Tibetan
ས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཅེས་བྱའོ། །ཤེས་ རབ་དེས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ལམ་རྒྱུད་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་སྤང་བའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་སྐྱེ་ཤིའི་འཁོར་བ་སྤངས་ནས། ཞི་བ་ཕྱོགས་གཅིག་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པའོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དོན་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཁམས་གསུམ་རྨི་ལམ་དང་འདྲ་བས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་འདོད་པ་མེད། སེམས་ཅན་སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རེ་བ་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པས་ན་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་པ་ནི་དོན་དམ་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཟབ་མོ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཟབ་མོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་དོན་ལ་བྱ་སྟེ། སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་དོན་ལ་དམིགས་པར་མ་ཟད་ཀྱི། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་ལ་ཡང་སྟོང་པར་ལྟའོ། །དེ་ལ་སྟོང་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་སྟོང་པ་དང་དོན་དམ་པ་ལ་འཕགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་སྟོང་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ལ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་སྟོང་པར་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལྟ་བ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ལྟ་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལྟ་བའོ། །དེ་ལ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སྲོག་དང༌། བདག་དང་གང་ཟག་ཏུ་ལྟ། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཀུན་འབྱུང་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་བར་ལྟ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ལྟ་ཞིང་གཟིགས་སོ། །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ལ་འཇུག་པ་སྟེ། འཇུག་པའི་ཐབས་མི་ཤེས་པས་འདྲི་བའི་ཚིག་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། དེ་ནས
Chinese
了悟一切皆空，这被称为智慧。智慧能使到达彼岸，因此称为波罗蜜多。波罗蜜多有三种：世间的波罗蜜多、出世间的波罗蜜多、出世间的胜义波罗蜜多。其中，世间的波罗蜜多是舍弃三道轮回的痛苦。出世间的波罗蜜多是舍弃生死轮回，获得寂静一味的涅槃。出世间的胜义波罗蜜多是，由于三界如梦，因此对涅槃也没有贪求；由于众生如幻，因此对佛果也没有期望；因为一切法自性涅槃，所以获得不住涅槃，这就是获得胜义波罗蜜多。那么，什么是智慧波罗蜜多呢？因此宣说了名为甚深行，甚深是指无生灭。行是指意义，无生灭即是智慧波罗蜜多。分别念是缘于无生灭之义。不仅缘于无生灭之义，而且也观色等五蕴为空性。其中，空性有两种：非为造作的虚空空性和胜义谛中圣者的智慧远离能取所取，各自自证的空性。对于这五蕴，观其为远离能取所取的空性，这就是它的意义。见有三种：异生凡夫的见、外道的见、声闻和独觉的见、菩萨和如来的见。其中，异生凡夫和外道将五蕴视为命、我、补特伽罗。声闻和独觉将五蕴视为集和苦。菩萨和如来则观见五蕴自性为空性。这是趣入智慧，由于不知趣入之方便，故显示提问之语，那又是什么呢？此后
English
Understanding all things as empty is called wisdom. Wisdom enables one to reach the other shore, hence it is called Paramita. There are three types of Paramita: worldly Paramita, transcendent Paramita, and transcendent ultimate Paramita. Among them, worldly Paramita is abandoning the suffering of the three realms of samsara. Transcendent Paramita is abandoning the cycle of birth and death, and attaining the peaceful, single-flavored Nirvana. Transcendent ultimate Paramita is that, since the three realms are like a dream, there is no desire even for Nirvana; since sentient beings are like illusions, there is no expectation even for the fruit of Buddhahood; because all dharmas are naturally in Nirvana, attaining non-abiding Nirvana is attaining the ultimate Paramita. So, what is the Prajnaparamita? Therefore, the so-called profound conduct is mentioned, profound means without arising and ceasing. Conduct refers to meaning, without arising and ceasing is Prajnaparamita. Discrimination is focusing on the meaning of no arising and ceasing. Not only focusing on the meaning of no arising and ceasing, but also viewing the five skandhas, such as form, as emptiness. Among them, there are two types of emptiness: unconditioned space emptiness and, in the ultimate truth, the emptiness of the wisdom of the noble ones, which is free from grasping and being grasped, and self-aware by each individual. Regarding these five skandhas, viewing them as emptiness free from grasping and being grasped, that is its meaning. There are three types of views: the views of ordinary beings, the views of non-Buddhists, the views of Shravakas and Pratyekabuddhas, and the views of Bodhisattvas and Tathagatas. Among them, ordinary beings and non-Buddhists view the five skandhas as life, self, and person. Shravakas and Pratyekabuddhas view the five skandhas as origin and suffering. Bodhisattvas and Tathagatas see and view the five skandhas as naturally empty. This is entering into wisdom, and because the means of entering is not known, the words of inquiry are shown, and what is that? Then
