Tibetan
ས་ཀྱིས་བསྟན་ཏོ། །རྒ་ཤི་མེད་དོ། །དེ་མེད་པས་ཟད་པ་མེད་དོ། །ཅི་སྟེ་དོན་དམ་པར་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་དང༌། དེ་ཟད་པ་མེད་ན་འོ་ན་ཇི་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང༌། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་བདེན་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་དེ་ནི་ལོག་པ་ཉིད་དུ་འོས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་ཇི་ལྟར་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་དང་དེ་ཟད་པ་མེད་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལ། སྡུག་བསྔལ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གང་གི་ཚེ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་མེད་པ་དེའི་ཚེ་དེའི་རྒྱུ་ཀུན་འབྱུང་བ་ཡང་ག་ལ་ཡོད་དེ། དེ་བས་ན་དེ་འགོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དེ་འགོག་པའི་ཐབས་སུ་འགྱུར་བ་ལམ་ཡང་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །མཚན་མའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐྱོན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡེ་ཤེས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡི་གེ་ཁ་ཅིག་ལས་མི་ཤེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་སྟེ་དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཚན་མའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་མེད་ན། འོ་ན་མི་ཤེས་པ་རྨོངས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་དོ་སྙམ་ན། མི་ཤེས་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མི་ཤེས་པ་འདི་ག་ལ་སྲིད། དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་དང༌། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་དང༌། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་ན་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་འཐད་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བཀག་ནས་དེ་ལས་བཟློག་པ་མ་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དགག་པའི་ཕྱིར་མ་ཐོབ་པ་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཐོབ་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་ལས་འདས་བ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཟབ་མོ་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་གོང་དུ་བསྟན་པའི་རྣམ་པས་འདི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཆེད་དུ་སེམས་པ་དང༌། ལྷག་པར་ཆགས་པ་དང༌། བསམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་མཚན་ཉིད་སྒོམ་པའི་ལམ་དང་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་ལ་རྟེན་ཅིང་ཤིན་ཏུ་བརྟེན་ནས་བརྩོན་འགྲུས་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་ཞུགས་ཤིང་གནས་ཏེའོ། །བྱང་ཆུབ་
Chinese
已经指示了。没有衰老和死亡。因为没有那个，所以没有穷尽。如果究竟上存在有支，并且那个没有穷尽，那么圣者们如何将痛苦等视为真实？圣者们所视为真实的，不应该是错误的。如果那些是真实的，那么如何说有支和那个没有穷尽呢？因此，对于自性空性等，宣说了痛苦等。当痛苦的自性没有产生而没有的时候，它的原因集起又在哪里呢？因此，没有那个灭尽，也没有作为灭尽之方便的道。为了显示因为舍弃了相的自性的过患，智慧也没有自性在究竟上成立，所以说没有智慧。有些文字中也出现“没有无知”，那个意思就是：如果因为空性远离了相的遍计烦恼的过患而没有智慧，那么是否认为存在无知，即愚痴的相呢？所以说没有无知，在自性空性上，怎么可能有这个无知呢？同样，为了显示如果各自正知和力量以及无畏等功德，以及获得那些的自性不存在，那么获得是不合理的，所以说没有获得。这样遮止了获得的分别念之后，为了遮止与此相反的未获得的分别念，所以说没有未获得。这应当理解为是超越了智慧和无知，以及获得和未获得，远离了增益和诽谤之边的甚深意义。这样，按照上面所指示的方式，因为般若波罗蜜多中没有任何法可以获得，所以为了菩提而发心，以及特别的贪着和想法，凡是与般若波罗蜜多如所宣说的相状修习之道完全相应的，就依靠并且非常依靠，以特别的精进进入并且安住。菩提。
English
It has been indicated. There is no aging and death. Because there is not that, there is no exhaustion. If the limb of existence truly exists, and that does not exhaust, then how do the noble ones see suffering and so on as true? What the noble ones see as true should not be wrong. If those are true, then how is it said that the limb of existence and that are inexhaustible? Therefore, for self-nature emptiness and so on, suffering and so on are spoken. When the self-nature of suffering is not born and does not exist, where is its cause, the arising? Therefore, there is no cessation of that, and there is no path that becomes a means of cessation. In order to show that because the fault of the nature of characteristics has been abandoned, wisdom also does not have its own nature established in the ultimate sense, it is said that there is no wisdom. In some texts, it also appears that "there is no ignorance," and its meaning is this: If there is no wisdom because emptiness is free from the fault of the characteristics of complete affliction, then is it thought that there is ignorance, the characteristic of delusion? Therefore, it is said that there is no ignorance, how can this ignorance exist in self-nature emptiness? Similarly, in order to show that if the qualities of individual perfect knowledge, strength, and fearlessness, and the self-nature of obtaining those, do not exist, then obtaining is not reasonable, it is said that there is no obtaining. Having thus prevented the conceptualization of obtaining, in order to prevent the conceptualization of not obtaining, which is the opposite of this, it is said that there is no not obtaining. This should be understood as the profound meaning that transcends wisdom and ignorance, and obtaining and not obtaining, and is free from the extremes of imputation and defamation. Thus, in the manner shown above, because there is no Dharma to be obtained in the Prajnaparamita, therefore, the mind that is for enlightenment, and the special attachment and thought, whatever is in complete accordance with the path of meditating on the characteristics of the Prajnaparamita as it is taught, relies and relies very much, and enters and abides with special diligence. Enlightenment.
Tibetan
ལ་ཆོས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཟླ་བ་སྒྲོན་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པ་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་པ། ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞེས་བྱ་བའང་ཡོད་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས་ཀྱང༌། གསང་བའི་བདག་པོ་དེ་ན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཆོས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དམིགས་སུ་མེད་དེ། དེ་ན་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཆོས་འགའ་ཡང་མེད་ན་སྐྱོན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་བསལ་ནས་ཡེ་ཤེས་སུ་གྱུར་པ་ཡང་གང་ཡང་མེད། ཡོན་ཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་འདོད་པ་ཐོབ་པ་ཡང་མེད་ཅེ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་ལས་བརྩམས་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་གནས་པ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་ཁ་ཅིག་གི་རེ་བ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་མི་འདོད་པའི་སྐྱོན་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འཇུག་གོ །གང་དུ་ཡང་རང་གི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་ན་དེ་ལ་སུ་ཞིག་འཇུག །ཅིའི་ཕྱིར་འཇུག །འཇུག་པའི་འབྲས་བུ་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ལ་གགས་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་ཀུན་ནས་ཁེབས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་སྒྲིབ་པའོ། །དེ་དག་ཀྱང་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་དང་དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་བཅུ་གཅིག་གོ །གང་དག་སྤང་པའི་ཕྱིར་འཇོམས་པའི་དོན་གྱི་གཉེན་པོ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ས་བཅུ་གཅིག་སྟེ། ས་ ལ་འཇུག་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། །ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་རྫོགས་པ་ཡིས། །རབ་དགའ་ལ་སོགས་བཅུ་གཅིག་ས། །རྨོངས་གཉིས་གནས་ངན་ལེན་གཅིག་སྟེ། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་ཐ་དད་དོ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ལས་ཀྱང། དེ་ལ་ས་དང་པོ་ལ་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། ངན་སོང་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཤིན་ཏུ་རྨོངས་པ་དང༌། དེའི་གནས་ངན་ལེན་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་ནི་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོའི་འཁྲུ
Chinese
其中任何法都不能完全成立。如《月灯三昧》等中所说，世尊开示菩提的自性时说：“极微细的法也不存在，所谓极微细也不存在。”等等。在《毗卢遮那佛现证菩提经》中也说：“秘密主，在那里极微细的法也不存在，并且不可见，在那里称为无上正等觉。”如果般若波罗蜜多和无上正等觉中没有任何法，那么断除过失之相的法而成为智慧的，也什么都没有。功德之相的愿望得到满足也没有，那么为什么从菩提开始，就认为依靠般若波罗蜜多而安住呢？有多少人先提出希望，就会引导一些人进入，所有这些都是为了舍弃不想要的过失，以及为了获得想要的功德而进入。无论在哪里，由于自性是空性的，所以一切法都不可见，那么谁会进入那里呢？为什么进入呢？进入的果是什么呢？因为没有心的障碍等等而宣说，为了阻碍如实通达真实的意义，所以对心造成障碍，完全覆盖，所以是心的障碍。这些也是对人与法执着等二十二种极度愚痴，以及其处所恶劣的不共品十一种。为了断除这些，摧毁之义的对治品，依次是极喜等十一个地，如入地品中所说：“十一支圆满，极喜等十一地，二愚一处恶，不共品各异。”这样说到。同样在《解深密经》中也说：“其中初地是对人与法执着的极度愚痴，以及恶趣烦恼的极度愚痴，及其处所恶劣的不共品。二地则是细微堕罪的错乱。
English
Wherein no dharma is fully established. As it is said in the Moon Lamp Samadhi and others, when the Blessed One revealed the self-nature of enlightenment: "There is no extremely subtle dharma, nor is there such a thing as 'extremely subtle'." And also in the Vairochana Abhisambodhi Sutra: "Lord of Secrets, there is no extremely subtle dharma there, nor is it visible. There it is called unsurpassed, perfect enlightenment." If there is no dharma in the Prajnaparamita and unsurpassed, perfect enlightenment, then there is nothing that becomes wisdom by eliminating the characteristics of faults. There is also no attainment of the desired qualities. Why, then, beginning with enlightenment, do we think of abiding in reliance on the Prajnaparamita? To the extent that some put their hopes first, they lead some to enter. All of these enter in order to abandon unwanted faults and to attain desired qualities. Wherever all dharmas are invisible because their self-nature is emptiness, who would enter there? Why enter? What is the fruit of entering? It is said that there is no obscuration of the mind, etc. Because it hinders the complete understanding of the true meaning as it is, it obscures the mind, completely covers it, and therefore it is the obscuration of the mind. These are also the twenty-two extremely deluded things such as attachment to persons and dharmas, and the eleven unfavorable aspects of their bad states. In order to abandon these, the antidotes that destroy them are the eleven bhumis, such as the Joyful One, in order. As it is said in the Entering the Bhumi Chapter: "With the perfection of eleven branches, the eleven bhumis such as the Joyful One, two delusions, one bad state, and the unfavorable aspects are different." It is said thus. Similarly, in the Samdhinirmochana Sutra it is also said: "Therein, the first bhumi is the extreme delusion of attachment to persons and dharmas, and the extreme delusion of the afflictions of the lower realms, and the unfavorable aspects of its bad state. The second bhumi is the confusion of subtle transgressions.