Tibetan
ར་གྱུར་བ་ནི་འགགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ནི་ཐོག་མའི་མཐའ་མེད་པས་ན་ཐ་མའི་མཐའ་མི་རྙེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པ་དང༌། མ་འགགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཅན་ལམ་རྒྱུད་ལྔའི་ནང་ན་འཁོར་བའི་ཚེ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དྲི་མ་ཅན་དུ་གྱུར་བ་མེད་པས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ལྷག་པར་རྣམ་པར་དག་པ་མེད་པས། རྣམ་པར་དག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གྲོག་མ་དང་སྦུར་བུའི་ལུས་སུ་གྱུར་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཆུང་ངུར་གྱུར་བ་མེད་པས་བྲི་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུར་གྱུར་ཀྱང་འཕེལ་བ་མེད་པས་ན་གང་བ་མེད་པ་སྟེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསམ་ཞིང་བརྗོད་པ་ལས་འདས་ཏེ་དཔག་པས་མི་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་མ་སྐྱེས་པས་ན་མ་སྐྱེས་པའོ། །མ་སྐྱེས་ན་འཇིག་པ་མེད་པས་ན་མ་འགགས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པས་ན་རྣམ་པར་དག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་དག་པ་མེད་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་ཡང༌། གློ་བུར་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པར་མི་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་པས་ན་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སྤངས་པས་ན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་བྲི་བ་མེད་པས་ན་བྲི་བ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་བྱང་བ་འཕེལ་བའི་དུས་ན་ ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཕེལ་བ་མེད་པས་ན་འཕེལ་བ་མེད་པའོ། །གོང་དུ་ཕུང་པོ་ལྔ་སོ་སོར་ཕྱེ་སྟེ་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ལས་ཡང་སེམས་ལ་མཚན་མར་རྟོག་པ་ཕུང་པོ་ལྔ་སྟོང་པ་ཡིན་ན། སྟོང་པ་ལ་ནི་དབྱེར་མེད་པས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མིང་དུ་ཡང་གདགས་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་མིང་ལ་རྟོག་པའི་མཚན་མ་བསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་གཟུགས་མ་ཡིན། ཚོར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་སྟེ། མིང་དང་གདགས་པ་ལས་འདས་པ་དབྱེར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པས། གཟུགས་ལ་སོགས་པར་བཏགས་པའི་མཚན་མར་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་མ་ཡིན། ཚོར་བ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཟུགས་མེད། ཚོར་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཡང་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མིང་དུ་གཟུགས་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད། ཚོར་བ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །མིག་མ་ཡིན། རྣ་བ་མ་མིན། སྣ་མ་ཡིན། ལྕེ་མ་ཡིན།
Chinese
成为“啰”就是“止息”。佛的自性，法界，胜义谛，空性，这没有初始的边际，因此也找不到终末的边际。因此称为“不生”和“不灭”。众生在五道轮回时，佛的自性也不会被染污，因此称为“极清净”。即使证得无上正等觉成佛，也没有比佛的自性更清净的，因此称为“无极清净”。即使变成蚂蚁和昆虫的身体，佛的自性也不会变小，因此称为“不减”。即使成为法身，也不会增多，因此称为“不增”。为什么呢？因为超越了思虑和言说，无法衡量。从两个方面来说，法界不为业和烦恼所生，因此是“不生”。不生就不会坏灭，因此是“不灭”。法界自性清净，因为无极清净，所以是“无极清净”。虽然自性清净，但也不是说不会被突发的烦恼所染污，因此是“清净”。因为断绝了一切烦恼的方面，所以法界不减少，因此是“不减”。在清净增长的时候，法界也不会增多，因此是“不增”。上面将五蕴一一分开并显示为空性，但如果心中仍然执着于五蕴是空性的相，那么对于空性来说，是没有差别的，因此也不应该安立色等名称，为了消除对名称的执着相，因此说空性不是色，不是受等。五蕴自性为空，超越了名称和安立，是无差别的体性。因为对于安立为色等的相也不存在，所以说不是色，不是受，也就是没有色，没有受的意思。或者说，对于空性，也不能称之为色，也不能称之为受。不是眼，不是耳，不是鼻，不是舌。
English
Becoming 'ra' is called 'cessation.' The essence of the Buddha, the Dharmadhatu, the ultimate truth, emptiness, has no beginning, so no end can be found. Therefore, it is called 'unborn' and 'unceased.' Even when sentient beings transmigrate through the five paths, the essence of the Buddha is not tainted, so it is called 'completely pure.' Even when one attains unsurpassed perfect enlightenment and becomes a Buddha, there is nothing more pure than the essence of the Buddha, so it is called 'without complete purity.' Even when transformed into the body of an ant or an insect, the essence of the Buddha does not become smaller, so it is called 'undiminished.' Even when transformed into the Dharmakaya, it does not increase, so it is 'unfilled.' Why? Because it transcends thought and speech and is immeasurable. In two ways, the Dharmadhatu is not born from karma and afflictions, so it is 'unborn.' If it is unborn, it will not perish, so it is 'unceasing.' The Dharmadhatu is naturally completely pure, and because it is without complete purity, it is 'without complete purity.' Although it is naturally completely pure, it is not that it will not be tainted by sudden afflictions, so it is 'pure.' Because it has abandoned all aspects of affliction, the Dharmadhatu does not diminish, so it is 'undiminished.' At the time of the increase of purification, the Dharmadhatu does not increase, so it is 'unincreased.' Above, the five aggregates were separated and shown to be empty, but if the mind still clings to the characteristic that the five aggregates are empty, then for emptiness, there is no difference, so it is not appropriate to establish names such as form. In order to eliminate the clinging to the characteristic of names, it is said that emptiness is not form, not feeling, and so on. The five aggregates are empty in their essence, transcending names and establishments, and are of the nature of non-duality. Because the characteristics established as form, etc., do not exist, it is said that it is not form, not feeling, which means there is no form, no feeling. Or, for emptiness, one cannot call it form, nor can one call it feeling. Not an eye, not an ear, not a nose, not a tongue.