Tibetan
ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལེའུ་འབུམ་པའི་མདོ་ཀུན་འདིའི་ནང་དུ་འདུས་པས་སྙིང་པོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། གཅིག་ཏུ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པའི་ནང་དུ་དོན་དམ་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཉིད་དུ་མཆོག་ཏུ་ གསུངས་པས་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ནི་གླེང་གཞི་མ་བསྟན་ན་གནས་གང་དུ་གང་དག་ལ་བཤད་པ་མི་ཤེས་པས་གང་དུ་གང་དག་ལ་བཤད་པའི་གནས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གླེང་གཞི་སྨོས་སོ། །འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་རྣམས་ལ་བྱ་སྟེ། འདིས་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་སྤངས་སོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་བསྟན་ཏེ། ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པར་ཟད་ཀྱི། དོན་རྟོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ནུས་པའི་རྣ་བའི་དབང་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བཟུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཅིག་ན་ཐོས་པ་སྟེ། སྔ་དྲོའམ་ཕྱི་དྲོའི་དུས་ནའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་དུ་བཤད་ཅེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཅེས་སྨོས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཁྱད་པར་དེ་ནི་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཅེས་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྒྱ་ཆེ་བས་གང་ན་བཞུགས་གཏོལ་མེད་དེ་དེ་བས་ན། བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། རི་དེ་ལྷུན་བྱ་རྒོད་ཀྱི་དབྱིབས་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པའི་ཕྱིར་དགེ་སློང་ངོ༌། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་མི་ཕྱེད་པའི་ཕྱིར་དགེ་འདུན་ཏེ་ཆེན་པོ་ནི་གྲངས་དང་ཡོན་ཏན་ཆེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགོད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ས་ལ་འཇོག་པའི་ཕྱིར་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོའོ། །བཞུགས་པ་ནི་སྤྱོད་ལམ་གྱིས་བཞུགས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་གང་གི་ཚེ། གང་གིས་གང་དུ། གང་དག་ལ་བཤད་པ་བསྟན་ཏེ། གང་གི་ཚེ་ཞེ་ན། དུས་གཅིག་གི་ཚེ་ན་བཤད་དོ། །གང་གིས་ཤེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏེ། དེས་ནི་སྟོན་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། །གང་དུ་ཞེ་ན། རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་རྒོད་ཕུང་པོའི་རི་ལ་སྟེ། འདིས་ནི་གནས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟོན་ཏོ། །གང་དག་ཅེ་ན། དགེ་སློང་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྟེ། དེས་ནི་འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བསྟན་ཏོ། འདི་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། སྙོམས་པར་མ་ཞུགས་ན་བརྟག་པའི་དངོས་པོ་གསལ་བར་མི་རྟོགས་པས་བརྟག་པའི་དངོས་པོ་གསལ་བར་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྙོམས་ པར་འཇུག་པ་སྨོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ན་བཞུགས་པར་གྱུར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པ་དང་སྦྱར་རོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ཇི་སྐད་ཅེས་བྱ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ཤེ་ན། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨོས་ཏེ། དེ་ལ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པས་ན་ཆོས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་གི་རྣམ་གྲངས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྔ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་ལ་བྱའོ། །ཟབ་མོ་ནི་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་མེད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ་བྱ་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ན་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་བས་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེའི་མིང་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཟབ་མོ་སྣང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྣང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ལ་བྱའོ། །སྙོམས་པར་ཞུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྒྱུན་དུ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གཞག་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་ནི་གླེང་སློང་བ་བསྟན་པ་སྟེ། གླེང་མ་བསླངས་ན་ཚིག་འཆལ་ཅིང་མི་འབྲེལ་པར་འགྱུར་བས་ཚིག་འབྲེལ་ཅིང་མི་འཆལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གླེང་སློང་བ་སྨོས་སོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་ཏུ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་དུས་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཚེ། འཕགས་པ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་ཕུང་པོ་ལྔ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་ལྟ་ཞེས་བྱ་བར་སྦྱོར་རོ། །བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རྩོལ་ཞིང་འབད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སྒྲིབ་པ་གཉིས་རིང་དུ་སྤངས་པས་འཕགས་པའོ། །སྤྱན་རས་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱི་ཐུགས་རྗེས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་གཟིགས་པས་ན་སྤྱན་རས་གཟིགས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་བསལ་བར་བྱ་བ་ལ་རང་དབང་བརྙེས་པས་ན་དབང་པོའོ། །ཤེས་རབ་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ། ལྔ་ཕུང་གི་རྒྱ་མོ་གཅོད་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་རལ་གྲིའོ། །སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་འཇོམས་པས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། མ་རིག་པའི་མུན་པ་སེལ་བས་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྒྲོན་མ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། མདོར་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཆོས་ཐམ
Chinese
