Tibetan
་པས་ནི་དེའི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་བལྟ་བར་མི་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་བ་ལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་དེ་སྐད་སྟོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བར་རིགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་ནི་མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་མཐོང་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་བསྟན་ཏོ་སྙམ་དུ་གང་གི་དོགས་པ་དེ་སྤང་བའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་འདི་ཇི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་མཚན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བླ་ན་མེད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུར་འགྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་ཡང་འགྱུར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །མཚན་མཁན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུའི་མཚན་མ་ཞིག་མཐོང་ནས་ལུང་བསྟན་གྱི་རྒྱུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །འདིས་ནི་སེམས་རབ་ཏུ་གཟུང་བ་བསྟན་ཏོ། །གནས་འདི་མཐའ་ དག་གིས་ནི་ཟབ་པ་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་དངོས་པོ་མ་ལུས་པའི་རང་བཞིན་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པས་ནི་རྒྱ་ཆེ་བ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉིད་དེ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་མི་ནུས་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཁྱེད་ཆད་པར་སྨྲ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་མེད་པས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་མི་འགྲུབ་པོ་སྙམ་དུ་གང་དོགས་པ་དེའི་ཆེད་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། རབ་འབྱོར་ཁྱེད་འདི་སྙམ་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐེག་པ་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བྱུང་བ་རྣམ་པར་བཤིག་པར་བརྟགས་པ་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། འདི་ལ་བསལ་བྱ་ཅི་ཡང་མེད། །གཞག་པར་བྱ་བ་འང་ཅི་ཡང་མེད། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་ལྟ། །ཡང་དག་མཐོང་བ་རྣམ་པར་གྲོལ། །ཞེས་བཤད་དོ། །མ་འོངས་པའི་ཆོས་འབྱུང་བའི་གགས་བྱེད་པས་ཆད་པར་བརྟགས་པ་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མ་བརྟགས་ན་དགའ་བར་རྐྱེན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བར་ཁས་བླངས་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་
Chinese
因此，他不会执着于那无生之法。这表明不应将如来视为色身，而应视为法身。即使如来不是具足妙相的自性，但如来无上正等觉的体性，理应是从具足妙相之因所生。例如，为了消除菩萨化身被相师们看到具足妙相后，心想世尊将被授记为无上正等觉的疑虑，因此说了“善现，你意谓何”等等。如果妙相成为无上正等觉之因，那么转轮王也会成为（佛）的。这是他的想法。相师们看到那样的相好而授记的原因并非如此，没有过失。这表明要很好地摄持心。所有这些处所都显示了甚深。以世俗谛而言，显示了如来智慧通达一切事物自性的体性，这也显示了广大。如果就胜义谛而言，因为一切法皆空，所以无法了知法性，如果那样，你就会成为断见者。因此，为了消除认为如来也不存在，因此无住涅槃也不会成就的疑虑，而安立于不住轮回和涅槃的基础上，世尊说了“善现，你们这些已真实进入菩萨乘者”等等。对生起进行分析考察也是没有的，因为是如实了知法性之故。因此说：此中无所除，亦无所立，于真如见真如，真如见者得解脱。如是说。由于阻碍未来之法生起，因此考察为断见也是没有的，因为是如实显示法性之故。如果不对一切法进行考察，那么就会欢喜地承认如因缘般生起，因此（是）佛陀薄伽梵。
English
Therefore, he will not cling to that unborn dharma. This shows that the Tathagata should not be regarded as a form body, but as a dharma body. Even if the Tathagata is not of the nature of possessing excellent marks, the nature of the Tathagata's unsurpassed perfect enlightenment should reasonably arise from the cause of possessing excellent marks. For example, in order to dispel the doubt that bodhisattvas, after being seen by the mark-makers as possessing excellent marks, think that the Blessed One will be predicted to attain unsurpassed perfect enlightenment, it was said, "Subhuti, what do you think?" and so on. If the excellent marks become the cause of unsurpassed perfect enlightenment, then the wheel-turning king will also become (a Buddha). This is his thought. The reason why the mark-makers see such excellent marks and make predictions is not like that, there is no fault. This shows that the mind should be well grasped. All these places show profundity. In terms of conventional truth, it shows the nature of the Tathagata's wisdom understanding the nature of all things, which also shows vastness. If, in terms of ultimate truth, because all dharmas are empty, it is impossible to know the dharma nature, then if that is the case, you will become a nihilist. Therefore, in order to dispel the doubt that the Tathagata also does not exist, and therefore un abiding nirvana will not be achieved, and establishing on the basis of not abiding in samsara and nirvana, the Blessed One said, "Subhuti, you who have truly entered the bodhisattva vehicle," and so on. There is also no analysis and examination of arising, because it is knowing the dharma nature as it is. Therefore it is said: There is nothing to be removed here, nor is there anything to be established, seeing Suchness in Suchness, the one who sees Suchness is liberated. Thus it is said. Since obstructing the arising of future dharmas, examining as nihilism is also not present, because it is showing the dharma nature as it is. If all dharmas are not examined, then one will happily acknowledge arising as according to conditions, therefore (it is) the Buddha, the Blessed One.
