Tibetan
་སོགས་པ་དེ་དག་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ངར་འཛིན་པ་འདི་ལུས་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་ངའི་ལུས་ཞེས་ཐ་དད་པ་ཙམ་འཛིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་བདག་གི་དམིགས་པ་ཅན་ལ་ཡང་མཚུངས་ཏེ། གལ་ཏེ་ངར་འཛིན་པ་འདི་དག་གི་ཡུལ་ཅན་ཞིག་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་ཇི་ལྟར་ངའི་བདག་ཉིད་ཅེས་སེམས་པར་འགྱུར། ཅི་སྟེ་དངོས་པོ་ཉིད་དུ་ཐ་དད་པ་མེད་ཀྱང་ཐ་དད་པ་གཞན་སྤངས་པས་དེ་ཙམ་ཤེས་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མཆི་གུའི་ལུས་ཞེས་བྱ་ བ་བཞིན་དུ་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པས་འཛིན་པས་འགལ་བ་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་ལུས་ཀྱི་དམིགས་པ་ཅན་ལ་ཡང་མཚུངས་སོ། །བདག་གི་ཡུལ་ཅན་ཡང་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་དང་འགལ་ཏེ་འོག་ནས་བཤད་དོ། །ངར་འཛིན་པ་ཁོ་ན་ཡང་བདག་མ་ཡིན་ལ་དེའི་ཡུལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་བདག་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། དེ་དག་དེ་དང་མཚན་ཉིད་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་རིམ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་གཅིག་པུའི་ངོ་བོ་འམ་རང་དབང་ཅན་དུ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བདག་ལྷ་ཉིད་ནི་བདག་གི་མཚན་ཉིད་མིན། ཉེ་གནས་མི་འདྲ་བས་ན་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །མིང་དུ་འདོགས་ན་ནི་འདོད་པས་འདི་ལ་བརྩད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་བདག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཚད་མ་ཆུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་དོ། །མངོན་སུམ་དུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཚད་མ་ནི་མེད་དོ་ཞེས་ཕྱོགས་གཞན་དུ་དཔྱད་ཟིན་ཏོ། །གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡང་བསལ་བ་ཁོ་ནར་དམིགས་ཏེ། དེ་ལྟར་གལ་ཏེ་བདག་ཕུང་པོ་དག་ལས་གཞན་མ་ཡིན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་པར་འགྱུར་བའམ། ཡང་ན་བདག་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་རྟག་པ་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་དུ་མ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་ཡང་བཟློག་དཀའ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཕུང་པོ་རྣམས་ཁོ་ན་ལ་བདག་ཅེས་མིང་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། མིང་ལ་ནི་བརྩད་པ་མེད་དོ། །འོན་ཏེ་ཕུང་པོ་བདག་དང་ཐ་དད་པར་འདོན་ན་ནི་དེའི་ཚེ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པས་དེ་ཟ་བ་པོ་ལ་སོགས་པར་མི་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ཞིག་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པ་དེ་ནི་བྱེད་པ་པོ་འམ་ཟ་བ་པོ་མ་ཡིན་ལ། གྲོལ་བར་བྱེད་པའམ་འཁོར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དཔེར་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་ལ། བདག་ཀྱང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་གང་ཡང་མེད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱང་མ
Chinese
等等，那些都是显现的缘故。如果我执是身体的对境，那么怎么会执着“我的身体”这样不同的东西呢？这和以“我”为对境的情况也一样。如果我执是这些的对境，那么那时怎么会认为“我的自性”呢？如果事物本身没有差别，但因为排除了其他的差别，所以想要仅仅知道这一点，就像说“水泡的身体”一样，通过假立差别来执着，没有矛盾，是这样吗？这和以身体为对境的情况也一样。以“我”为对境也与次第产生相违，这将在下文阐述。仅仅是我执不是我，而它的对境色等是我，这样说也是不可能的，因为它们和它（我执）的体性不同。它们是次第显现的缘故，不是唯一的自性或者具有自主性。因此，自性天不是我的体性，因为近处不同，所以不是，这样说的。如果只是命名，那么随你喜欢，这没有什么可争论的。因此，没有丝毫能成立“我”的量。除了现量和比量之外，没有其他的量，这已经在其他地方辨析过了。有损害的量也仅仅是以遣除为对境。这样，如果“我”不是从蕴中分离出来的，那么那时就会像蕴一样是刹那性的，或者像“我”一样，蕴会变成常法，因为和它没有差别。像蕴一样，成为多体性的过失也是难以避免的。因此，只是将蕴命名为“我”，对于命名是没有争论的。然而，如果说蕴和“我”是不同的，那么那时因为和乐等没有关联，所以不能成立它是受用者等。论式是：凡是不和乐、痛苦等相关联的，那就不是作者或者受用者，也不可能是解脱者或者轮回者，例如无女之子。而“我”也和行为等没有任何关联，这句中的周遍是不成立的。因不成也是。
English
