Tibetan
ཐ་དད་པ་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་དེ་ནི་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། དོན་གཞན་ལ་ཤེས་པས་འཛིན་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ལ་ཤེས་པས་འཛིན་པ་རྣམ་པ་དང་བཅས་པའམ། རྣམ་པ་མེད་པའམ། གཞན་གྱི་རྣམ་པའམ་ཕྱོགས་གསུམ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་ན། རེ་ཞིག་རྣམ་པ་དང་བཅས་པས་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། རི་མོའི་གདེང་བ་ལ་སོགས་པ་མཐོང་བའི་ཚེ་ཤེས་པ་གཅིག་པུ་དང་ཐ་མི་དད་པས་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱང་གཅིག་པུའི་ངོ་བོར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའམ། ཤེས་པ་ཡང་རྣམ་པ་རྣམས་དང་ཐ་མི་དད་པས་རྣམ་པའི་ངོ་བོ་བཞིན་དུ་དུ་མའི་བདག་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དུ་མ་ཉིད་དུ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་གཅིག་ཙམ་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཤེས་པ་གཅིག་མི་འགྲུབ་པོ། །དེ་མ་གྲུབ་ན་དུ་མ་ཡང་མི་འགྲུབ་པོ། །དུ་མ་ནི་གཅིག་འདུས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་རྣམས་ནི་ལུས་མེད་པའི་ཕྱིར་གང་གིས་རི་མོའི་རྣམ་པ་ཉིད་གཞུང་གཟུགས་པའི་དོན་དུ་ཤེས་པ་དུ་མ་སྐྱེ་བར་རྟོག་པ་ལེགས་པར་འགྱུར་བ་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཁེབས་པར་གནས་པས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པར་སྐྱེ་བ་ཡང་མི་སྲིད་དོ། །གཞན་ཡང་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དམ་ཕྱོགས་གཅིག་འདྲ་བར་འགྱུར་གྲང་ན། རེ་ཞིག་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་དུ་མ་ཡིན་ཏེ། དོན་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་བེམས་པོའི་ངོ་བོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཆ་ཤས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པུ་ལ་ཆ་ཤས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་གི་ཆ་ཤས་སུ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ན་ཡང་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་ འདྲ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་ལ་རིག་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་དེ་ལས་སྐྱེས་པ་དང་འདྲ་བ་གཉིས་ཀྱིས་རིག་པར་འཇོག་ན་ནི་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་དོན་མཐུན་པ་ཡང་འཛིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འདྲ་བ་ཡོད་དུ་ཆུག་ཀྱང་དོན་དམ་པར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མངོན་གསུམ་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ། ཤེས་པས་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་བདག་ལ་ཡོད་པ་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་དོན་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་འགྱུར་བ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རིག་པ་གཉིས་པ་ནི་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་གང་དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་དོན་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེ་ན། བརྟགས་པའི་སྒོ་ནས་ནི་ཡིན་གྱི་དོན་དམ་པར་དེ་རིག་པ་ནི་མེད་དེ། བདག་ལ་ཡོད་པའི་རྣམ་པ་ཉིད་རིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཤེས་པ་དེའི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ག་ལ་ཡོད། རྒྱུ་ནི་ངེས་པར་བདག་གི་ངོ་བོ་བསྐྲུན་པ་ཁོ་ནས་སྐྱེད
Chinese
认为差别在胜义中成立，暂时是无法在现量中成立的，因为以识了知其他事物是不合理的。以识了知事物，是以有相、无相，还是以他相三种方式中的哪一种呢？暂时以有相的方式是不行的，因为在见到图画的颜色等时，由于识与单独的颜色无差别，那么颜色也就会变成单独的体性，或者识与颜色无差别，那么识也会像颜色的体性一样变成多体的自性。如果是多体，也是不合理的，因为没有经历过仅仅执持一个极微尘的识，所以一个识无法成立。一个识不成立，那么多个识也就不成立。因为多个识是一个集合的体性。识等没有身体，因此凭借什么来设想图画的颜色本身，作为正量事物的意义，而产生多个识是合理的呢？识覆盖在对境上而安住，因此产生完全执持也是不可能的。另外，如果自性全部或者一部分变得相同，暂时全部相同是不行的，因为像事物一样，识会变成物质的体性。部分相同也是不行的，因为单独的一个没有部分。如果完全设想为相异差别的部分，那么由于事物等在所有相似的法上都存在，那么一切都会认知一切。如果以从它产生和相似这二者来安立认知，那么也会导致执持紧随其后的顺同因。即使允许有相似，胜义中外境的事物也无法在现量中成立，因为识了知自己具有蓝色等的相。凭借什么事物也能变成现量呢？没有第二种了知蓝色等相的识。如果说，对那个相的识本身就是执持事物的识。那么，从比量的角度来说是可以的，但胜义中没有那个识，因为仅仅是了知自己具有的相。事物极其隐蔽，因此“仅仅是那个识的相”这样的说法怎么会有呢？因为因必定仅仅产生创造自己的体性。
English