由于所有般若波罗蜜多品类的经典都包含在此中，因此也称为心要。另一方面，如来所宣说之中，最究竟的般若波罗蜜多即是此，故称为心要。如果未说明开端，则不知在何处为谁宣说，因此为了说明在何处为谁宣说而说了开端。所谓“如是我闻”是指下文将要出现的意义，以此断除了增益和诽谤。“我”是指亲自听闻，表明只是亲自听闻了法，但并未证悟其义。“听闻”是指能够听的耳根由分别识所执持的同义词。所谓“一时”是指一次听闻，即在早晨或下午的时候。所谓“薄伽梵”是指断除了见道和修道所应断的烦恼。何处宣说呢？因此说了“王舍城”，城市的特点是称为王舍城。由于那座城市非常广阔，无法确定住在哪里，因此说了“鹫峰山”，那座山如同兀鹫的形状。由于断除了所有烦恼，故为比丘。由于外道们无法动摇，故为僧伽，大是由于数量和功德众多。为了将自己安置于无上菩提，故为菩提萨埵。为了将一切众生安置于不住涅槃之地，故为大菩萨。安住是指通过行为来了解安住。这些说明了何时、由谁、在何处、为谁宣说。何时宣说呢？在一次的时候宣说。由谁宣说呢？由薄伽梵宣说，这表明了导师的圆满。在何处宣说呢？在王舍城鹫峰山，这表明了处所的圆满。为谁宣说呢？为比丘和菩提萨埵们宣说，这表明了眷属的圆满。这是等持，如果未入等持，则不能
English
Because all the sutras of the Prajnaparamita categories are contained within this, it is also called the essence. On the other hand, among the teachings of the Thus-Gone One, this very Prajnaparamita is the most supreme, therefore it is called the essence. If the introduction is not stated, it is not known where and to whom it is taught, therefore the introduction is stated in order to show where and to whom it is taught. The phrase "Thus I have heard" refers to the meanings that will appear below, and with this, imputation and denigration are abandoned. The word "I" indicates that it was heard directly, showing that only the Dharma was heard directly, but the meaning was not realized. "Hearing" is a synonym for the ear faculty that is able to hear, held by the discriminating consciousness. The phrase "at one time" means hearing once, either in the morning or in the afternoon. The term "Bhagavan" means that he has abandoned the afflictions to be abandoned by seeing and meditating. Where was it taught? Therefore, "Rajagriha" is mentioned, the characteristic of the city is that it is called Rajagriha. Since that city is very vast, it is impossible to determine where to reside, therefore "Vulture Peak Mountain" is mentioned, that mountain resembles the shape of a vulture. Because all afflictions are conquered, hence it is a Bhikshu. Because the opponents cannot shake it, hence it is the Sangha, great because of the large number and qualities. In order to place oneself in the unsurpassed Bodhi, hence it is a Bodhisattva. In order to place all sentient beings in the state of non-abiding Nirvana, hence it is a Mahasattva. Abiding is to be understood as abiding through conduct. These show when, by whom, where, and to whom it was taught. When was it taught? It was taught at one time. By whom was it taught? By the Bhagavan, which shows the perfection of the teacher. Where was it taught? At Rajagriha, Vulture Peak Mountain, which shows the perfection of the place. To whom was it taught? To the Bhikshus and Bodhisattvas, which shows the perfection of the retinue. This is Samadhi, if one has not entered Samadhi, then one cannot
Chinese
因为不能清楚地了解事物，为了清楚地了解所观察的事物，所以说了入定。其时，是指世尊住在王舍城的时候。与入定等结合。如果问入的是什么样的定，因此说了甚深法门。其中，因为执持自相和共相，所以是法。这些法的类别是法蕴，即指五蕴、界和处。甚深是指没有生和灭，是自性空性的意思。如果入定，就能了悟蕴等诸法没有生和灭。因此，那个定的名字叫做甚深法门显现，显现是指证悟。入定是指恒常一心安住于定中的同义词。这是显示发起话题，如果不发起话题，语言就会散乱而不相关联，为了使语言关联而不散乱，所以说了发起话题。又，其时是指世尊在王舍城入定的那个时候。与圣观自在菩萨观五蕴自性空结合。菩提是指心的体性，即如实真如的究竟。为了获得它而努力奋斗的就是菩提萨埵。远离了两种障碍的就是圣者。观自在的意思是，以不缘三类悲悯之方式的慈悲，观照一切有情，所以是观自在。因为获得了消除有情痛苦的自在，所以是自在者。关于智慧，智慧有三种，因为断除五蕴的魔女，所以是智慧之剑。因为摧毁痛苦之蕴，所以也称为智慧金刚。因为消除无明的黑暗，所以也称为智慧明灯。总之，以各种方式，以无分别的智慧，
English
Because things are not clearly understood, in order to clearly understand the objects of investigation, entering into samadhi is mentioned. "At that time" refers to the time when the Bhagavan was dwelling in Rajagriha. It is connected with entering into samadhi and so forth. If asked what kind of samadhi is entered, therefore the profound Dharma category is mentioned. Among them, because it holds its own and common characteristics, it is Dharma. The categories of these Dharmas are the aggregates of Dharma, which refer to the five aggregates, elements, and sources. Profound means that there is no birth or cessation, and it refers to the meaning of emptiness of inherent existence. If one enters into samadhi, one will realize that Dharmas such as aggregates have no birth or cessation. Therefore, the name of that samadhi is called the appearance of the profound Dharma category, and appearance refers to realization. Entering into samadhi is a synonym for constantly abiding in samadhi with one-pointed mind. This is to show the initiation of the topic. If the topic is not initiated, the language will be scattered and unrelated. In order to make the language related and not scattered, the initiation of the topic is mentioned. Again, "at that time" refers to the very time when the Bhagavan entered into samadhi in Rajagriha. It is connected with the noble Avalokiteshvara seeing the five aggregates as empty of inherent existence. Bodhi refers to the essence of the mind, which is the ultimate reality of suchness. The effort and striving to attain it is the Bodhisattva. The one who has abandoned the two obscurations is the noble one. Avalokiteshvara means that because he sees all sentient beings with compassion in a way that does not depend on the three types of compassion, he is Avalokiteshvara. Because he has attained the freedom to eliminate the suffering of sentient beings, he is the Lord. Regarding wisdom, there are three aspects of wisdom. Because it cuts off the demoness of the five aggregates, it is the sword of wisdom. Because it destroys the aggregates of suffering, it is also called the vajra of wisdom. Because it dispels the darkness of ignorance, it is also called the lamp of wisdom. In short, in all ways, with non-conceptual wisdom,