Tibetan
་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཀྱང༌། གནས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཡོད་ལ། །ཉོན་མོངས་དུག་ཆེན་ཅིས་མི་འབྱུང༌། །ཐ་མལ་འདུག་པ་འམ་ཉོན་མོངས་པའི། །སྦྲུལ་གདུག་རྣམས་ཀྱིས་ཟིན་པར་འགྱུར། །སྡུག་ཅེས་པ་ལས་ཆགས་པ་འབྱུང༌། །དེ་ལས་བཟློག་པས་འདོད་ཆགས་བྲལ། །སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་དབེན་བར། །མཐོང་ན་མྱ་ངན་འདས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་དོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ལ། མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་བསྒོམས་ པས། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཞི་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་འཛུད་པར་དགོངས་ནས། དགོངས་པའི་ཚུལ་ལ་དགོངས་ཏེ། དེ་སྐད་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་མི་སློབ་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་འཇིགས་པ་ལས་མ་རྒལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས་ཁམས་གསུམ་ལ་སྐྲག་ནས། རང་གི་ལམ་བསྒོམས་པས་འཁོར་བའི་འཇིགས་པ་ལས་བརྒལ་ཏེ་འབྲས་བུ་ཐོབ་པ་དེ་ལ། འཇམ་དཔལ་ཅི་ལས་བསམས་ཏེ་དེ་སྐད་སྨྲ་ཞེས་དགོངས་པ་དྲིས་པ་དང་ལན་དུ། དེའི་འཇིགས་པ་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་མེད་ན། ཅི་ཞིག་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་སོ། །རེ་ཞིག་འཇིགས་པ་ཆེན་པོ་འམ། འབྲིང་ལྟ་ཞོག་གི །འཇིགས་པ་ཅུང་ཟད་ཅམ་ཡང་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། དེའི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཅི་ཞིག་ལས་བརྒལ་བར་འགྱུར་གང་ཞིག་གང་དུ་ཇི་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་བསྟན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བསྒོམས་པས། དགྲ་བཅོམ་པའི་གང་ཟག་འདི་ཁམས་གསུམ་ལས་འདས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཟད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་བཞི་པ། ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་བཤད་པ་སྐབས་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་འཇམ་དཔལ་མ་སྐྱེས་པའི་བཟོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་གང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཞེས་ཤཱ་རིའི་བུས་དྲིས་སོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་འམ་མ་སྐྱེས་པ་རྟོགས་པ་ལ་བཟོད་པ་ནི་བཟོད་པ་དང་དུ་ལེན་པ་དང༌། འདོད་པ་འདི་ལས་ཡོད་པས་མ་སྐྱེས་པའི་བཟོད་པ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་གིས་མིག་དང་གཟུགས་དང༌། དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་ཡང་ཕྲ་རབ་ཙམ་ཡང་མ་བསྐྱེད་དེ། སྐྱེ་བར་བློས་མ་མཐོང་བ་བརྟགས་པ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་བཟོད་
Chinese
如是宣说。 导师龙树也说： “有住处的心，为何不生起大烦恼毒？ 平常安住或烦恼的毒蛇所缠。 从痛苦生起贪着，从彼违逆则离欲。 如幻化生者般寂静，见则得涅槃。” 如是说。 对于蕴等未真实生起者，修习不作意等相，贪着等寂灭，此非真实，乃是为使声闻众入于大乘，依于意趣而说。 以果位之无学法为依，宣说了尊者舍利弗之子未越胜怖畏等。 声闻众因生等痛苦而怖畏三界，修习自道而超越轮回之怖畏，获得果位，文殊师利以何思而如是说，询问其意，答曰： 若彼无少许怖畏，从何超越？ 暂且不论大怖畏或中等怖畏，少许怖畏，乃至极微小者亦无，因彼之生等未生故。 是故从何超越，何者于何处如何等亦应宣说。 此谓修习无常等相之圣谛，此阿罗汉已超越三界，安住于涅槃，此一切皆非真实，仅是假立而已。 第四品。 今为分别菩萨法之宣说，故舍利子问文殊师利未生忍之名，是何之异名？ 于未生法或悟未生法之忍，忍即忍受与欲乐，由此有未生忍。 舍利弗之子，何者未生眼与色，及其识等少许法，乃至极微尘许亦未生，以心未见生而观察，是未生忍。
English