The assertion that difference is established in the ultimate sense is not momentarily established in direct perception, because it is unreasonable to apprehend other things with knowledge. Does knowledge apprehend things with aspects, without aspects, or with other aspects in one of three ways? For the time being, it is not with aspects, because when seeing the color of a painting, etc., since the knowledge is not different from the single color, then the colors will also become the nature of the single one, or the knowledge is not different from the colors, then the knowledge will also become the nature of the many, like the nature of the colors. If it is many, it is also unreasonable, because there is no experience of knowledge that holds only one atom, so one knowledge cannot be established. If one is not established, then many are not established either. Because many are the nature of a collection of one. Since knowledge, etc., has no body, then by what is it reasonable to imagine that the color of the painting itself, as the meaning of the upright object, produces many knowledge? It is also impossible for knowledge to arise covering the object and abiding, thus giving rise to complete grasping. Furthermore, if the entire self or one part becomes the same, it is not possible for the entire self to be the same, because, like things, knowledge would become the nature of matter. It is also not possible by parts, because the single one has no parts. Even if it is completely conceived as a part of differing distinctions, since things, etc., exist in all similar dharmas, then everything will know everything. If cognition is established by the two, arising from it and similarity, then it will also lead to grasping the immediately preceding concordant cause. Even if similarity is allowed, external things cannot be established in direct perception in the ultimate sense, because knowledge knows that it has blue, etc., aspects. By what can things also become direct perception? There is no second knowledge that knows the aspects of blue, etc. If it is said that the knowledge of that aspect itself is the knowledge that grasps things. Then, from the perspective of inference, it is possible, but in the ultimate sense, there is no such knowledge, because it is only knowing the aspect that one has. Things are extremely obscure, so how can there be such a thing as "it is only the aspect of that knowledge"? Because the cause necessarily only produces the creation of its own nature.
Tibetan
་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་འཁྲུལ་པ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྡུལ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ཀྱི་རགས་པར་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་འདུས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་ལས་དོན་གཞན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཡུལ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདུས་པའི་དོན་གཞན་ན་ནི་ཕྱོགས་ཐ་དད་པར་སྣང་བའི་ཕྱིར་དང༌། བསྒྲིབས་པ་དང་མ་བསྒྲིབས་པ་ཆོས་མི་མཐུན་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པུར་མི་རིགས་སོ། །འདུས་པ་དུ་མ་ཡིན་ན་ཡང་རྡུལ་ཕྲ་རབ་དེ་དག་ཉིད་ཡིན་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་དོན་གཞན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་རིག་ན་ནི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་རིག་པར་འགྱུར་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་སྔོན་པོ་རིག་པ་ཡིན་གྱི་སེར་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པར་གཞག་པའི་རྒྱུའི་བྱེ་བྲག་གང་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེ་བྲག་གཅིག་ཁས་ལེན་ན་ནི་དེ་ཉིད་རྣམ་པ་དང་བཅས་པར་ཁས་བླངས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཙམ་དུ་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་ལ་ནི་རྣམ་པ་མ་གཏོགས་པར་ཐ་དད་པ་གཞན་མེད་དོ། །གཞན་གྱི་རྣམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་རྣམ་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་དུ་བརྟག་པར་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་དོན་མངོན་སུམ་དུ་འགྲུབ་པོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་དུ་མ་གྱུར་པའི་དོན་དེ་དང་