Tibetan
དང༌། ཞུགས་པའི་བྱེ་བྲག་གིས་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །བསྟན་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡང་འདུལ་བ་ལས་འགལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། མི་འགལ་བར་བྱེད་པ་དང་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །དེ་ རིམ་གྱིས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཚམས་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་མ་གསོད་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ཞུགས་པ་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་དོན་རྣམ་པར་སྒྲོགས་པའི་བྱེད་པ་ནི་གང་དག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། བསམ་པར་མི་ནུས་པ་འམ། བསམ་པར་མི་འོས་པ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་ཡང་དག་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་དང༌། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་བར་དུ་ཡིན་ཏེ་དེར་ཞུགས་པའོ། །མཚམས་མེད་པ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །འདིར་དགོངས་ནས་ཡང་དག་པའི་དོན་དགྲོལ་བའི་གཏན་ཚིགས་སུ་བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་ཡང་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབྱེར་མེད་པའི་གཞི་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དབྱེར་མེད་པ་ནི་ཡང་དག་པར་དབྱེར་མེད་པ་སྟེ། གནས་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་བྱུང་བ་མེད་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་རོ། །དེའི་གཞི་ནི་གནས་སམ་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་དུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །དབྱེར་མེད་པའི་གཞི་དེ་དག་ཡང་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་ཞུགས་པ་དེ་དག་ནི་གང་མཚམས་མེད་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ཞུགས་པ་བཞིན་དུ་མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པ་རྣམས་ཀྱང་མཐོ་རིས་དང༌། བྱང་གྲོལ་ཐོབ་པར་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འགྱུར། ཆོས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་རྣམས་འབྲས་བུ་ཐ་དད་པར་ཅིའི་ཕྱིར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གང་དག་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་ཞིང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་པ་དེ་དག་མཐོ་རིས་བརྒྱ་བྱིན་ལ་སོགས་པར་བསྟེན་ཅིང༌། འགྲོ་བ་ཁོ་ན་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོ་རིས་སྨོས་པས་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང༌། ཚངས་པ་ལ་སོགས་པར་བསྟེན་པ་ཡང་མཚོན་པ་ཡིན་ནོ། །ངན་སོང་ནི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་ པའོ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དེ། དེ་དག་ཏུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མཐོ་རིས་དང་བྱང་གྲོལ་དང་ངན་སོང་ལ་སོགས་པར་འགྲོ་བའི་མཚན་ཉིད་དུ་སྣང་བ་དེ་དག་ནི་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱི་འཁྲུལ་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་གཏན་ཚིགས་ཅི་ཡོད། མཚམས་མེད་པ་བྱེད་པ་ནི་ངན་སོང་དུ་འགྲོ་ལ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་མཐོ་རིས་དང༌། བྱང་གྲོལ་ཐོབ་པར་བྱེད་པར་སྣང་ངོ་སྙམ་དུ་སེམས་པ་དེའི་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བར་ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཐུག་པ་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ནི་ལས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་དང་དེ་ཟད་པས་མི་འགྲོ་བ་སྟེ། འགྲོ་བ་དང་མི་འགྲོ་བར་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། ཉེ་བར་གནས་པ་མ་ཡིན་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞིང༌། ཉེ་བར་གནས་པར་འགྱུར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་ཞེས་ཐ་མར་སྨོས་པ་ལ་བར་དུ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གཏོགས་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །འདུལ་བའི་ཆོས་ལས་འགལ་བར་བྱེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་གང་དག་ལྟུང་བའི་རྩ་བ་བཞི་ལ་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མི་གསོད་པ་ལ་སོགས་ཏེ། ཕས་ཕམ་པའི་ལྟུང་བ་བཞི་ལ་གནས་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཀྱང་གི་སྒྲས་དགེ་འདུན་གྱི་ལྷག་མ་ལ་སོགས་