Thus it was taught. The teacher Nagarjuna also said: "With a mind that has a dwelling place, why would great afflictive poisons not arise? Ordinary dwelling or being seized by venomous snakes of affliction. From suffering arises attachment, and from its reversal, detachment from desire. Like a magical being, in solitude, seeing it leads to nirvana." Thus it was said. For those aggregates and so forth that have not truly arisen, meditating on aspects such as non-conceptuality, the pacification of desire and so forth is not true, but it is said with the intention of leading the Shravakas into the Great Vehicle, relying on the mode of intention. Relying on the fruition of the non-learning Dharma, it was said that the venerable Sharadvatiputra did not overcome fear, and so forth. The Shravakas, frightened of the three realms by the suffering of birth and so forth, cultivated their own path and transcended the fear of samsara, obtaining the fruit. Manjushri, thinking with what intention did he say that, asked about the intention, and in response said: If there is not even a little fear, from what would one transcend? Let alone great fear or medium fear, there is not even a little fear, not even the slightest, because its birth and so forth have not arisen. Therefore, from what would one transcend, who, where, and how, should also be explained. This means that by meditating on the noble truths of impermanence and so forth, this Arhat has transcended the three realms and abides in Nirvana, all of this is not true, but merely an imputation. Fourth fascicle. Now, in order to distinguish the explanation of the Bodhisattva's Dharma, Shariputra asked Manjushri, what is the synonym for "unborn forbearance"? Forbearance for the unborn or realization of the unborn is forbearance, which is acceptance and desire, and from this there is unborn forbearance. Sharadvatiputra, who has not produced even a little bit of Dharma, such as the eye and form, and their consciousness, not even the slightest atom, and has contemplated that birth is not seen by the mind, is unborn forbearance.
Tibetan
པ་ཅན་ཞེས་བྱའོ། །འདི་མན་ཆད་ནི་བསླབ་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས། འཇམ་དཔལ་དགེ་སློང་མ་དུལ་བ་ཞེས་ བྱ་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་མ་དུལ་བ་ནི་འདུལ་ལ། དུལ་བ་ནི་མི་འདུལ་བ་ཡིན་ཏེ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་འདི་ལ་བསམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མ་དུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུལ་བ་དང་འབྲལ་བ་འམ། ལོག་པར་དུལ་བ་རྣམས་བསླབ་པ་དང་གདམས་ངག་རྗེས་སུ་སྦྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདུལ་བར་བྱེད་པའོ། །དུལ་བ་ནི་མི་འདུལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཚུལ་ཅན་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་འདུལ་བར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། །ལུས་དང་ངག་དང༌། ཡིད་སྡོམ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་མི་དམིགས་པ་ལ་དགོངས་ཏེ་དེ་སྐད་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་ལྟར་བྱས་ན་འདིའི་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་གནས་པས་ཞུས་པ་ལས། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་བསླབ་པ་གསུམ་མི་དམིགས་པས། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་བསླབ་པ་གསུམ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བྱས་པ་ཡིན་ནོ། །བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ལྷག་པའི་སེམས་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། སྤྱོད་པ་རྣམས་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་གཏན་ཚིགས་སུ་འདི་ལྟར་དེ་ལྷག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་གང་གི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་བརྙེས་པ་ལ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ལྷག་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་པར་བྱེད་དེ། །མཉམ་པ་ཉིད་བོར་ན་སེམས་དང་གཞན་ལ་ཡང་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱིས་ན་སེམས་དང་སྤྱོད་པ་མི་དམིགས་པའི་ལྷག་པའི་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པ་ཡིན་བར་གསུངས་སོ། །ཡང་དག་པར་བཤད་པས་རངས་ན། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་དེ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས། ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་གླེང་སློང་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པའི་ངག་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་ཟག་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཕུང་པོའོ། །ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་དུ་སྨྲས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ ཤེས་མཐོང་བས་སོ། །འདིས་ནི་ཤེས་རབ་འབྲས་བུ་དང་དགོངས་པ་དང་བཅས་པ་བསྟན་པ
Chinese
名为“有”。此下，就三学之体性道而言，宣说了“文殊比丘尼不调顺”等。为何对阿罗汉如此称呼呢？因此，不调顺者应调伏，调顺者不应调伏。如云“当思念尊者舍利弗之子”等。所谓不调顺，即与调伏相离，或以邪道调伏者，应以教诫和教授调伏之。所谓调顺者不应调伏，即具有清净之行，远离增益和诽谤之边者，不应调伏之。此乃就身、语、意三门守护之自性，不缘增上戒学而说此语之结尾语。如是，以此之智慧极为安住而请问，不缘增上戒等三学，故与“增上戒等是三学”之说相符顺。所谓“尊者舍利弗之子行于增上心”，乃凡夫之虚妄语，因缘增上心之学与行之故。此处之理由是，如是说，彼等是增上之故。如此，因一切诸佛未证得增上心之学，故彼等凡夫增上而安住之。若舍弃平等性，则于自心与他心亦能觉了。究竟而言，宣说了不缘心与行之增上心学。若以真实之语而欢喜，则云“文殊，汝所说之阿罗汉漏尽者，如是如是，善哉善哉”，此乃引发增上慧学之语，因真实语乃智慧之果故。所谓阿罗汉漏尽者，乃解脱之蕴。所谓如是如是说者，乃见解脱之智慧。此乃显示智慧之果与意趣。
English
It is called "Having." From here onwards, with regard to the characteristics of the three trainings on the path, it is said, "Manjushri, the unruly Bhikshuni," and so on. Why is an Arhat called that? Therefore, the unruly should be tamed, and the tamed should not be tamed. It is said, "Thinking of the son of Venerable Sharadvatiputra," and so on. The so-called unruly means either being separated from taming or those who are tamed in a wrong way should be tamed by teachings and instructions. The so-called tamed should not be tamed, which means those who have pure conduct, are free from the extremes of superimposition and denigration, should not be tamed. This is the concluding statement, referring to not focusing on the higher training of discipline, which is the nature of guarding body, speech, and mind. In this way, because his wisdom is very stable, he asked, and because he does not focus on the three trainings such as higher discipline, it is made to be in accordance with the statement that higher discipline and so on are the three trainings. The statement "The son of Venerable Sharadvatiputra practices higher mind" is a mere expression of ordinary people, because of focusing on the training and practice of higher mind. The reason here is that it is said that they are higher. Thus, because all the Buddhas have not attained the training of higher mind, those ordinary people increase and abide. If equality is abandoned, then one can also realize one's own mind and the minds of others. Ultimately, it is said to be the training of higher mind that does not focus on mind and practice. If one is pleased with the truthful explanation, then saying, "Manjushri, what you have said about the Arhat who has exhausted the defilements, is so, so, well done, well done," is to arouse the training of higher wisdom, because truthful speech is the fruit of wisdom. The so-called Arhat who has exhausted the defilements is the aggregate of liberation. The so-called speaking in that way is seeing the wisdom of liberation. This shows the fruit and intention of wisdom.
