? Without depending on the aggregates, no Tathagata is reasonable. How can he who does not exist without depending on the aggregates take up the aggregates, since he is not a Tathagata? For example, like something other than that. Here it is said: Because samsara has no beginning or end, and because the Tathagata is also not to be spoken of as being the same as or different from it, there is no before or after for those who take up and those who are taken up, so those are nominally designated in dependence. Here it is said: How can what is not taken up not become taken up? Without taking up, there is no Tathagata at all. If it is unreasonable for those who take up and those who are taken up to have a before and after, since samsara has no beginning or end, then it is also unreasonable to say that the Tathagata is the one who takes up and the aggregates are what is taken up. Why is that? Here, because it is what is taken up, it is called taking up, and taking up
Tibetan
བྱེད་པས་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ན། འཁོར་བ་ལ་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པས་འདི་ནི་ཉེ་བར་བླང་བའོ། །འདི་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དག་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོས་ཉེ་བར་བླངས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པར་མི་འགྱུར་ལ། ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། རྣམ་པ་ལྔས་ནི་བཙལ་བྱས་ན། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་གཞན་ཉིད་དུ། །མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ། །ཉེ་བར་ལེན་པས་ཇི་ལྟར་གདགས། །འདི་ལ་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན། དེ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་དེ་ཉིད་དམ། གཞན་ཉིད་དུ་འགྱུར་གྲང་ན། རྣམ་པ་ལྔས་བཙལ་ན་གང་ཞིག་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་དུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་ཉེ་བར་ལེན་པས་ཇི་ལྟར་གདགས་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ནི་ཡོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། ཉེ་བར་བླང་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་བཤད་པ། གང་ཞིག་ཉེ་བར་བླང་བ་དེ། །དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་མེད། །ཉེ་བར་བླང་བ་གནག་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེ་ཡང་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཉེ་བར་བླང་བ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཡང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ཡོད་དོ། །འདིར་བཤད་པ། བདག་གི་དངོས་ལས་གང་མེད་པ། །དེ་གཞན་དངོས་ལས་ཡོད་རེ་སྐན། །ཉེ་བར་ལེན་པ་གང་བདག་གི་དངོས་པོ་ལས་མེད་པ་དེ་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ཡོད་པར་འགྱུར་རེ་སྐན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བདག་གི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བཤད་པ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་བརྟེན་ནས་ནི། །རྣམ་ལྔའི་སྔ་རོལ་ཉེར་ལེན་མེད། །མ་བརྟེན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ ནི། །འགའ་ཡང་ཇི་ལྟར་ཡོད་མི་འགྱུར། །ཉེ་བར་བླང་བ་དེ་ཡང་ནི། །ཉེར་ལེན་དེ་ཡི་སྔ་རོལ་ན། །ཉེ་བར་བླང་བ་ཡོད་མིན་ན། །ཉེར་ལེན་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཉེར་ལེན་ཉེ་བར་བླང་དེ་ལ། །བརྟེན་པ་ཡོད་མིན་མ་བརྟེན་མེད། །ཉེར་ལེན་ཉེ་བར་བླང་ལས་མིན། །ཉེར་བླང་མིན་ལས་ཡོད་མ་ཡིན། །ཉེར་བླང་ཉེ་བར་ལེན་པའི་མིན། །ཉེར་ལེན་མིན་པའི་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་ཉེར་ལེན་བརྟེན་པ་མིན། །ཉེར་ལེན་མིན་ལ་བརྟེན་མ་ཡིན། །ཉེར
Chinese
如果说作者是取者，因为轮回没有开始和结束，所以这是所取。说“这是取”是不合理的。不是取者的所取也不会变成取，没有取者也不会变成取者如来。这里说，如来是存在的，因为是取所施设。这里说，如果用五种方式寻找，对于既非彼亦非此的如来，如何用取来施设？如果如来确实存在，可以被取所施设，那么它是与取相同还是相异呢？如果用五种方式寻找，对于既非相同亦非相异的如来，如何用取来施设呢？因此，这也是不合理的。这里说，取者是存在的，因为有所取。这里说，凡是所取，其自性皆空。认为所取真实存在，这种想法也是因为缘起，所以不是自性存在。这里说，即使所取不是自性存在，也是从他物而存在。这里说，如果我的事物不存在，它怎么能从他物而存在呢？凡是取者，如果不是我的事物，它怎么能从他物而存在呢？为什么呢？因为我的事物不存在，所以他物也不存在。又说，所谓我，是依赖的，在五种方式之前没有取。不依赖的取，怎么可能存在呢？所取也是，在取之前，如果所取不存在，取又怎么可能存在呢？取依赖于所取，既非存在也非不存在。取不是所取，也不是非所取。所取不是取，也不是非取。它不是取所依赖的，也不是依赖于非取。
English
If it is said that the agent is the taker, since samsara has no beginning or end, this is what is taken. It is unreasonable to say, "This is what is taken." What is taken by the taker will not become the taker, and without the taker, it will not become the Tathagata who is the taker. Here it is said that the Tathagata exists only because it is to be designated by taking. Here it is said, if one searches with five modes, how can the Tathagata who is neither that nor other be designated by taking? If it is the case that the Tathagata exists and is to be designated by taking, then is it the same as or different from taking? If one searches with five modes, how can the Tathagata who is neither the same nor different be designated by taking? Therefore, that is also unreasonable. Here it is said that the taker exists only because there is what is taken. Here it is said, whatever is taken, that is without inherent existence. The thought that what is taken truly exists is also not inherently existent because it arises dependently. Here it is said that even if what is taken is not inherently existent, it exists from other things. Here it is said, what does not exist from my own thing, how can it exist from another's thing? Whatever is the taker, if it does not exist from my own thing, how can it exist from another's thing? Why? Because my own thing does not exist, therefore another's thing also does not exist. Again it is said, the so-called "I" is dependent, and before the five modes there is no taking. The non-dependent taking, how could it exist at all? What is taken is also, before that taking, if what is taken does not exist, how could the taking exist? Taking depends on what is taken, it is neither existent nor non-existent. Taking is not what is taken, nor is it what is not taken. What is taken is not taking, nor is it non-taking. It is not what taking depends on, nor does it depend on non-taking.
