Tibetan
ཤེས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པར་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་པས་ན་ཡེ་ཤེས་དེ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །ཐོབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་མེད་པ་ལས་ཐོབ་པའོ། །ཐོབ་པ་ཡོད་ན་སྟོང་པ་ཡང་ཡོད་ལ། འབྲས་བུ་ཡོད་ན་འཇིག་པར་འགྱུར་བས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི། སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་མཉམ་པར་གནས་པ་དེ་ནི་ཐོག་མར་ཡང་སྟོང༌། ཐ་མར་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་དེ། ས་བཅུའི་རིམ་པ་སྨོས་པ་ཡང་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་རིམ་གྱིས་སྤྱད་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དེ། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་བྱང་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མེ་ལོང་དང་འདྲ་བའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ནི་ཐོབ་པ་དང༌། མ་ཐོབ་པ་ཞེས་གདགས་སུ་མེད་པས་ན་ཐོབ་པ་ཡང་མེད། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བདུན་བརྒྱ་པ་ལས་ཀྱང༌། མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སྤྱོད་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ།། ཅི་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་པ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ཡོན་ཏན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་བ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་དོ་ཞེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡོན་ཏན་བཤད་དོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོབ་པ་མེད་པས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་བརྟེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་ནའོ། །ཐོབ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ཤིང་བརྟེན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་སོ། །སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ནང་གི་བག་ཆགས་དང༌། ཕྱིའི་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྲག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། དེ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་ན་འཁོར་བ་དང་ངན་སོང་དུ་སྐྱེ་བའི་འཇིགས་པ་དང༌། ཆོས་ཟབ་མོ་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་འཇིགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཕྱི་རོལ་ཡུལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་སུ་ལྟ་བ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཆུད་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་ན
Chinese
名为“知”，但实际上并非智慧，因此称为“无智慧”。名为“获得”，是指从先前没有的状态中获得。如果存在获得，那么也存在空性；如果存在果实，那么也会坏灭。因此，佛的自性，平等地存在于一切众生心中，那最初也是空，最终也没有获得。提到十地次第，也只是阿赖耶识逐渐去除无明的习气而已。当无明的习气清净后，佛的智慧如同镜子般，对于法界来说，无法安立获得和未获得，因此说没有获得，也没有未获得。因此，《七百般若波罗蜜多经》中也说：不执着于一切相，那就是行般若波罗蜜多。 没有任何获得，就是获得无上菩提。这是般若波罗蜜多的功德。瑜伽士的无上菩提虽然是空性的自性，但也不是没有波罗蜜多的果实，为了生起欢喜心，所以宣说功德。舍利子，因此菩萨因为没有获得，而安住并依止于般若波罗蜜多。意思是说：因此，是指如上所说。没有获得，是指因为没有获得无上正等觉的果实。安住并依止于般若波罗蜜多，是指不住于一切相。没有心的障碍，是指断除了内在的习气和外在的一切相，所以没有障碍。没有恐惧，是指因为没有心的障碍，所以没有轮回和恶趣的怖畏，以及对于甚深法无生无灭之义的怖畏。完全超越颠倒，是指在阿赖耶识中，无明习气将外境不存在的事物视为各种各样的显现，这就是颠倒。因此，通达人与法无我，断除烦恼和所知障后
English
It is called "knowing," but in reality, it is not wisdom, therefore it is called "no wisdom." What is called "attainment" is to attain from a state of not having existed before. If there is attainment, then there is also emptiness; if there is a fruit, then it will also perish. Therefore, the nature of the Buddha, which equally abides in the hearts of all sentient beings, is empty in the beginning and there is no attainment in the end. Mentioning the stages of the ten bhumis is merely the gradual removal of the imprints of ignorance from the alaya-vijnana. When the imprints of ignorance are purified, the wisdom of the Buddha is like a mirror, and for the realm of dharma, it is impossible to establish attainment and non-attainment, therefore it is said that there is no attainment and no non-attainment. Therefore, in the "Seven Hundred Prajnaparamita Sutra," it is also said: Not engaging with all characteristics is engaging with prajnaparamita. Having no attainment whatsoever is attaining unsurpassed bodhi. This is the merit of prajnaparamita. Although the unsurpassed bodhi of a yogi is the nature of emptiness, it is not that there is no fruit of the paramitas. In order to generate joy, the merits are explained. Shariputra, therefore, bodhisattvas, because they have no attainment, abide and rely on prajnaparamita. This means: Therefore, it refers to what was said above. No attainment means that there is no attainment of the fruit of unsurpassed perfect enlightenment. Abiding and relying on prajnaparamita means not abiding in all characteristics. No obscuration of mind means that there is no obscuration because the inner imprints and all outer characteristics have been abandoned. No fear means that because there is no obscuration of mind, there is no fear of samsara and the lower realms, and no fear of the profound dharma of no arising and no ceasing. Completely transcending perversion means that in the alaya-vijnana, the imprints of ignorance regard non-existent external objects as various appearances, and this is perversion. Therefore, having understood the selflessness of persons and phenomena, and having abandoned afflictions and cognitive obscurations