Tibetan
བ་ཏུ་བསྟན་པས་ཤིན་ཏུ་ཉེ་བར་གནས་དགོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མའི་ཐ་སྙད་གྲུབ་པའི་བུ་བཞིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཅན་གྱི་ཉན་ཐོས་ནི་བཙས་མ་ཐག་པའི་བྱིས་པ་བཞིན་སེམས་བསྐྱེད་པའི་འདུན་པ་སྲུང་བས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ཞེས་ཇི་ལྟར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིགས་སོ། །གྲངས་མ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་འདིར་འཁོར་ནི་གྲངས་ལས་འདས་པར་རྟོགས་སོ། །གཞན་དུ་གྲངས་བསྟན་པར་རིགས་སོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གླེང་གཞི་ནི་གཉིས་ཏེ། ཞུ་བའི་སྐབས་དང༌། ཞུ་བ་དངོས་སོ། །ཞུ་བའི་སྐབས་ལ་གཉིས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མཛད་པ་དང༌། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་མཛད་པ་སྟེ། དེ་ལ་དང་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གང་གི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྙོམས་པར་མ་ཞུགས་པ་ན། དེ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཞན་ལ་གསོལ་བ་འདེབས་པ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། རང་བཞིན་སྐུ་ནི་མཉམ་པ་དང༌། །ཕྲ་ཞིང་དེ་དག་འབྲེལ་པ་དང༌། །དགྱེས་དགུར་ལོངས་སྤྱོད་བསྟན་པ་དང༌། །ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་འབྱོར་རྒྱུར་འདོད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་མི་འཐད་པས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཡེ་ཤེས་དང་མི་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཟབ་མོ་སྣང་བའི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་བསྟན་པའི་རྗེས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་པ་མི་འཐད་པ་ཡིན་ན་ཡང༌། ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་འཇུག་པའི་སྣོད་མ་ཡིན་པའི་གདུལ་བྱའི་ཁམས་ནི་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཡིད་ཆེས་པས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པའི་གདུལ་བྱ་ཡིན་པས། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཉིད་ནི། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །དོན་འདི་ཡང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒྲ་ནི། འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་སྟེ། དེ་འདིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཞེས་བྱའོ། །དེས་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒྲ་ནི་འདིར་སྤངས་པའི་ཚིག་གིས་བཤད་པ་ལ་འཇུག་པ་སྤངས་པ་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ནི་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ་ཞེས་མཚོན་པས་ཚིག་ཡི་བརྗོད་པའི་དོན་ལ་འཇུག་པའོ། །འདིར་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བརྗོད་བྱ་མ་ཡིན་ཞེས་རིག་པར་བྱའོ། །སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེངས་པའི་ཕྱིར་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་དང༌། མ་རིག་པའི་མུན་པ་སེལ་བ་ཉེ་བར་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཏེ། དེ་ལ་ཆོས་ནི་དངོས་པོའི་གནས་ལུགས་བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་བྲལ་བའོ། །དེའི་རྣམ་གྲངས་ནི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་སྟོན་པས་ན་བསྟན་བཅོས་སོ། །དེས་ན་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཉེ་བར་བསྡུས་པས་དབང་པོའི་དུས་སོ། །གཞན་དུ་ན་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་ལ་ཉན་པ་མ་གཏོགས་པར་བསམ་པ་ནི་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་འཕགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་ལས་རིང་དུ་སོང་བའོ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོས་སེམས་ཅན་ལ་གཟིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབང་ཕྱུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནུས་པ་ཆེན་པོས་ཐུགས་རྗེའི་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་དངོས་པོ་རྟོགས་པས་སོ། །ར་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པས་སོ། །ཕ་རོལ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་རྟོགས་པས་སོ། །ཕྱིན་པ་ནི་གོང་ན་མེད་པས་སོ། །རྣམ་པར་ལྟ་ཞིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་བསམ་པ་ཙམ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པའི་དམ་པས་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་སྐབས་བྱས་སོ། །གཞན་དུ་ན་འདི་ཡང་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པས་གསོལ་བ་འདེབས་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྨོས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་དབང་ཕྱུག་གིས་བསམ་པའི་བདག་ཉིད་དལ་བའི་རྗེས་སུའོ། །ནིའི་སྒྲ་ནི་མི་འགལ་བའི་བདག་ཉིད་དུ་གྲགས་པའི་བརྗོད་བྱ་སྟེ། སྟོན་པ་དལ་བའི་ཚེ། ཞུ་བ་དང་འགལ་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཞོན་པ་ལ་འབོད་པར་གྲགས་ སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྤོབས་པ་ཆེན་པོ་ཅན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་འབད་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་མཛད་པ་དང༌། གཞན་ཡང་ཡོད་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དེ་དག་མ་རྟོགས་པར་ཤཱ་རིའི་བུ་ཁོ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞུ་བ་ལ་དབང་འབྱོར་བའི་བདག་གི་ཡུལ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གདུལ་བྱའི་ཁམས་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་མོས་པས་དམན་པར་རྟོགས་པས་དེས་ཞུས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལན་གྱིས་རང་ལ་ཡང་ཕན་པའི་རྒྱུར་ཡིད་ཆེས་པས་ན་འཐོབ་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ། ཞུ་བ་པོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིན་ན་སྤོབས་པ་ཆེན་པོ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ལན་དུ་རྟོགས་པས་ཕན་པའི་རྒྱུ་ཡིན་ཡང་མོས་པར་མི་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་མཐུ་མ་གཏོགས་པར་ཤཱ་རིའི་བུས
Chinese
因此，就像已经确立母亲称谓的儿子一样，不必非常亲近地居住。就像所说的那样，对于具有菩提心的小乘行者，就像刚出生的婴儿一样，应该通过守护生起菩提心的意愿来培养。仅仅因为没有说明数量，就可以理解这里的眷属是不可计数的。否则，应该说明数量。不共的论题有两个：请问的场合和实际的请问。请问的场合有两个：薄伽梵（世尊）所作和圣观世音自在所作。其中，首先，为什么薄伽梵没有入定呢？因为不依赖于他而向他人祈请是不合理的。因为薄伽梵总是处于等持之中，并且“自性身是平等，微细且与彼等相连，随心所欲地示现受用，希望受用圆满的财富”如是所说，所以不合理，因为化身不具备智慧。在宣说了甚深显现的法类之后，入定是不合理的。然而，由于您不是转法轮的法器，所调伏的众生界相信圣观世音自在，因此是其所调伏的众生。不进入圆满正等觉的教法，就是入定。这个意义是，入定的声音在世间广为人知，因此这里称为入定。因此，入定的声音在这里指的是通过舍弃的词语来解释，表示舍弃。或者，入定表示安住于寂静无言的状态，因此指的是词语表达的意义。这里，被称为甚深显现的事物，应该理解为不是入定所表达的内容。由于凡夫、声闻和对空性心生散乱，新进入大乘的菩萨无法理解，所以是甚深的。由于具有消除无明黑暗、安住于附近的特征，所以称为显现。
English
Therefore, just like a son who has already established the title of mother, it is not necessary to live very closely. Just as it is said, for a Hinayana practitioner with Bodhicitta, just like a newborn baby, one should cultivate by protecting the intention of generating Bodhicitta. Just because the number is not stated, it can be understood that the retinue here is countless. Otherwise, the number should be stated. There are two uncommon topics: the occasion of asking and the actual asking. There are two occasions of asking: what the Bhagavan (World Honored One) did and what the Holy Avalokiteshvara did. Among them, first, why didn't the Bhagavan enter Samadhi? Because it is unreasonable to pray to others without relying on him. Because the Bhagavan is always in equanimity, and "the Svabhavikakaya is equal, subtle and connected to them, showing enjoyment at will, desiring the wealth of perfect enjoyment," as it is said, it is unreasonable, because the Nirmanakaya does not have wisdom. After expounding the Dharma categories of profound manifestation, it is unreasonable to enter Samadhi. However, since you are not a vessel for turning the wheel of Dharma, the beings to be tamed believe in the Holy Avalokiteshvara, so they are the beings to be tamed by him. Not entering the teachings of the perfectly complete Buddha is entering Samadhi. The meaning of this is that the sound of Samadhi is well known in the world, so it is called Samadhi here. Therefore, the sound of Samadhi here refers to the explanation through the words of abandonment, indicating abandonment. Or, entering Samadhi indicates abiding in a state of silence, thus referring to the meaning expressed by words. Here, the thing called profound manifestation should be understood as not what is expressed by Samadhi. Because ordinary people, Shravakas, and those whose minds are distracted by emptiness cannot understand, it is profound. Because it has the characteristic of eliminating the darkness of ignorance and abiding nearby, it is called manifestation.
