Tibetan
བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་དག་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་དང་ལྡན་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང༌། ཚད་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ནས། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཐུག་པའི་བར་ཡིན་ནོ། །མཆོག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་དག་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པའི་མཆོག་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལྡན་ཞིང་འབྲེལ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་ཞིང་འབྲེལ་པར་འགྱུར་རོ། །གླེགས་བམ་ཁ་ཅིག་ལས་གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ཐོས་ནས་མོས་ཏེ། །མི་སྐྲག་མི་དངང་དངང་བར་མི་འགྱུར་བ་དེ་དང༌། དེ་དག་ནི་སྐྲག་པ་མེད་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་འགྱུར། འཆད་པར་འགྱུར་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་གཞན་གྱི་དོན་ལ་མོས་པ་གསལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་དྲུག་ནི་བསྔགས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྟོད་པ་དང་རབ་ཏུ་བསྟོད་པ་དང༌། བསྔགས་པ་འདི་དག་གི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ནི་བསྟོད་པའོ། །དོན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་སྤངས་པའི་སྒོ་ནས་བསྔགས་པར་བྱེད་པའི་བསྔགས་པ་སྟེ། ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་ཏོ། །དམིགས་པ་མེད་པར་བསྟན་པའི་དམིགས་པ་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དོན་གྱི་དབང་ཅི་ཞིག་མཐོང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དྲིས་སོ། །དྲིས་པའི་ལན་དུ། གལ་ཏེ་བདག་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ཞུགས་ན་ནི་ཤེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རང་དང་ཡང་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་དང་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་དང་འདོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྣམས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཞི་གནས་ དང། ལྷག་མཐོང་རྣམ་པར་དག་པ་མཐར་ཕྱིན་པར་བསྟན་ཏོ། །འདིར་དོགས་པའི་ལན་དུ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་གང་ལགས་པ་དེ་བྱང་ཆུབ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ལས་ཐ་དད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་དགོངས་པའོ། །དེ་སྐད་དུ། དེ་བཞིན་ཉིད་དང་བྱང་ཆུབ་དང༌། །མྱ་ངན་འདས་དང་གནས་གྱུར་ལ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིས། །གཞོལ་དང་འབབ་དང་བབ་པར་གྱུར། །ཞི་གནས་དང་ནི་ལྷག་མཐོང་འདི། །འདྲེས་པའི་ཆོས་ལ་དམིགས་པ་ཡིན། །དང་པོ་དང་ནི་གསུམ་པ་དང༌། །ཐ་མ་གཉིས་ལ་གོ་རིམས་བཞིན། །འཇུག་དང་རབ་ཏུ་འཐོབ་པ་དང༌། །དེ་ཡི་མཐར་ཕྱིན་རྒྱལ་བས་དགོངས། །ཞེས་བྱ་བ་འདིས་རེ་ཞིག་བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ལས་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ནི་ཕྱིས་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ
Chinese
因为是能作的自性之故。彼等是名为具足一切种相之最胜，一切种相是从菩提之支分和无量等，乃至一切种相智之间。名为最胜者，是因为彼等极为清净之故。具足一切种相之最胜，且具有遍知一切关联之智慧，且成为关联。有些经卷中说，凡是听闻此般若波罗蜜多后，生起信解，不怖畏、不惊恐、不畏惧者，彼等将无畏地为众生如实宣说、讲说。因此，可知是对利他之信解，此六者是赞叹。赞颂、极赞颂和赞叹这些的差别是什么呢？陈述功德是赞颂。以舍弃意义之形象等方式进行赞叹的赞叹，在二万五千颂等中已阐述。为了阐明无所缘而宣说的所缘，因此以“文殊，您见到何种意义之力量”等提问。作为提问的回答，说了“如果我入于菩提，则所知”等，因为自身和真实菩提以及真实入于菩提和欲求之分别念不会生起之故。于和合之法所缘的止 和胜观完全清净究竟地显示了。在此，作为疑问的回答，说了“哪位成为文殊童子者，那就是菩提本身”，意为一切法不是与菩提相异之自性之故。如是说：如是性与菩提，寂灭以及转依，以通达一切法，趣入与降临，以及已降临。此止与胜观，是于和合之法所缘。第一与第三，以及最后二者，次第如是。趣入与极获得，以及彼之究竟，胜者如是想。以此暂时应修习我的自性与一切法也与菩提无有差别。菩提的自性之后将宣说。
English