Tibetan
་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཀྱང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཟུད་པར་དགོངས་ནས། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་སྤང་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཤཱ་རིའི་བུ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་ལ་དགོངས་ནས་ཟག་པ་ཟད་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་དངོས་སུ་བཀག་པའི་ཕྱིར། གཉི་ག་ཡང་མ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེས་དོགས་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་སུ། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་འདི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཉན་ཐོས་དགྲ་བཅོམ་པ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཁོ་བོའི་བདག་གི་བསམ་པ་སྲེད་པ་ཟད་པའི་ཕྱིར་དང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་ལ་འདོད་པ་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཚུལ་འདིས་ན་ཁོ་བོ་ཟག་པ་ཟད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། དགྲ་བཅོམ་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་ནི་ངེས་པར་བཟུང་བའི་དོན་ཏེ། མ་ཡིན་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །འདི་སྐད་བསྟན་ཏེ། གང་ཞིག་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདོད་པ་དེ་ལ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་བདག་ཞི་བར་བྱ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མི་སྦྱོར་བ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །མངོན་པར་བཞེད་པའི་ཤེས་རབ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོར་འདུག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །འདུག་ལ་གནས་ཏེ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བའི་སྐལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་བ། སྣོད་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྣམ་གྲངས་ཡོད་དམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །རྣམ་གྲངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། བཤད་པའི་རིམ་པ་ལ་བྱ་བ་ཡིན་གྱི། དངོས་སུ་ནི་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་གྲངས་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ལན་དུ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་བ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནས། སྐལ་པ་མ་མཆིས་པར་འགྱུར་བའི་རྣམ་ གྲངས་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་གསོལ་ཏོ། །དེ་གཏན་ཚིགས་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན་དེའི་ཕྱིར། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཀྱང་མ་མཆིས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསོལ་ཏེ། འདི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་ཅུང་ཟད་ཙམ་གྱི་ཆོས་ཀྱང་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་ལན་གྲངས་དུ་མར་བཤད་དོ། །འདི་ལས་གོང་ན་ལྷག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བླ་ན་མེད་པའོ། །ཡང་དག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའོ། །རྫོག
Chinese
是。圣者妙吉祥也考虑到要引导进入大乘，为了显示舍弃声闻乘，夏瑞子就是那样，如所说的那样等等这样说了，考虑到其他的方面，因为承诺是烦恼灭尽的自性，并且因为真实遮止是阿罗汉的自性，因此显示了二者都不是。那是因为什么呢？对于疑惑，作为理由，尊者夏拉达的儿子这样，在声闻的地上等等这样说了，声闻阿罗汉和，在独觉的地上，我的自我的想法，因为贪爱灭尽和没有，在声闻的地上，没有欲望的相，以这种方式我虽然是烦恼灭尽，但是阿罗汉无论如何也不是，这句话是确定的意思，不是唯一的，是这句话的同义词。这样显示说，凡是想要声闻乘的，那是有我见等等的。如果不是那样，为了自我寂静和，完全从痛苦中解脱，就只是不努力而已。为了显示明显想要的智慧，妙吉祥菩提萨埵摩诃萨埵谁住在菩提心的精要中等等这样说了，谁，是指谁？菩提心的精要，已经显示了定义。住在，安住，成为没有证得无上菩提的份，成为不是法器的相，有吗？这样问道。相，是指，是说的次第，实际上是因为在一切时分都是那样安住，所以没有相。回答说，妙吉祥禀告，世尊，从没有份成为改变的相
English
Yes. The noble Manjushri also intended to lead into the Great Vehicle, and in order to show the abandonment of the Hearer Vehicle, Shariputra is just like that, just as it was said, and so on. Considering other aspects, because he promised that it is the nature of the exhaustion of defilements, and because he actually blocked the nature of being an Arhat, therefore he showed that neither is the case. Why is that? As a reason for the doubt, the venerable son of Sharaadvati said, 'Like this, in the ground of the Hearer,' and so on. The Hearer Arhat and, in the ground of the Solitary Buddha, my own thought, because craving is exhausted and absent, in the ground of the Hearer, the aspect of having no desire, in this way I am indeed exhausted of defilements, but an Arhat is by no means, this word is a definite meaning, not the only one, is a synonym for this sentence. It is shown like this, whoever wants the Hearer Vehicle, that is, there is the view of self and so on. If it is not like that, in order to pacify the self and to be completely liberated from suffering, it is only not striving. In order to show the wisdom that is clearly desired, Manjushri Bodhisattva Mahasattva, who dwells in the essence of Bodhicitta, and so on, said, 'Who' means 'by whom?' The essence of Bodhicitta has already shown the definition. Dwelling, abiding, becoming without the share of attaining unsurpassed Bodhi, becoming an aspect of not being a vessel, is there?' he asked. 'Aspect' means that it is the order of speaking, but in reality, because it abides in that way at all times, there is no aspect. In response, Manjushri reported, 'Lord, from the aspect of becoming without a share'