Tibetan
མས་ཉེ་བར་བཅིང་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་འདྲིས་པ་ཤེས་པའི་དུས་ལ་ལྷག་མས་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་མེད་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་པ་ནི་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ། གང་གིས་དེ་མཐོང་གང་གསུངས་པ། །དེ་ནི་ནང་གི་ཞེས་བྱར་མེད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སླར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་ཅི་ཞིག་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་མེད་དམ། གལ་ཏེ་དེ་སྟོང་པར་འགྱུར་ན་ཅི་ལྟར་དེའི་དོན་དམ་པ་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དེ་ལ་ཅི་ལྟར་དམིགས། གལ་ཏེ་དེ་ནི་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་ཞེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སླར་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དེ། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོའི་གྲུབ་པའི་གནས་སྐབས་དེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲ་བར་མི་ནུས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་གཉིས་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྨྲ་བར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ནི་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་སྨྲ་བར་མི་ནུས་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ཡོད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ན་དངོས་པོའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཞེས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཡང་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ སྐུར་བ་འདེབས་པའི་མཐར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གཉི་ག་ལྟར་ཡང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་པ་དེའི་ཕྱིར་མེད་པ་དང་འདྲ་བའོ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ནི་དེ་ལ་དམིགས་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཡང་བརྗོད་པ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཅུང་ཟད་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ལ་སྔར་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་གོམས་པ་དེའི་ཚེ་ལ་ཡང་ཤེས་པ་པོའི་རང་བཞིན་གྱི་བདག་ཉིད་ལས་གཟུང་བ་མེད་ཀྱང་རང་གི་བདག་ཉིད་འཛིན་
Chinese
是说以……束缚。如是完全熟悉时，在知晓之时，余留的他自在的自性空性而住，那也是识的自性。以无有识而彼无有。无有识，即如具寿舍利子所说，识是与识的自性相离。如是宣说。如是所说，何者见彼？彼非名为内。此乃空性的空性。复又思择，难道胜义谛的法也没有吗？如果彼成空性，如何是彼的胜义谛性？诸佛的金刚喻定于彼如何缘？如果彼是有的，如是诸法一切皆有，如是应成吗？复又如是决定，所谓胜义谛，是任何法也没有。何者此如来藏的成就之位，彼非法的自性。彼是有的，不能说。因为彼是遍计所执的所取和能取二者皆无的体性所安立。因为无有的体性，不能说是有。彼也不能说是无有，因为以离二的自性，不是有。如果说是有的，因为应成以实有之自性而有，故成增益边。如果说是无有，则应成如兔角般全无，故成谤法边。因此，任何二者皆不能说，故与无有相似。所谓金刚喻定缘于彼，如是所说，也是诸佛的无分别超世间之智，并非稍微缘取。然而，于无始轮回中，往昔以能取之自性串习之时，即使无有从知者自性之自体所取，然自之自体执
English
It is said that it binds with... Thus, when one is completely familiar, at the time of knowing, the remaining other-dependent nature abides in emptiness, and that is also the nature of consciousness. By the absence of consciousness, it is absent. The absence of consciousness, as the venerable Shariputra said, is that consciousness is separate from the nature of consciousness. Thus it is declared. As it is said, who sees that which is spoken? That is not called inner. This is the emptiness of emptiness. Again, one contemplates, is there no ultimate truth of Dharma either? If that becomes empty, how is it its ultimate nature? How do the Vajra-like Samadhi of the Buddhas focus on that? If that exists, then all phenomena exist, should it follow? Again, one ascertains thus: the so-called ultimate truth is that no Dharma exists. Whatever this state of accomplishment of the Tathagatagarbha is, it is not the nature of Dharma. It cannot be said that it exists. Because it is established as the nature of the absence of both the apprehended and the apprehender of the completely imputed. Because of the nature of non-existence, it cannot be said to exist. It also cannot be said to be non-existent, because it is not existent by the nature of being free from duality. If it is said to exist, it would become an extreme of superimposition, because it would follow that it exists by its own nature. If it is said to be non-existent, it would become an extreme of denigration, because it would follow that it is completely non-existent like a rabbit's horn. Therefore, since neither can be said, it is similar to non-existence. What is said about the Vajra-like Samadhi focusing on that is also that the non-conceptual, transcendent wisdom of the Buddhas does not focus on anything slightly. However, in beginningless samsara, at the time when one is accustomed to the nature of the apprehender, even though there is no apprehended from the self-nature of the knower, one still grasps one's own self.