Because it is the nature of being able to do. Those are called the most excellent with all aspects, all aspects are from the limbs of enlightenment and immeasurable, etc., up to the all-knowing. The so-called most excellent is because they are extremely pure. The most excellent of all aspects is complete, and it has the wisdom of knowing all connections, and it becomes a connection. Some scriptures say that whoever hears this Prajnaparamita and generates faith, is not afraid, not terrified, and not fearful, they will fearlessly explain and speak to sentient beings as they are. Therefore, it can be known that it is faith in benefiting others, these six are praises. What is the difference between praise, extreme praise, and praise? Stating merits is praise. The praise that is praised by abandoning the image of meaning, etc., has been explained in the Twenty-five Thousand Verses, etc. In order to clarify the object of observation that is said to be without an object of observation, therefore, the question is asked with "Manjushri, what kind of power of meaning have you seen?" As an answer to the question, it is said, "If I enter into enlightenment, then what is to be known," etc., because the self and the true enlightenment, as well as the true entry into enlightenment and the conceptualizations of desire, will not arise. The Samatha and Vipassana, which are the objects of observation of the blended Dharma, are shown to be completely pure and ultimate. Here, as an answer to the question, it is said, "Whoever becomes Manjushri Kumara, that is Bodhi itself," meaning that all Dharmas are not of a nature different from Bodhi. It is said thus: Suchness and Bodhi, Nirvana and transformation, by understanding all Dharmas, entering and descending, and having descended. This Samatha and Vipassana are the objects of observation of the blended Dharma. The first and the third, and the last two, are in that order. Entering and attaining completely, and its ultimate, the Victorious One thinks thus. With this, for the time being, one should practice that my own nature and all Dharmas are also not different from Bodhi. The nature of Bodhi will be explained later.
Tibetan
། །འདིར་དགྱེས་ནས་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་ལན་གཉིས་གསུངས་སོ། །དགྱེས་པའི་གཏན་ཚིགས་སུ་འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཟབ་མོ་ཟབ་པའི་གནས་འདི་ལྟ་བུ་འདི་སྟོན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཟབ་མོ་ཟབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་ལ་བྱའོ། །འདི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་དང་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ངོ་བོའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ངེས་པར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངེས་པའམ་ངེས་པ་ལས་སྟོན་པའོ། །འདི་ལྟར་ཁྱོད་ནི་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་བྱ་བ་བྱས་པ་སྟེ། མི་དམིགས་པར་ཚངས་པར་སྤྱོད་པ་ཡུན་རིང་དུ་སྤྱད་པ་ལྟ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་སུ་གྱུར་པའི་རྣམ་པ་གང་གིས་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་འབྲུག་གི་སྒྲ་དབྱངས་ལ་སོགས་པ་ལ་བྱ་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉན་པ་དང་ལེན་པ་དང་འཛིན་པ་དང་སྟོན་པ་ལ་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པ་གཙོ་བོར་བྱས་ཏེ། དགེ་པའི་རྩ་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྲུབས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་པར་ཚངས་པ་བྱང་ཆུབ་སྟེ་གང་དང་ལྡན་བས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཚངས་པ་ ཞེས་བརྗོད་པ་དེའི་དོན་དུ་གང་གིས་སྤྱོད་པ་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ཡུན་རིང་པོ་བསྐལ་པ་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་འབུམ་ཕྲག་གྲངས་མེད་པ་བདུན་སྙེད་དུ་འམ། དུས་རིང་པོར་སྤྱོད་པ་ལྟ་ཞིག་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་སྟོན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེ་བས་ན་དེ་ལྟ་བུར་འགྱུར་བའི་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བྱ་བ་སྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱ་དགོས་སོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རློམ་སེམས་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་བདག་མི་དམིགས་པ་སྤྱོད་པ་ལགས་ན་ནི་ཆོས་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་སྤྱོད་པར་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་བདག་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པ་ཉིད་དུ་རྙེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བས་མི་དམིགས་པ་སེལ་བར་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གལ་ཏེ་བདག་མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པ་ལགས་ན་ནི་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མི་དམིགས་པར་སྤྱོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བསྟན་ཏེ། འདིས་ནི་དམིགས་པ་བསྟན་ཏོ། །དེས་ན་དམིགས་པ་དང་སྤྱོད་པ་གཉིས་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར། སྤྱོད་པ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ
Chinese
此处欢喜，说了两遍“好啊，好啊”。因为欢喜的缘故，文殊菩萨啊，您宣说了如此甚深甚深之处。所谓甚深甚深，是指远离增益和损减两种边。所谓处，是指方向。所谓如此，是指与菩提无有差别的体性。所谓此，是指菩提萨埵的等持所缘境，所开示的那个。所谓 निश्चित रूप से 宣说，是指 निश्चित रूप से 或者从 निश्चित रूप से 宣说。像这样，您对往昔的胜者做了事业，观察一下，在无所缘中行梵行很久。所谓观察一下，是指以何种方便，您对往昔的胜者，对龙的音声等，以般若波罗蜜多的听闻、领受、执持和宣说相结合的方式为主，成办了生起善根等，那被称为那样。一切法无我且无所缘，梵行即菩提，因为与梵行相应，所以世尊被称为梵行，为了那个意义，以何种行，修习禅定等的体性，在漫长的时间里，如恒河沙数般的无数七倍劫中，或者长时间地修行，如果不是那样，您就不能宣说，这是最后的结论。因此，想要变成那样的人们，应该对诸佛做修行等事业，这是所开示的。为了遣除傲慢心，世尊，如果我行于无所缘，那么就会成为获得法，这是说的。行法的体性，获得我等，就会变成获得，因此会遣除无所缘。那是什么原因呢？如果我行于无所缘，这样说了，对无所缘的行，这样开示了，这显示了所缘。因此，因为所缘和行二者互相矛盾，所以行法的体性之法不在此处存在。
English
Here, being pleased, he said "Good, good" twice. Because of the joy, Manjushri, you have proclaimed such a profound and deep place. The so-called profound and deep refers to the two extremes of being free from exaggeration and denigration. The so-called place refers to direction. The so-called suchness refers to the nature that is not different from enlightenment. The so-called this refers to what is shown as the object of concentration of the Bodhisattva. The so-called definitely showing means showing definitely or from definiteness. Like this, you have done deeds for the previous victors. Observe how you have practiced celibacy for a long time in non-objectification. The so-called observe means by what means, you have mainly combined the deeds for the previous victors, for the sound of the dragon, etc., with the hearing, receiving, holding, and proclaiming of the Prajnaparamita. That is called that, which is the accomplishment of generating roots of virtue, etc. All dharmas are selfless and without objectification, celibacy is enlightenment, and because it is in accordance with celibacy, the Bhagavan is called celibacy. For the sake of that meaning, by what conduct, the nature of meditating, etc., in a long time, in countless seven times as many kalpas as the sands of the Ganges, or practicing for a long time, if it is not like that, you will not be able to proclaim, this is the final conclusion. Therefore, those who want to become like that should do the work of meditating, etc., for the Buddhas, this is what is shown. In order to abandon arrogance, Bhagavan, if I practice non-objectification, then I will become the one who has attained the Dharma, this is what is said. The nature of practicing the Dharma, attaining myself, etc., will become attainment, therefore it will eliminate non-objectification. Why is that? If I practice non-objectification, it is said, and this is shown to the practice of non-objectification, this shows the objectification. Therefore, because the objectification and the practice contradict each other, the Dharma of the nature of practicing the Dharma does not exist here.