Tibetan
་ལ་རྣམ་པར་མེ་རྟོག་པའི་སླད་དུ་ལགས་པར་རིག་པར་བགྱིའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ནོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱ་སྟེ། ཆོས་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སྲེད་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་སྒོམ་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ས་ལྔ་པ་སྟོན་ཏོ། །སྒོམ་པ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་ནས་སོ། །མཐོང་བ་མ་མཆིས་པའི་ཚུལ་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་སོགས་པ་དང་འབྲེལ་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་སུ་མཐོང་ཞིང་ཤེས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཐུན་ མོང་མ་ཡིན་པ་རྨད་དུ་བྱུང་བའི་ཆོས་ཡིན་པར་མཐོང་བ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་དང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་རྒྱུད་ཐ་དད་པ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གང་དག་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ནས་མི་སྒྲ་གཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་པ་ལགས་ཏེ། མཉེས་པར་བགྱིས་པ་དང་ལྡན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བགྱིས་པའོ། །དེ་གང་ཞེ་ན། གང་དག་བསྒོམ་པའི་ལམ་གྱིས་བསྡུས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྟན་པ་འདི་ཐོས་ནས་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །ཐོས་པ་ལ་སྐྲག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་སྟོང་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པས་ལྷག་པར་མོས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡང་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་དག་གི་ཐུགས་མཉེས་པར་མཛད་པ་ཡིན་གྱི། གཞན་དག་ནི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་སྔར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་བསྒོམས་པའི་བརྩམས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཐོས་པ་ལ་སྐྲག་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་བསྔགས་པ་སྟོན་པ་སྐབས་སུ་ཅི་བབ་ཅེ་ན། དེ་ལ་བཤད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་གྲོགས་དང་ཉམ་ཆུང་བ་དང་ཕྲ་བ་དང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡང་དག་པར་བཅོམ་མོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནས་ལྔ་པའི་བར་དུ་ནི་མཐུན་བར་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྲ་རྒྱས་ཀྱི་གྲོགས་ཡང་དག་པར་བཅོམ་པའི་གནས་སྐབས་ཡིན་ནོ། །དྲུག་པ་དང༌། བདུན་པ་གཉིས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་མཐུན་པར་ཉ
Chinese
“为了不分别”之句，应理解为：为了不分别圆满正等觉等诸法。应如是观，为了断除对法和等持的贪爱。此为总结语。世尊，再者，依于何种修习等句，是显示第五地。依于何种修习之句，是说获得之后。以未见之方式之句，意为以不缘一切法之方式。与异生等相关的一切法，视为知为是佛法。视一切法为不可思议之法，是无共同之殊胜法，是稀有之法，此即是修习般若波罗蜜多，其体性是了悟烦恼与清净之相续无有差别。有些人听闻此般若波罗蜜多之开示后，对于不爱语等，是已供养众多百千佛，具足欢喜即是供养佛。何者为彼？即是听闻以修道所摄之般若波罗蜜多之开示后，不怖畏等。不怖畏等已述竟。听闻不怖畏等，胜过供养众多百千佛之信解，实乃已供养众多佛，是令彼等心喜悦，因其他听闻等不合理之故。如前所说，已对诸佛作殊胜之行等。若问：于修习之事业圆满时，显示听闻不怖畏等之赞叹，于此时有何意义？答曰：于菩萨地，烦恼之粗大助伴、微弱与细微三种皆已调伏。其中，初地至五地之间，是调伏顺品烦恼之粗大助伴之阶段。第六地与第七地之阶段，是调伏顺
English
The phrase "for the sake of non-discrimination" should be understood as: it is for the sake of not discriminating against the Dharma, such as the perfectly complete Buddha. One should view it thus, in order to abandon attachment to the Dharma and samadhi. This is the concluding statement. World Honored One, furthermore, the phrase "relying on what kind of meditation," etc., indicates the fifth bhumi. The phrase "relying on what kind of meditation" means after having attained it. The phrase "in the manner of not seeing" means in the manner of not focusing on all dharmas. All dharmas related to ordinary beings, etc., are seen and known as the Buddha's Dharma. Seeing all dharmas as inconceivable dharmas, as uncommon and extraordinary dharmas, as rare dharmas, this is the meditation on the Prajnaparamita, whose nature is the realization that there is no difference between the continuum of afflictions and purification. Those who, after hearing this exposition of the Prajnaparamita, have served many hundreds of thousands of