Chinese
会变成。 因此，由于如此这般见到痛苦等而应断除的，以断除来断除不是断除，因此，如同见到痛苦等而应断除的不善业一样，即使业已断除，由于不失坏，会产生诸业的果报。 如果断除是断除，与业的转移相符，那么，对于它，业的坏灭等的过失会变成太过分。 对于它，如果那不失坏是见到痛苦等而应断除的，与断除的断除和业的止息与转移，以及种类相同成为一样，那么，对于它，由于没有业的果报，业的坏灭等的过失会变成太过分，因此那是不希望的。 那些也已经在《法句论》中详细解释过，因此这里不再赘述。 还有，从界相同之业，对于相同分和不相同分的一切，那在连接自身之时，唯一单独产生。 从欲界、色界、无色界和无漏的界中，从界相同的业，善业或不善业或无记业，或者无漏，相同分和不相同分的一切不失坏，此生中从每一个业产生，那在连接自身之时，唯一单独产生。 此生中，对于业和业，所有两种，那会各自产生，即使成熟也存在。 此生中，对于业和各个业，以心和思考的差别，或者善和不善的差别，所有两种的不失坏，那会各自产生。即使成熟也存在，那不是像业成熟的因停止一样是确定的。即使它存在，也不能产生果报，因为已经产生果报，就像一定已经用过的印章一样。 那是果报转移和死亡时，会停止。那不失坏，在果报转移时和死亡时会停止，对于它，果报转移时，是修习所断和产生果报所断。死亡时，是在连接自身之时，唯一单独产生。
English
will become. Therefore, since seeing suffering and so on should be abandoned in this way, abandoning by abandonment is not abandonment, therefore, just like the non-virtuous karma that should be abandoned by seeing suffering and so on, even if the karma has been abandoned, it will produce the fruits of all karmas because it is not wasted. If abandonment is abandonment, and it is in accordance with the transfer of karma, then, for it, the faults of the destruction of karma, etc., will become too excessive. For it, if that which is not wasted is what should be abandoned by seeing suffering and so on, and is the same as the abandonment of abandonment and the cessation and transfer of karma, and the same kind, then, for it, since there is no fruit of karma, the faults of the destruction of karma, etc., will become too excessive, so that is not desired. Those have also been explained in detail in the Abhidharma, so they will not be repeated here. Furthermore, from the same realm of karma, for all of the same and different parts, that, when connecting itself, only one alone arises. From the desire realm, the form realm, the formless realm, and the uncontaminated realms, from the same realm of karma, virtuous or non-virtuous or unspecified karma, or uncontaminated, all of the same and different parts are not wasted, in this life, arising from each karma, that, when connecting itself, only one alone arises. In this life, for karma and karma, all two kinds, that will arise separately, and even if they mature, they will remain. In this life, for karma and separate karmas, with the difference of mind and thought, or the difference of virtue and non-virtue, all two kinds of non-wastage, that will arise separately. Even if it matures, it remains, and it is not certain like the cause of karma maturing stops. Even if it exists, it cannot produce fruit, because it has already produced fruit, just like a seal that has certainly been used. That is when the fruit is transferred and when it dies, it will stop. That which is not wasted will stop when the fruit is transferred and when it dies, for it, when the fruit is transferred, it is what is abandoned by cultivation and what is abandoned by producing fruit. When dying, it is when connecting itself, only one alone arises.
