Tibetan
་པས་ནི་གང་ཡང་མི་ལེན་མི་འདོར་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཁོར་བའི་མཚན་མ་ནི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཀུན་འབྱུང་བའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་མཚན་མ་ནི་འགོག་པ་དང་ལམ་མོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་ཏུ་མི་འཛིན་པས་བཏང་སྙོམས་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཏན་ལ་ཕབ་པའོ། །ད་ནི་རྒྱུན་ཆད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་དྲི་མ་གང་ཡང་མ་བྱུང་བས་དྲི་མ་མེད། དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཡང་མེད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་བསམ་པ་དང་བསྒོམ་པ་ལས་འདས་པས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རློམ་སེམས་མེད་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་དོ། །དེ་ཡང་ཡེ་ཤེས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་གྲོལ་བ་མི་འགྱུར་བ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ངོ་བོ་ཐ་མི་དད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་དབྱེ་བ་ནི་སྐུ་གསུམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པས་སོ། །དགོས་པ་ནི་ཟབ་མོའི་དོན་རྟོགས་ནས་སེམས་གྲོལ་བའོ། །དགོས་པའི་དགོས་པ་ནི་འབད་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དོན་འབྱུང་བའོ། །ངེས་ཚིག་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཆོས་སྐུ་དེ་ཡང་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲས་བུ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ལས་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུ་ཐོབ་པ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློ་དང་སེམས་དང་མིང་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་སོ། །མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བློ་དང་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འདས་པས་མ་ཁྱབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་ནི་དེ་ཙམ་ཞིག་བརྗོད་པར་བྱའི། མིང་གི་ཚོགས་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ལས་ལས་གྱུར་པའི་བློ་དང་སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའམ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལས་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གློ་བུར་བར་རྟོགས་ ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་སོ། །ཐོབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་ས་དང་ལམ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་མོ། །ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡིག་ལས་བྱུང་བའོ། །བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་དེའི་དོན་མ་ནོར་བར་བསམས་པའོ། །བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེ་དག་ལས་འདས་
Chinese
以不取不舍之方式，轮回之相为痛苦与集起。涅槃之相为灭谛与道谛。由于不执着于这一切，故已确定无相舍之等持。现在将要阐述断绝相续、完全不住留、非瑜伽士现量智慧之境、无愿之等持。彼亦因未生起任何能知与所知之垢染，故为无垢。亦无离垢。法身超越思虑与禅修，故无了知一切之智慧之傲慢，是为无智慧。所谓无智慧，并非相对于有而说无，乃是解脱有无等，与不变如金刚之等持本体无别，是名为自性身。其差别在于三身任运成就。所需为通达深奥之义而解脱心。所需之所需为不费力而成就众生之利益。定义为无智慧即法身。彼法身亦非由因所生之果，亦非由业所生之异熟。如是所谓无所得，乃因非心与意及名与识之境故。所谓无未得，乃因超越心与意及识，故无不遍及之处。舍利子，如是故，仅能述说如是而已。因已超越名之集合与词之集合与字之集合故。菩萨们乃是了知并领悟三界众生之烦恼与业所生之心与意及识，或由能知与所知所生之智慧为忽然之菩萨们。因无所得，故即使是现证地与道者亦无所得。智慧有三种。闻所生慧是由名与词与字所生。思所生慧是不错乱地思维其义。修所生慧是心一境性。度是超越彼等。
English
In the manner of neither taking nor abandoning anything, the characteristics of samsara are suffering and origination. The characteristics of nirvana are cessation and the path. Since one does not grasp onto all of these as being truly existent, one has established the samadhi of equanimity without characteristics. Now, I shall explain the aspirationless samadhi, which is a complete cessation, does not abide, and is not the object of the yogi's direct perception of the mind. Furthermore, since no defilement of knower and known has arisen, it is without defilement. There is also no separation