Tibetan
་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་གྲུབ་པ་ནི་རྒྱུར་འགྱུར་གྱི། མ་གྲུབ་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་གྲུབ་པ་ན་རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དང་ཐ་དད་པ་གཞན་རྒྱུ་གཞན་ནི་མི་འདོད་ན་གང་གིས་རྒྱུ་མེད་པར་མི་འགྱུར། དངོས་པོ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཞན་མ་ཡིན་པས་དེ་འགྲུབ་པ་ན་འགྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་དེ་གྲུབ་པ་ན་མ་གྲུབ་པས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ངོ་བོར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། དེ་བས་ན་རྒྱུ་མེད་པར་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་བཤིག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་འདིར་ཡང་མཚུངས་སོ། །དུས་མཉམ་པ་དང་མི་མཉམ་པ་ལས་རྒྱུར་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གསུམ་པ་ལྟར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། འདི་ལྟར་དེ་རྒྱུར་འགྱུར་ན་ནི་འབྲས་བུ་དང་ དུས་མཉམ་པའམ་དུས་ཐ་དད་པར་འགྱུར་གྲང་ན། དུས་མཉམ་པ་ལས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་རང་གི་མ་ཐོབ་པ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་བས་འབྲས་བུ་གང་ལ་ཡང་སྦྱོར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གི་དེ་ཁོ་ན་ནི་དེའི་རང་བཞིན་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡང་དེ་དང་དུས་མཉམ་པར་ཐོབ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་སྟེ། འབྲས་བུ་དེ་ལ་དེ་སྦྱོར་བ་མེད་དོ། །དུས་ཐ་དད་ན་ཡང་དེ་དུས་གཞན་གྱིས་ཆོད་ནས་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྒྱུ་ལ་རྒྱུར་འདོད་པ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བའམ། མཆོད་པ་ལས་འགྱུར་ཏེ། དཔེར་ན་མདོ་སྡེ་པ་དག་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་འཇིག་པ་དང་སྐྱེ་བ་ནི་སྲང་མདའི་མཐོན་དམན་ལྟར་མཉམ་མོ་ཞེས་ཟེར་བ་ལྟར་འགྱུར་གྲང་ན། དེ་ལ་དུས་གཞན་གྱིས་ཆོད་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ན་ནི་རྣམ་པར་ཞིག་པ་ཉིད་ལས་སྐྱེས་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ནི་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བས་རྣམ་པར་ཞིག་པ་ནི་རྒྱུའི་དངོས་པོར་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ནི་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་པའི་དངོས་པོ་རྣམ་པར་ཞིག་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། མཆོད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་གལ་ཏེ་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་མཆོད་པ་ནི་དེའི་ཚེ་དེ་ཉིད་དུ་དུས་མཉམ་པར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོ་ཆ་མེད་པ་གཉིས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མཆོད་ན་དུས་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་གཏོགས་པར་འགྲོ་བ་གཞན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཆོད་ན་གོང་དུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་དེ་བཞིན་དུ་བསྐལ་བ་ཡང་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་འགྱུར་བ་ཟློག་པར་དཀའོ། །ཕྱོགས་གཅིག་གིས་མཆོད་ན་ནི་ཡན་ལག་དང་བཅས
Chinese
如是，自性成立则成为因，不成立则不然，因为那是与一切能力相离的体性之故。事物的自性一旦成立，就等于承认了由无因而成立。如果不想承认与它不同的其他因，那又怎么会不是无因呢？事物与自性并非他体，因此自性成立时，事物也随之成立，从而变成无因。如果不是这样，那么自性成立时事物却不成立，那又怎么会成为与自性无别的本体呢？因此，破斥无因论的那些论证，在这里也同样适用。由于同时和不同时与成为因相违，所以第三种情况也是不可能的。如果它成为因，那么结果要么与因同时，要么不同时。但不是同时，因为自性本身尚未获得，空无一切能力，因此对任何结果都没有作用。自性本身，按照它的本性，结果也与它同时获得，只是本体的自性而已，结果对它没有作用。如果不同时，那么它会被其他时间所间隔而变化。例如，就像分别说者们认为异熟因是因一样，或者从供养中变化而来。例如，经部师们说，因和果的坏灭和产生，就像天平的两端一样平衡。如果这样，那么被其他时间间隔后产生结果，就等于承认了是从完全坏灭中产生的。因为它与一切能力相离，所以完全坏灭不应是因的事物。如果不是这样，那么非作者的坏灭事物又怎么会完全坏灭呢？供养的方面，如果自身全部和供养在那个时候同时，那么两个无分的事物以自身全部供养时，除了同时发生之外，没有其他可能。因此，就像极微如果被自身全部所断，就会向上变成极微一样，劫也变成一瞬间，这是难以避免的。如果以一部分供养，那么就具有支分。
English
