Tibetan
ར་བྱ་བ་མི་སྡུག་པ། །སྡུག་ལ་མི་ལྟོས་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་སྡུག་པ་འཐད་མ་ཡིན། །གང་ལ་བརྟེན་ནས་མི་སྡུག་པར། །གདགས་པར་བྱ་བ་སྡུག་པ་ནི། །མི་སྡུག་མི་སྟོས་ཡོད་མིན་པས། །དེ་ཕྱིར་མི་སྡུག་འཐད་མ་ཡིན། །སྡུག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །འདོད་ཆགས་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །མི་སྡུག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །ཞེ་སྡང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་པ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་མི་རྟག་ཡོད་མིན་པས། །འཛིན་པ་ཇི་ལྟར་ལོག་པ་ཡིན། །གལ་ཏེ་མི་རྟག་རྟག་གོ་ཞེས། །དེ་ལྟར་འཛིན་པ་ལོག་ཡིན་ན། །སྟོང་ལ་མི་རྟག་པའོ་ཞེས། །འཛིན་པའང་ཇི་ལྟར་ལོག་མ་ཡིན། །གང་གིས་འཛིན་དང་འཛིན་གང་དང༌། །འཛིན་པ་པོ་དང་གང་གཟུང་བ། །ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་འཛིན་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །ལོག་པའམ་ཡང་དག་ཉིད་དུ་ནི། །འཛིན་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན། །གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡོད་ཅིང༌། གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཡོད། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་པ་ལ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མ་གྱུར་ལ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དེ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་བཞིན་ལ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་དག་མི་སྲིད་དེ། །གང་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་སྲིད་པ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་མ་སྐྱེས་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་ཡོད་པར་འགྱུར། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་སྐྱེ་མེད་ན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅན་ག་ལ་ཡོད། །དངོས་པོ་བདག་ལས་མི་སྐྱེ་སྟེ། །གཞན་ལས་སྐྱེ་བ་ཉིད་མ་ཡིན། །བདག་དང་གཞན་ལས་ཀྱང་མིན་ན། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅན་ག་ ལ་ཡོད། །གལ་ཏེ་བདག་དང་གཙང་བ་དང༌། །རྟག་དང་བདེ་བ་ཡོད་ན་ནི། །བདག་དང་གཙང་དང་རྟག་པ་དང༌། །བདེ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་བདག་དང་གཙང་བ་དང༌། །རྟག་དང་བདེ་བ་མེད་ན་ནི། །བདག་མེད་མི་གཙང་མི་རྟག་དང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་འགགས་པས། །མ་རིག་པ་ནི་འགག་པར་འགྱུར། །མ་རིག་འགགས་པར་གྱུར་ན་ནི། །འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་འགག་པར་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ། །གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར། །ཡོད་པ་སུ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད། །གལ་ཏེ་ལ་ལའི་ཉོན་མོངས་པ། །གང་དག་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་སྤོང་བར་འགྱུར། །མེད་པ་སུ་ཞིག་སྤོང་བར་བྱེད། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ཉི་ཤུ་གསུམ་པའོ།། །། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། །འཕགས་པའི་
Chinese
不净之事，若不依赖于净，则不应有净。以何为依而安立不净，若净不依赖于不净，则不应有不净。若无有净，何来贪欲？若无有不净，何来嗔恚？若执持无常为常，如是执持是颠倒。然空性中无有无常，执持又怎会是颠倒？若执持无常为常，如是执持是颠倒。然空性中执持为无常，执持又怎会不是颠倒？以何而执持，执持何物，执持者与所执持，一切皆寂灭，是故无有执持。于颠倒或正直之中，若无有执持，何处有颠倒，何处有非颠倒？于已成颠倒者，不可能有颠倒，于未成颠倒者，不可能有颠倒，于正成颠倒之时，不可能有颠倒，何处可能有颠倒，当以自性而辨别。若诸颠倒未生，又怎能存在？若诸颠倒无生，何来有颠倒者？事物不从自性而生，亦非从他性而生，亦非从自性与他性而生，何来有颠倒者？若有我与清净，以及常与乐，则我与清净，以及常与乐，则非颠倒。若无我与清净，以及常与乐，则无我、不净、无常与痛苦亦不存在。如是颠倒止息故，无明亦将止息。无明止息故，行等亦将止息。若有众生的烦恼，是自性而有，又怎能断除？有者谁能断除？若有众生的烦恼，非自性而有，又怎能断除？无者谁能断除？此为颠倒观察，即第二十三品。若此等一切皆空，则无有生，亦无有灭，圣
English
