English
Nor can it be established as another dharma. Therefore, Nirvana and cessation, and all compounded things being pacified, etc., are expressed by causes. However, if it exists, why is there no Nirvana, why do the arising of compounded things not occur? Therefore, if it is said that there is Nirvana, a dharma that prevents the arising of those others, this is not reasonable, because the so-called Nirvana of compounded things does not exist at all, because for permanent dharmas, they never change at any time. For impermanent dharmas, even a little, there is no arising. Therefore, for dharmas that do not arise by their own nature, Nirvana does not do anything at all. However, if it changes again, will it hinder the arising of other compounded things in its continuum? That is also non-existent, because the afflictions and the seeds of the aggregates of the supramundane path are all burned away, so they will not arise again. For dharmas that do not arise by their own nature, the term Nirvana is used. Therefore, even according to the view of the Hearers' Vehicle, the so-called Nirvana is not another dharma, let alone the view of the Emptiness Vehicle? Because there is no Nirvana, the absence of the nature of not abandoning virtue, etc., which relies on it, is called the Emptiness of Non-abandonment. How is it said in the Bhagavati Mother Sutra? Subhuti, whatever merit the Bodhisattvas accumulate is also called Emptiness. Therefore, it is precisely because of it that the general Emptiness of virtuous dharmas, and the Emptiness of the nature of non-abandonment, etc., are proclaimed. As it is said in the sutra: In the Emptiness of virtuous dharmas, that action is not mixed, that is so, permanence is that difference, where is that in Emptiness. Again, the Bodhisattva should thus think: If all dharmas are Emptiness, then the nature of sentient beings, the dharmas of desire, etc., and the nature of sentient beings.
Tibetan
པ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་དང་ལྷག་པར་མོས་པ་རྣམས་དང་རིགས་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་རིག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་དག་གི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་མཁྱེན་པ་དང་ལྷག་པར་མོས་པ་སྣ་ཚོགས་པ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་འདི་དག་ནི་ཆོས་གཞན་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་འགྲོ་བ་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འདི་རྣམས་སོ། །དེ་བས་ན་འདི་དག་ནི་ཆོས་གཞན་ཉིད་དུ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཞིག་ཡང་བརྗོད་པ་རིགས་ནི་རང་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་རིགས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཅི་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་འཇུག་གོ །དེ་ལ་ཡང་མིག་གི་སྐྱེ་མཆེད་ནས་ཅི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་བ་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་གྲུབ་པ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ཁྱད་པར་ནི་རིགས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་དེར་ཡང་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཉིད་གཙོ་ཆེར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་འགྲོ་བ་ཅི་སྲིད་དུ་འགྲོ་བའི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རིགས་ཞེས་བྱ་བར་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་ནི་གང་ཞིག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་བརྗོད་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་བསྟན་ཏོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ནང་གི་བདག་ཉིད་སྟོང་ཉིད་ལ། །རང་བཞིན་གྱི་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད། །རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ངོ་བོའི་རིགས། །སྙིང་རྗེ་ཤེས་རབ་བདག་ཉིད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའོ། །སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་གང་ཞིག་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་གཟུགས་སུ་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་སོ། །ཉམས་སུ་མྱོང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཚོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཡོད་པ་ལ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། སླར་འདི་ལྟར་ངེས་པར་བྱེད་དེ། གལ་ཏེ་མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་ནི་མཚན་གཞི་ལས་ཐ་དད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མཚན་གཞི་ལས་སྔར་ཉིད་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་མཚན་གཞི་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་ཕྱིས་སྐྱེ་བ་དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་ཕྱིས་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མཚན་ཉིད་སྐྱེས་པའི་སྔ་རོལ་ཏུ་མཚན་གཞི་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་