from defilement. The Dharmakaya is beyond thought and meditation, so there is no pride of the wisdom that knows all aspects; it is without wisdom. That which is called 'without wisdom' is not 'without' in relation to 'being'; it is liberation from being and non-being, and is inseparable in essence from the unchanging, vajra-like samadhi, and is called the Svabhavikakaya (essence body). The distinction is that the three kayas are spontaneously accomplished. The need is to realize the profound meaning and liberate the mind. The need of the need is that the benefit of beings arises without effort. The definition is that the Dharmakaya is without wisdom. That Dharmakaya is neither a result arising from a cause, nor a maturation arising from karma. Such a thing is called 'without attainment' because it is not the object of intellect, mind, name, or consciousness. The term 'without non-attainment' means that since it transcends intellect, mind, and consciousness, there is no place that it does not pervade. Shariputra, therefore, only this much can be said, because it transcends the collection of names, the collection of words, and the collection of letters. Bodhisattvas are those who suddenly realize and comprehend the afflictions and karma-born intellect, mind, and consciousness of sentient beings in the three realms, or the wisdom born of the knower and the known. Because there is no attainment, even those who have realized the bhumis and paths have not attained it. Wisdom is of three types. The wisdom of hearing arises from names, words, and letters. The wisdom of contemplation is to contemplate its meaning without error. The wisdom of meditation is single-pointedness of mind. Transcendence is beyond these.
Tibetan
པའོ། །ཟབ་མོ་ལ་བརྟེན་ཅིང་གནས་ཏེ་ནི་ཐོས་པའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ནི་དྲན་པ་མེད་པའོ། །བསམ་པའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ། །བསྒོམ་པའི་ཕ་རོལ་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་ཡང་མེད་པ་ནི་བློའི་ཡུལ་ལས་འདས་པའོ། །དེ་ལྟ་བུ་ལ་རྟེན་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྟེན་ཅིང་གནས་པས་སེམས་ལ་སྒྲིབ་པ་མེད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དངས་མ་སེམས་ལ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་མ་གོས་པས་སོ། །སྐྲག་པ་མེད་དེ་ནི་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་ཐོས་ནས་མི་འཇིགས་མི་དངང་སྐྲག་པར་མི་འགྱུར་བས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ནི་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་ལ་མ་མོས་ཤིང་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་དོན་དམ་པར་ན་ཡོད་དོ་ཞེས་དྲན་པའི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་ཏུ་མཐོང་བས་སོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་ལ་འཁྲུལ་པ་ནི་སྲིད་པ་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་གྱི་དུས་སུ་སྒྱུ་མ་མཐོང་བའམ། རྨི་ལམ་ན་ཐག་པ་ལ་སྤྲུལ་དུ་མཐོང་བའམ། གཞོན་ནུ་མའི་རྨི་ལམ་ན་བུ་སྐྱེས་པ་དང་ཤི་བ་མཐོང་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཁམས་གསུམ་གྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པ་དེ་འདྲའོ། །དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མ་ནོར་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ནོར་བར་མཐོང་བ་རྣམས་སོ། །དཔེར་ན་གྲུ་རྒལ་བའི་སྐྱེས་བུ་ཁ་ཅིག་གིས་རི་འམ་བྲག་གཡོ་ཞིང་འགུལ་བར་མཐོང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་མ་ཟིན་པའི་གང་ཟག་གིས་མནོར་བའི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་ནོར་པ་མཐོང་བ་ཡོད་དོ། །དཔེར་ན་སེང་གེའི་འོ་མ་ནི་སེང་གེའི་ཕྲུ་གུས་བཏུང་བར་བྱའི། གཞན་གྱིས་འཐུངས་ན་ལུས་པོ་གས་ཤིང་དུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཟབ་མོ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་རིགས་ཅན་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བསྟན་པར་བྱའོ། །ཐེག་པ་དམན་པའི་རིགས་ཅན་ལ་བསྟན་ན་འཇིགས་ཤིང་སྐྲག་ལ་དངང་བར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་ བད་ཀན་ཅན་ལ་འོ་མ་འཐུང་དུ་བཅུག་ན་ནད་མི་སེལ་བར་དུག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དཔེ་དེ་བཞིན་དུ་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ལ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཡང་འོ་མ་དེ་ཉིད་ཞོ་དང་དར་བར་བྱས་ནས་བད་ཀན་ཅན་འཐུང་དུ་བཅུག་ན་ཕན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་ལ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྔ་དང་བསྲེས་ནས་ཐེག་པ་དམན་པ་རྣམས་ལ་བསྟན་ན་ཕན་པར་འགྱུར་རོ། །དཔེར་ན་དམུས་ལོང་མང་པོ་རང་རང་གི་གྲོང་དང་རང་རང
Chinese
哦！安住于甚深之境，听闻之彼岸，无有任何分别念，是为无忆念。思虑之彼岸，无有任何分别念，是为无生。禅修之彼岸，无有任何分别念，是为超离心识之境。如是安住于无所依之境，心无染污，是为极度清净之精华，心未被业、烦恼及所知障所染。无有恐惧，乃因听闻甚深之法性，不畏惧、不惊慌、不恐惧。颠倒，乃是对甚深之法性不信，且认为三有之众生真实存在，于忆念之法中执为真实。于颠倒中迷乱，如三有之众生，譬如梦中见幻象，或梦中见绳为蛇，或少女梦中见生子与死亡，三界众生之苦乐等亦如是。所谓颠倒，乃是对无谬之胜义谛，见为谬误者。譬如乘船之人，见山或岩石摇动。如是，未经善知识引导之人，亦会对甚深之法性产生错谬之见。譬如狮子之乳，唯有狮子之幼崽方可饮用，若他人饮用，则身体破裂，变为毒药。如是，般若波罗蜜多之甚深义，应为大乘种姓、心极清净者宣说。若为小乘种姓者宣说，则会恐惧、害怕、惊慌。譬如，若令患有黏液病者饮用牛奶，则不但不能治病，反而会变成毒药。如是，不应为非法器者宣说甚深之法性。然而，若将牛奶制成酸奶和酥油，再让黏液病者饮用，则会有益处。如是，若将般若波罗蜜多之甚深法性与布施等五度波罗蜜多混合，再为小乘根器者宣说，则会有益处。譬如众多盲人各自的村庄和各自的
English
O! Abiding in the profound realm, beyond hearing, without any conceptualization, is the absence of memory. Beyond thought, without any conceptualization, is the absence of birth. Beyond meditation, without any conceptualization, is transcending the realm of the mind. Thus, abiding in a state of non-reliance, the mind is without obscurations, being the essence of utmost purity, the mind is not tainted by karma, afflictions, or the obscurations of knowledge. Without fear, because upon hearing the profound nature of reality, one does not become afraid, alarmed, or fearful. Inversion is the lack of faith in the profound nature of reality, and the belief that beings of the three realms truly exist, taking the objects of memory as real. Delusion in inversion is like beings of the three realms, for example, seeing illusions in a dream, or seeing a rope as a snake in a dream, or a young woman seeing birth and death in a dream, so too are the sufferings and joys of beings in the three realms. What is called inversion is seeing as mistaken the unmistaken ultimate truth. For example, some people crossing a river in a boat see a mountain or rock swaying and moving. Likewise, those not guided by a virtuous friend may have mistaken views of the profound nature of reality. For example, lion's milk should only be drunk by lion cubs; if others drink it, their bodies will crack and it will become poison. Likewise, the profound meaning of the Prajnaparamita should be taught to those of the Mahayana lineage whose minds are utterly pure. If taught to those of the Hinayana lineage, they will become frightened, afraid, and alarmed. For example, if milk is given to someone with phlegm disease, it will not cure the disease but will turn into poison. Likewise, the profound nature of reality should not be taught to those who are not suitable vessels. However, if that milk is made into yogurt and butter, and then given to someone with phlegm disease, it will be beneficial. Likewise, if the profound nature of reality of the Prajnaparamita is mixed with the five perfections such as generosity, and then taught to those of the Hinayana lineage, it will be beneficial. For example, many blind people, each in their own village and each in their own