Tibetan
བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ཞེས་ཉེ་བར་བརྟགས་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་དེ་མཉམ་པས་མཉམ་པའི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། མཉམ་པས་མཉམ་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ནི་འདི་ལྟར་འཇུག་པ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཁྱོད་ཀྱི་ཅུང་ཟད་སྐྱེས་མ་ཡིན། །ཅུང་ཟད་འགག་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །སྔ་མ་ཇི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཕྱིས། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟོགས། །འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདི་རྟེན་པ། །བསྒོམ་པ་ལ་ནི་མི་རྟེན་པས། །ཡེ་ཤེས་མཚན་མ་དང་བྲལ་བ། །རྣམ་པ་གང་གིས་ཡོད་མ་ཡིན། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་ནི་ལྷའི་བུ་དག་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ཅི་སྲིད་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །ལྷའི་བུ་དག་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་ཞེས་བདག་སྨྲའོ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཆོས་རྣམས་སོ་སོར་ཚོལ་བ་ནི། །རྟག་པ་ཞེས་སུ་བརྗོད་པ་ཡིན། །དེ་བས་དོན་དམ་མེད་པ་སྟེ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་གསུངས་པའོ། །ཅི་ལྟར་དོན་དམ་པའི་རྣམ་པས་མཐོང་བ་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཡང་བསམ་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་སྟོང་པར་ འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་གྲངས་མེད་གསུམ་གྱིས་རྙེད་པའི་ཡང་འདུས་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་ཉིད་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སླར་ངེས་པར་བྱེད་དེ་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆོས་གཞན་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་ཡོད་པར་འགྱུར་ན་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་བྱས་ནས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ཞིང་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །གལ་ཏེ་འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བའི་ཆས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེ་ནི་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ཆོས་གང་གིས་ཀྱང་བྱེད་མི་ནུས་སོ། །དེ་བས་ན་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ལས་ཀུན་ནས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་མིང་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་བརྗོ
Chinese
被认为是以这种方式进入。这是因为彼者等同，所以称为等同的所缘和能缘的自性。所缘和能缘即是彼者本身，因此被称为等同的等同。这是如此进入，即是胜义谛，因为没有其他的法，所以这被称为胜义谛空性。如是说：您的少许未生，少许令灭。先前如何，其后亦然，如是真如您应证悟。圣者们依此，不依于修习，无有智慧之相，以何种方式存在？世尊母啊，对于此，天子们，一切法如幻如梦。乃至圆满正等觉佛陀亦如幻如梦。天子们，涅槃亦如幻如梦，我如是说。如是所说，即是此之所示。如是说：各自寻觅诸法，被称为常。因此无有胜义，诸法。如是说。如何以胜义之相见，彼之空性即是胜义空性。又应思考，如果一切法皆是空性，那么有为法也将变成空性。如是也不合理，因为以布施等无量三劫所获得的，即使是有为法的空性，也不会变成菩提。再次确定，没有其他的法称为有为，如果存在，则不会成为有为。因为称为有为，是从有为中真实产生，并且由因和缘所作，所以称为有为。如果称为有为的事物存在，那么它不会被其他事物所作。因为胜义的法不能被任何事物所作。因此，由于是从孩童们的遍计所生，所以如此成为名称，以如此成为名称而说。
English
It is considered to enter in this way. This is because that is equal, so it is called the nature of the object of equality and the subject of equality. The object and the subject are that itself, so it is called equality of equality. This is how it enters, that is the ultimate truth, because there is no other dharma, so this is called the ultimate truth emptiness. As it is said: Your little is not born, a little causes to cease. How it was before, so it is afterwards, suchness you should realize. The noble ones rely on this, but do not rely on meditation, without the mark of wisdom, in what way does it exist? O Bhagavati, for this, sons of gods, all dharmas are like illusions, like dreams. Even the perfectly complete Buddha is like an illusion, like a dream. Sons of gods, even nirvana is like an illusion, like a dream, I say. That which is said in this way, that itself is what is shown here. As it is said: Seeking each dharma separately, it is called permanent. Therefore there is no ultimate truth, dharmas. It is said. How emptiness is seen with the aspect of ultimate truth, that emptiness is the ultimate truth emptiness. Again, it should be considered, if all dharmas are emptiness, then conditioned dharmas will also become empty. It is also not reasonable in that way, because even the emptiness of conditioned things, which is obtained by the accumulation of merit such as giving, etc., for countless three kalpas, will not become enlightenment. It is determined again, there is no other dharma called conditioned, if it exists, then it will not become conditioned. Because what is called conditioned, arises truly from conditioned, and is done by causes and conditions, therefore it is called conditioned. If something called conditioned exists, then it will not be done by others. Because the ultimate truth dharma cannot be done by anything. Therefore, since it arises entirely from the imputation of children, it becomes such a name, and it is spoken by becoming such a name.