Chinese
诸如贪欲等念头和习气，以及特别的喜爱等，还有种姓智慧等，那些都不会变成智慧。如果问：以何等因缘，诸佛了知念头和习气，以及了知特别的各种喜爱等，而进入所谓的佛法？答：应当再次这样思维：这些法不应被说成是其他的法。因为这些是心续中行走的暂时的差别。因此，这些不是其他的法，这即是自性空性。如果又说种姓是应说的，那是由于它是主要的缘故。因为种姓清净的缘故，菩萨们才会尽其所能地进入。其中，从眼处到意处，从无始以来成就的六处的差别，被称为种姓。然而，在那里，慈悲和智慧本身是主要的，极其清净，尽其所能地成办有情的利益，因此，慈悲和智慧的自性被称为菩萨们的种姓。薄伽梵母，在此，凡是所说的识的空性，那本身也显示了自性空性。如是所说：内之自性空性中，亦有自性之空性，识之体性的种姓，欲为慈悲智慧之自性。如是说。再次应当这样思维，凡是这些法的 体相，成为色法的体相即是色，体验的体相即是受等。如果那些存在，那么色等也存在吗？答：应当再次这样确定：如果这些体相与所依不同，那么那些也将会比所依更早产生。那时，所依是无体相的，后来产生，因此体相有什么用呢？或者，如果是后来的体相，那么在体相产生之前，所依是无体相的
English
Thoughts such as desire and habitual tendencies, as well as particular affections, and the wisdom of lineage, etc., those will not become wisdom. If asked, by what causes do the Buddhas know thoughts and habitual tendencies, and know the various particular affections, etc., and enter into what is called the Dharma of the Buddhas? Answer: One should think again in this way: These dharmas should not be said to be other dharmas. Because these are the temporary differences that occur in the mind stream. Therefore, these are not other dharmas, and this is the emptiness of self-nature. If it is said that lineage should be spoken of, that is because it is the main thing. Because of the purity of lineage, Bodhisattvas enter as much as possible. Among them, from the eye sense base to the mind sense base, the distinctions of the six sense bases, which have been established since beginningless time, are said to be lineage. However, there, compassion and wisdom themselves are the main things, extremely pure, accomplishing the benefit of beings as much as possible, therefore, the nature of compassion and wisdom is said to be the lineage of the Bodhisattvas. Bhagavati, here, whatever is said to be the emptiness of consciousness itself, that itself also shows the emptiness of self-nature. As it is said: In the emptiness of the inner self-nature, there is also the emptiness of self-nature, the lineage of the nature of consciousness, is desired to be the nature of compassion and wisdom. Thus it is said. Again, one should think in this way, whatever are these characteristics of the dharmas, the characteristic of becoming form is form, the characteristic of experiencing is feeling, etc. If those exist, then do form, etc., also exist? Answer: One should determine again in this way: If these characteristics are different from the basis of characteristics, then those will also arise earlier than the basis of characteristics. At that time, the basis of characteristics is without characteristics, and it arises later, so what is the use of characteristics? Or, if they are later characteristics, then before the characteristics arise, the basis of characteristics is without characteristics.
Tibetan
དེའི་ཕྱིར་ཕྱིས་ཀྱང་འདིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཅི་ཞིག་བྱ། འོན་ཏེ་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དག་ལ་ལྷན་ཅིག་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དག་སྔར་སོ་སོར་མ་མཐོང་བ་དག་ལ་མཚན་གཞི་ནི་འདི་ཡིན་མཚན་ཉིད་ཀྱང་འདི་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་གཞི་དེ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་དག་ཐ་མི་དད་པ་ཉིད་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་ཅི་ཞིག་བརྗོད་པར་འགྱུར་ཏེ་མཚན་གཞི་མ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། མཚན་ཉིད་མཚན་གཞི་ལས་གཞན་ན། །གལ་ཏེ་མཚན་གཞི་མཚན་མེད་འགྱུར། །གཞན་ཉིད་མེད་ལ་དེ་དག་མེད། །ཁྱོད་ཀྱིས་རྣམ་པར་གསལ་བར་གསུངས། །མཚན་གཞི་མཚན་ཉིད་དེས་གྲོལ་བ། །ངག་གི་བརྗོད་པ་སྤངས་པ་སྟེ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སྤྱན་གྱིས་ནི། །འགྲོ་བ་འདི་ནི་ཞི་བར་གཟིགས། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་གང་ཞིག་ཡང་གང་གི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