Tibetan
ཟུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་དེ་ལས་དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་གུད་ན་མེད་པས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གཟུགས་ཀྱི་སྟོང་པ་དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་ཡིན་པར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། འཕགས་པ་བློ་གློས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་འཇུག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་ཁམས་ཡིན་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྲ་བ་དང༌། རླན་པ་དང༌། དྲོ་བ་དང༌། གཡོ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚུངས་སོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པས་ན་མཚུངས་ཞེས་བཤད་དེ། དེ་བས་ན་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ན་གཟུགས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང༌། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སོ། །དེ་ལ་བྱིས་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ས་ལ་སོགས་པ་སྲ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་བརྟགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་སོ། །དོན་དང་ལྡན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་གཟུགས་ནི་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་སོ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང༌། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང་བྲལ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་དེ་ལ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང༌། རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་མེད་པས་ན་གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང༌། ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་གཟུགས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་ཡོད་པ་ཡིན་ནམ་སྙམ་པ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་གཟུགས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་དང༌། ཀུན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་དང་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་གཟུགས་ སོ། །གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གུད་ན་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་སྟོང་པ་གཉིས་ཐ་མི་དད་དེ་གཅིག་པས་ན་གཟུགས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་གུད་ན་མེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཅིས་ཐ་མི་དད་ཅེ་ན། བསྣན་པ་དང༌། ཕྲི་བ་དང་བྲལ་བ་དང༌། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ
Chinese
色之自性即是空性，彼即是胜义空性。以色之自性空与胜义空无有差别故，空性亦名为色。胜义空性即名为色之空性自性之同义词。若问色之空性如何显现为胜义空性耶？圣者慧增无尽所说中亦云：菩萨入于法界之智慧之法界，虽为地、水、火、风之界，然法界非坚硬、湿润、温暖、动摇之相。法界与一切法相同。何以故？以于空性中相同故说为相同。是故，应知色空性即是胜义空性。若分为二，则有色空之说。色有三种，即遍计所执色、分别所计色、法性之色。其中，凡夫异生以地等执为坚硬之相，是为遍计所执色。与义相应之分别识之行境之色，是为分别所计色。远离遍计所执色与分别所计色之如实性之相，是为法性之色。以法性之色中无有遍计所执色与分别所计色故，名为色空。若疑法性之色空性是否在于分别所计色与遍计所执色之外，故说空性即是色，意为法性之色空性与分别所计色及遍计所执色之体性相同。何者为色，彼即是空性。空性亦是色。于色之外无有空性之说，以色之体性之空与胜义空二者无有差别，故说于色之外无有空性。何以无有差别耶？以离增减，离有无二边
English
The emptiness of the nature of form is the very emptiness of ultimate reality. Because there is no ultimate emptiness apart from the emptiness of the nature of form, emptiness is also called form. The emptiness of ultimate reality is a synonym for the nature of the emptiness of form. How does the emptiness of form manifest as ultimate emptiness? As the noble inexhaustible wisdom has taught: Although the realm of the wisdom of a Bodhisattva entering the realm of phenomena is the realm of earth, water, fire, and wind, the realm of phenomena is not characterized by hardness, moisture, warmth, or motion. The realm of phenomena is the same as all phenomena. Why is that? Because it is the same in emptiness, it is said to be the same. Therefore, it should be understood that the emptiness of form is the very emptiness of ultimate reality. If divided into two, there is the saying of the emptiness of form. There are three kinds of form: the completely imputed form, the conceptually imputed form, and the form of suchness. Among them, the ordinary beings who conceive of earth and so on as having the characteristic of solidity are the completely imputed form. The form that is the object of the conceptually knowing consciousness that corresponds to meaning is the conceptually imputed form. The characteristic of suchness, which is free from the completely imputed form and the conceptually imputed form, is the form of suchness. Because there is no completely imputed form or conceptually imputed form in the form of suchness, it is called the emptiness of form. If one wonders whether the emptiness of the form of suchness exists apart from the conceptually imputed form and the completely imputed form, it is said that emptiness is form, meaning that the emptiness of the form of suchness has the same nature as the conceptually imputed form and the completely imputed form. Whatever is form is emptiness. Emptiness is also form. There is no emptiness apart from form, because the emptiness of the nature of form and ultimate emptiness are not different, so it is said that there is no emptiness apart from form. Why is there no difference? Because it is free from addition and subtraction, free from the two extremes of existence and non-existence.