The act of being impure, if it does not rely on purity, then purity should not exist. By relying on what is impurity established? If purity does not rely on impurity, then impurity should not exist. If there is no purity, how can there be desire? If there is no impurity, how can there be hatred? If one holds impermanence as permanence, such holding is inverted. But in emptiness, there is no impermanence, how can holding be inverted? If one holds impermanence as permanence, such holding is inverted. But in emptiness, holding as impermanence, how can holding not be inverted? By what is holding, what is held, the holder and the held, all are pacified, therefore there is no holding. In inversion or correctness, if there is no holding, where is inversion, and where is non-inversion? In what has become inverted, there cannot be inversion, in what has not become inverted, there cannot be inversion, in what is becoming inverted, there cannot be inversion, where can there be inversion, one should discern with self-nature. If inversions are not born, how can they exist? If inversions are unborn, how can there be an inverted one? Things do not arise from self-nature, nor do they arise from other-nature, nor do they arise from both self-nature and other-nature, how can there be an inverted one? If there is self and purity, and permanence and happiness, then self and purity, and permanence and happiness, are not inverted. If there is no self and purity, and permanence and happiness, then no-self, impurity, impermanence, and suffering do not exist either. Thus, when inversions cease, ignorance will also cease. When ignorance ceases, actions and so on will also cease. If the afflictions of beings are inherently existent, how can they be abandoned? Who can abandon what exists? If the afflictions of beings are not inherently existent, how can they be abandoned? Who can abandon what does not exist? This is the examination of inversions, the twenty-third chapter. If all these are empty, then there is no arising and no ceasing, the noble
Tibetan
བདེན་པ་བཞི་པོ་རྣམས། །ཁྱོད་ལ་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་མེད་པས། །ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤོང་བ་དང༌། །སྒོམ་དང་མངོན་དུ་བྱ་བ་དག །འཐད་པར་འགྱུར་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །འབྲས་བུ་བཞི་ཡང་ཡོད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུ་མེད་ན་འབྲས་གནས་མེད། །ཞུགས་པ་དག་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་བརྒྱད། །དེ་དག་མེད་ན་དགེ་འདུན་མེད། །འཕགས་པའི་བདེན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། །དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་དང་དགེ་འདུན་ཡོད་མིན་ན། །སངས་རྒྱས་ཇི་ལྟར་ཡོད་པར་འགྱུར། །དེ་སྐད་སྟོང་པ་ཉིད་སྨྲ་ན། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་གནོད་པ་ནི། །བྱེད་ཅིང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་དང༌། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཆོས་ཉིད་དང༌། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡི་ཐ་སྙད་ནི། །ཀུན་ལའང་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན། །དེ་ལ་བཤད་པ་ཁྱོད་ཀྱིས་ནི། །སྟོང་ཉིད་དགོས་དང་སྟོང་ཉིད་དང༌། །སྟོང་ཉིད་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པས། །དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟར་གནོད་པ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ། ། བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་བརྟེན། །འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དང༌། །དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ། །གང་དག་བདེན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི། །རྣམ་དབྱེ་རྣམ་པར་མི་ཤེས་པ། །དེ་དག་སངས་རྒྱས་བསྟན་པ་ནི། །ཟབ་མོའི་དེ་ཉིད་རྣམ་མི་ཤེས། །ཐ་སྙད་ལ་ནི་མ་བརྟེན་པར། །དམ་པའི་དོན་ནི་བསྟན་མི་ནུས། །དམ་པའི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པར། །མྱ་ངན་འདས་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་ལ་གཟུང་ཉེས་དང༌། །རིག་སྔགས་ཉེས་པར་བསྒྲུབས་པ་བཞིན། །དེ་ཕྱིར་ཞན་པས་ཆོས་འདི་ཡི། །གཏིང་རྟོགས་དཀའ་བར་མཁྱེན་གྱུར་ནས། །ཐུབ་པའི་ཐུགས་ནི་ཆོས་བསྟན་ལས། །རབ་ཏུ་ལོག་པར་གྱུར་པ་ཡིན། །སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ནི། །སྟོང་ལ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས། །ཁྱོད་ནི་སྟོང་ཉིད་སྤོང་བྱེད་པ། །གང་དེ་ང་ལ་མི་འཐད་དོ། །གང་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་བར་འགྱུར། །གང་ལ་སྟོང་ཉིད་མི་རུང་བ། །དེ་ལ་ཐམས་ཅད་རུང་མི་འགྱུར། །ཁྱོད་ནི་རང་གི་སྐྱོན་རྣམས་ནི། །ང་ལ་ཡོངས་སུ་སྒྱུར་བྱེད་པ། །རྟ་ལ་མངོན་པར་ཞོན་བཞིན་དུ། །རྟ་ཉིད་བརྗེད་པར་གྱུར་པ་བཞིན། །གལ་ཏེ་དངོས་རྣམས་རང་བཞིན་ལས། །ཡོད་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བྱེད་ན། །དེ་ལྟ་ཡིན་ན་དངོས་པོ་རྣམས། །རྒྱུ་རྐྱེན་མེད་པར་ཁྱོད་ལྟའོ། །འབྲས་བུ་དང་ནི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། །བྱེད་པ་པོ་དང་བྱེད་དང་བྱ། །སྐྱེ་བ་དང་ནི་འགག་པ་དང༌།
Chinese
四圣谛，对你来说会变成没有的。 因为没有四圣谛，所以完全了知和断除， 修习和现证等，都不可能成立。 因为那些不存在，所以四果也不存在。 没有果就没有住果者，甚至初果者也不存在。 如果八种补特伽罗不存在，僧伽就不存在。 因为没有圣谛，所以正法也不存在。 如果法和僧伽不存在，佛又怎么会存在呢？ 如果这样说空性，就是对三宝造成损害。 造作和有果，以及非法的法性， 世俗的名称，都是对一切造成损害。 对此，你说因为你没有领悟空性的必要、空性和空性的意义， 所以才会造成那样的损害。 诸佛宣说佛法，完全依赖于二谛。 世俗谛和胜义谛。 如果有人不了解这二谛的差别， 他们就不了解佛陀教法的甚深实义。 不依赖名言，就无法宣说胜义谛。 不证悟胜义谛，就无法获得涅槃。 如果错误地看待空性，智慧浅薄者就会毁灭。 就像错误地执持幻术，或者错误地修持明咒一样。 因此，佛陀知道弱者难以领悟此法的深奥， 所以佛陀的心从说法中退转。 成为过失的原因是，因为空不成立， 你否定空性，我对此不认可。 对谁来说空性是合理的，对他来说一切都是合理的。 对谁来说空性是不合理的，对他来说一切都不合理。 你把自己的过失，完全转嫁给我， 就像明明骑在马上，却忘记了马一样。 如果有人随顺地认为诸法从自性而有， 如果是那样，那么在你看来，诸法就是无因无缘的。 果和因，以及作者和行为和所作， 生和灭，
English
The four noble truths, for you, will become non-existent. Because there are no four noble truths, complete knowledge and abandonment, Cultivation and realization, etc., will not be established. Because those do not exist, the four fruits also do not exist. If there is no fruit, there is no fruit-dweller, and even the first fruit attainer does not exist. If the eight types of individuals do not exist, the Sangha does not exist. Because there are no noble truths, the Dharma also does not exist. If the Dharma and Sangha do not exist, how can the Buddha exist? If you say emptiness like that, it is harming the Three Jewels. Actions and having results, and the nature of non-Dharma, Worldly names, all cause harm to everything. Regarding this, you say that because you have not understood the need for emptiness, emptiness, and the meaning of emptiness, That is why such harm is caused. The Buddhas teach the Dharma, relying entirely on the two truths. The conventional truth and the ultimate truth. If someone does not understand the difference between these two truths, They do not understand the profound meaning of the Buddha's teachings. Without relying on conventions, one cannot explain the ultimate truth. Without realizing the ultimate truth, one cannot attain Nirvana. If one views emptiness incorrectly, those with little wisdom will be destroyed. Just like wrongly grasping an illusion, or wrongly practicing a mantra. Therefore, the Buddha knew that it was difficult for the weak to understand the depth of this Dharma, So the Buddha's mind turned away from teaching the Dharma. The reason for becoming a fault is that because emptiness is not established, You deny emptiness, and I do not approve of that. For whom emptiness is reasonable, for him everything is reasonable. For whom emptiness is unreasonable, for him everything is unreasonable. You completely transfer your own faults to me, Like riding a horse but forgetting the horse itself. If someone follows the view that phenomena exist from their own nature, If that is the case, then in your view, phenomena are without cause or condition. Result and cause, as well as the agent and action and what is done, Birth and cessation,