Tibetan
ད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་བ་དང་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའོ། །དེ་བས་ན་མཚན་གཞི་ཡང་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པའི་ཆོས་ལ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གཅིག་ལ་ནི་མཚན་ཉིད་གསུམ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དོན་དམ་པ་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་འདི་ནི་འདུས་བྱས་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གང་ཞིག་བརྟེན་ནས་དེ་མ་སྐྱེས། །གང་གི་བདག་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་འོ་ན་འདུས་མ་བྱས་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་ཡོད་དེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་མེད་པ་ལ་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་ཐར་པ་འབྱུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་དོན་དམ་པར་དགེ་བ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཐོབ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་མི་འགྱུར་ཞེ་ན། སླར་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དེ་འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདུས་མ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདུས་བྱས་མེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་དོན་དམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟ་སྟེ་ནམ་མཁའ་ནི་འདུས་བྱས་ མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །འདི་ལས་གཞན་གྲུབ་པའི་མཚན་ཉིད་འདིའི་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སོ་སོར་བརྟགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པ་ཡང་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་འཇིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་འདི་དག་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། དེ་རྣམས་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པ་འདི་ནི་འདུས་མ་བྱས་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དགེ་བ་གཉིས་ནི་ཐོབ་དོན་དུ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དགེ་བ་ནི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལས་ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་འཕེལ་བ་དང་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་འགྲིབ་པའོ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ལ་འདི་ལྟར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སླར་འདི་ལ་འདི་ལྟར་འབྱུང་སྟེ་འདི་ནི་མིང་ཙམ་མོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བརྗོད
Chinese
就是这样。生、住、灭，这些有为法的特征，也只是名言安立。因此，基也只是依名言安立而生。因为，就胜义谛的法而言，以名言安立的特征是不合理的。一个法有三种特征是不合理的。如果胜义谛成为有为法，那么，这就是有为的空性。如是说：依赖于某事物，它就不会产生。您所说的所有者是谁？再次思考，那么无为法具有胜义自性，因为它们是无为的。如果不是这样，那么以“胜义的善，解脱生起”这句话，胜义的善，涅槃的获得，对于菩萨们来说就不会改变。再次这样确定，无为法不是其他的法，无为法不是因为没有有为法的自性而说，不是因为是胜义谛。例如，虚空是无为的特征。除此之外，没有成立的特征。分别的止灭也是所有有为法灭尽的特征。同样，非分别的止灭也是有为法坏灭的特征。因此，即使是声闻乘的观点，这些也不是胜义的自性。更何况以空性的方式来看待呢？对于他们来说，证悟空性就是无为的空性。如是说：两种善是为了获得意义。善就是有为和无为。世尊母经中如是说：布施波罗蜜多是增长，布施波罗蜜多是减少，对于菩萨摩诃萨来说，不会这样发生。然而，再次这样发生，这只是一个名称。例如，布施波罗蜜多等等所有。同样，世尊说
English
That is so. Birth, duration, and destruction, which are the characteristics of conditioned phenomena, are also merely nominal designations. Therefore, the basis is also produced by being merely nominally designated. Because, with regard to the Dharma of ultimate truth, it is not reasonable to have characteristics that are nominally designated. It is not reasonable for one Dharma to have three characteristics. If ultimate truth were to become a conditioned Dharma, then this would be the emptiness of conditioned phenomena. As it is said: That which arises in dependence, does not arise. Who is the owner you speak of? Thinking again, then unconditioned phenomena have an ultimate nature, because they are unconditioned. If that were not the case, then with the words "ultimate virtue, liberation arises," the attainment of ultimate virtue, Nirvana itself, would not change for the Bodhisattvas. Again, ascertain in this way that unconditioned phenomena are not other Dharmas. Unconditioned phenomena are not spoken of because of the nature of the absence of conditioned phenomena, not because they are ultimate truth. For example, space is the characteristic of being unconditioned. Other than this, there is no established characteristic. Cessation through discrimination is also the characteristic of the absence of all conditioned phenomena. Similarly, cessation not through discrimination is also called the characteristic of the destruction of conditioned phenomena. Therefore, even according to the Hearers' view, these are not the nature of ultimate truth. What need is there to mention looking at it in terms of emptiness? For them, realizing emptiness is called the emptiness of the unconditioned. As it is said: Two virtues are for the sake of attainment. Virtue is conditioned and unconditioned. In the Bhagavati Sutra, it is said: This perfection of generosity is increase, and this perfection of generosity is decrease, this does not occur to a Bodhisattva Mahasattva. However, again it occurs in this way, this is just a name. For example, all such as the perfection of generosity. Similarly, the Blessed One said