Tibetan
་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཉིད་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རྟོགས་པ་འདི་རྒྱུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་བསྟན་པ་འདི་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་དང་དེ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཅི་སྐད་དུ་གསུངས་པ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། །བསྒྲུབ་བྱ་དེ་དོན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཞུང་ལམ་དག་པ་དེ་ནི་སྒྲ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་འདི་ནི་དེའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །འདི་ལ་དཔྱད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པ་དང་བསམ་པ་ལ་སོགས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྤྱིར་ཆོས་སྤྱོད་བསྟན་ནས་ཁྱད་པར་དུ་གསུངས་པ་ནི། །མཉན་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཉམ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞུང་དང་དོན་ལས་སོ། །དེ་ལ་ཡེ་གེལ་སྒྲུབ་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གསུངས་པ་ནི་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་གཟུང་བ་ནི་སྙིང་ལ་གནས་པར་བྱེད་པའོ། །བཙང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བརྗེད་པར་བྱ་བའོ། །བཀླག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་ནི་གཟུང་བ་དང་འཆང་བ་དག་གི་རྒྱུ་ཀློག་པ་གསུངས་སོ། །དོན་ལ་བསྒྲུབ་པ་གསུངས་པ་ནི། །ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་ལས་དོན་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་གཞན་ལས་ནང་གི་བདག་ཉིད་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་པའི་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱ་བའོ། །འདི་ནི་རང་གི་དོན་གྱི་སྒྲུབ་པའོ། །གཞན་གྱི་དོན་གྱིས་གསུངས་པ་ནི། རབ་ཏུ་གདོན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱས་པར་ ཡང་དག་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་གཟུང་བའི་ཡི་གེའི་དོན་ལས་སོ། །ཉེ་བར་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ལས་བསམ་པའི་རང་བཞིན་ཤེས་རབ་བསྐྱེད་པས་སོ། །ལུང་དཔོག་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀློག་བསླབས་པས་སོ། །ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་གཟུང་བའི་ཡི་གེའི་དོན་ཡང་ལེགས་པར་གཟུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་གཟུང་དང་དོན་ལས་ཆེར་གོམས་པར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་སྲོད་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྒྱས་པར་ཁ་ཏོན་དུ་བྱ་བའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་བྲི་བ་ནི་རྒྱུ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བྲི་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འགེགས་པར་བྱེད་པའི་བདུད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཡོད་པ་ལ་ཅི་ལྟར་ཡང་འདི་གྲུབ་ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཞེ
Chinese
因为是获得般若波罗蜜多的原因，所以才得到般若波罗蜜多的名称。任何证悟成为同类因的这个佛法教义，也是般若波罗蜜多本身。因此，应当从它的特征、与它相顺以及它的同类因中了解般若波罗蜜多的意义。如是说：般若波罗蜜多无二，智慧即是如来，以所证之义结合，清净之道即是音声。如是说。因此，这与“这是随其所说”相关。所谓“应当对此进行研究”，是指听闻和思维等。如是，总的宣说了行法后，特别宣说的是：所谓“应当听闻”等，所谓“应当忆持”是从经文和意义方面说的。其中，所说的三种文字修习是，所谓“应当受持”等，受持是使之安住于心中。所谓“应当精熟”是指不忘记。所谓“应当读诵”，这说明了读诵是受持和忆持的原因。所说的意义上的修习是：所谓“应当通达”，是为了从其他方面领会意义，以及从其他方面在内在的自性中自己思维的应当通达。这是自己方面的意义修习。为了他人的意义所说的是：所谓“应当广说”，是为了使他人广博而正确地明了。所谓“应当讲说”是从善于受持的文字意义方面说的。所谓“应当阐释”是从意义方面，通过思维的自性生起智慧。所谓“应当引证”是通过学习读诵。所谓“应当讽诵”是指善于受持的文字意义也变得善于受持，为了使受持和意义更加熟练，在初夜等时广泛地讽诵。所说的一切书写是原因是：所谓“应当书写”，是指阻碍的魔等存在时，如何成就此事，所说的是：以如来的加持力。
English
Because it is the cause of attaining Prajñāpāramitā, it is called Prajñāpāramitā itself. Whatever realization becomes a similar cause, this Dharma teaching is also Prajñāpāramitā itself. Therefore, the meaning of Prajñāpāramitā should be understood from its characteristics, what is in accordance with it, and its similar cause. As it is said: Prajñāpāramitā is non-dual, wisdom is the Tathagata, by combining the meaning to be attained, the pure path is sound. Thus it is said. Therefore, this is related to "this is what is said accordingly." What is called "should be examined" refers to listening and thinking, etc. Thus, after generally explaining the practice of Dharma, what is specifically explained is: What is called "should be listened to," etc., what is called "should be kept in mind" is from the aspect of scripture and meaning. Among them, the three types of letter practice that are spoken of are, what is called "should be held," etc., holding is to make it abide in the heart. What is called "should be mastered" means not forgetting. What is called "should be recited," this explains that recitation is the cause of holding and remembering. What is said about the practice of meaning is: What is called "should be understood," is for the sake of grasping the meaning from other aspects, and for the sake of thinking about it oneself in the inner nature from other aspects, it should be understood. This is the practice of meaning from one's own side. What is said for the sake of the meaning of others is: What is called "should be explained extensively," is for the sake of making others broad and correctly clear. What is called "should be taught" is from the aspect of the meaning of the letters that are well held. What is called "should be elucidated" is from the aspect of meaning, through the nature of thinking, generating wisdom. What is called "should be cited" is through learning to recite. What is called "should be chanted" means that the meaning of the letters that are well held also becomes well held, in order to make the holding and meaning more familiar, it should be chanted extensively in the first watch of the night, etc. What is said about writing all of this is the cause: What is called "should be written," refers to when there are obstructing demons, etc., how is this accomplished, what is said is: By the blessings of the Tathagata.