Tibetan
ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ངོ་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་གིས་སྤྲུལ་པ་སོགས་པ་ལ་མངའ་བརྙེས་པ་ཡང་འདུལ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཐབས་སྟོན་པས་འཁོར་བར་འཇུག་པའི་རྒྱུན་མི་གཅོད་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར་འདིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མི་གནས་པ་བསྟན་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྐུ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་འདུན་པ་དང་སྨོན་ལམ་གྱིས་གནས་པར་བྱ་བ་དེ་ཡང་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་བར་འཇུག་པར་ཁས་བླངས་པས་འཁོར་བ་དེ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྙམ་པ་ལ་བརྟགས་ནས་འཁོར་བ་ལ་མི་གནས་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཡང་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བདག་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་གཞན་གྱི་དབང་གི་ཕྱིར་རོ། །རང་གིས་བདག་གི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། རྟག་པ་ནི་རིམ་དང་རིམ་མ་ཡིན་པས་རྒྱུར་འགལ་བའི་ཕྱིར་ལ། རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་ནི་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པས་ བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་པོར་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་གཞན་གྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཡང་མེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་ཀར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པ་དེ་དག་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། དགེ་སློང་དག་བྱིས་པ་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་རྣམས་བདག་དང་བདག་གི་ཞེས་འདོགས་ཤིང་འཇུག་གི་འདི་ལ་ནི་བདག་དང་བདག་གི་མེད་དེ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདིས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པའི་བཟོད་པ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་དངོས་པོ་རྣམས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ན་ནི་རྒྱུ་མེད་པའམ་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལས་འགྱུར་གྲང༌། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡང་རྒྱུ་རྟག་པའམ། རྒྱུ་མི་རྟག་པ་ལས་འགྱུར་བར་རྣམ་པར་རྟོག་གྲང་ན། དེ་ལ་དངོས་པོ་རྣམས་རེས་འགའ་སྣང་བས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་པོ་ལྟར་ནི་མི་རུང་སྟེ། ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པས་ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དུས་བཞིན་དུ་རྟག་པར་ཡོད་པའམ་མེད་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རེས་འགའ་བྱུང་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ཡང་མི་རུང་སྟེ། རྟག་པ་དག་གི་ནུས་པ་གྲོགས་བྱེད་པ་གཞན་དག་གིས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱར་མེད་པ་ན་སུ་ལ་ཡང་ལྟོས་པ་མེད་ན་གང་གིས་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་སྐྱེད་པ་ཅིག་ཅར་མ་ཡིན། རྒྱུ་མ་ཚང་པ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་ནི་རེས་འགའ་མི་སྣང་བ་མི་རིགས་ཏེ། གང་གིས་ན་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར། གང་དག་ངོ་བོ་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུར་སྨྲ་བ་དེ་དག་ཀྱང་དོན་དུ་ན་མེད་པ་ཉིད་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི
Chinese
再者，以真实的世俗谛而言，凭借大悲心的力量，对化身等具有自在，也如调伏众生一样，以方便示导，承诺不间断地进入轮回，因此，这显示了世尊不住于涅槃。也显示了对世尊如此之身，应以希求和发愿来安住。如果这样，有人认为世尊既然承诺进入轮回，就会变成轮回本身，为了考察这一点，并显示不住于轮回本身，所以又说了“善现”等。所谓“无我”，就像幻象一样，是受他支配的缘故。不是自己具有我的自性。恒常的事物，因为次第和非次第在因上是相违的缘故。不是因的事物，因为什么也不做，所以不可能成为加持者。我也不受他者的加持。因此，在两种情况下，一切法都是无我的。正如所说：“诸比丘，不具闻法的孩童们执著并进入我与我的范畴，而对于此，没有我与我的存在。”这显示了对一切法中人无我的安忍。所谓“无生”，这显示了对法无我的安忍。如此，如果事物会产生，那么要么是从无因，要么是从有因产生。如果是有因，那么又可以分别成从常因或无常因产生。对此，事物有时显现，所以像第一种分别那样是不行的。因为无所依赖，所以在一切时分没有差别，会变成像存在和不存在时一样，恒常存在或不存在的事物。因此，因为有时出现，所以像第二种情况也是不行的。因为恒常事物的能力无法被其他助伴所区分，如果不依赖于任何事物，那么什么能逐渐产生果实，而不是同时产生呢？没有不齐全的因的果实，不应该有时不显现，那么它如何逐渐产生呢？那些声称自性是事物之因的人，实际上是承认了不存在，因为这
English
Furthermore, in terms of the true conventional truth, by the power of great compassion, having mastery over manifestations and so forth, also like subduing beings, showing the means with skillful methods, promising not to interrupt entering into samsara, therefore, this shows that the Bhagavan does not abide in nirvana. It also shows that such a body of the Bhagavan should be dwelt upon with aspiration and prayers. If so, someone might think that since the Bhagavan has promised to enter into samsara, he will become samsara itself, in order to examine this point, and to show that he does not abide in samsara itself, therefore, he also said "Subhuti" and so forth. The so-called "selflessness" is like an illusion, because it is under the control of others. It is not that it has the nature of self by itself. Constant things, because of sequence and non-sequence, are contradictory in terms of cause. Things that are not causes, because they do nothing, are impossible to be blessers. I am also not blessed by others. Therefore, in both cases, all dharmas are those that are selfless. Just as it is said: "Monks, children who do not possess learning attach and enter into the category of 'I' and 'mine', but for this, there is no 'I' and 'mine'." This shows the acceptance of the selflessness of persons in all dharmas. The so-called "unborn" shows the acceptance of the selflessness of dharmas. Thus, if things were to arise, then they would arise either from no cause or from a cause. If there is a cause, then it can be distinguished as arising from a constant cause or an impermanent cause. To this, things sometimes appear, so it is not possible like the first distinction. Because there is no dependence, there is no distinction at all times, and it would become something that is constantly existent or non-existent, like when there is existence and non-existence. Therefore, because it sometimes appears, it is also not possible like the second case. Because the power of constant things cannot be distinguished by other helping companions, if it does not depend on anything, then what can gradually produce fruit, and not all at once? The fruit without incomplete causes should not sometimes not appear, so how can it gradually arise? Those who claim that essence is the cause of things, in reality, are admitting non-existence, because this