Tibetan
་ ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་སྲས་པོས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཞན་ལ་མ་དྲིས་ཀྱི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀུན་ཏུ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ་དྲིས་ཤེ་ན། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་བཤད་པའི་ཚེ། འཁོར་བརྒྱ་སྟོང་གྲངས་མེད་པ་ཚོགས་པའི་ནང་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་བདག་དང་གཞན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་བསལ་བའི་ཕྱིར། དེ་ལ་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་རྣམས་དྲིས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཡུམ་ཤཱ་རི་ཀ་ཞེས་བྱ་བའི་མཚན་ལས་དྲས་ཏེ་བཏགས་པས་ཤཱ་རིའི་བུ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་རྣམས་དྲིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །གང་ལ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་སུ་ཡང་རུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ནི་གཉིས་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་དང༌། དོན་དམ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་དང་སྨིག་རྒྱུ་དང་རྨི་ལམ་ལྟ་བུར་ཤེས་པའོ། །དོན་དམ་པ་ཤེས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་ངོས་བཞིན་དུ་བརྗོད་དུ་མེད་ཅིང་བསམ་དུ་མེད་པར་ཤེས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་དེས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དུ་ན་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་མེད་པའི་དོན་ཟབ་མོ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་པ་ནི་གང་ཟག་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སྤྱད་པ་ནི་ཆོས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཉན་པ་དང་བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ལ་ཇི་ལྟར་འཇུག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ན་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ལ་བསླབ་པར་བྱ་སྟེ། སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་དམ་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཞེན་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་ པ་ལ་སྤྱོད་པ་དང༌། ཆགས་པ་མེད་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་སྨིན
Chinese
等等。为什么圣者舍利子不向其他菩萨请教，而向菩萨观世音自在请教呢？对此，这样说：在宣说这部般若波罗蜜多时，聚集了无数百千眷属，其中那位菩萨是 главны，因此，凭借佛陀的加持，圣者舍利子为了消除自己和他人的疑惑，向他请教了下面将要出现的意义。此后，指的是在所有已说之下的意义。佛陀的加持，指的是如来们的加持。舍利子，是从名为舍利迦的母亲的名字中截取并命名的，所以称为舍利子。这样说，指的是请教下面将要出现的意义。无论谁，指的是无论哪个的同义词。般若波罗蜜多，智慧有两种：世俗智慧和胜义智慧。其中，世俗智慧是了知一切法如幻、如阳焰、如梦。胜义智慧是了知一切法如虚空般不可言说、不可思议。以该智慧能到达不住涅槃，因此称为般若波罗蜜多。实际上，般若波罗蜜多指的是无生无灭的甚深意义。行者是补特伽罗，即菩萨。所行是法，即般若波罗蜜多。如何学习呢，指的是通过听闻、思维和修习，如何进入般若波罗蜜多的意义。有两种方式，即应学习四种行：四种行是指于无分别智慧的胜义谛中行，于无烦恼的菩提分法中行，于无执著地成熟众生中行，于无贪著地成熟佛法中行。
English
Etc. Why did the venerable Shariputra not ask other Bodhisattvas, but asked the Bodhisattva Avalokiteshvara? To this, it is said: When this Prajnaparamita is being taught, among the countless hundreds of thousands of retinues gathered, that Bodhisattva is the main one, therefore, by the power of the Buddha, the venerable Shariputra, in order to dispel the doubts of himself and others, asked him about the meanings that will appear below. Then, it refers to the meaning below all that has been said. The blessing of the Buddha refers to the blessing of the Tathagatas. Shariputra is named by cutting and affixing from the name of the mother Sharika, so it is called Shariputra. Saying this means asking about the meanings that will appear below. Whoever, means the synonym of whoever. Prajnaparamita, there are two kinds of wisdom: conventional wisdom and ultimate wisdom. Among them, conventional wisdom is to know all dharmas as illusion, mirage, and dream. Ultimate wisdom is to know all dharmas as unspeakable and inconceivable like the face of the sky. With that wisdom, one can reach non-abiding Nirvana, so it is called Prajnaparamita. In fact, Prajnaparamita refers to the profound meaning of no birth and no death. The practitioner is the person, the Bodhisattva. The practice is the Dharma, the Prajnaparamita. How to learn, means how to enter the meaning of Prajnaparamita through listening, thinking and meditating. There are two ways, that is, one should learn the four practices: the four practices refer to practicing in the ultimate truth of non-discriminating wisdom, practicing in the dharmas of the Bodhipakshika without affliction, practicing in maturing sentient beings without attachment, and practicing in maturing the Buddha's Dharma without attachment.