Chinese
名为“义之类别”者，乃是论典名称的类别。其中，“法”是指事物之实相，是离言语所诠释与能诠释的。“其类别”是指随所教示的世俗谛而显示，故为论典。因此称为名称的类别。又，“其时”是指佛陀教法被简要摄集，是根器的时机。否则，除了听闻圣观自在之外，其他的想法是不合理的。其中，“圣”是指远离二障。“观自在”是指以大悲心观视众生。“自在”是指以大能力具足慈悲之果。以“知”是了知世间事物。以“边”是了知刹那等之实相。以“彼岸”是了知二谛。以“去”是无有更高者。名为“观视”是指思维。如是，仅以思维而极度进入的圣者观自在作了祈请之时机。否则，此亦是趋向入定，故将变成不是祈请之时机。为了那件事而说，名为“此后”是指圣观自在以思维之自性，随顺闲暇之后。尼的语气是指不相违之自性所著名的所说，即导师闲暇之时，并非与请问相违之义。名为“具寿”是指对年轻者的称呼。 菩萨大勇者，努力于有情之义，以及随顺之事业，其他也有，然而未了悟那些，唯有舍利子以佛陀之威力，是能作请问之自主的境域，因为所化之界是了知爱好声闻而低劣，因此以他所请问和随顺之回答，也相信是利益自己的因，故而极度进入于获得。请问者若是菩萨，纵然了悟为随顺大勇者之回答是利益之因，也不爱好。除了薄伽梵之威力外，舍利子
English
That which is called "Categories of Meaning" is a category of names for treatises. Among them, "Dharma" refers to the reality of things, which is separate from what is expressed and what expresses it. "Its category" refers to the fact that it is shown by the conventional truth that is subsequently taught, hence it is a treatise. Therefore, it is called the category of names. Furthermore, "at that time" refers to the time when the Buddha's teachings are briefly summarized, which is the time of the faculties. Otherwise, it is not reasonable to think of anything other than listening to the noble Avalokiteśvara. Among them, "noble" refers to being far removed from the two obscurations. "Avalokiteśvara" refers to looking at sentient beings with great compassion. "Īśvara" refers to possessing the fruit of compassion with great power. "Knowing" is understanding worldly things. "Edge" is understanding the reality of moments and so on. "The other shore" is understanding the two truths. "Gone" is because there is nothing higher. The term "looking" refers to thinking. Thus, the noble Avalokiteśvara, who intensely engages in mere thought, created the occasion for supplication. Otherwise, this would also be directed towards entering into samadhi, and thus would become not an occasion for supplication. For that very reason, it is said, "Then," which means after the noble Avalokiteśvara, with the nature of thought, followed leisure. The word "ni" refers to the subject matter known as the nature of non-contradiction, meaning that when the teacher is at leisure, it is not contradictory to ask. The term "endowed with life" is known as an address to a young person. Bodhisattva, the great courageous one, strives for the benefit of sentient beings, and engages in activities that are in accordance with them. Although there are others, without realizing those, only Śāriputra, by the power of the Buddha, is the domain of the self who has the autonomy to ask questions, because the realm of those to be tamed is understood to be inferior due to their inclination towards the Śrāvakas. Therefore, he believes that the questions he asks and the answers that are in accordance with them are also a cause of benefit to himself, and thus he intensely engages in obtaining them. If the questioner is a Bodhisattva, even if he understands that the answer that is in accordance with the great courageous one is a cause of benefit, he does not favor it. Apart from the power of the Bhagavan, Śāriputra