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པས་འདུག་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་པ་བསྡུའོ། །རྩ་བ་མེད་པ་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྩ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་དང་ཕམ་པའི་ལྟུང་བ་བཞི་བྱུང་བའོ། །།མི་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གནས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ལའོ། །དེ་གཉིས་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་དེ་གཉིས་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་མཉམ་པ་ཡིན་པར་ཤེས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྩ་བ་མེད་ པ་དང། གནས་པ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །འདིར་རྩ་བ་མེད་པའི་ཚིག་གིས་ནི་གཉི་གའི་བྱེ་བྲག་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །འོག་ནས་ཀྱང་རྩ་བ་མེད་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གནས་པ་མེད་པའི་དགེ་སློང་གི་ཚིག་བླ་དགས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གཉི་ག་སྨོས་པས་ནི་འདིར་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རུང་བ་ཅིག་སྨོས་ན་ནི་གཉི་ག་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་དང་དངོས་པོའི་སྒྲ་བཞིན་ནོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ཀྱང་རྩ་བ་མེད་པ་ལ་གནས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྩ་བ་བྱུང་བ་ལ་གནས་པ་ད
Chinese
并且，以进入的差别分为两种。进入教法也分为违背律藏和不违背律藏两种。为了逐渐地教导，进入无间罪，进入做不杀生等等，那些是进入不可思议。宣说不可思议之义的行为，是哪些进入不可思议的那些，等等。不能思或不应思是不可思议。进入那些是仅仅进入真实。真实是不颠倒，直到无生之间，进入那里。无间罪也是不颠倒之故，应当视为真实，这样想的。在此想到，作为阐释真实之义的理由，尊者舍利弗之子“真实”是无分别之基之故，这样说的。无分别是与真实无分别，从无处所等等到无生之间。其基是处所或自性，如实等等直到涅槃之间，那是从菩萨藏中应知的。那些无分别之基是真实之故，应当以不可思议之语来表达，进入那些是哪些进入无间罪的，这是总结语。如果那样，像进入不可思议一样，做无间罪的那些也为何不能获得天界和解脱？进入一种法，为何果报会不同？因此说了哪些具有不可思议等等，具有不可思议且相连的那些，侍奉天界帝释天等等，不仅仅是去往。说了天界也表示侍奉转轮王和梵天等等。恶趣是地狱等等。涅槃是真实圆满的佛陀，不是去往那些。是去往天界和解脱和恶趣等等的相
English
And, it is divided into two types according to the difference of entering. Entering the Dharma is also divided into two types: those who violate the Vinaya and those who do not violate the Vinaya. In order to gradually teach, entering the uninterrupted [karma], entering into doing things like not killing, those are entering into the inconceivable. The act of proclaiming the meaning of the inconceivable is those who have entered the inconceivable, and so on. That which cannot be thought of or should not be thought of is the inconceivable. Those who enter into it are only those who enter into the truth. Truth is non-perverted, and it is up to the unborn, and enters there. Since the uninterrupted [karma] is also non-perverted, it should be regarded as the truth, so it is thought. Thinking here, as the reason for explaining the meaning of truth, the venerable son of Sharadvati, "truth," is said to be because it is the basis of non-duality. Non-duality is non-duality with truth, from no place, etc., to no arising. Its basis is the place or nature, suchness, etc., up to nirvana, which should be known from the Bodhisattva Pitaka. Those bases of non-duality are true, so they should be expressed by the word inconceivable, and those who enter into it are those who enter into the uninterrupted [karma], which is the concluding statement. If that is the case, why don't those who commit uninterrupted [karma] also attain heaven and liberation, just like entering the inconceivable? Why do those who enter one Dharma have different results? Therefore, it is said that those who possess the inconceivable, etc., those who possess the inconceivable and are connected, serve the heavenly realm of Indra, etc., and are not just going. Saying the heavenly realm also indicates serving the wheel-turning king and Brahma, etc. The evil realms are hell, etc. Nirvana is the truly perfect Buddha, and it is not going to those. It is the characteristic of going to heavens, liberation, evil destinies, etc.