Chinese
仅仅是转变而已。它的分类应知为无漏和有漏。不坏失的分类应知为两种，即无漏和有漏的业的差别。因此，如果存在这样的不坏失，那么从各种生命形式中产生的、具有不同生命、种姓、血统、地域和时代的众生的身体，以及时间、感官、颜色、形状、力量、智慧、意愿、性格和享用等各种不同的事物，都会显现出来。 空性与不断灭， 轮回亦非常恒。 业皆不坏失之法， 乃佛陀所宣说。 如是，因为业与果有联系，所以空性也是合理的，因为诸行皆空于外道所臆造的“我”。断灭也不是，因为不坏失是 निश्चित 存在的。轮回也是合理的，因为能使众生各异的显现之相存在。常恒也不是，因为业会消散。业也不会坏失，因为佛陀所宣说的不坏失之法也成立。因此，那种考察在这里是合理的。 这里说到，那两种考察都不能从常恒和断灭等过失中解脱，因此它们是不合理的。为什么呢？像这样，如果业以自性成立稍微合理一点，那么，业存在，以它的相续联系，或者以不坏失来摄持，与果有联系的想法，也许会变得明智。当业本身不以自性成立时，对于没有基础的想法，那些想法是不合理的。如果问业如何不合理呢？回答说：因为业是无生的缘故，所以不合理，像这样，如果不生，怎么会合理呢？如果问为什么业没有生呢？回答说：像这样，因为事物本身不存在的缘故。因为业没有自性的缘故，所以没有生，因此是不合理的。这里说到，业就是有生的，为什么呢？因为薄伽梵（藏文：བཅོམ་ལྡན་འདས་，梵文天城体：भगवान्，梵文罗马拟音：bhagavān，汉语字面意思：薄伽梵）
English
It is only transformation. Its classification should be known as unpolluted and polluted. The classification of non-perishing should be known as two types, namely, the difference of actions that are unpolluted and polluted. Therefore, if there is such a non-perishing, then the bodies of beings born from various life forms, with different lives, castes, lineages, regions, and times, and various different things such as time, senses, colors, shapes, strength, wisdom, desires, character, and enjoyments, will manifest. Emptiness and non-cessation, Saṃsāra is also not permanent. All actions are the Dharma of non-perishing, Which the Buddha has taught. Thus, because there is a connection between actions and results, emptiness is also reasonable, because all phenomena are empty of the "self" fabricated by non-Buddhists. Cessation is also not, because non-perishing is definitely existent. Saṃsāra is also reasonable, because the characteristics of making beings different manifest. Permanence is also not, because actions dissipate. Actions also do not perish, because the Dharma of non-perishing taught by the Buddha is also established. Therefore, that examination is reasonable here. Here it is said that both of those examinations cannot be liberated from the faults of permanence and cessation, etc., therefore they are not reasonable. Why? Like this, if it is slightly reasonable that actions are established by their own nature, then the idea that actions exist, connected by their continuity, or held by non-perishing, are connected with results, may become wise. When the actions themselves are not established by their own nature, those ideas are unreasonable for ideas without a basis. If asked how actions are unreasonable, the answer is: Because actions are unborn, therefore they are unreasonable, like this, if they are not born, how can they be reasonable? If asked why actions are not born, the answer is: Like this, because things themselves do not exist. Because actions do not have their own nature, therefore they are not born, therefore they are unreasonable. Here it is said that actions are born, why? Because the Bhagavan (བཅོམ་ལྡན་འདས་, भगवान्, bhagavān, Blessed One)
Tibetan
རྣམས་ཆུད་མི་ཟའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། འདིར་བཤད་པ། གང་ཕྱིར་དེ་ནི་མ་སྐྱེས་པ། །དེ་ཕྱིར་ཆུད་ཟར་མི་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གང་གི་ཕྱིར་ལས་མ་སྐྱེས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་གྲུབ་ བོ། །གཞན་དུ་ན་སྐྱེས་ན་ཇི་ལྟར་ཆུད་མི་ཟ་བར་འགྱུར། ཇི་སྟེ་འགྱུར་ན་ནི་སྐྱེས་སོ་ཅོག་ཀྱང་འཆི་བར་མི་འགྱུར་བ་ཞིག་ན། གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྐྱེས་ན་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་གྱི། མ་སྐྱེས་ན་ཆུད་ཟ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིར་སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ན་དེས་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར། འདིར་བཤད་པ། གལ་ཏེ་ལས་ལ་དངོས་པོ་ཡོད། །རྟག་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །གལ་ཏེ་ལས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་རྟག་པར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ། རང་བཞིན་ནི་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་རྟག་པར་གྱུར་ན། དེས་སྐྱོན་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། བཤད་པ། ལས་ནི་བྱས