Thus, if the self-nature is established, it becomes a cause; if it is not established, it is not, because that is the nature of being separate from all abilities. Once the self-nature of a thing is established, it is tantamount to admitting that it is established without a cause. If one does not want to admit another cause different from it, then how can it not be without a cause? A thing is not other than its self-nature, so when the self-nature is established, the thing is also established, thus becoming without a cause. If it is not so, then when the self-nature is established, the thing is not established, then how can it become a substance that is non-different from the self-nature? Therefore, those arguments that refute the theory of no cause are also applicable here. Since simultaneity and non-simultaneity contradict being a cause, the third possibility is also impossible. If it becomes a cause, then the result will either be simultaneous with the cause or non-simultaneous. But it is not simultaneous, because the self has not yet been obtained, and is empty of all abilities, so it has no effect on any result. The self itself, according to its nature, the result is also obtained simultaneously with it, it is only the nature of the substance itself, the result has no effect on it. If it is non-simultaneous, then it will be changed by being separated by another time. For example, just as the Vaibhashikas consider the cause of Vipaka to be a cause, or it changes from offering. For example, the Sutrantikas say that the destruction and production of cause and effect are balanced like the two ends of a scale. If so, then if the result is produced after being separated by another time, it is tantamount to admitting that it is produced from complete destruction. Because it is separate from all abilities, complete destruction should not be the object of the cause. If it is not so, then how can the destroyed thing that is not the agent be completely destroyed? As for the aspect of offering, if the whole self and the offering are simultaneous at that time, then when two indivisible things are offered by the whole self, there is no other possibility than occurring simultaneously. Therefore, just as if the atoms are cut off by the whole self, they will become atoms upwards, so it is difficult to avoid the kalpa becoming a moment. If offering with one part, then it has limbs.
Tibetan
་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དེ། མ་བརྟགས་ན་དགའ་བ་བརྫུན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་ལྟ་བུར་སྣང་བར་ཟད་དེ། འཁྲུལ་པའི་ཤེས་པ་ལ་སྣང་བའི་ངོ་བོ་དང་འདྲའོ། །གྲགས་པ་ཙམ་ནི་ཚད་མ་མ་ཡིན་ན་དངོས་པོའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་བ་ལང་རྫི་ཡན་ཆད་ལ་གྲགས་པའི་ཕྱིར་གཞིག་པ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་གང་གིས་རིགས་པར་འགྱུར། གྲགས་པ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ནི་ཚད་མས་ཤིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཟླ་བའི་སྒྲོན་མའི་མདོ་ལས། མིག་ལ་སོགས་པའི་ཚད་མ་རྣམས་བཀག་སྟེ། །མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་ཡང་ ཚད་མ་མིན། །ལྕེ་དང་ལུས་དང་སེམས་ཀྱང་ཚད་མ་མིན། །གལ་ཏེ་དབང་པོ་འདི་དག་ཚད་ཡིན་ན། །འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་སུ་ལ་ཅི་ཞིག་བྱ། །འདི་ལྟར་དབང་པོ་འདི་དག་ཆད་མིན་ཏེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་བེམས་པོ་ལུང་མ་བསྟན། །དེ་ཕྱིར་མྱ་ངན་འདས་པའི་ལམ་འདོད་གང༌། །དེས་ནི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་བྱ་བ་བྱོས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སློབ་དཔོན་དག་གིས་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མངོན་སུམ་སྟེ། དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ནི་མཐུན་པར་བརྒལ་ཞིང་བརྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དེ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བརྟག་མི་བཟོད་པའོ། །དེ་བས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སཱ་ལུ་ལྗང་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་བདག་དང་གཞན་ལས་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་བཀག་གོ །དེ་སྐད་དུ། འཕགས་པ་ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས་ཀྱང༌། བློ་གྲོས་ཆེན་པོ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་ལས་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་སྐྱེས་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཆེན་པོ་ལས་གསུངས་པ། རབ་འབྱོར་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ། དཀོན་མཆོག་འབྱུང་གནས་ཀྱི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། གང་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །རང་བཞིན་མེད་པས་གཞན་རྐྱེན་ཇི་ལྟར་འགྱུར། །རང་བཞིན་མེད་པས་གཞན་ནི་ཇི་ལྟར་བསྐྱེད། །རྒྱུ་དེ་བདེ་བར་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང༌། དངོས་པོ་སྐྱེ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ། །དམ་པའི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད། །ཅེས་ཀྱང་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་སོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཐམས་ཅད་ནི་ཚད་མས་བསལ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་ནི་དགེ་བའི་རྩ་
Chinese
因此，一切事物在胜义谛中都是不生的。如果不加以观察，它们就像虚假的快乐一样显现为生起，这与在错觉的意识中所显现的性质相似。如果仅仅是名声就不是量，那么事物的原因和结果，甚至牧童也会出名，因此说不应该摧毁，这怎么能说是合理的呢？名声，例如色等，已经被量所摧毁了。因此，世尊在《月灯经》中说：遮止眼等量，眼耳鼻亦非量，舌身意亦非量，若此诸根是为量，圣道于谁有何用，如是此等根非量，自性是故无记性，是故谁欲寂灭道，当勤修习圣道业。如是说。论师们所说的现量的定义，也是世俗谛中的现量，应该观察它是否进入胜义谛。在世俗谛中，它不是一致的辩论和考察，因此，它是为了在世俗谛中显示，所以是不可考察的。因此，世尊遮止了青稞等事物从自和他生起。如是说。在《圣楞伽经》中也说：有无大慧故，一切法不生，是故说无生。出自《大般若波罗蜜多经》：善现，少法不生，是名无生。其中，什么是智慧？那就是对不生之法的忍。如是说。在《宝积经》中也说：何者无自性，无自性故他缘云何转，无自性故云何生他，此因善逝说。如是说。又说：事物生起是世俗，胜义谛中无自性。如果说这一切都是以遍计所执的自性而说的，那不是的，因为一切自性已经被量所破除了。以此善根
English
Therefore, all things are unborn in the ultimate sense. If not examined, they appear to arise like false happiness, which is similar to the nature of appearance in a deluded consciousness. If mere fame is not a valid means of knowledge, then the cause and effect of things, even cowherds, would be famous, so how can it be reasonable to say that it should not be destroyed? Fame, such as form, etc., has already been destroyed by valid cognition. Therefore, the Blessed One said in the Sutra of the Moon Lamp: "Having blocked the valid cognitions such as the eye, the eye, ear, and nose are also not valid cognitions, the tongue, body, and mind are also not valid cognitions. If these senses were valid, what use would the noble path have for anyone? Thus, these senses are not valid cognitions, their nature is therefore indeterminate. Therefore, whoever desires the path of nirvana, should diligently practice the deeds of the noble path." Thus it is said. The definition of direct perception that the teachers have spoken of is also direct perception in conventional truth, and it should be observed whether it enters into ultimate truth. In conventional truth, it is not a consistent debate and examination, therefore, it is to be shown in conventional truth, so it is unexaminable. Therefore, the Blessed One has prohibited the arising of things such as green barley from self and other. Thus it is said. In the Holy Lankavatara Sutra it is also said: "Because of having or not having great wisdom, all dharmas are unborn, therefore it is said to be unborn." From the Great Perfection of Wisdom Sutra: "Subhuti, a little dharma is unborn, that is called unborn." Among them, what is wisdom? That is the forbearance of unborn dharmas. Thus it is said. In the Jewel Source Sutra it is also said: "Whatever has no self-nature, how can other conditions change because of no self-nature? How can others be born because of no self-nature? This cause was well taught by the Sugata." Thus it is said. It is also said: "The arising of things is conventional, in the ultimate truth there is no self-nature." If it is said that all of this is spoken of by the power of the nature of complete imputation, that is not so, because all natures have already been refuted by valid cognition. With this virtuous root