Tibetan
ས་པའི་དོན་འཚལ་བ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །བདག་གིས་འཚལ་བ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པ་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡང་མེད་ལ། ཆོས་བསྟན་པ་ཡང་མེད་སྙམ་པ་ལ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །གཟུང་དུ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བརྗོད་དུ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྒྲ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་སྤྱི་ཙམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལ། སྤྱི་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་གཉིས་ནི་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་བསྟན་པ་མེད་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་གསུངས་པ་སྟེ་གོ་རིམས་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད་ཅིང་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། འོན་ཀྱང་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པར་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་གནས་པ་ཁོ་ནའོ་སྙམ་པ་ལ། དེ་ནི་ཆོས་ཀྱང་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་འཛིན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་མེད་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལྟ་སྙམ་པ་ལ། ཆོས་མ་མཆིས་པ་ཡང་མ་ལགས་ ཞེས་བྱ་བ་གསོལ་ཏོ། །དེ་ནི་མེད་པ་དགག་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་དུ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་བསྟན་ཏེ། སྒྲོ་བཏགས་དང༌། སྐུར་བའི་མཐའ་ཡང་བཀག་གོ །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་འདིར་འཐད་པ་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་དང༌། འདིར་ལན་དུ་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་རིགས་པས་དཔྱད་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་མཚན་ཉིད་ཁོ་ན་ལ་གནས་ཏེ། སྔར་ཇི་སྐད་དཔྱད་པ་བཞིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ལས་བཤད་པ། ཀུན་དགའ་བོ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང༌། འཇིག་པ་མེད་པ་དང༌། གནས་པ་མེད་པ་དང༌། གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འདི་ལ་དགོངས་ནས་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ་ཞེས་ཇི་སྐད་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་མ་བྱུང་ཡང་རུང་རྟག་པར་དེ་བཞིན་དུ་
Chinese
请问“如求地义”等语。所谓“如我所求”，是指对意义的种种解释。有人会想，为什么既没有完全证悟，也没有讲法呢？请问“那是因为什么缘故呢？”。所谓“不可取”，是因为在胜义谛中，它也不是不分别智的行境，如前所述。所谓“不可说”，是因为它也不是语言的领域，因为一切语言的行境都只是假立的共相，而共相也是无实体的。这二者是说没有完全证悟和没有讲法的理由，是按照顺序说的。如果一切事物都不可取、不可说，但仍然执持自己的体性，那么胜义谛中就只有法的自性存在了，有人会这样想，请问“那也不是法”。因为一切事物在胜义谛中，不可能以自性寂灭的方式执持自己的体性。如果那样，那么世尊岂不是证悟了不存在吗？有人会这样想，请问“也不是没有法”。那是对不存在的否定。这显示了瑜伽中的等持，也遮止了增益和损减的边。这里是完全询问理由，而这里的回答是，因为以无为法来区分。无为法是诸法的胜义自性。如果以理智来分析，那么无生就只是体性，如前所分析。世尊在《正理摄要》中说：“庆喜，何为法的无生、无灭、无住、无变，那就是圣谛。庆喜，如来就是考虑到这一点，才说圣声闻们是以无为法来区分的。”就像这样所说的一样。这就是如来们出现也好，不出现也好，恒常如此。
English
It is requested, "As in seeking the meaning of 'earth'." What is called "as I seek" is the explanation of various meanings. Someone might think, why is there neither complete enlightenment nor teaching of the Dharma? It is requested, "What is the reason for that?" What is called "unseizable" is because in the ultimate truth, it is not even the object of non-discriminating wisdom, as previously stated. What is called "unspeakable" is because it is not the realm of language either, because the object of all language is only the imputed generality, and generality is also without substance. These two are stated as the reasons for not having complete enlightenment and not teaching the Dharma, stated in order. If all things are unseizable and unspeakable, but still hold their own nature, then in the ultimate truth, only the self-nature of Dharma exists, someone might think, it is requested, "That is not Dharma either." Because in the ultimate truth, it is impossible for all things to hold their own nature in the manner of being naturally pacified. If that is the case, then wouldn't the Bhagavan be enlightened to non-existence? Someone might think, it is requested, "It is not the absence of Dharma either." That is the negation of non-existence. This shows the samadhi in yoga, and also prevents the extremes of addition and subtraction. Here, the reason is fully inquired, and the answer here is, because it is distinguished by the unconditioned. The unconditioned is the ultimate nature of all Dharmas. If analyzed with reason, then non-arising is only the nature, as previously analyzed. The Bhagavan said in the Essence of Right Reasoning: "Ananda, what is the non-arising, non-destruction, non-abiding, and non-changing of Dharma, that is the noble truth. Ananda, the Tathagata, considering this, teaches that the noble Shravakas are distinguished by the unconditioned." It is like what was said. This is always the same, whether the Tathagatas appear or do not appear.