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར། །རྟག་ལ་བྱ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །ལས་རྟག་པ་ཉིད་ཡིན་ན་བྱས་པ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟག་པ་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལས་མ་བྱས་པ་ལ་འབྲས་བུ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་རྟོག་ན་སྐྱོན་འདིར་ཡང་འགྱུར་ཏེ། ཅི་སྟེ་ལས་ནི་མ་བྱས་ན། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་འཇིགས་འགྱུར། །ཅི་སྟེ་ལས་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པའི་འཇིགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། ཚངས་སྤྱོད་གནས་པ་མ་ཡིན་པའང༌། །དེ་ལ་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར། །ལས་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ན། ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ལས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དེ་ཡོད་པར་འགྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གཞན་ཡང༌། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཉིད་དང་ཡང༌། །འགལ་བར་འགྱུར་བར་ཐེ་ཚོམ་མེད། །ལས་མ་བྱས་པ་ཡིན་ཡང་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་འགྱུར་ན། འཇིག་རྟེན་ན་འབྲས་བུའི་དོན་དུ་ཐ་སྙད་རྩོམ་པར་བྱེད་པ་ཞིང་ལས་དང་ཉོ་ཚོང་དང་ཕྱུགས་བཙལ་བ་དང་རྒྱལ་པོ་ལ་བརྟན་པ་དང༌། རིག་པ་དང་བཟོ་བ་དང་སྒྱུ་རྩལ་གོམས་པར་བྱེད་པ་དང༌། འདི་ནི་དབྱར་ངོ་དག་ལ་བྱའོ། །འདི་ནི་དགུན་དང་དཔྱིད་ངོ་དག་ལ་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་དང་ཡང་འགལ་བར་འགྱུར་པར་ཐེ་ཚོམ་མེད་དེ། བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པ་ དག་ལ་དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་འོང་བར་
Chinese
因为说“不会白费”。这里说，因为那是不生的，所以不会白费。世尊说，因为业是不生的，所以不会白费，因此完全成立了那业的无生性。否则，如果生了，怎么会不白费呢？如果这样，那么一切生者都不会死亡了。因为不是那样，所以生了就会白费，不生就不会白费。这里说，如果业有自性，那会有什么过失呢？这里说，如果业有实物，无疑会变成常恒。如果业变成有自性，无疑会变成常恒，因为自性是不变的。如果从那变成常恒，那会有什么过失呢？说，业会变成非所作，因为常恒没有作用。如果业是常恒，那就会变成非所作，因为常恒没有作用。如果认为未作之业会有果报，那也会有这个过失，如果业未作，与未作相遇会恐惧。如果业未作也能产生果报，那么就会产生与未作相遇的恐惧。又，梵行不成立，那也会有过失。如果业未作也能产生果报，那么不修梵行也会有过失，因为即使是不作能获得涅槃之业，也会有涅槃。又，一切名言，无疑也会相违。如果业未作也能产生果报，那么世间为了果报而造作名言，如农耕、贸易、畜牧、依靠国王，学习知识、工艺、艺术，以及“这要在夏季做，这要在冬季和春季做”等等一切名言，无疑都会相违，因为作与不作，都会有各自的果报到来。
English
Because it is said, "It will not be wasted." Here it is said, Because that is unborn, therefore it will not be wasted. The Blessed One said, Because karma is unborn, therefore it will not be wasted, therefore the unborn nature of that karma is completely established. Otherwise, if it is born, how can it not be wasted? If so, then all who are born will not die. Because it is not so, therefore if it is born it will be wasted, if it is not born it will not be wasted. Here it is said, If karma has its own nature, what fault would that be? Here it is said, If karma has substance, there is no doubt that it will become permanent. If karma becomes having its own nature, there is no doubt that it will become permanent, because self-nature is unchanging. If it becomes permanent from that, what fault would that be? It is said, Karma will become unmade, because the permanent has no action. If karma is permanent, then it will become unmade, because the permanent has no action. If one thinks that unmade karma will have fruition, then this fault will also occur, If karma is unmade, encountering the unmade will be fearful. If karma, even unmade, can produce results, then there will be fear of encountering the unmade. Also, non-abiding in celibacy, that will also be a fault. If karma, even unmade, can produce results, then not abiding in celibacy will also be a fault, because even in the unmade karma that achieves Nirvana, there will also be that Nirvana. Also, all terms, undoubtedly, will also be contradictory. If karma, even unmade, can produce results, then all the terms that are made in the world for the sake of results, such as farming, trade, animal husbandry, relying on the king, learning knowledge, crafts, arts, and "this should be done in summer, this should be done in winter and spring," etc., undoubtedly, will all be contradictory, because both doing and not doing will have their respective results coming.