འབད་པར་བྱེད་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཡང་དངོས་པོའི་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་དོན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་བསམ་པར་བྱེད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་མདོ་ལས་གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་ཉིད་མེད་པར་བསྟན་པར་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཞེས་རྟོགས་པར་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། གཟུགས་སོགས་མེད་དང་དེ་ལུས་དང༌། །གནས་པའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་པ་ནི། །དོན་ནི་གོ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མེད་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་དོ། །སྙིང་རྗེ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱང་མེད་པ་དེའི་ཚེ་གང་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་གང་འབད་པར་འགྱུར། དེ་བས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་དོ། །དེ་ཡོད་པས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཡང་ངེས་པར་བྱེད་དེ་གལ་ཏེ་དོན་དམ་པའི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ཡིན་ན་དེ་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འགྱུར་བ་དང་རྣམ་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པའི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་འདི་ཉིད་བདེན་པ་ཉིད་དང་དོན་དམ་པ་ཉིད་གང་ཞིག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོ
Chinese
因此，之后再用这些特征做什么呢？然而，当特征和基质同时存在时，对于那些以前没有分别看到的事物，因为没有“这是基质，这也是特征”这样的区别，所以基质就变成了没有特征的状态。然而，如果基质和特征没有差别，那么这时还说什么基质和特征呢？因为基质没有成立，所以由于与它没有差别，特征也不会成立。如是说：如果特征与基质不同，如果基质变成无特征，没有其他，就没有那些。您已清楚地说明。基质因特征而解脱，舍弃语言的表达，您的智慧之眼，看到这个世界是寂静的。因此，所谓的特征也完全是被考察的法所完全考察的，就是自性空性。诸佛的伟丈夫相三十二相，菩萨为了什么而努力，对于那些，菩萨也为了舍弃实物之见，而思维自性空性。这三个空性，要理解为是世尊在经中显示色等诸法为无自性的显示。如是说：色等无，以及其身体，存在的特征是坏灭，意义是理解。又应这样思维，如果一切法都是没有的，那么力量和无畏等等就没有了。慈悲和布施等等的菩萨之法也没有了，那时为了获得什么而努力呢？因此，清净之法是存在的。如果它存在，那么也会被烦恼之法所生起吗？又应确定，如果存在某种胜义谛之法，那么它就会变成常恒的。因为变化和转变之法不是胜义谛的道理。那些的这个是真实的和胜义谛的，什么没有颠倒呢？
English
Therefore, what is the use of these characteristics later on? However, when characteristics and substrates exist simultaneously, for those who have not previously seen them separately, because there is no distinction such as "this is the substrate, and this is also the characteristic," the substrate becomes a state without characteristics. However, if the substrate and characteristics are not different, then what is there to say about the substrate and characteristics at that time? Because the substrate is not established, and because it is not different from it, the characteristics will also not be established. As it is said: If the characteristic is different from the substrate, if the substrate becomes without characteristics, without otherness, there are none of those. You have clearly explained. The substrate is liberated by the characteristic, abandoning the expression of language, your eye of wisdom, sees this world as peaceful. Therefore, the so-called characteristics are also completely examined by the completely examined Dharma, which is the emptiness of self-nature. The thirty-two major marks of a great being of the Buddhas, what do Bodhisattvas strive for, and for those, Bodhisattvas also contemplate the emptiness of self-nature in order to abandon the view of substantiality. These three emptinesses should be understood as being taught by the Blessed One himself, who showed in the sutras that form and other dharmas are without self-nature. As it is said: Form and so on are without, and its body, the characteristic of existence is destruction, the meaning is understanding. Again, one should think like this: if all dharmas are non-existent, then powers and fearlessness, etc., will not exist. Compassion and generosity, etc., the dharmas of the Bodhisattva, will also not exist, then what will one strive for in order to obtain? Therefore, pure dharmas exist. If it exists, will it also be generated by the afflicted dharmas? Again, it should be determined that if there is some ultimate truth Dharma, then it will become permanent. Because the dharmas of change and transformation are not the reason for ultimate truth. Of those, what is not inverted as this very truth and ultimate truth?