Chinese
那些显现是愚昧者的错觉，并非真实。对此有什么理由呢？造作无间罪会堕入恶趣，而具有不可思议者则会到达天界和获得解脱，因为考虑到这一点，所以说不可思议并非安住于去与不去之间。不可思议是无为法，如实性等最终会达到涅槃。那些是通过业力而去的，以及业力耗尽而不去的，对于去与不去之间，没有遍计，因此，不是安住，也不是变化。因为不可思议是无生之自性，如果不是果，又怎么会是遍计，又怎么会安住，直到涅槃之间呢？最后所说的“之间”一词，表示属于如实性范畴的一切。就违背律藏的法而言，经中说：比丘舍罗瓦底之子等安住于四种堕罪之根本。例如杀生等，对于安住于四种他胜罪者，也字表示通过努力而安住于僧残等。安住于无根本，根本是指坏聚见和四种他胜罪的产生。不住是指认为安住是真实的。因为二者不生，所以要知道二者与菩提平等。在菩萨藏中也说，菩提的根本不存在，安住也不存在。这里用无根本一词，表示二者的差别。下面也说，无根本的比丘，是不住比丘的同义词。说了两个词，这里是详细区分。如果说任何一个，就表示两个，如行为和事物之声。因此，那些也安住于无根本，是安住于菩提的同义词。安住于根本生起
English
Those appearances are illusions of the ignorant, not reality. What is the reason for this? Committing the five heinous crimes leads to the lower realms, while possessing the inconceivable leads to the heavens and liberation. Because of considering this, it is said that the inconceivable does not abide between going and not going. The inconceivable is the unconditioned, such as Suchness, etc., which ultimately reach Nirvana. Those who go through karma, and those who do not go because karma is exhausted, there is no conceptualization of going and not going. Therefore, it is not abiding, nor is it changing. Because the inconceivable is the nature of no-birth, how can it be conceptualized if it is not a result, and how can it abide until Nirvana? The word "between" mentioned at the end indicates everything that belongs to the category of Suchness. In terms of violating the Vinaya Dharma, it is said in the sutras: The sons of Bhikshu Sharadvati, etc., abide in the four roots of defeat. For example, killing, etc., for those who abide in the four Parajikas, the word "also" indicates abiding in Sanghavasesha, etc., through effort. Abiding in no root, the root refers to the arising of the view of the perishable aggregate and the four Parajikas. Not abiding refers to the conceptualization that abiding is real. Because the two are not born, it should be known that the two are equal to Bodhi. In the Bodhisattva Pitaka, it is also said that the root of Bodhi does not exist, and abiding does not exist. Here, the word "no root" indicates the difference between the two. It is also said below that the Bhikshu without root is a synonym for the Bhikshu who does not abide. By saying two words, there is a detailed distinction here. If you say any one, it means two, like the sound of action and object. Therefore, those who also abide in no root are synonymous with abiding in Bodhi. Abiding in the arising of the root
Tibetan
ག་ཇི་ལྟར་བྱང་ཆུབ་ལ་གནས་པ་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཙུན་པ་ཤ་ར་དྭ་ཏིའི་བུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་རྩ་བ་འམ་རྩེ་མོ་ཞེས་བྱ་བར་འདོད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་འདུས་མ་བྱས་པ་ལ་ནི་རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བ་བདག་གོ་སྙམ་པའི་བློ་དང་རྩེ་མོ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོད་པར་འདོད་ཅིང་ཁས་ལེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་གཉིས་ཡོད་ན་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་རྩ་བ་མེད་པའི་དགེ་སློང་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པ་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ལ་མི་གནས་ཤིང་རློམ་སེམས་དང་བྲལ་བའི་དགེ་སློང་གི་ཚིག་བླ་དགས་ཏེ། རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདིས་ནི་རྩ་བ་བྱུང་བ་དང་བྱང་ཆུབ་མཉམ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་བལྟ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ད་ནི་རྟ་དང་རྒོད་མ་དང༌། བ་ལང་དང་གླང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚུལ་ལྟར་དེ་ལས་གཞན་པའི་ལྟུང་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྩོད་པ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྩོད་པ་བྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྩོད་པའི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ལྟུང་བ་བྱས་པ་བྱུང་བ་སྟེ། དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གནས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པས་ཇི་ལྟར་རང་རང་གི་ལས་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྦྱང་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྩོད་པའི་གནས་པ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་བླ་དགས་སོ་ཞེས་ གསུངས་ཏེ། གང་ལ་ལྟ་བས་བྱས་པའི་རྟོག་པ་སྒྲོ་འདོགས་པ་དེ་ལྷག་པ་ཁོངས་སུ་མ་གཏོགས་པ་རྣམ་པར་མི་གནས་པ་དེ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཚིག་བླ་དགས་ཡིན་ནོ། །བསྟན་མ་ཐག་པའི་མཚན་ཉིད་ལྷག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པའི་གནས་སྐབས་ན། སྤྱོད་ཅིང་བྱེད་པ་ནི་སྦྱིན་གནས་སུ་འགྱུར་ཏེ། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པ་ནི་སྦྱིན་པ་དང་སྦྱིན་པ་པོ་དང་ལེན་པ་རྣམས་དམིགས་པ་དང་དྲི་མ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་དག་པ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་གནས་དམ་པ་དག་པར་འགྱུར་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་འདི་ནི་དགོངས་པ་སྟོན་པའི་གཞི་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་གནས་པས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །འ
Chinese
那么，如何安住于菩提呢？因此，世尊说，因为比丘舍利弗之子不认为无生有根或顶。意思是说，对于无生、非造作之法，不认为“根”是指“我”的念头，也不认为“顶”是指对法的分别。如果存在这两种非真实，那么就不是无生。因此，“无根的比丘”是指不住于非真实的遍计所执、三界的心和心所之自性，并且远离傲慢的比丘的别名，是这样说的。这表明，应当理解为根的生起与菩提是等同的。现在，就像马和母马、牛和公牛一样，由于其他的堕罪而引起的争论，世尊说了“增益”等等。争论的生起是指发生了成为争论之处的堕罪，因为是不清净的。由于不是安住之处，所以应当如何用各自的业来清净呢？因为争论的安住是无生的，所以是为了表明是菩提的自性。这是“增益”的别名。世尊说，通过观察而产生的分别增益，那不属于增益范畴的、不分别安住的，就是平等性智现证菩提的特征，是它的别名。刚刚所说的特征，对于增益特别爱乐等等，在菩提的行持阶段，行持和作为就变成了布施之处，因为具有三轮清净并且是清净的。除此之外，布施、布施者和受施者都是有相和有垢染的，所以是不清净的，不能变成清净的殊胜布施之处。因此，这是显示密意的基础，是与智慧非常安住的圆满请问相顺应的。
English
How then does one abide in Bodhi? Therefore, the Blessed One said that the son of Sharadvati, the monk, does not consider the unborn to have a root or a summit. Thus, for the unborn, the unconditioned, there is no thought that the root is the self, nor is there the notion that the summit is the discrimination of dharmas. If these two unrealities exist, then it is not unborn. Therefore, the term 'rootless monk' refers to a monk who does not abide in the nature of the mind and mental factors of the three realms, which are falsely conceived, and who is free from arrogance. It is a synonym for a monk. This shows that the arising of the root and Bodhi are to be regarded as equal. Now, just as with a horse and a mare, a cow and a bull, the Blessed One spoke of 'superimposition' and so forth, concerning disputes arising from other downfalls. 'Arising of disputes' means that a downfall that becomes a place of dispute has occurred, because it is impure. Since it is not a place to abide, how should one purify it with one's own actions? Because the abiding of dispute is unborn, it is to show that it is the nature of Bodhi. This is a synonym for 'superimposition.' The Blessed One said that the imputation of conceptualization done by viewing, which does not belong to the category of superimposition and does not abide in discrimination, is the characteristic of the perfect enlightenment of the wisdom of equality, and is its synonym. The characteristic just shown, with special fondness for superimposition, etc., in the stage of practice of Bodhi, the practice and action become the place of giving, because it possesses the three circles of purity and is pure. Other than that, the giving, the giver, and the receiver are impure because they are with signs and defilements, and cannot become a pure and excellent place of giving. Therefore, this is the basis for showing the intention, and it is in accordance with the perfect inquiry in which wisdom is very firmly established.