English
It also shows making aspirations and prayers. Just mentioning the name "from this Dharma teaching" means listening to all the Mahayana teachings, etc. The phrase "extremely abundant merit" refers to vastness. The phrase "by the power of Dharma" is synonymous with "by the power of faith in the Dharma." The fact that the venerable Subhuti shed tears is also to be seen as meaning that, through the blessing of the Bhagavan, other lazy people, hearing the wonderful aspects of the Mahayana Dharma, would generate great faith. Therefore, wiping away his tears with his hand, he said to the Bhagavan: "Bhagavan, this Dharma teaching spoken by so many Tathagatas is truly wonderful!" The term "how many" is a distinction of non-action, meaning to teach the Bodhisattvas in as many ways as are appropriate to be taught. Why is that? He said, "Since I have generated wisdom." The term "since" means from the time of generating the wisdom of the realm of the noble truths onwards. Until then, such a supreme display of the fruit of merit of the Dharma teaching, which is not the realm of the Hearers and Solitary Buddhas, has never been heard before. This is to say that it is difficult to obtain. Having heard such excellent merit, those who generate diligence and enter, understanding this Dharma as it is spoken, say "It is most wonderful" in order to completely abandon their faults. Because they generate great merit, and have faith in what is difficult for inferior people to believe, and have faith in the very profound selflessness of persons and phenomena, those like me who have only realized the selflessness of persons are endowed with great wonder. The term "truly understand" means to understand the meaning without distortion, not to cling to the sound of what should be done as it is spoken, thinking "This is true." In this way, all Dharmas here are taught with reference to the ultimate truth of emptiness of inherent existence, but in conventional truth, it is not without inherent existence. Therefore, regarding seeing, etc.
Tibetan
་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་འདུ་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ན་འདུ་ཤེས་ཡོད་པར་བྱ་བ་ཡང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་མེད་ན་འདུ་ཤེས་ཀྱང་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པར་ཇི་ལྟར་འགྲུབ་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་ཀླན་ཀ་ལ་བརྟགས་ནས། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏེ། ལན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་དག་པར་འདུ་ཤེས་པ་གང་ལགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །འདུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་དང༌། གང་ཡང་མེད་པ་དང༌། གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་དེ་ཉིད་འདུ་ཤེས་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འདུ་ཤེས་པ་དེ་ལ་ཡང་དག་པར་འདུ་ཤེས་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གང་གི་ཕྱིར་མ་བརྟགས་ན་དགའ་བ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་དེའི་ཕྱིར་དེ་ཡང་དག་པར་འདུ་ཤེས་ཞེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གསུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་འཇོག་ཅིང་ཇི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཚར་གཅད་པར་བྱ་བ་ དེ་གཉི་ག་བསྟན་ཏོ། །ཟབ་པ་ཡང་བརྗོད་དོ། །སྒྲོ་འདོགས་པ་དང་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་ཡང་སྤངས་སོ། །ལེ་ལོ་ཅན་དེ་དག་ཉིད་ངོ་མཚར་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་བཤད་པ་ལ་རྟོག་ཅིང་མོས་པ་ནི་བདག་ལ་ངོ་མཚར་མ་ལགས་ཀྱི། བཅོམ་ལྡན་འདས་སླད་མའི་ཚེ་སླད་མའི་དུས་ལྔ་བརྒྱ་པ་ཐ་མ་ལ་སེམས་ཅན་གང་དག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལེན་པ་དང༌། འཛིན་པ་དང༌། ཀུན་ཆུབ་པར་བགྱིད་པ་དེ་དག་ནི་ངོ་མཚར་རབ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །འདིའི་ཕྱིར་བསྡུ་བའི་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་མ་འོངས་པ་ན་དམ་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་རྣམ་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་དུས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་འཛིན་པར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་གང་ཟག་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན། ཁྱེད་ཅག་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དགའ་སྟོན་དང་བཅས་པའི་དུས་ན་ཡང་སྒྲུབ་པ་དེ་འདྲ་བ་མེད་པས་ན་འདི་ནི་ཁྱེད་ཀྱི་ཤིན་ཏུ་ངོ་ཚ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བདག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པར་ཡོངས་སུ་སྟོན་པའོ། །བཤད་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བར་མཛད་པའོ། །