etc., those are the reason for appearing. If this ego-grasping is an object of the body, then how can it grasp "my body" as something different? This is the same for those who have "I" as their object. If this ego-grasping is an object of these, then how would one think of "my self" at that time? If there is no difference in the things themselves, but because other differences are excluded, one wants to know only that much, just as saying "the body of a bubble," is it that there is no contradiction in grasping by considering differences? This is the same for those who have the body as their object. Having "I" as an object also contradicts arising in sequence, which will be explained below. It is also impossible to say that only ego-grasping is not "I," but its object, form, etc., is "I," because they and it (ego-grasping) have different characteristics. They are not of a single nature or independent because they are perceived in sequence. Therefore, the self-deity is not my characteristic, it is not because the proximity is different, it is said. If it is named, then there is no dispute about this as you wish. Therefore, there is not even a small amount of valid cognition that proves "I." There is no valid cognition other than direct perception and inference, which has already been analyzed elsewhere. A harmful valid cognition also only focuses on elimination. Thus, if "I" is not different from the aggregates, then at that time it will be momentary like the aggregates, or the aggregates will become permanent like "I," because there is no difference from it. The fault of becoming multiple like the aggregates is also difficult to avoid. Therefore, it is only the aggregates that are named "I," and there is no dispute about the name. However, if the aggregates are said to be different from "I," then at that time, because there is no connection with happiness, etc., it will not be established as the enjoyer, etc. The syllogism is: whatever is not related to happiness and suffering, etc., is not an agent or an enjoyer, nor can it be a liberator or a cyclical existence, like the son of a barren woman. And "I" has no connection with actions, etc., so the pervasion in this statement is not observed. The reason itself is also unestablished.
Tibetan
་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཞིག་ཡིན་ན་གཞི་དང་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། ལྡན་པའི་མཚན་ཉིད་དམ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་མཚན་ཉིད་དམ་ཕྱོགས་ གསུམ་དུ་འགྱུར་གྲང་ན། རེ་ཞིག་ཕྱོགས་དང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་ཆོས་ཆུ་ལ་སོགས་པ་ལ་འོག་ཏུ་འགྲོ་བའི་གེགས་བྱེད་པས་གཞིར་རྣམ་པར་གཞག་ན། བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནི་ལུས་མེད་པས་འོག་ཏུ་འགྲོ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་བདག་ཅི་ཞིག་བྱེད་ན་གཞིར་འགྱུར། གནས་པར་བྱེད་པས་ཀྱང་གཞི་མ་ཡིན་ཏེ། གནས་པ་དང་གནས་པ་པོ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་བྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་དགག་པར་བྱའོ། །གནས་པ་དང་ཐ་དད་ན་ཡང་དེ་གནས་པ་པོ་དེ་ལ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དེ། གནས་པ་དོན་གཞན་དུ་གྱུར་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ནི་གནས་པ་བསྐྱེད་པའི་མཐུ་ཡང་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་ལ་མཐུ་མེད་པར་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ནི་གནས་པར་བྱེད་པ་གང་ཡང་མེད་དེ། དེ་ནི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་དེས་དེ་གཞིག་པ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ཏེ། གནས་པར་བྱས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །མི་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པར་བྱེད་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། བདག་ཉིད་ཀྱིས་བརྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ལྡན་པའི་འབྲེལ་པ་ཡང་མི་རུང་སྟེ། ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལྡན་པ་ཅན་གྱི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །དོན་གཞན་དང་དོན་གཞན་དུ་ལྡན་པར་ནི་མི་རིགས་ཏེ། ལྕགས་ཀྱི་ཐུར་མ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་བདག་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་ལྡན་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་བདག་བདེ་བའམ་སྡུག་བསྔལ་བར་གྱུར་ན་ནི་དེའི་ཚེ་ལྡན་པ་དེ་གཅིག་པུ་སྟེ། བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོར་ངེས་པའི་བདག་ཉིད་དང་འབྲེལ་པ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བདག་གཅིག་པུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་བདེ་བ་ཉིད་དམ་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །མི་མཐོང་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པའི་ཁས་ལེན་ན་ནི་དེ་ཁོ་ནས་ངེས་པ་ཡིན་ན་ལྡན་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ནི་གང་དུ་ཡང་མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འབྲེལ་པ་ཅན་ཐ་དད་པས་ཐ་དད་པར་འདོགས་པ་ལ་ཡང་དོན་དམ་པར་ནི་དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་མེད་ན། གང་གིས་རང་བཞིན་ཐ་དད་པ་ ལ་རག་ལུས་པའི་དོན་བྱེད་པའི་ཐ་དད་པ
Chinese
是这样的，如果和安乐等相关联，那么是作为基础和所依的体性呢？还是具有的体性呢？还是原因和结果的体性呢？或者会变成这三种情况呢？暂时来说，第一种情况是不可能的，因为什么作用也不起。比如，对于向下流动的法，比如水等，如果以阻碍其向下流动作为基础来安立，那么对于安乐等来说，因为没有身体，所以不可能向下流动，那么我做什么才能成为基础呢？作为所依也是不可能的，因为所依和能依不是他体的缘故，会变成是同一个，而这是需要否定的。如果所依和他体，那么它也不是对所依者有利益的，因为所依变成了其他的意义。对于它来说，也没有产生所依的能力，因为要明确说明对于一切都没有能力。对于自性变化的自性来说，也没有任何作为所依的，因为它本来就是所依。如果不是这样，那么它只会破坏它，而不是作为所依。对于不变的自性来说，作为所依又能做什么呢？因为它本来就安住在坚固的自性中。因此，因为什么作用也不起，所以具有的关系也是不合理的，因为会太过分了。如果是这样，那么一切都会变成一切具有者的原因。不同事物和不同事物之间具有是不合理的，因为就像铁钩一样，一切都安住在自身中。另外，如果凭借具有的力量，我变得安乐或痛苦，那么那时具有是唯一的，因为没有差别，所以不会和各自确定的安乐等自性相关联，因此，我独自一个，即使凭借安乐等，也不会使一切都变成安乐或痛苦。如果承认凭借不可见的力量来确定，那么如果仅仅凭借它来确定，那么完全考察具有又有什么用呢？因为它在任何地方都没有能力。对于具有关系的异体，如果以异体来系缚，那么在胜义中，如果事物没有自性上的差别，那么凭借什么来产生依赖于自性差别的能起作用的差别呢？
English
It is like this, if it is related to happiness and so on, then is it the nature of being a basis and a support? Or the nature of possessing? Or the nature of cause and effect? Or will it become these three situations? For the time being, the first situation is impossible, because it does not do anything. For example, for the dharma that flows downwards, such as water, if it is established as a basis by preventing it from flowing downwards, then for happiness and so on, because there is no body, it is impossible to flow downwards, then what can I do to become a basis? Being a support is also impossible, because the support and the supported are not different, it will become the same, and this needs to be negated. If the support and the supported are different, then it is not beneficial to the supporter, because the support becomes another meaning. For it, there is no power to generate the support, because it needs to be clearly stated that there is no power for everything. For the self-changing nature, there is nothing that acts as a support, because it is originally a support. If it is not like this, then it will only destroy it, not act as a support. For the unchanging nature, what can acting as a support do? Because it originally abides in the firm nature. Therefore, because it does not do anything, the relationship of possession is also unreasonable, because it will be too extreme. If it is like this, then everything will become the cause of everything that possesses. It is unreasonable for different things to possess different things, because like an iron hook, everything abides in itself. Also, if by the power of possession, I become happy or painful, then at that time possession is unique, because there is no difference, so it will not be related to the nature of happiness and so on that are determined separately, therefore, I alone, even by happiness and so on, will not make everything become happiness or pain. If it is admitted that it is determined by the power of the invisible, then if it is determined only by it, then what is the use of completely examining possession? Because it has no power anywhere. For the different entities that have a relationship, if they are bound by different entities, then in the ultimate sense, if things do not have a difference in nature, then by what can the difference that depends on the difference in nature arise?