Tibetan
་པ་ཟབ་ཅིང་ཕྲ་བ་དེ་དོན་དུ་གཉེར་བ་ཡོད་དེ་དེ་ནི་ལེགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ཅི་བསྟན་ཞེ་ན། སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་དྲན་པས་ཡུལ་དུ་བྱས་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་དྲན་པ་ལ་བརྟེན་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བརྟེན་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དྲན་པ་མེད་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ དང། བློའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པ་དེ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་པོ་ནི་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དང༌། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང༌། རྒྱུན་ཆད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་དང་གསུམ་གྱིས་རྐྱེན་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་རྣམ་གསུམ་གྱི་གདམས་ངག་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད། ཚོར་བ་མེད་པ་ནས་རྒ་ཤི་ཟད་པའི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་བསྟན་ནོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ། མ་སྐྱེས་པ། མ་འགགས་པ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་དང༌། འགོག་པ་དང༌། ལམ་མེད། དེས་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་བསྟན་ཏོ། །དྲི་མ་མེད་པ། དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་མེད་པ། བྲི་བ་མེད་པ། གང་བ་མེད་པའོ། །ཡེ་ཤེས་མེད། ཐོབ་པ་མེད། མ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་དོ། །དེས་ནི་སྨོན་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི་དྲན་པས་མ་གོས་པ་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཡིད་ལམ་བྱས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད། ཚོར་བ་མེད། འདུ་ཤེས་མེད། འདུ་བྱེད་མེད། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ། །གང་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་དྲན་པ་མེད་དོ། །གང་ཡིད་ལ་མ་བྱས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མིག་མེད། རྣ་བ་མེད། སྣ་མེད། ལྕེ་མེད། ལུས་མེད། ཡིད་མེད་དོ། །གང་ལ་ཡིད་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་དེ། གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱར་མེད་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ཆོས་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། དགེ་འདུན་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གང་དཀོན་མཆོག་གསུམ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དེ་ནི་རྗེས་སུ་དྲན་པ་རྣམས་ཀྱི་མཆོག་གོ །གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་གཏོང་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེ
Chinese
如果有人追求深奥而细微的法，那是不好的。这说明了什么呢？ 各种显现被忆念作为对境，如幻术般的等持，由根识的现量所确立，一切法都融入于忆念，这是声闻的法。现在依靠深奥的法性，不是声闻的行境，无忆念，无生，超离心识的行境，那就是空性，无相，无愿的这三种等持，由意的现量，自证的现量，瑜伽的现量，空性不住，舍不住，断灭不住这三者，远离三种缘的智慧三种的口诀是：舍利子，因此一切法都是空性，其中没有色，没有受，乃至没有老死，这之间显示了空性等持的化身。无相，无生，无灭，没有痛苦，没有集，没有灭，没有道。这显示了无相等持的报身。无垢，没有离垢，没有减少，没有增多。没有智慧，没有获得，也没有未获得。这显示了无愿等持的法身。为了阐明这一点，不被忆念所染污，不作意，即是空性。而且在作意的空性中，没有色，没有受，没有想，没有行，没有识。在没有识的地方，就没有忆念。在不作意的空性中，没有眼，没有耳，没有鼻，没有舌，没有身，没有意。在没有意的地方，就没有作意。在没有忆念和作意的地方，就是念佛，念法，念僧。忆念三宝是忆念中最殊胜的。在没有忆念和作意的地方，就是念施，念戒
English
If someone pursues the profound and subtle Dharma, that is not good. What does this indicate? Various appearances are taken as objects by mindfulness, like an illusion-like samadhi, established by the direct perception of the senses, all Dharmas are integrated into mindfulness, this is the Dharma of the Hearers. Now, relying on the profound Dharma-nature, which is not the realm of Hearers, without mindfulness, without birth, beyond the realm of mind, that is emptiness, signlessness, wishlessness, these three samadhis, by the direct perception of mind, the direct perception of self-awareness, the direct perception of yoga, emptiness does not abide, equanimity does not abide, cessation does not abide, these three, the wisdom of the three that are free from the three conditions is: Shariputra, therefore all Dharmas are emptiness, in which there is no form, no feeling, and even no old age and death, in between, the emanation body of the emptiness samadhi is shown. Signless, unborn, unceasing, no suffering, no origin, no cessation, no path. This shows the enjoyment body of the signless samadhi. Immaculate, no separation from impurity, no decrease, no increase. No wisdom, no attainment, and no non-attainment. This shows the Dharma body of the wishless samadhi. To clarify this, not being tainted by mindfulness, not attending, is emptiness. Moreover, in the emptiness of attending, there is no form, no feeling, no perception, no formation, no consciousness. Where there is no consciousness, there is no mindfulness. In the emptiness of not attending, there is no eye, no ear, no nose, no tongue, no body, no mind. Where there is no mind, there is no attending. Where there is no mindfulness and no attending, there is mindfulness of the Buddha, mindfulness of the Dharma, mindfulness of the Sangha. Mindfulness of the Three Jewels is the most supreme of mindfulness. Where there is no mindfulness and no attending, there is mindfulness of generosity, mindfulness of discipline.