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་རྟགས་གང་དང་ཡང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་འབྲས་བུ་དང་ཐ་དད་པ་ཞིག་སྤྱིར་རྒྱུ་ཙམ་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་ན་ནི་འདོད་པ་མི་འགྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་གཞན་དེ་མ་ཐག་པའི་རྐྱེན་གཞན་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་གཞན་ཡང་མེད་དོ། །དེ་བས་ན་རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ནི་མི་འགྲུབ་པོ། །ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དོན་དམ་པ་ཡང་མངོན་སུམ་དུ་མི་འགྲུབ་སྟེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་སོ་སོར་རིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མ་ཡིན་ན་ནི་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་དང་རྟགས་གང་ཡང་ལྷན་ཅིག་འབྲེལ་པར་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བར་ཇི་ལྟ
Chinese
因为那本身并没有成立为能作，因为显现为错乱的缘故。极微尘的显现为粗大的，不是意识的对境，因为那些是微细的缘故。那些聚集也不是，因为那些不是与彼等不同的事物之缘故。分别的对境也不是实物之缘故。如果聚集的意义是其他，则因为显现为不同方向的缘故，以及具有被遮蔽和未被遮蔽等不相容之法的缘故，不应理是唯一的。如果是众多聚集，也将会是那些极微尘本身，那不是其他的意义。无相之宗也不是，因为那对蓝色等什么也不做之缘故。如果仅仅以存在而知，则所有意识将会知晓所有，因为对所有也没有差别的缘故。因此，这认知是蓝色，不是黄色，这样就无法进行区分，因为没有任何区分的因由之差别的缘故。如果承认一个差别，则那本身就变成了承认具有相， 对于仅仅是分别自性而没有差别的意识自性来说，除了相之外没有其他的差别。其他之相的宗也不是，因为会变得太过分之缘故。如果是那样，则相的相识也应被视为是具有色法的对境。因此，事物无法通过现量成立。也不能通过比量成立，因为没有与未成为现量的事物以及意识等任何相联的征相成立之缘故。如果将与果不同的意识仅仅作为因来推测，则所期望的不会成立，因为还有其他的近取因之缘故。也没有其他的量。因此，暂时外境是不成立的。意识的自性，胜义谛，也无法通过现量成立，因为没有分别认知二无自性的缘故。如果不是那样，则不会看到一切都是那样的。也不能通过比量成立，因为没有与那样的相以及任何征相相联成立之缘故。如果完全被烦恼和完全被清净如何
English
It is not established as the very act of doing, because it appears as delusion. The appearance of coarse particles is not the object of consciousness, because they are subtle. Their aggregation is also not, because they are not different things from them. The object of discrimination is also not a real thing. If the meaning of aggregation is other, then because it appears as different directions, and because it possesses incompatible qualities such as being obscured and unobscured, it is not reasonable to be one. Even if it is many aggregations, it will be those very atoms, it is not another meaning. The position of being without characteristics is also not, because it does nothing to blue and so on. If one knows only by existence, then all consciousnesses will know all, because there is no difference in all. Therefore, this cognition is blue, not yellow, so it cannot be distinguished, because there is no difference in the cause of distinction. If one admits a difference, then that itself becomes an admission of having characteristics, For the nature of consciousness, which is merely the nature of discrimination and has no difference, there is no other difference except for characteristics. The position of other's characteristics is also not, because it would be too extreme. If that is the case, then the consciousness of characteristics should also be regarded as having the object of form. Therefore, things cannot be established by direct perception. It cannot be established by inference either, because there is no established sign associated with the thing that has not become direct perception, and with consciousness and so on. If one infers consciousness, which is different from the result, merely as a cause in general, then the desired result will not be achieved, because there are other immediate causes. There is no other valid means of cognition either. Therefore, for the time being, external objects are not established. The nature of consciousness, the ultimate truth, cannot be established by direct perception either, because there is no separate cognition of the nature of non-duality. If it is not so, then one will not see that everything is just that. It cannot be established by inference either, because there is no established association with such characteristics and any sign. If completely afflicted and completely purified how