Tibetan
སྲིད་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ལ་ཐ་མ་དང༌། མཆོག་ཏུ་ལྟ་བས་ཀུན་ཏུ་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པ་ནི་མངོན་པར་ཞེན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཡུན་རིང་པོར་དབྱེན་དང་རྩོད་པ་དང་འགྱེད་པ་དང་མི་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེར་སྣ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནད་དོ། །དེ་ཐམས་ཅད་འཇོམས་པར་བྱེད་ཅིང་གཏན་ནས་འབྱིན་པ་ནི་མཆོག་ཉིད་དང་ཐ་མ་ཉིད་དུ་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་དང་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་འགོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་རྟོག་པ་དེ་ཉིད་གཏན་ཚིགས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྐྱེ་བ་མ་མཆིས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང་ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བར་ལ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བར་ལ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་འདུས་མ་བྱས་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དག་ཀྱང་གཟུང་ངོ༌། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་མ་སྐྱེས་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ལ་ མཆོག་དང་ཐ་མ་མཆིས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་ལྟར་བསྒོམས་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཇུག་སྡུད་པའོ། །དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞིབ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་སྐད་ཅེས་གསོལ་བ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་སྔ་མ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་བྱའོ། །གསོལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲས་པའོ། །འདི་སྐད་ཅེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་ནས་འབྱུང་བའོ། །བཀའ་སྩལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་པའོ། །འཇམ་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་སྟོབས་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཙོ་བོ་མཆོག་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་དྲིས་པ་དང་འདིར་ལན་ནི། བཟུང་དུ་མ་མཆིས་པའི་སླད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་མཆོག་ལགས་སོ་ཞེས་གསོལ་ཏོ། །འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པའི་གནས་ལ་གཟུང་བར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་མེད་ན་མེད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མི་མངའོ། །དེ་བས་ན་དེ་དག་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མཆོག་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པར་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ། །སྟོང་པར་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
有为和受用内外之法，视之为下劣和殊胜，由此而生起执着和贪恋，是为现前执着。此现前执着，长久地产生诸如乖离、诤讼、争斗和不和等损害，并且产生悭吝等，是为疾病。断灭和彻底去除这一切，就是不思择为殊胜和下劣的般若波罗蜜多，修习般若波罗蜜多，并且使其他众生也安住于此。为何如此呢？“为何”是指以何种理由不思择。因此，世尊宣说了“无生”等。在如是和真实之边，以及一切法之间，也用“之间”一词，以“之间”一词也包括了其他未造作的范畴。一切法是指内外不生的自性，对此没有殊胜和下劣，是这个意思。世尊如此修习，就是修习般若波罗蜜多，这是总结。这是要详细阐述对涅槃的现前执着，对于“如是请问，世尊”等所说，其中的“如是”是指前面的那种情况。“请问”是指说了。“如此”是指下面要说的。“赐予开示”是指说了。文殊菩萨，“佛之法”是指佛的自性之法，因为佛的十力、四无畏等在一切方面都超胜，所以用委婉的语气提问“不是主要的殊胜吗？”，对此的回答是：因为不可执取，所以佛之法是殊胜的。因为对于进入和返回之处，没有执取的分别念，并且没有它就没有存在，所以也没有执着的分别念。因此，这些在世俗中是殊胜的，但在胜义中不是，因此世尊宣说了“一切法空”等。“一切法”是指色等。“空”是指
English
Attachment to existence and the objects of enjoyment, considering external and internal phenomena as inferior and superior, and clinging and craving to them, is manifest attachment. This manifest attachment, for a long time, causes harm such as discord, strife, contention, and disharmony, and also generates miserliness and the like, which is a disease. Destroying and completely removing all of this is the Prajñāpāramitā that does not discriminate between superior and inferior, practicing Prajñāpāramitā, and also establishing other beings in it. Why is that? "Why" refers to what reason does not discriminate. Therefore, the Blessed One spoke of "unborn" and so on. Between Suchness and the ultimate limit of