Tibetan
ས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གཏོང་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཚུལ་ཁྲིམས་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །སྐུ་གསུམ་མི་དམིགས་པའི་ ཚུལ་གྱིས་ལྷ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ནི་གཟུགས་མེད། སྒྲ་མེད། དྲི་མེད། རོ་མེད། རེག་བྱ་མེད། ཆོས་མེད་དོ། །གང་ལ་ཆོས་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་དང༌། མི་དགེ་བའི་ཆོས་དང༌། ལུང་དུ་བསྟན་པའི་ཆོས་དང༌། ལུང་དུ་མ་བསྟན་པའི་ཆོས་རྣམས་མེད་དོ། །གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ནི་མིག་གི་ཁམས་མེད། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་མེད་པ་ནས། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ། །གང་དྲན་པ་མེད་ཅིང་ཡིད་ལ་བྱ་བ་མེད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ལ་ནི་མ་རིག་པ་མེད། མ་རིག་པ་ཟད་པ་ཡང་མེད་པ་ནས། རྒ་ཤི་མེད། རྒ་ཤི་ཟད་པའི་བར་དུ་ཡང་མེད་དོ། །གང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་རྒ་ཤི་མེད་དོ། །གང་འདུ་བ་མེད་པ་དེ་ལ་ནི་འབྲལ་བ་མེད་དོ། །གང་རྙེད་པ་མེད་པ་དེ་ལ་སྟོར་བ་མེད་དོ། །གང་བྱས་པ་མེད་པ་དེ་ལ་འཇིག་པ་མེད་དོ། །གང་དྲན་པ་མེད་པ་དེ་ལ་བརྗོད་པ་མེད་དོ། །གང་རྟག་པ་མེད་པ་དེ་ལ་ཆད་པ་མེད་དོ། །འདིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་མི་གནས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བདེན་པ་བཞི་མི་གནས་པས་ན་བཏང་སྙོམས་རབ་ཏུ་མི་གནས་པའི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གཏན་ལ་དབབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་བཏང་སྙོམས་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ནི་དུས་གསུམ་མི་དམིགས་པས་སོ། །དེ་ཡང་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་མི་དམིགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མ་གོས་པས་མིང་ཙམ་མོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་དྲན་པ་འདི་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་བྱང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་དྲན་པ་མེད་པའི་དབྱིངས་ཡིན་ནོ། །དེ་གཉིས་མི་རྒྱུན་དྲན་པ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མེད་ན་དྲན་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལྟ་ག་ལ་ཡོད། དྲན་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མི་རྒྱུ་ལ་དྲན་པ་མེད་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མི་རྒྱུ་བས་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཉིད་མ་རིག་པ་ལས་དྲན་
Chinese
于地忆念，于天神随念。不缘取与执持之方式而施舍随念。不缘生与灭之方式而戒律随念。不缘三身之 方式而天神随念。于无忆念且无作意之空性，则无色，无声，无香，无味，无触，无法。于无有法者，则无有为法与无为法，亦无善法与非善法，亦无记别之法与未记别之法。于无忆念且无作意之空性，则无眼界，乃至无眼之识界，乃至无意之识界亦无。于无忆念且无作意之空性，则无无明，亦无无明尽，乃至无老死，乃至无老死尽亦无。于无生者，则无老死。于无合者，则无离。于无得者，则无失。于无作者，则无坏。于无忆念者，则无言说。于无常者，则无断。此乃以意之现量而决定空性不住之空性三摩地，是为宣说。今当以自证之现量而决定四谛不住之舍性不住之无相三摩地，以其一切烦恼之法与清净之法皆不住故。如是舍性乃平等性。何为平等性？于彼三时不可得故。如是平等性乃不为任何不可得所染污，故仅为名相。是故无相之自性，即一切烦恼之自性乃此忆念。清净之自性乃无忆念之界。若彼二者不恒常，纵使微尘许之忆念亦无，则如何能有转变为无忆念？忆念之法亦不恒常，无忆念之法亦不恒常，故无生亦无灭。如是甚深之法性，乃从无明生起忆
English
Recollection on the ground, and subsequent recollection of the gods. Giving in a way that does not focus on grasping and holding is subsequent recollection. Keeping discipline in a way that does not focus on birth and death is subsequent recollection. Recollection of the gods in a way that does not focus on the three bodies. In emptiness, which is without recollection and without mental activity, there is no form, no sound, no smell, no taste, no touch, no phenomena. In that which has no phenomena, there are no conditioned phenomena and no unconditioned phenomena, no virtuous phenomena and no non-virtuous phenomena, no declared phenomena and no undeclared phenomena. In emptiness, which is without recollection and without mental activity, there is no eye element, no eye consciousness element, up to and including no mind consciousness element. In emptiness, which is without recollection and without mental activity, there is no ignorance, no exhaustion of ignorance, up to and including no old age and death, no exhaustion of old age and death. In that which is without birth, there is no old age and death. In that which is without assembly, there is no separation. In that which is without gain, there is no loss. In that which is without action, there is no destruction. In that which is without recollection, there is no expression. In that which is without permanence, there is no cessation. This shows the samadhi of emptiness that does not abide in emptiness, determined by the direct perception of the mind. Now, we must determine the signless samadhi of equanimity that does not abide, by the direct perception of self-awareness, because the four truths of all afflicted phenomena and purified phenomena do not abide. Equanimity is equality. What is equality? Because the three times are not perceived in it. That equality is merely a name because it is not tainted by any non-perception. Therefore, the characteristic of no characteristic, the characteristic of all afflicted states, is this recollection. The characteristic of purification is the realm of no recollection. If these two are not constant, and there is not even a speck of recollection, how can there be a transformation into no recollection? The phenomena of recollection are also not constant, and the phenomena of no recollection are also not constant, so there is no birth and no cessation. That profound nature of reality, recollection arises from ignorance.