Tibetan
ག་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་ན་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་སྔར་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བར་མི་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་ཐར་པ་ཉིད་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་སྟེ་འགྱུར་བ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། དབང་བྱེད་བྱ་བ་དང་བྲལ་སྟོང༌། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རྐྱེན་ལས་འབྱུང༌། །མགོན་པོ་ཁྱོད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །རང་བཞིན་མེད་པར་གསལ་བར་མཛད། །མདོ་འདི་ལས་ནི། ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མངོན་པར་གྲུབ་པ་ལས་གཞན་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སམ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དམིགས་པ་མ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་བསྟན་པའོ། །ཡང་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་རྣམས་ ལ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་ཀྱིས་བསྟན་པ། །སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་སྟོང་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སླར་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གང་ཞིག་འདི་བདག་ལ་མི་དམིགས་པ་གསུངས་པ། དེ་ལ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གཞན་ཡོད་དེ་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་བདག་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཞེ་ན་ཡང་ངེས་པར་བྱེད་དེ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་སོ་སོར་དམིགས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་ཅི་ལྟར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་འགལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་དམིགས་པ་དང་དེ་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཏེ་མི་དམིགས་པ་ལ་དམིགས་པ་མེད་ཅེས་བྱའོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ན་ནི་མི་དམིགས་པར་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མི་དམིགས་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བདག་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ནི་དེ་དང་དེར་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་དམིགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །མདོ་འདི་ལས་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ཆེན་པོ་དང་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་བསྟན་པ་མཛད་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བདག་ལ་གདོང་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་གསུངས་ཀྱི་དེའི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། བདག་སོག
Chinese
名为“何处所成”。如是，若诸清净之法是真实的，彼时彼等先前已存在故，不转成轮回。然若一切烦恼之法是真实的，如是则解脱本身不能成就。因此，这些法是周遍计度，具有变异性，故称之为一切法空性。如是所说：‘离能作所作空，如幻从缘生，怙主汝于诸法，明示无自性。’此经中，如是所说：‘世尊，除了现证之外，佛之诸法，或菩萨之诸法，非为所缘。’即以此显示之。又如是所说：‘佛之诸法，不见于菩萨之诸法。’以所知等显示，‘十力等为空性。’如是。复应如是思择，于内空性中，何者说为于我不可得耶？于彼不可得，名为有他法，若无不可得，则我即成可得。然亦应决定，不可得名为他法非理，若不可得名为有，则彼成各别所缘。如是，缘之自性如何不可得耶？是相违故。彼即是缘，彼即不可得，此是相违。然谓于不可得无缘耶？如是则成不可得之故，即成不可得矣。是故，不可得名为有他法非有。于自性无缘，即于彼彼不可得，是不可得空性。此经中，谓为舍断我见大者及有情见之故，将开示法，即彼说为于我从根本寂静，然彼之所缘名为有少许法者，则非有也。如是所说：我等。
English
It is called "Where it has become." If the completely purified dharmas are truly real, then since they already existed before, they will not turn into samsara. However, if all the afflicted dharmas are truly real, then liberation itself will not be achieved. Therefore, these dharmas are completely conceptualized and have the nature of change, which is why it is called the emptiness of all dharmas. As it is said: 'Free from agent and action, empty, like a mirage arising from conditions. Protector, you have clearly shown that all dharmas are without inherent existence.' In this sutra, as it is said: 'Bhagavan, other than manifest realization, the dharmas of the Buddhas or the dharmas of the Bodhisattvas are not objects of focus.' This is what it indicates. Again, as it is said: 'The dharmas of the Buddhas are not seen in the dharmas of the Bodhisattvas.' Shown by knowable things and so on, 'The ten powers and so on are empty.' Thus it is. Again, one should think like this: In inner emptiness, what is said to be unobservable in relation to the self? The unobservable in that, called another dharma, if there were no unobservable, then the self would become observable. But it should also be determined that the unobservable is not another dharma, because if the unobservable were said to exist, then it would become a separate object of focus. Thus, how can the nature of focus be unobservable? Because it is contradictory. That itself is focus, and that itself is unobservable, this is contradictory. But if it is said that there is no focus on the unobservable? In that case, because it has become unobservable, it becomes unobservable. Therefore, the unobservable is not another existing dharma. The absence of focus on the self is the unobservability of this and that, which is the emptiness of unobservability. In this sutra, it is said that for the sake of abandoning the great view of self and the view of sentient beings, the Dharma will be taught, which is said to be peaceful from the root in relation to the self, but its object of focus, called having some Dharma, does not exist. As it is said: I and so on.
Tibetan
ས་ལྟ་བ་ཆད་པ་ནི། །ཆེན་པོའི་གང་ཞིག་བྱེད་འགྱུར་བ། །དེ་ཕྱིར་གང་ཟག་བདག་མེད་ནི། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་གསུངས། །ཡང་འདི་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདོད་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཆོས་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་ཅེས་བྱ་བའོ། །འོན་ཏེ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ནི་འདིར་ཆོས་རྣམས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཉིད་བརྗོད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ལ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་ཐོབ་པ་ནི་ཡོད་དེ་གང་གི་ཕྱིར་ཀན་དུ་བརྟགས་ བའི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་པར་གྱུར་པ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པའི་ཆོས་དེ་རྣམས་ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆ་གཅིག་གིས་ཡོད་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་ཐོབ་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ་ཞེ་ན། ཡང་ངེས་པར་བྱེད་དེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ཚིག་འདིའི་དོན་གང་ཡིན། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་འདིས་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་དང་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་རྣམས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་དེས་ན་དངོས་པོ་ལས་ལོག་པའི་རྣམ་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དོན་འདི་ལ་བཟུང་ནས་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བརྗོད་དོ། །འབྱུང་བས་ན་དངོས་པོ་སྟེ། དེ་བས་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བའི་རྣམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བས་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་ཆོས་རྣམས་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ། གང་ལ་མེད་པ་དེ་དེས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་སོ། །གང་ཡང་འདིར་ལྷག་མར་གྱུར་པ་དེ་འདིར་ཡོད་པ་ཞེས་ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཆེར་སོ་སོར་
Chinese
地的见解断绝时，什么伟大的事将会发生？因此，世尊普遍宣说了人无我。又应如此思维：一切法被称为无自性，因此，应认为无自性即是自性。因此，为了极力证实无自性，说诸法具有无自性。然而，如果诸法确实是无自性，那么在此就只能说诸法不存在了。因此，从中获得的利益是什么？利益是存在的，因为对于那些承认一切被遍计的法在一切方面都不存在的人来说，说这些被遍计的法本身具有无自性的说法，是通过诸法的一部分来阐明存在的，因此这本身就是一个巨大的利益。进一步确定，一切法皆为无自性，这句话的含义是什么？一切法，指的是遍计所执的法和圆成实的法。其中，遍计所执的法因为不存在，所以被称为完全的无自性。圆成实的法是真如的自性，因此，抓住与事物相反的方面，即无事物的意义，从而说无自性。由于产生，所以是事物。因此，有为法被称为事物。与此相反，不可言说，各自以自己的智慧所能理解的方面，被称为无自性，以此来显示真如。如果是这样，那么这就是通过诸法的存在与不存在这两者来显示的。正如世尊所说：在何处不存在，就知其为空性。以及，在此处剩余的，就知其存在于此。这就是对一切法无自性的特征的详细区分。
English
When the view of the ground is cut off, what great thing will happen? Therefore, the Blessed One universally proclaimed the selflessness of persons. Furthermore, one should think in this way: all dharmas are said to be of the nature of non-substantiality, therefore, one should consider non-substantiality to be the very nature. Therefore, in order to thoroughly establish non-substantiality, it is said that all dharmas possess the nature of non-substantiality. However, if the dharmas are indeed of the nature of non-substantiality, then it would only be said here that the dharmas do not exist. Therefore, what benefit is gained from this? There is a benefit, because for those who acknowledge that all imputed dharmas do not exist in any way, the statement that those imputed dharmas themselves possess the nature of non-substantiality clarifies existence through a part of the dharmas, therefore this itself is a great benefit. Furthermore, ascertain what is the meaning of the statement that all dharmas are of the nature of non-substantiality? All dharmas refers to the imputed dharmas and the perfectly established dharmas. Among these, the imputed dharmas are said to be completely non-substantial because they do not exist. The perfectly established dharmas are the nature of suchness, therefore, grasping the aspect that is the opposite of things, which is the meaning of non-thingness, thus it is said to be of the nature of non-substantiality. Because of arising, it is a thing. Therefore, conditioned dharmas are called things. The aspect that is the opposite of this, which is not to be spoken of, and which is to be understood individually by one's own wisdom, is called the nature of non-substantiality, and thus it reveals suchness. If that is the case, then this is what is shown through the existence and non-existence of dharmas. As the Blessed One said: Where there is nothing, know that it is empty of that. And also, what remains here, know that it exists here. This is a detailed distinction of the characteristics of the non-substantial nature of all dharmas.