Tibetan
་ཟག་དང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ལ་དམིགས་པས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་བདག་མེད་པ་ནི་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡང་འདས་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་རྨི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུ་ཉིད་དུ་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བྱས་སོ། །དེ་ལ་འདས་པའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ནི་དྲན་པ་ལ་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ད་ལྟར་བྱུང་བ་ནི་དུས་ཡུན་རིང་དུ་མི་གནས་པ་ཉིད་ཀྱིས་གློག་ལྟ་བུའོ། །མ་འོངས་པ་ནི་དེའི་ས་བོན་གནས་ངན་ལེན་གྱིས་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་སེམས་ལ་གཡོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྤྲིན་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་ན་དུས་གསུམ་གྱི་འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཇུག་པ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་འདི་རྣམས་བདག་མེད་པར་རྟོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་གསལ་བར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་དང་དེ་རྣམས་ཀྱི་རྟེན་ རྣམས་ནི་མངོན་པར་འདྲ་བ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་རྟེན་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟེན་དང༌། འདུན་པའི་རྟེན་དང༌། གེགས་ཀྱིས་དབེན་པའི་རྟེན་དང༌། བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟེན་དང༌། མཐར་ཐུག་པའི་རྟེན་དང༌། རྒྱ་ཆེ་བའི་རྟེན་དང་ཟབ་པའི་རྟེན་རྣམས་སོ། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་རྟེན་ནི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟེན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྦྱོར་རོ། །འདུན་པའི་རྟེན་ནི་གཟུགས་དང་ཆོས་སྐུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའོ། །གེགས་ཀྱིས་དབེན་པའི་རྟེན་ནི་ལྷག་མ་བཅུ་གཉིས་སོ། །བསམ་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རྟེན་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །མཐར་ཐུག་པའི་རྟེན་ནི་དེ་ལས་གོང་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའོ། །རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཟབ་པའི་རྟེན་ནི་ཐམས་ཅད་རྣམས་སོ། །དང་པོར་རེ་ཞིག་རྟེན་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སེམས་བསྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་སུ་ཡང་རུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ནི་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྟེ། གང་སླར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་འཇུག་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །འདི་ནི་ཟབ་མོ་སྟེ་རྟེན་གཉིས་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །གང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་དངོས་པོ་ལ་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཟབ་མོའོ། །གང་སླར་ཡང་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ནི་ཚད་གཟུང་བར་སླ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་འདི་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །དེ་ལྟར་རྟེ
Chinese
因为专注于与烦恼和法无我相关联，所以无我是必然产生的，因此无我被阐述为必然产生的特征。而且，随之而行的是，将过去等等的行，完全明示为如同梦境等等一般。其中，过去的行，仅仅因为存在于记忆中，所以如同梦境。现在发生的，仅仅因为不能长久存在，所以如同闪电。未来，因为其种子被恶业覆盖在如同虚空一般的心上，所以如同云朵。因此，为了完全了解三时的一切有为法的运行，应当证悟这些是无我的，这样就完全明示了必然产生的随之而行的特征。那些以及那些的所依 是使显现相似之物清晰的所依，即：完全执持的所依、使波罗蜜多完全清净的所依、意愿的所依、远离障碍的所依、使意念完全清净的所依、究竟的所依、广大的所依和甚深的所依。完全执持的所依是发心。使波罗蜜多完全清净的所依是波罗蜜多的行持。意愿的所依是获得色身和法身。远离障碍的所依是其余十二支。使意念完全清净的所依是现证。究竟的所依是从那之上完全寻求佛的境界。广大和甚深的所依是一切。首先，菩萨应当在所依上发起菩提心，例如“任何众生”等等。这是广大的。如果菩萨再次生起对众生的执着，例如“如果菩萨对众生产生执着”等等。这是甚深的，也是第二个所依。如所说“菩萨不执着于事物而行布施”等等，这是甚深的。如所说“再次，那福德的聚量是不容易衡量的”等等，这是广大的。如此所依
English
Because it focuses on being associated with afflictions and the absence of self of phenomena, the absence of self is necessarily produced, therefore the absence of self is explained as the characteristic of necessarily arising. Moreover, what follows is that the past and so forth are fully clarified as being like dreams and so on. Among them, the past actions are like dreams merely because they exist in memory. What is happening now is like lightning merely because it does not last long. The future is like clouds because its seeds are covered by negative karma on a mind that is like the sky. Therefore, in order to fully understand the workings of all conditioned phenomena of the three times, one should realize that these are without self, thus fully demonstrating the characteristic of necessarily arising and following. Those and those supports are supports that clarify the appearance of similarity, namely: the support of complete holding, the support of completely purifying the pāramitās, the support of aspiration, the support of being free from obstacles, the support of completely purifying intention, the ultimate support, the vast support, and the profound support. The support of complete holding is the generation of bodhicitta. The support of completely purifying the pāramitās is the practice of the pāramitās. The support of aspiration is to obtain the form body and the dharma body. The support of being free from obstacles is the remaining twelve branches. The support of completely purifying intention is realization. The ultimate support is to fully seek the state of Buddhahood beyond that. The vast and profound supports are all. First, a Bodhisattva should generate bodhicitta on the support, such as "any sentient being" and so on. This is vast. If a Bodhisattva again arises with attachment to sentient beings, such as "if a Bodhisattva arises with attachment to sentient beings" and so on. This is profound and is also the second support. As it is said, "A Bodhisattva should give alms without dwelling on things" and so on, this is profound. As it is said, "Again, that accumulation of merit is not easy to measure" and so on, this is vast. Thus, the support