Tibetan
་ལེན་འགྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ། །ཉེ་བར་བླང་ལས་འགྱུར་ཡིན་ན། །དེ་གྲུབ་མེད་ན་ཉེར་ལེན་པའི། །འགྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ཉེར་ལེན་འགྲུབ་འགྱུར་བའི། །ཉེ་བར་བླང་བ་མ་གྲུབ་ན། །ཉེར་ལེན་གྲུབ་པ་ཡོད་མིན་པས། །ཉེ་བར་བླང་བའི་བྱེད་པ་མེད། །དེ་ལྟར་ཉེར་བླང་ཉེར་ལེན་པོ། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན། །སྟོང་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་སྟོང་པ། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་འདོགས་པར་འགྱུར། །དེ་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་ཉེ་བར་བླང་བ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཀུན་གྱིས་སྟོང་པ་དེའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པའི་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་དག་ཉེ་བར་བླང་བ་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་རྟོགས་པ་དེ་ལྟ་བུ་དེས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་འདོགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བརྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་དང་དེ་ཉིད་དང་གཞན་ཉིད་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། ཇི་འོ་ན་ད་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ངེས་པ་ཡིན་ནམ། འདིར་སྨྲས་པ། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང༌། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ། མི་སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ། སྟོང་པ་དང་མི་སྟོང་པ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་བར་མི་བྱ། སྟོང་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་སྟོང་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་བྱ་སྟེ། མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཙམ་གསལ་བ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་པའི་དྲི་མ་བཀྲུ་བའི་ཕྱིར་དང་དོན་དམ་པའི་དོན་ཁོ་ན་གདགས་ པའི་དོན་དུ་ནི་དེ་དག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་དང་མཐའ་དང་མཐའ་མེད་པ་ལ་སོགས་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཞེན། འདིར་བཤད་པ། རྟག་དང་མི་རྟག་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །མཐའ་དང་མཐའ་མེད་ལ་སོགས་བཞི། །ཞི་བ་འདི་ལ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་སྐྱེས་པ་ཞི་བ་འདི་ལ་རྟག་པ་དང་མི་རྟག་པ་དང་རྟག་ཀྱང་རྟག་ལ་མི་རྟག་ཀྱང་མི་རྟག་པ་དང༌། རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྔོན་གྱི་མཐའ་ལ་བརྟེན་པའི་ལྟ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་དང༌། མཐའ་ཡོད་
Chinese
如果是近取完成， 从近取而转变吗？ 如果彼未完成，则近取者， 如何能有完成呢？ 如果近取将要完成， 近取未完成， 近取完成不存在， 则无近取之作用。 如是近取与近取者， 以一切方式皆空。 以空性故，如来为空， 如何能安立呢？ 如是，因此近取和近取者，自性和他性以及彼性和异性等，以一切方式皆空，因此，见到胜义谛者，了悟近取和近取者如是，则不会安立如来存在。 因此，作为所依而安立之义，乃是于一切方式皆为空性之故，自性和他性以及彼性和异性等，不应言说。 此处说：如果现在说空，那是确定的吗？ 此处说： 空也不应说， 非空也不应作， 二与非二不应作， 应为安立之义而说。 空也不应说，非空也不应说，空与非空也不应说，非空亦非不空也不应说，为了进入仅仅是显明不相符的方面之故。 为了洗涤不如实作意的垢染之故，以及仅仅是胜义谛之义安立
English
If the near-taking is accomplished, Does it transform from the near-taking? If that is not accomplished, then the near-taker, How can there be accomplishment? If the near-taking is about to be accomplished, The near-taking is not accomplished, Since the accomplishment of near-taking does not exist, There is no action of near-taking. Thus, the near-taking and the near-taker, Are empty in all ways. Because of emptiness, the Thus-Gone One is empty, How can it be established? Thus, because of that, the near-taking and the near-taker, self-nature and other-nature, and that-ness and other-ness, etc., are empty in all ways, therefore, those who see the ultimate truth, understanding the near-taking and the near-taker in that way, will not establish that the Thus-Gone One exists. Therefore, the meaning to be established based on dependence is emptiness in all ways, therefore, self-nature and other-nature, and that-ness and other-ness, etc., should not be spoken of. Here it is said: If it is said to be empty now, is that certain? Here it is said: Emptiness should not be spoken, Non-emptiness should not be done either, Two and non-two should not be done, It should be spoken for the sake of establishment. Emptiness should not be spoken, non-emptiness should not be spoken either, emptiness and non-emptiness should not be spoken either, neither non-empty nor not non-empty should be spoken either, because it enters into merely clarifying the incompatible aspect. For the sake of washing away the defilement of unreal perception, and only establishing the meaning of the ultimate truth.