Tibetan
འི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གཟུགས་དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེས་ནི་འདི་སྐད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་མ་རབས་བྱིས་པར་གྱུར་བ་རྣམས་ཐོག་མ་མེད་པ་ཚུན་ཆད་སྐྱེ་ཤིའི་འཁོར་བའི་ནང་ན་ལམ་རྒྱུད་ལྔར་འཁོར་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་འདྲིས། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་ནི་གོམས་པས་དེ་དག་ལ་ཆགས་ཞིང་ཤེན་ནས་དངོས་པོ་དང་གོང་བུར་འཛིན་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་པས་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་སྟོང་པར་ཤིགས་ན། གཉེན་པོ་སྟོང་པ་གཅིག་གུད་ན་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི་ཉན་ཐོས་ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་གི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཆགས་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། གང་གཟུགས་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་གཟུགས་ལ་ཆགས་པས་འཁོར་བའི་མུར་ལྟུང་བ་དང་འབྲལ་བའི་གཉེན་པོར་གསུངས་སོ། །གང་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་གཟུགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་ཆུད་ནས་གཟུགས་སྟོང་པར་བཤིག་པའི་རྗེས་སུ་སྟོང་པའི་མཚན་མ་སྐྱེས་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མུར་ལྟུང་བའི་གཉེན་པོར་གསུངས་སོ། །གཟུགས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་མེད་པས་སྤོང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ན། དེ་ལ་གཟུགས་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་ན་སྟོང་པ་ལ་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སེམས་གཅིག་སྐྱེས་པས་སྟོང་པ་དང་གཟུགས་གཉིས་རྗེས་སུ་སྤོང་སྟེ། མཚན་མ་ནི་མཚན་མ་གང་ལ་དམིགས་པས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ལ་སྒྲིབ་བར་འགྱུར་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དངོས་པོར་འཛིན་པ་ཡང་མཚན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དཔེར་བྱ་ན་མི་མིག་རབ་རིབ་ཅན་ཅིག་མགྲོན་དུ་འགྲོ་བ་ལས་ལམ་གཡས་རོལ་གྱི་འགྲམ་ན་ནི་ཚེར་མ་ དང་དོང་ཡོད། ལམ་གཡོན་རོལ་གྱི་འགྲམ་ན་ནི་དམ་གྲོག་དང་གཡང་ས་ཡོད་དེ། མི་མིག་སྐྱོན་མེད་པ་ཞིག་གིས་ཚེར་མ་དང་དོང་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱས་ན་ནི་དམ་གྲོག་དང་གཡང་སའི་མུར་ལྟུང༌། དམ་གྲོག་དང་གཡང་ས་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱས་ན་ནི་ཚེར་མ་དང་དོང་གི་མུར་ལྟུང་བ་ལས། ལམ་དབུས་མ་བདེ་བ་ཉིད་ཅི་ལ་ཡང་མི་ཐོགས་པ་བསྟན་ཏེ། རང་གི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་བྱས་སོ། །དཔེ་དེ་དང་འདྲ་སྟེ། རབ་རིབ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པས་བསྒྲིབས་པ་དང༌། ཉན་ཐོ
Chinese
因为它的自性与空性的体性没有差别。所谓“凡色即是空”，是指色的体性是什么，空性的体性也是什么。所谓“凡空即是色”，是指空性的体性是什么，色的体性也是什么。这表明，可怜的愚笨众生从无始以来，在生死轮回中于五道中流转，对五蕴熟悉，对十八界习惯，因此对它们执着、迷恋，并执为实物和聚合物。如来开示其自性本空，如果色的体性被破为空，那么执着于作为对治的空性，就是声闻缘觉执着于寂灭一边的涅槃。例如，所谓“凡色即是空”，是说对于执着于色而堕入轮回边际的众生，这是脱离轮回的对治法。所谓“凡空即是色”，是说声闻缘觉证悟无我之后，在将色法破为空之后，生起空性的相，这是堕入涅槃边际的对治法。如果色性本空是可以被舍弃的，那么，为了舍弃对色的执相而开示空性，如果生起执着于空性的心，那么空性和色两者都会被舍弃。相是无论执着于何种相，都会障碍对该相所指之物的证悟，因此执着于空性也是一种相。这就像一个眼睛昏花的人去赴宴，路右边有荆棘和坑洞，路左边有悬崖和深渊。一个眼睛没有问题的人如果说“有荆棘和坑洞”，那么就会堕入悬崖和深渊；如果说“有悬崖和深渊”，那么就会堕入荆棘和坑洞。因此，指示不执着于道路正中的安乐，从而到达自己的目的地。这个比喻是说，所谓“眼花缭乱”是指被烦恼障所遮蔽的凡夫和声闻缘觉。
English
Because its essence is no different from the characteristic of emptiness. What is called "form is emptiness" means that whatever the characteristic of form is, the characteristic of emptiness is also that. What is called "emptiness is form" means that whatever the characteristic of emptiness is, the characteristic of form is also that. This shows that miserable, foolish sentient beings have been wandering in the cycle of birth and death in the five paths since beginningless time. They are familiar with the five aggregates and accustomed to the eighteen elements, so they are attached to and infatuated with them, and they grasp them as real objects and aggregates. The Tathagata taught that their essence is empty. If the characteristic of form is broken down into emptiness, then clinging to emptiness as an antidote is the attachment of the Shravakas and Pratyekabuddhas to the one-sided peace of Nirvana. For example, "form is emptiness" is said to be the antidote to separate from the edge of samsara for those who are attached to form and fall into samsara. "Emptiness is form" is said to be the antidote for the Shravakas who, after realizing selflessness, generate the sign of emptiness after breaking down form into emptiness, and thus fall into the edge of Nirvana. If the emptiness of form is something to be abandoned, then in order to abandon the grasping at the sign of form, if emptiness is taught, and if a mind that grasps at the sign of emptiness arises, then both emptiness and form will be abandoned. A sign obscures the realization of whatever it points to, so grasping at emptiness as a real thing is also a sign. This is like a person with blurred vision going to a feast. On the right side of the road there are thorns and holes, and on the left side of the road there are cliffs and abysses. If a person with perfect eyesight says, "There are thorns and holes," then he will fall into the cliffs and abysses. If he says, "There are cliffs and abysses," then he will fall into the thorns and holes. Therefore, he shows the ease of not clinging to the middle of the road, and thus reaches his destination. This analogy is saying that "blurred vision" refers to ordinary people and Shravakas who are obscured by the obscurations of afflictions.