Chinese
认为是无有相违。如果存在真实不虚的认识，那么认识的对象也必然是真实存在的。因为如果没有认识的对象，那么认识也必然不成立。因此，对于“一切法如何在胜义中无自性”的疑问进行观察后，提问“那是什么缘故呢？”回答说：“世尊，什么是真实不虚的认识呢？”因为认识的对象，以及任何事物都不存在，并且远离了一和多的自性，所以在胜义中，那本身就是没有认识的。因此，显示说，对于真实不虚的认识，不应该执着为真实不虚的认识。因为不观察时，仅仅是喜悦存在，因此如来宣说那是真实不虚的认识。如果不是这样，因为在一切方面都不存在，所以就不会宣说了。这既显示了如何在胜义中安立，以及如何通过瑜伽入定来成就，又显示了如何断除散乱。 也阐述了甚深之处。也舍弃了增益和诽谤的边见。为了让那些懈怠者生起稀有之想，尊者说道：我对于宣说此法类而生起思索和信解，这对我来说并不稀奇。世尊，在后来的时代，在末法五百年时期，哪些众生能够接受、执持、并且完全理解此法类，那些众生才是真正具有稀有之德的。因此，总结的意义是：在未来正法极度衰败的时代，哪些菩萨能够执持此法类，并且他们不会执着于人等事物，这样的人也会出现。你们在具有正法喜宴的时代，也没有这样的修行，所以这实在是你们非常惭愧的地方。其中，“我”是指证悟到人无我。“此”是指完全显示人法二无我。“宣说”是指世尊亲自显明。
English
It is thought that there is no contradiction. If there is a truly valid perception, then the object of perception must also be truly existent. Because if there is no object of perception, then perception itself would be impossible. Therefore, after examining the question of how all phenomena are without inherent existence in the ultimate sense, the question is asked, "For what reason is that?" The answer is, "Bhagavan, what is truly valid perception?" Because the object of perception, and anything else, does not exist, and is free from the nature of one and many, therefore in the ultimate sense, that itself is without perception. Therefore, it is shown that one should not cling to truly valid perception as truly valid perception. Because when not examined, there is only joy, therefore the Tathagata says that is truly valid perception. If it were not so, it would not be spoken because it does not exist in any way. This shows both how to establish in the ultimate sense and how to accomplish through entering into meditative equipoise in yoga, and how to cut off distractions. It also explains the profound. It also abandons the extremes of superimposition and denigration. In order to generate wonder in those lazy ones, the venerable one said: It is not surprising to me that I contemplate and believe in the exposition of this category of Dharma. O Bhagavan, in the later age, in the last five hundred years of the degenerate age, those beings who receive, hold, and fully understand this category of Dharma, those beings will truly possess the virtue of rarity. Therefore, the meaning of the summary is: In the future, in the time when the holy Dharma will be utterly destroyed, those Bodhisattvas who will hold this category of Dharma, and they will not cling to persons and other things, such people will also appear. You do not have such practice even in the time of the feast of the holy Dharma, so this is truly a place of great shame for you. Among them, "I" refers to the realization of the selflessness of persons. "This" refers to the complete showing of the selflessness of both person and phenomena. "Exposition" refers to the Bhagavan personally making it clear.
Tibetan
རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་བའི་རྣམ་པ་སྟེ་དང་བར་སྟོན་ཏོ། །མོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའི་རྣམ་པའོ། །སེམས་ཅན་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྐལ་པ་མ་འོངས་པའི་དུས་ན་འབྱུང་བ་དག་གོ །འདིར་ལེན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་སྨོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྔར་བཤད་པར་ཟད་དོ། །དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་རྟོགས་པ་བདག་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་ཚུལ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་དད་ཅིང་ཡིད་ཆེས་པ་ཙམ་དུ་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ངོ་མཚར་མ་ཡིན་གྱི། གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསྐལ་པ་ན་འདི་ལ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འདི་ལྟ་བུ་རྟོགས་ནས་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་དག་ངོ་མཚར་རབ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དང་བསྐལ་པ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྤོང་བ་མང་བ་ན་དེ་ལ་དད་པ་ སྐྱེས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པའི་ཕྱིར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །འདིས་ནི་ལེ་ལོ་སྤངས་ཏེ་དམ་པའི་ཆོས་གཟུང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདུན་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་གྱིས་གནས་པར་བྱ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ལུང་འབའ་ཞིག་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བར་མ་ཟད་ཀྱི་རྟོགས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་ཡང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །བདག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ནི་མཚོན་པ་སྟེ། དེ་ན་དེ་དག་ཆོས་སུ་འདུ་ཤེས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། བདག་མེད་པ་གཉི་ག་ཅིག་ཅར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་བདག་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ངེས་པར་དེ་འདུ་ཤེས་པ་ཡང་འཇུག་གོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་ལ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་གསོལ་ནས། ལན་དུ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །འདིས་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་ཇི་སྐད་སྨོས་པ་ལྟར་རེ་ཞིག་ཞོག་གང་འདི་ནི་ངའོ་སྙམ་དུ་བདག་ཏུ་འདུ་ཤེས་པ་སྐྱེ་བོ་ཐམས་ཅད་ལ་གྲགས་པ་དེ་ཡང་བརྟགས་པའི་ཁུར་མི་བཟོད་པས་ཅི་ཡང་མ་ཡིན་ན་བདག་ལ་སོགས་པ་མྱོང་བ་མེད་པ་དངོས་པོ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་བ་ལྟ་སྨོས་ཀྱང་ཅི་དགོས་ཞེས་དེ་སྐད་སྟོན་ཏེ། འདིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བསྟན་ཏོ། །གལ་ཏེ་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་དུ་ཟིན་ཀྱང་དེ་དག་ཏུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་གྱུར་ནས། བདག་ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཅི་མངོན་སྙམ་དུ་སེམས་པའི་དྲི་བ་ནང་དུ་བརྗོད་པ་བཞག་པ་ལ་བརྟགས་ནས། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་གསོལ་ཏེ། ལན་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་འདུ་
Chinese
所谓“分别”是指最初的相，即显示最初。所谓“信解”是指信心的相。所谓“那些众生”是指世尊未来劫时出现的那些。此处所说的“取”等词语，之前已经说过了。那将如此宣说：仅仅是了悟到人无我，凭借从世尊处亲耳听闻的力量，对于宣说二种无我之理的这种法，仅仅生起信心和信解，这并不稀奇。如果世尊在劫时，通过对此的执取等次第，了悟并完全通达这种法类，那些才真是具有极大的稀有性。因为在世尊和劫之间，舍弃大乘的时间很久远，在那时生起信心是极其稀有的，他是这样想的。这表明要舍弃懈怠，对于受持正法等生起意乐和以愿力安住。为了显示他们不仅具有教证，而且还具有圆满的证悟，所以才称呼“世尊”。提到“我”等是为了举例说明，那时他们不会将这些视为法，因为他们同时了悟了二种无我。如果存在我等，那么那时必定也会产生对它们的执着，想到这里，所以提问“那是因为什么呢？”，回答说“执着于我”。这表明暂且放下如前所说的我等，对于一切众生来说，普遍存在的认为“这是我”的这种我执，也无法承受考察的重负，什么也不是，更何况是没有体验的我等，事物不会存在，更不用说了，他是这样显示的。这表明要进入禅定。如果即使我等不存在，但如果颠倒了，也不会执着于我等，想到这里，通过考察内心提出的问题，所以提问“那是因为什么呢？”，回答说诸佛世尊是
English
The term 'discrimination' refers to the initial aspect, indicating the beginning. 'Faith' refers to the aspect of confidence. 'Those beings' refers to those who will appear in the future kalpa of the Bhagavan. The words 'grasping' and so on mentioned here have already been explained before. That will be declared as follows: Merely realizing the absence of self in a person, and through the power of hearing directly from the Bhagavan, merely having faith and confidence in this Dharma that teaches the two aspects of selflessness is not so amazing. It is those who, in the kalpa of the Bhagavan, through the gradual process of grasping this and so on, realize and fully understand this kind of Dharma category, who will be truly endowed with great rarity. Because the time of abandoning the Mahayana between the Bhagavan and the kalpa is very long, it is extremely rare to generate faith at that time, that is what he thought. This shows that one should abandon laziness, generate enthusiasm for upholding the sacred Dharma and so on, and abide by aspiration. In order to show that they not only possess scriptural authority but also complete realization, the term 'Bhagavan' is used. Mentioning 'I' and so on is to illustrate that at that time, they will not regard these as Dharma, because they simultaneously realize the two kinds of selflessness. If there were 'I' and so on, then at that time, there would certainly be attachment to them, thinking of this, the question is asked, 'Why is that?' and the answer is given, 'Attachment to self.' This indicates that for the time being, setting aside the 'I' and so on as mentioned before, for all beings, the universally existing self-grasping that thinks 'This is me' cannot bear the burden of examination and is nothing at all, let alone the 'I' and so on that have not been experienced, things will not exist, needless to say, that is how he shows it. This shows that one should enter into meditative equipoise. If even 'I' and so on do not exist, but if they are reversed, they will not be attached to 'I' and so on, thinking of this, through examining the question raised internally, the question is asked, 'Why is that?' and the answer is given that the Buddhas, the Bhagavans, are