reality, and all phenomena, the word "between" is also used, and the word "between" also includes other uncreated categories. All phenomena refers to the nature of not being born internally and externally, and there is no superior or inferior to it, that is the meaning. Blessed One, if you meditate in this way, it is practicing Prajñāpāramitā, this is the conclusion. This is to elaborate on the manifest attachment to Nirvana, regarding what was said such as "Thus asked, the Blessed One," the "Thus" refers to the previous situation. "Asked" means spoke. "Thus" refers to what will be said below. "Bestowed the teaching" means spoke. Mañjuśrī, "Buddha's Dharma" refers to the Dharma of the Buddha's own nature, because the Buddha's ten powers, four fearlessnesses, etc. are superior in all aspects, so the question is asked in a euphemistic tone, "Isn't it the main superior?" The answer to this is: Because it cannot be grasped, the Buddha's Dharmas are superior. Because there is no conceptualization of grasping in the place of entering and returning, and there is no existence without it, so there is no conceptualization of clinging either. Therefore, these are superior in the conventional sense, but not in the ultimate sense, therefore the Blessed One spoke of "all phenomena are empty" and so on. "All phenomena" refers to form and so on. "Empty" refers to
Tibetan
་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དབེན་པའོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་མངོན་སུམ་དུ་མཚན་ཉིད་གཅིག་ཉིད་དུ་མཉམ་ཞིང་ཐ་མི་དད་པར་མཁྱེན་ཏེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ལགས་སམ། དེ་སྐད་ཞུས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་སོ། །འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཀྱང་བཅོམ་ལྡན་འདས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཆོག་གམ། ཐ་མ་ཞེས་བགྱི་བ་མཆིས་སམ་ཞེས་དྲི་བ་ཉིད་ལན་དུ་སྨྲས་པ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཆོག་དང་ཐ་མ་མཆིས་སམ་ཞེས་ཚིག་ཟུར་གྱིས་དྲིས་པ་ནི་དེ་གཉི་ ག་ཡང་མཆིས་པ་མ་ལགས་སོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱང་རིགས་པ་སྨྲས་པས་དགྱེས་ནས་འཇམ་དཔལ་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཇམ་དཔལ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ། ཇི་སྐད་སྨྲས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་སྟེ། གཞན་དུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་ཡིན་ནོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ནས་དེའི་བག་ལ་ཉལ་དང་བྲལ་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། འཇམ་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཡིན་ནམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལས་གཞན་མཆོག་དམ་པ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་མེད་པས་བླ་ན་མེད་པའོ། །དྲིས་པ་དང་འཇམ་དཔལ་གྱིས་གསོལ་བ་དེ་དེ་ལྟ་ལགས་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ལགས་ཀྱི། དེ་ལས་གཞན་ནི་མ་ལགས་སོ་ཞེས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་གསུངས་སོ། །འདིར་གཏན་ཚིགས་སུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་དེ་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་དག་ལ་བག་ཆགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅུང་ཟད་ཙམ་དང་ཕྲ་མོ་ཙམ་ཡང་མ་མཆིས་ཤིང་མཆིས་པ་མ་ལགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་དམིགས་ཏེ། རིག་པར་བྱར་མེད་དོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་རྒྱུ་བའི་གནས་སྐབས་ལྟ་རེ་ཞིག་རིང་དུ་ཞོག་གི །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་དེའི་བག་ཆགས་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་གི་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བླ་ན་མེད་པ་དེ་དག་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མཆོག་ཉིད་དང༌། བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་གནས་ཡིན་ནོ། །ཡང་དག་པར་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་མཆོག་དང་ཐ་མ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། བླ་ན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། གོང་མ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ
Chinese
是自性空性。如是，如来现证圆满正等觉吗？对此，以现量了知，体性一味平等无别。现证圆满正等觉吗？如是请问时，世尊回答说：是的，是的。圣者文殊师利也问世尊：空性有胜义或劣义吗？此问即是回答。以委婉语问道：空性有胜义和劣义吗？其含义是：二者都不存在。世尊因其合乎正理而欢喜，说：文殊师利，好啊！好啊！文殊师利，是的，是的。如所说一般，这是认可，意思是：不是其他。乃至于是。为了显示远离对所取和能取非真实的增益的分别念是诸佛之法，并显示远离其习气，故说：文殊师利，诸佛之法是无上的吗？等等。因为没有比这更殊胜、更超胜的，所以是无上的。提问后，文殊师利回答说：是的，是的。诸佛之法是无上的，不是其他的，这是认可。此处，作为理由，世尊说：如此，对于那些等等。对于佛的自性之法，习气之相的法，丝毫和微小也不存在，不存在。因此不可见，不可知。暂且放下分别念流转的境地。对于诸佛之法，其习气也不存在，这是“也”字的含义。因此，诸佛无上的法，在世俗中是殊胜的，无上的状态是执著于涅槃的处所。真实中，空性没有胜义和劣义，也没有无上和具有更高的状态，因此执著于涅槃
English
is emptiness by its very nature. Thus, is the Tathagata manifestly and perfectly enlightened? To this, knowing manifestly that the characteristics are one and the same, equal and undifferentiated, is he manifestly and perfectly enlightened? When asked thus, the Blessed One replied, "Yes, it is so." The noble Manjushri also asked the Blessed One, "Is there a superior or inferior aspect to emptiness?" This question itself is the answer. Asking indirectly, "Is there a superior or inferior aspect to emptiness?" the implication is that neither exists. The Blessed One, pleased by the reasoned words, said, "Manjushri, well done, well done!" Manjushri, it is so, just as you have said. This is an affirmation, meaning it is not otherwise, up to that point. To show that the Buddha's teachings are free from the imputation of false conceptions of what is grasped and what grasps, and to show that they are free from their latent predispositions, he said, "Manjushri, are the Buddha's teachings unsurpassed?" and so on. Because there is nothing more excellent or superior than this, it is unsurpassed. After the question, Manjushri replied, "Yes, it is so." The Buddha's teachings are indeed unsurpassed, and not otherwise, this is the affirmation. Here, as a reason, the Blessed One said, "Thus, for those," and so on. For those teachings that are the nature of the Buddha, there is not even a trace or a subtle amount of the characteristic of habitual tendencies, it does not exist. Therefore, it is imperceptible and unknowable. Let alone the state of wandering thoughts. For the teachings of the Buddhas, even their habitual tendencies do not exist, this is the meaning of the word "even." Therefore, those unsurpassed teachings of the Buddhas are supremely excellent in the relative sense, and the state of being unsurpassed is the place of attachment to Nirvana. In reality, there is neither superior nor inferior in emptiness, nor is there unsurpassed or a higher state, therefore attachment to Nirvana
Tibetan
་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་པས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་ བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སྲུང་བ་དང་སྐྱོབ་པ་དང་སྦ་བ་མཛད་དོ། །དེ་ལ་སྲུང་བ་ནི་སྒོམ་པ་འཕེལ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་མི་ཉམས་པར་མཛད་པའོ། །སྐྱོབ་པ་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་གནོད་པ་ལས་སྐྱོབ་པའོ། །སྦ་བ་ནི་ཐེག་པ་དམན་པར་འཕྲོ་ཞིང་གཡེང་བ་མེད་པར་བྱེད་པའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་སྤངས་ནས་ཐེག་པ་དམན་པ་ལས་འདས་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཐོབ་པར་མཛད་ཅིང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་དོ་ཞེས་གང་ལ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དེ་དག་མི་འབྱུང་བ་དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཞན་ཡང་གང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་བསྟན་ཟིན་པའི་ངོ་བོ་རྣམས་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་སྒྲུབ་པ་སྟེ། བསྙེན་པར་བྱེད་ངེས་སུ་མཐུན་པར་བྱེད་པའོ། །དེའི་དངོས་པོ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །དེའི་དོན་དུ་འཇུག་པར་མི་བྱེད་འབྱུང་བར་མི་བྱེད་སྒྲུབ་པར་མི་བྱེད་པའི་བར་དུ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཆོས་རྣམས་སྤོང་བ་དང་དོར་བར་མི་བགྱིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་འཐོབ་པ་ཡང་མ་ལགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ལགས་པའོ། །འཛིན་པ་ཡང་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་འམ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་ཟིན་ཏེ། ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་དེ་སྐད་དུ་བསྟན་པ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དག་ན་བཞུགས་པའི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་འཛིན་པ་ནས་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་བར་དུ་བྱེད་པ་དེའི་ཇི་ལྟར་དགེ་བའི་ཆོས་འཕེལ་བར་འགྱུར་བ་དང༌། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་བར་དུ་མི་ཉམས་པར་འགྱུར་བ་དང༌། ང་རྒྱལ་ལ་སོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པར་འགྱུར་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསྲུང་བ་དང་བསྐྱབ་པ་དང༌། སྦ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བུ་མང་པོས་མའི་ནད་བསལ་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པའི་དཔེས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་བསྲུངས་པ་ལ་སོགས་ པ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་བུ་ལྟ་བུ་ན་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་སོ། །མ་ལྟ་བུ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི
Chinese
是寂静。现在开始讲述佛所说等。精勤修习般若波罗蜜多，诸佛薄伽梵对成办的菩萨进行守护、救护和隐藏。其中，守护是使禅修增上，并且使之完全不衰退。救护是从他方的损害中救护。隐藏是使不散乱于低劣的乘，并且不散乱。菩萨谁舍弃了各自的凡夫之法，超越了低劣的乘，获得了佛法，并且行持佛的事业，对于谁不生起世俗的分别念，那便是修习般若波罗蜜多。如是宣说者是薄伽梵，此外，什么是佛法等。佛法是成办已开示的自性，因此是成办，是亲近，是必定随顺。它的事物就是成办本身。不进入它的意义，不产生，直到不成办为止。不舍弃和抛弃各自的凡夫之法。获得佛法也不是，名为不是获得。执持也不是，名为不是生起或执持。诸佛所说等已经开示，在二万五千颂等中也如是开示，即十方世界的佛薄伽梵们，从执持此般若波罗蜜多到作意之间，如何使善法增长，从布施波罗蜜多到一切种智之间不衰退，并且为了不被我慢等压倒，进行守护和救护，以及隐藏等。以众多儿子为了消除母亲的疾病而精勤的比喻，开示了佛的守护等。其中，如儿子般的是诸佛薄伽梵。如母亲般的是智慧的
English
It is peaceful. Now, let us speak of what the Buddhas have said, and so on. By striving to meditate on the Prajñāpāramitā, the Buddhas, the Bhagavat, protect, save, and conceal the Bodhisattvas who accomplish it. Among them, protection is to increase meditation and to make it completely non-deteriorating. Saving is to save from the harm of others. Concealing is to prevent distraction to inferior vehicles and to prevent distraction. The Bodhisattva who abandons the Dharmas of individual beings, transcends the inferior vehicle, attains the Dharmas of the Buddhas, and performs the deeds of the Buddhas, for whom those conventional discriminations do not arise, that is the meditation on the Prajñāpāramitā. As such, the Bhagavan teaches, and furthermore, what are the Dharmas of the Buddhas, and so on. The Dharmas of the Buddhas are accomplished by accomplishing the nature that has already been taught, therefore it is accomplishment, it is closeness, it is definitely in accordance. Its object is accomplishment itself. It does not enter into its meaning, it does not arise, until it does not accomplish. It does not abandon or discard the Dharmas of individual beings. Obtaining the Dharmas of the Buddhas is also not, called not obtaining. Holding is also not, called not arising or holding. What the Buddhas have said, and so on, has already been taught, and it is also taught in the Twenty-five Thousand Verses and so on, that the Buddhas, the Bhagavat, who reside in the ten directions of the world, from holding this Prajñāpāramitā to paying attention to it, how to increase the Dharma of virtue, from the Dana Paramita to the Sarvākārajñāna, without deteriorating, and in order not to be overwhelmed by pride and so on, they protect and save, and conceal, and so on. By the example of many sons striving to eliminate the mother's illness, the Buddha's protection and so on are taught. Among them, like a son is the Buddhas, the Bhagavat. Like a mother is the wisdom of