Tibetan
ན་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བར་ཇི་ལྟར་རིགས་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ་རྟེན་བཤད་ཟིན་ཏོ། །གཉེན་པོ་གང་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་སྤྱོར་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། དེའི་རྟེན་འཇུག་པ་གཉིས་ཀྱི་གཉེན་པོར་རིག་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལོག་པར་སྒྲུབ་སྟེ་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་རྣམས་ཀྱང་ངོ༌། །ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་ན་ལྟ་བ་ནི་འདིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་འདོད་དོ། །དང་བོར་རེ་ཞིག་རྟེན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་འདི་ལྟར་སེམས་སྐྱེད་པར་བྱ་སྟེ། སེམས་ཅན་གང་སུ་ཡང་རུང་བ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཉེན་པོའོ། །དེ་ལྟར་སེམས་མ་བསྐྱེད་ པ་ནི་ལོག་པའི་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གང་སླར་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་དུ་འདུ་ཤེས་འཇུག་ན་ཞེས་གང་གསུངས་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ་ཡང་དག་པར་སྒྲུབ་པ་དང་གཉེན་པོའོ། །འདི་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤང་བར་བྱའོ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་བཟླ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་སྟེ། གང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་པ་འདི་ནི་ལོག་པར་སྒྲུབ་པའི་གཉེན་པོ་སྟེ། མ་བྱིན་ན་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལོག་པར་ཞུགས་པར་འགྱུར་རོ། །གང་སླར་དངོས་པོ་ལ་མི་གནས་པར་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་འདི་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་གཉེན་པོ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་ཀྱང་རྣམ་པར་རྟོག་པས་མངོན་པར་ཞེན་པ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སྤང་བར་བྱ་ཞིང་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་པར་བྱའོ། །མི་ཉམས་པ་གང་ཞེ་ན། མཐའ་གཉིས་རྣམ་བར་སྤངས་པའོ། །འདིའི་མཐའ་ཞེ་ན། སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་སྟེ། གང་ཞིག་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཀུན་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པ་འདི་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའོ། །གང་ཞིག་ཆོས་བདག་མེད་པའི་གཞི་ལ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་ཞེན་པ་འདི་ནི་སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐའོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་ཉིད་ཕུང་པོ་མ་མཆིས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་དགག་པར་མཛད་པར་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་དེ་མེད་པ་དེས་ན་སྒྲ་ཇི་བཞིན་བར་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་སྟེ། སླར་ཡང་དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དགག་པར་མཛད་པས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྒྲ་ཇི་
Chinese
此外，对于其他人，应该如何理解深刻和广大的道理呢？就是已经解释了所依之理。对治是什么呢？应该理解对治就是修习它的体性和它的所依。以两种方式进行邪执，也就是执著于坏聚见等。在正确的修习中，这里的“见”是指分别念。首先，暂时来说，所依是菩萨应该这样生起心：所谓的“任何众生”等，这是邪执的对治。如果不这样生起心，就会变成邪执。如果菩萨将众生视为众生，那么这就是正确的见解，是正确的修习和对治。这些也都是以分别念而执著，菩萨应该舍弃。应该使众生完全脱离痛苦，这是第二点。所谓“应该布施”，这是邪执的对治。如果不布施，就会变成菩萨的邪道。如果菩萨不执著于事物而布施，这就是正确的见解，是正确的修习和对治。这些也都是以分别念而执著，菩萨应该舍弃，并且应该布施。什么是不退转呢？就是完全舍弃两种边。这里的两种边是什么呢？就是增益边和损减边。如果有人对字面上的法执著为非遍计所执的自性，这就是增益边。如果有人对法无我的基础上也执著为没有事物，这就是损减边。对此，世尊说：“功德蕴本身没有蕴”，这就是为了遮止增益边。因为功德蕴不存在，所以凡是字面上存在的事物，都是以遍计所执的自性而存在的。所以，如来又说“功德蕴”，这是为了遮止损减边。字面
English
Furthermore, how should one understand the profound and vast teachings for others? It has already been explained about the basis. What is the antidote? One should understand that the antidote is the nature of practicing it and its basis. One wrongly establishes through two aspects, which are also the views of the perishable aggregates. In correct establishment, here, 'view' is considered as conceptualization. Initially, for a while, the basis is that a Bodhisattva should generate the mind in this way: 'Whatever sentient beings there are,' this is the antidote to wrong establishment. If the mind is not generated in this way, it will become wrong establishment. If, again, a Bodhisattva perceives sentient beings as sentient beings, then what is said is the correct view, which is the correct establishment and the antidote. These are also clung to by conceptualization, which a Bodhisattva should abandon. 'Sentient beings should be completely liberated from suffering,' this is the second point. What is said, 'One should give,' is the antidote to wrong establishment. If one does not give, it will become a wrong path for a Bodhisattva. If, again, a Bodhisattva gives without abiding in things, then what is said is the correct view, which is the correct establishment and the antidote. These are also clung to by conceptualization, which a Bodhisattva should abandon, and one should give. What is non-regression? It is the complete abandonment of the two extremes. What are the extremes here? They are the extreme of superimposition and the extreme of denial. If someone clings to the literally existent dharmas as non-imputed nature, this is the extreme of superimposition. If someone clings to the basis of the selflessness of phenomena as non-existent things, this is the extreme of denial. Therefore, the Blessed One said, 'That very accumulation of merit is without accumulation,' which is said to be what eliminates the extreme of superimposition. Because that accumulation of merit does not exist, whatever exists literally exists by imputed nature. Therefore, again, the Tathagata said, 'Accumulation of merit,' which is said to be what eliminates the extreme of denial. Literal