Tibetan
ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ། པཎྜི་ཏ་ཤྲཱི་མ་ཧཱ་ཛ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ། པཎྜི་ཏ་ཤྲཱི་མ་ཧཱ་ཛ། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། པྲཛྙཱ་པཱ་ར་མི་ཏཱ་ཧྲྀ་ད་ཡཱརྠ་པ་རི་ཛྙཱ་ན། བོད་སྐད་དུ། ཤེས་རབ་ ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གཞན་གྱི་བཤད་ལ་མ་ལྟོས་པ། །རིགས་པས་ལམ་ནི་དབྱེ་བར་བྱ། །རྟོག་པ་སྔོན་གཏོང་འབད་པ་ནི། །ཡི་གེ་མཁན་གྱི་རྗེས་མི་འབྲང༌། །སྔོན་གྱི་ལོ་རྒྱུས་ནི་འདི་ལྟར་ཐོས་ཏེ། དེ་ལ་དམ་པའི་ཆོས་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི། དང་པོ་ཝཱ་རཱ་ཎ་སཱིར་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་ནས། ཆོས་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཟློག་པའི་དོན་དུ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ། །སྡུད་པ་པོས་བསྡུས་པའི་རིམ་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ནས་གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ཀྱི་གནས་སུ། ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་དང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ནི། ཡོངས་སུ་གཏད་པའི་ལེའུའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་དང༌། རིན་ཆེན་འབྱུང་གནས་ཞི་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཅན་འཕགས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་སྡུད་པ་པོར་འདོད་དེ། དེ་ལྟར་རང་རང་དང་མཐུན་པའི་སྡུད་པ་པོས་ནི་བསྟན་པ་ཡང་དག་པར་བསྲུང་པའི་དོན་དུ། ཀླུ་དགའ་བོ་དང༌། ཉེ་དགའ་བོ་ལ་འབུམ་པ་དང༌། ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་ལ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་དང༌། འཕགས་པ་མི་ཕམ་མགོན་པོ་ལ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་དང༌། ཁྲི་པ་དང༌། སྡུད་པ་དང༌། རྣམ་ཐོས་སྲས་ལ་བརྒྱད་སྟོང་པ་གཏད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས། འགྲེལ་པ་མཛད་པའི་རིམ་པ་ནི། །གྲོང་ཁྱེར་སེང་གེ་གར་གནས་པར། །དགེ་སློང་ཐོགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་དོན་རིག་པ། །མདོ་སྡེའི་ངེས་དོན་དྲང་དོན་རྣམས། །རྣམ་པ་དུ་མ་རྣམ་པར་འབྱེད། འཇིག་རྟེན་རྣམས་ཀྱིས་རིག་པ་ཡི། །བདག་ཉིད་ཆེད་དུ་མངོན་པར་བརྗོད། །གཞུང་རྩོམ་པ་ཡི་ངང་ཚུལ་ཅན། དེ་ཡི་གྲུབ་པའི་ཕོ་ཉ་མོ། །ས་ལ་ཡིན་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། །དེ་ཡི་རིག་སྔགས་མཐུ་ཡིས་ནི། །ངེས་པ་དེ་ཡི་བློ་སྐྱེས་ནས། །བསྟན་པ་རིང་དུ་གནས་བྱའི་ཕྱིར། །མདོ་སྡེ་དེ་ཉིད་དོན་སྡུད་དོ། །ལོ་ནི་བརྒྱ་དང་ལྔ་བཅུར་འཚོ། །ལུས་པོར་ནས་ནི་ལྷ་ཡུལ་
Chinese
ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ། 班智达室利玛哈扎。 ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ། 班智达室利玛哈扎。 印度语：Prajñāpāramitāhṛdayārthaparijñāna（梵文天城体：प्रज्ञापारमिताहृदयर्थपरिज्ञान，梵文罗马拟音：Prajñāpāramitāhṛdayārthaparijñāna，智慧到彼岸心要义完全了知）。 藏语：ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོའི་དོན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ།（智慧到彼岸心要义完全了知）。 顶礼圣妙吉祥童子！不依赖于他人的解说，以理性能辨别道路，预先进行思考和努力，不追随抄写员的笔迹。过去的历史是这样听说的：对此，神圣的佛法进入的次第是：首先在瓦拉纳西（Vārāṇasī）转了四谛法轮后，为了遣除对法的执着，善逝转了胜者之母无相法轮。辑录者辑录的次第是：薄伽梵涅槃后，在他化自在天之处，方位之象等是金刚手，解脱之众等是，跟随完全交付之品后，圣者阿难陀和，宝生寂静等是，薄伽梵加持者圣者阿难陀被认为是辑录者，这样各自和合的辑录者为了守护正法，龙喜和，近喜交付了十万颂，天王帝释交付了两万五千颂，圣者弥勒怙主交付了八千颂，以及持藏者和，辑录者和，多闻天王之子交付了八千颂。之后注释者们，注释的次第是：在狮子贤安住的城市里，名为无著的比丘，通晓那部论典的意义，对经部的了义和不了义，进行多种方式的辨别，为了世间众生通达智慧的自性，特意显明，具有著作的性质，他的成就的信使，说是土地神，以他的明咒威力，生起了那样的定解，为了佛法长久住世，辑录了那部经部的意义。活了一百五十岁，身体变为天界。
English
Śes rab kyi pha rol tu phyin pa'i snying po'i don yongs su śes pa. Paṇḍita śrī mahā dza. Śes rab kyi pha rol tu phyin pa'i snying po'i don yongs su śes pa. Paṇḍita śrī mahā dza. In Indian language: Prajñāpāramitāhṛdayārthaparijñāna (梵文天城体：प्रज्ञापारमिताहृदयर्थपरिज्ञान，梵文罗马拟音：Prajñāpāramitāhṛdayārthaparijñāna，Complete understanding of the meaning of the heart of the perfection of wisdom). In Tibetan: Śes rab kyi pha rol tu phyin pa'i snying po'i don yongs su śes pa (Complete understanding of the meaning of the heart of the perfection of wisdom). Homage to the noble