Tibetan
་པ་ལ་སྤྱོད་པའོ། །ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱོད་པ་དེ་བཞི་ལ་ཇི་ལྟར་སྤྱོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་མི་ཤེས་ན་དོན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལན་གླན་པའི་ཚིག་གིས་བསྟན་ཏོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་འདི་སྐད་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བ་འདི་སྐད་དུ་ཅེས་སྨྲས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ལྟར་བརྟག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཇི་ལྟར་བསླབ་པར་བྱ་ཞེ་ན་དེའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ལྟའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་གཟུགས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྟོང་པ་ལ་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། སྔ་ནས་མེད་པའི་སྟོང་པ་དང༌། ཞིག་ནས་མེད་པའི་སྟོང་པ་དང༌། ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་སྟོང་པ་དང༌། གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྟོང་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པའོ། །དེ་ལ་འོ་མ་ལ་ཞོ་མེད་པ་ནི་སྔ་ནས་མེད་པའི་སྟོང་པའོ། །ཞོ་ལ་འོ་མ་མེད་པ་ནི་ཞི་གནས་མེད་པའི་སྟོང་པའོ། །རི་བོང་གི་མགོའི་ཆ་ཤས་དམའ་བ་ལ་རྭ་མེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་སྟོང་པའོ། །བ་ལང་རྟ་ལ་མེད་པ་ནི་གཅིག་ལ་གཅིག་མེད་པའི་སྟོང་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པ་སྟེ། སྟོང་པ་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་པ་ལས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་རྣམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་སྟོང་པས་སྟོང་པར་བརྟག་པར་བྱའོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །གཟུགས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་ལ་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་པས་གཟུགས་དེ་དག་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་གྲངས་དང་བགྲང་བ་ལས་འདས་པ། བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བ་སྤངས་པ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་ན་མི་གཉིས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆོས་སོ་ཅོག་ཀྱང་སྟོང་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་མ་འདུས་པ་མེད་པས། ས་ཆུ་མེ་རླུང་བཞི་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ། བདག་མེད་པ། གཙོ་བོ་མེད་པ་ སྟེ། རྡུལ་དུ་བཤིག་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་གྱི། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པས་ན། གཟུགས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱའོ། །ག
Chinese
是行持。如何修学，是指对于那四种行持如何行持的同义语。这是智慧的体性，不了解体性就无法领会意义，因此用对菩萨摩诃萨等的回答之词来指示。对舍利子说此语，是指下面将要出现的“如此说”的同义语。如此观察，是指如此行持般若波罗蜜多的同义语。如何修学呢？因此，说了“五蕴也观其自性为空”，五蕴是色、受、想、行、识。自性为空，空有五种：先前无的空，坏灭后无的空，极度无的空，一者于一者无的空，自性无的空。其中，牛奶中无酪是先前无的空。酪中无牛奶是寂止无的空。兔子头上的低处无角是极度无的空。牛身上无马是一者于一者无的空。一切法无自性是自性无的空。五种空之中，五蕴应观其以自性无的空而为空之义。色为空，色是指地、水、火、风。空是指胜义谛法界空性的体性，因此那些色是空性。空性的体性是无二，超越数量和计数，舍弃我与我所之见，远离能取和所取，因此不二即是真如的体性。一切法都无不包含在空性的体性中，因此地、水、火、风四者也是无体性，无事物，无我，无主宰，不是分解成微尘后变成空性，而是因为自性为空，所以说色为空。
English
It is the practice. How to train means the synonym for how to practice those four practices. This is the nature of wisdom. If you do not understand the nature, you cannot understand the meaning. Therefore, it is indicated by the words of answering to Bodhisattva Mahasattva and so on. Saying this to Shariputra is a synonym for "saying like this" which will appear below. To examine in this way is a synonym for practicing Prajnaparamita in this way. How to train? Therefore, it is said that "the five aggregates are also viewed as empty in their own nature." The five aggregates are form, feeling, perception, formation, and consciousness. Self-nature is empty, and there are five kinds of emptiness: emptiness of what was not before, emptiness of what is not after destruction, emptiness of extreme non-existence, emptiness of one without the other, and emptiness of self-nature. Among them, the absence of cheese in milk is the emptiness of what was not before. The absence of milk in cheese is the emptiness of peaceful abiding. The absence of horns on the lower part of a rabbit's head is the emptiness of extreme non-existence. The absence of a horse on a cow is the emptiness of one without the other. The absence of self-nature in all dharmas is the emptiness of self-nature. Among the five kinds of emptiness, the five aggregates should be viewed as empty with the emptiness of self-nature. Form is emptiness, and form refers to earth, water, fire, and wind. Emptiness refers to the nature of emptiness of the ultimate reality, the Dharma realm. Therefore, those forms are emptiness. The nature of emptiness is non-duality, beyond number and counting, abandoning the view of self and what belongs to self, and being free from the grasped and the grasper. Therefore, non-duality is the nature of suchness. Since all dharmas are included in the nature of emptiness, the four elements of earth, water, fire, and wind are also without nature, without things, without self, and without a master. It is not that they become emptiness after being broken down into dust, but because their self-nature is empty, it is said that form is emptiness.