Buddhas for those who do not cherish words, etc., and possessing joy is serving the Buddhas. What is that? It is those who, after hearing this exposition of the Prajnaparamita, which is included in the path of meditation, do not fear, etc. Not fearing, etc., has already been explained. Having faith that hearing without fear, etc., is superior to serving many hundreds of thousands of Buddhas is indeed having served many Buddhas, and it is making their minds happy, because other hearings, etc., are unreasonable. As previously stated, it has been said that one has performed superior deeds for the Buddhas, etc. If one asks: If the praise of hearing without fear, etc., is shown when the work of meditation is complete, what is the meaning at this time? The answer is: On the Bodhisattva grounds, the gross companions, the weak, and the subtle of the afflictions are all subdued. Among them, from the first to the fifth ground is the stage of subduing the gross companions of the afflictions that are in accordance with them. The stage of the sixth and seventh grounds is the subduing of the compliant
Tibetan
མ་ཆུང་བ་བཅོམ་པ་ཡིན་ནོ། །བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་མཐུན་པར་ཕྲ་བ་བཅོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ས་ལྔ་པ་བསྟན་ནས་སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གནས་སྐབས་གཞན་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ས་བདུན་པ་བསྟན་ནས་དེ་ནས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་སོ། །ས་བཅུ་པ་བསྟན་པ་ལ་ནི་སྐབས་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་ པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ས་ལ་འཇུག་པ་ལས་ཀྱང༌། ས་ལྔ་གཉིས་དང་གསུམ་དག་ལ། །ཉོན་མོངས་གྲོགས་དང་ཉམ་ཆུང་དང༌། །ཕྲ་བ་ཟད་པའི་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་ཟད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་འམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ས་དྲུག་པ་སྟོན་ཏོ། །འདིར་ལུགས་དང་མི་ཐུན་པ་དང༌། ལུགས་དང་མི་མཐུན་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་འགྱུར་བ་འམ་རྣམ་པར་བྱང་བར་འགྱུར་བའི་ཆོས་གང་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་མཐོང། དེ་དག་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་རྟེན་ཅིང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་དངོས་པོ་དང་བདག་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང༌། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་སྐྱེད་དོ། །གང་ཟག་དང༌། ཆོས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ངན་སོང་བའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་རྨོངས་པ་དང་གནས་ངན་ལེན་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་ཞིང༌། མི་དམིགས་པ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བས་སྟོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་བསྒོམས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་མཇུག་སྡུད་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་དེ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ས་བདུན་པ་སྟོན་ཏེ། འདི་ནི་རྩོལ་བ་དང་བཅས་ཤིང་མཚན་མ་མེད་པར་གནས་པ་ཡིན་ལ་ཐ་དད་པ་ཉིད་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུ་དང་མཚན་མ་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་སྟོན་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་དེ་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་སྟེ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ནས་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་དུ་ཡང་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་དུ་མི་བགྱིད་ཅིང་བྱེ་བྲག་ཏུ་མི་བྱེད་དེ། །ཡང་ན་འདིར་ཐ་དད་དུ་བྱེད་དེ་མཚན་མའོ། །དེ་མི་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་རིང་དུ་སོང་བའི་བདག་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་བ་ལགས་སོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན
Chinese