Mañjuśrīkumārabhūta! Not relying on others' explanations, one should distinguish the path with reason. Thinking ahead and striving, one does not follow the scribe's handwriting. The past history is heard as follows: The order in which the sacred Dharma enters is: First, after turning the wheel of the four truths in Vārāṇasī, in order to reverse the clinging to the Dharma, the Sugata turned the wheel of Dharma of the mother of the victors, which is without characteristics. The order in which the compilers compiled it is: After the Bhagavan passed into Nirvana, in the realm of Paranirmitavaśavartin, the directional elephants and others are Vajrapāṇi, and the hosts of liberation and others are, following the chapter of complete entrustment, the noble Ānanda and, Ratnakaraśānti and others are, the Bhagavan blessed the noble Ānanda as the compiler, thus the compilers who are in harmony with each other, for the purpose of protecting the true Dharma, entrusted the hundred thousand verses to Nāga and, Nandi, the twenty-five thousand verses to Indra, the eight thousand verses to the noble Maitreya, and the holder of the treasury and, the compiler and, Vaiśravaṇa entrusted the eight thousand verses. Then the commentators, the order of commenting is: In the city where Simha resides, the monk named Asaṅga, who understands the meaning of that treatise, distinguishes the definitive and provisional meanings of the sutras in various ways, in order to manifest the nature of wisdom for the beings of the world, he specifically reveals it, possessing the nature of writing treatises, his accomplished messenger, is said to be a earth goddess, by the power of his mantra, that certainty arose in his mind, in order to make the Dharma abide for a long time, he compiled the meaning of that sutra. He lived for one hundred and fifty years, and his body became a heavenly realm.
Tibetan
འགྲོ། །ཡུན་རིངས་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང༌། །འཁོར་བར་ཡུན་རིངས་འཁོར་འཁོར་ནས། །རིམ་གྱིས་བདག་ཉིད་ཆེན་ པོ་དེ། །བྱང་ཆུབ་རབ་ཏུ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལུང་བསྟན་པ། ཆོས་ཀྱི་རྒྱུན་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་དགའ་ལྡན་དུ་གཤེགས་ནས་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ལ་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། འཕགས་པ་བྱམས་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང༌། མངོན་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་འགྲེལ་པ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རྒྱན་རྟོགས་ནས། འཛམ་བུའི་གླིང་པ་རྗེས་སུ་བཟུང་བ་མཛད་དོ། །ཡང་དུས་ཕྱིས་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀླུའི་ཡུལ་དུ་བྱོན་ནས་འབུམ་པ་བླངས་ཏེ། རང་གི་ལྟ་བའི་དབང་གིས་དབུ་མའི་བློས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེའི་འགྲེལ་པ་མཛད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱས་པ་དང་བར་མ་དང༌། བསྡུས་པ་དང་ཤིན་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་རྣམས་ལས། ཤེས་རབ་སྙིང་པོ་འདི་ནི་བློ་དམན་པའི་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པའོ། །དེ་ཡང་གསུམ་སྟེ། གླེང་གཞི་དང༌། དངོས་གཞི་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །གླེང་གཞི་ལ་གཉིས་ཏེ། ཐུན་མོང་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་ལ་ལྔ་སྟེ། སྡུད་པ་པོ་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྤང་བ་གླེང་སློང་བ་དང༌། དུས་དང་སྟོན་པ་དང༌། གནས་དང་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྤང་བ་ནི། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་སྨོས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡོངས་སུ་སྡུད་པ་མེད་པར་བསྟན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པ་མི་ནུས་པས་ན། བསྡུ་བར་བྱ་བའི་ཚིག་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་སྒྲོ་འདོགས་པ་ནི། འདི་སྐད་ཅེས་སྨོས་པས་དྲན་པ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་དོན་གྱིས་སེལ་ཏོ། །ཡང་ཤེས་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཐོས་པ་ཡང་མ་ཐོས་པ་དང༌། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་ན་ཡང་སྡུད་པའི་དུས་ན་ཤེས་བཞིན་དང་ལྡན་པའི་སྤྱོད་པ་མེད་ན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཞེས། སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་གཉིས་ནི་བདག་གིས་ཞེས་སྨོས་པས་ལུས་དང་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་བཞིན་གྱི་དོན་གྱིས་སེལ་ཏོ། །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱུད་ནས་ཐོས་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་དོན་བཞིས་ནི་གླེང་སློང་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་འདི་ཉིད་ཀྱི་ངག་རྫོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའོ། །འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་སྦྱར་ རོ། །དེ་ཡ
Chinese
去吧！长久享受安乐，于轮回中长久流转后，逐渐地，那位大士，将能证得圆满菩提。这是圆满正等觉佛陀的授记。法的传承是，获得禅定的圣者无著前往兜率天后，向圣者弥勒祈请，圣者弥勒以其不共的经藏和律藏，以及随顺论藏的释论《现观庄严论》而证悟，从而摄受了赡部洲的众生。其后，圣者龙树前往龙的国度，取回了《十万颂般若经》，并以其自宗的见解，以中观的智慧对它作了解释。即便如此，在广、中、略和极略的般若波罗蜜多经中，这部《般若心经》是为根器低劣的眷属所说的。它有三个部分：开端、正文和结尾。开端有二：共同的和不共的。共同的开端有五个：结集者断除增益和损减，发起因缘，时间和导师，地点和眷属圆满。其中，首先是断除增益和损减，即说“如是我闻”。因为不完全结集就无法显现，所以，为了断除对所结集之词句的颠倒增益，说“如是”是为了以忆念显现之义来断除。再说，如果无有正念，则听闻也如同未闻，即使如实了知，如果在结集之时没有正念的行持，也不会变成不颠倒，为了断除这两种增益，说“我”是为了以对身心各自作意的正念之义来断除。“闻”是指并非自己完全考察的自性。再说，“如是我闻”也不是指辗转听闻。像这样，以四种意义显示了发起因缘。即便如此，此处的语圆满是对如来们的随喜。将“如是我闻”连在一起。
English
Go forth! Experience lasting happiness. After wandering long in samsara, gradually, that great being will attain perfect enlightenment. This is the prediction of the perfectly complete Buddha. The lineage of the Dharma is that the noble Asanga, having attained samadhi, went to Tushita heaven and supplicated the noble Maitreya. The noble Maitreya, with his uncommon sutras and vinaya, and the commentary on the Abhidharma, the Ornament of Clear Realization, realized it, thereby taking care of the beings of Jambudvipa. Later, the noble Nagarjuna went to the land of the nagas and brought back the Hundred Thousand Verses, and with his own view, with the wisdom of the Middle Way, he made its commentary. Even so, among the extensive, intermediate, concise, and extremely concise Prajnaparamita sutras, this Heart Sutra is spoken for the sake of the retinue of inferior intellect. It has three parts: the introduction, the main body, and the conclusion. The introduction has two parts: the common and the uncommon. The common introduction has five parts: the compiler, the elimination of superimposition, the instigation, the time and the teacher, and the perfection of the place and retinue. Among these, first, the elimination of superimposition is the statement, "Thus have I heard." Because it is not possible to manifest without complete compilation, therefore, in order to eliminate the inverted superimposition on the words to be compiled, saying "Thus" is to eliminate it with the meaning of manifesting recollection. Furthermore, if there is no mindfulness, then hearing is like not hearing, and even if one knows as it is, if there is no practice with mindfulness at the time of compilation, it will not become non-inverted. In order to eliminate these two superimpositions, saying "I" is to eliminate it with the meaning of mindfulness that separately considers body and mind. "Heard" means that it is not the nature of what one has completely examined oneself. Furthermore, "Thus have I heard" does not mean hearing through transmission. In this way, the instigation is shown with four meanings. Even so, the perfection of speech here is the rejoicing after the Tathagatas. Join "Thus have I heard."