是摧毁弱小的。第八等三个阶段中，是为了说明共同摧毁微细的。在开示第五地之后，开示了“对众多佛”等其他阶段。同样，在开示第七地之后，也说了“从那以后”等。开示第十地时，认为是阶段圆满。如《入地经》中也说：“五二及三地，烦恼友及弱，微细尽之欲，如来彼等尽。”世尊，另外，以“凡是遍一切烦恼”等开示第六地。在此，为了证悟不顺应世间和不顺应世间的缘起。见到没有任何会变成遍一切烦恼或完全清净的法。他们依靠三种遍一切烦恼，对于变成遍一切烦恼的法的实物和自我等，什么也不如实地随见，也生起完全的清净。对于人和法执著，从恶趣的遍一切烦恼的愚痴和处非处等垢染中解脱，也不如实地随见，不缘取，这就是修持般若波罗蜜多。世尊，以“如果那样修持”等是结尾。世尊，以“修持般若波罗蜜多，那就是凡夫”等开示第七地。这是以精勤和安住于无相，证悟无有自性的意义。因为不缘取自性的原因和相。开示那本身就是修持般若波罗蜜多，那就是证悟无有自性的意义的相，从凡夫到正等觉佛之间，也不互相作差别和分别。或者，在此作差别，那就是相。不做那件事的，这就是长久以来的自性，是修持般若波罗蜜多。然后，世尊
English
It is to destroy the weak. In the eighth and other three stages, it is to show that the subtle is destroyed in common. After showing the fifth ground, other stages such as "to many Buddhas" are shown. Similarly, after showing the seventh ground, "from then on" etc. are mentioned. When the tenth ground is shown, it is considered that the stage is complete. As it is said in the Sutra of Entering the Grounds: "Five, two and three grounds, Afflictions, friends and weak, The desire to exhaust the subtle, The Tathagatas exhaust them." World Honored One, also, by "Whatever is completely afflicted" etc., the sixth ground is shown. Here, in order to realize the dependent origination that does not conform to the world and does not conform to the world. Seeing that there is no dharma that will become completely afflicted or completely purified. They rely on the three kinds of complete affliction, and for the objects and self etc. of the dharma that has become completely afflicted, they do not truly see, and also generate complete purification. For those who are attached to people and dharma, they are liberated from the ignorance of complete affliction of the evil destinies and the defilements of non-places etc., and they do not truly see, and do not take them as objects, this is the practice of Prajnaparamita. World Honored One, "If you practice like that" etc. is the ending. World Honored One, "The practice of Prajnaparamita, that is the ordinary person" etc. shows the seventh ground. This is to abide with diligence and without characteristics, and to realize the meaning of non-self-nature. Because the cause and characteristics of self-nature are not taken as objects. Showing that itself is the practice of Prajnaparamita, that is the characteristic of realizing the meaning of non-self-nature, from ordinary people to perfectly enlightened Buddhas, they do not make differences and distinctions with each other. Or, here, making differences, that is the characteristic. What does not do that is the nature of a long time, it is the practice of Prajnaparamita. Then, World Honored One
Tibetan
་འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ སོགས་པས་ས་བརྒྱད་པ་མི་གཡོ་བ་སྟོན་ཏེ། འདིར་མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོག་པས་དམའ་བ་མེད་པ་དང་མ་ཐོབ་པ་མེད་པའི་དོན་རྟོགས་ཤིང་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་འབྱུང་བ་དང་མཚན་མ་ལ་ཡང་དབང་ཉིད་ཐོབ་པའོ། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་བསྟན་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་ཞེས་དྲིས་ཏེ། གང་ཁྱོད་ཀྱིས་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ་དག་གི་ཚད་ཇི་ཙམ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཀྱང་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཇི་སྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་དེ་དག་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་དུ་སྟོན་པར་བྱེད་དོ། །སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱི་སྐྱེས་བུ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའོ། །དེ་ནི་རེ་ཞིག་གཏན་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ན། དེའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ལྟ་ཤིན་ཏུ་ཡང་མ་སྐྱེས་ན་འགག་པ་ལྟ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །བསྙེན་བཀུར་བྱ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ། །བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ཡང་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་ཁྱོད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་སམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཏེ། སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་འམ་དེ་དག་ལ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཇུག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རྒྱུན་གྱིས་ས་མ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་མ་ཞུགས་སམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་བསྙེན་བཀུར་མ་སྐྱེས་པར་སྨྲའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་དང༌། །སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ན་བྱ་བ་དེ་དག་མི་བྱེད་ན། ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ཞེས་དགོངས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ལ་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་ཆོས་དེ་གང་ཡང་དམིགས་སུ་མ་མཆིས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་པོ་བསྙེན་བཀུར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་ པའི་བདག་ཉིད་རྟག་པ་དང་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་མི་རྟག་པ་མི་དམིགས་པས་མི་འཐད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །འདིས་ནི་མཚན་མ་མེད་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ན་རྩོལ་བའི་རྨོངས་པ་སྤངས་པ་དང་མཚན་མ་ལ་དབང་བའི་རྨོངས་པ་
Chinese
《འདས་ཀྱིས་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ》（过去时化现为文殊童子）等，显示了第八地不动地。在此，由于获得了对不生之法的忍，领悟了没有低劣和没有未得之义，并且无相作意自然成就生起，以及也获得了对相的自在。为了显示所有这些，世尊问道：“文殊，你亲近供养了多少如来？”即你所亲近供养的那些如来的数量有多少。圣文殊也以“如幻化之人的心和心所多少”等，显示了那些是不生的。幻化自性的士夫是幻化之人。既然他是暂时根本不生的，那么他的心和心所更是极不生的，何况是灭呢？为了显示所应亲近供养的佛陀也同样是不生的，亲近供养者也是不生的，所以问道：“文殊，你没有真实进入佛法吗？”诸佛的法即是佛法，如十力和无畏等。因为不是自然成就地进入那些，所以经常没有真实进入地就是没有真实进入佛法，像这样说亲近供养是不生的。真实进入佛法就是亲近供养佛陀，成熟有情，清净佛土，清净菩萨行等，如果不做那些事，怎么能说是真实进入佛法呢？是这样想的。“世尊，没有见到任何真实进入佛法的法吗？”即显示了真实进入者亲近供养等自性是常，以及蕴等相无常，因为没有见到，所以只是不合理。这显示了在无相作意时，舍弃了勤作的愚昧和对相自在的愚昧。
English
《Adakyi Jampal Zhonur Gyurpa La Zhes Jawala Sokpa》（Past Manifestation as Manjushri Youth）, etc., shows the eighth bhumi, the immovable. Here, because of attaining forbearance of the unarisen dharma, one understands the meaning of having no inferiority and nothing unattained, and the effortless accomplishment of signlessness arises, and also obtains mastery over signs. To show all of these, the Bhagavan asked, "Manjushri, how many Tathagatas have you attended and honored?" That is, what is the number of those Tathagatas whom you have attended and honored? The noble Manjushri also shows that those are unborn by saying, "How many minds and mental factors of a magical person?" The person of illusory nature is an illusory person. Since he is temporarily unborn, how much more unborn are his mind and mental factors, let alone cessation? To show that the Buddha to be attended and honored is also unborn in the same way, and that the one who attends and honors is also unborn, he asked, "Manjushri, have you not truly entered the Buddhadharma?" The dharmas of the Buddhas are the Buddhadharma, such as the ten powers and fearlessness. Because it is not effortlessly entering into those, not truly entering constantly means not truly entering the Buddhadharma, like saying that attending and honoring is unborn. Truly entering the Buddhadharma is attending and honoring the Buddha, maturing sentient beings, purifying the Buddha-fields, purifying the bodhisattva conduct, etc. If one does not do those things, how can one say that one has truly entered the Buddhadharma? That is what he thought. "Bhagavan, is there no dharma that truly enters the Buddhadharma that can be seen?" That is, it shows that the nature of the one who truly enters, such as attending and honoring, is permanent, and the characteristics of the aggregates, etc., are impermanent, and because they are not seen, it is only unreasonable. This shows that in signless contemplation, the ignorance of effort and the ignorance of mastery over signs are abandoned.