Tibetan
ས་བྱ་བ་སྟེ། ལེགས་པར་བྲིས་ཏེ་བཀུར་སྟིར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུགས་དང་རྒྱལ་མཚན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ངལ་མར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པས་སོ། །རྗེད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོད་པ་དང་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །མཆོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་ཏོག་དང༌། སྤོས་དང༌། དྲི་དང༌། མར་མེ་དང༌། ལྷ་བཤོས་དབུལ་བས་སོ། །རི་མོར་བྱ་བ་ནི་གྱ་ནོམ་པ་དང་མང་པོའི་མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པ་དབུལ་བས་སོ། །བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་དུ་བྱེད་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་གང་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཀུར་སྟིར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་དོན་དུ་འགའ་ཞིག་བསྟན་པར་བྱེད་བ་ནི། མེ་ཏོག་དང་བདུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདི་ནི་ངའི་རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཉན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བའོ། །ཡང་ཅིའི་ཕྱིར་འདི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ནས་གསུངས་པ་ནི། འདི་ལས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་དོན་ཆེ་བ་འདི་ཞེས་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ལ་གོ་སྐབས་སུ་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་གསུངས་པ་ནི། འདི་ཅི་སྙམ་དུ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རིམ་གྲོ་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས་བསྙེན་བཀུར་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་མགུ་བར་ བྱེད་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྐུ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་ལུས་ལའོ། །དེ་ལྟར་འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགའ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡོངས་སུ་གཏད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་གཞག་པའོ། །རྗེས་སུ་ཡོངས་སུ་གཏད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་ནས་ཡང་དག་པར་གཏད་པའོ། །ཡོངས་སུ་གཏད་པ་འདི་ཅིའི་དོན་དུ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། །འདི་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཅི་ནས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཅི་ལྟར་འདི་ནུབ་པར་མི་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྐྱེས་བུ་ཐ་མར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱས་པ་མི་ཤེས་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པས་བག་མེད་པའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ནོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཡང་འདི་ལྟར་འདི་ལ་གུས་པའི་ཁྱད་པར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། །ཅི་སྲིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དང་གི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ཆོས་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གནས་པར་གྱུར་པ་ན་ཡང་དེ་བསྟན་པའི་སྒོ་ཉིད་དོ། །དེ་བས་ན་ཇི་སྲིད་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བསྟན་པ་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་
Chinese
地是说，好好书写并恭敬，是指用伞和胜幢等等。勤劳是指用信心等等的修行。忆念是指用赞颂和顶礼等等。供养是指用花、香、气味、灯和食子供养。作图是指供养丰盛和众多的花等等。承侍恭敬是指为了也让其他人全部都去做。用任何事物来恭敬等等，为了近似表示其意义而显示一些，是指花和香等等。这是我的随行指示等等，是指必须与听闻等等结合。又为何要做这个，因为疑惑为何要做这个而说，这是从这里等等。因为像这样重大的事情，抓住机会而说交付，这是想这个什么等等。恭敬承侍是指以圆满的意乐，用一切承侍恭敬来真实地使之欢喜。 因此而说，慈爱是指，对于这个身体是指我的身体。像这样这个是指欢喜等等。交付是指真实地安放。随行交付是指随之关联而真实地交付。为何要交付这个而说，这个不会消失，以及如何等等。意思是说，如何使这个不消失，就那样做。不会变成下劣之人是指，因为不知恩等等而具有放逸的性情。又为何像这样对这个有恭敬的差别而说，只要等等。因为从诸佛那里获得了不颠倒的证悟之法，即使如来住世，那也是教法的门径。因此，只要有般若波罗蜜多的教法，那么就有如来。
English
The ground is said to be that writing well and honoring it refers to things like umbrellas and victory banners. To be diligent refers to practice with faith and so on. To remember refers to things like praise and prostration. To make offerings refers to offering flowers, incense, scents, lamps, and food. To draw refers to offering abundant and numerous flowers and so on. To attend and respect refers to making others do everything as well. To honor with any object and so on, to show some things to approximate the meaning, refers to flowers and incense and so on. This is my following instruction and so on, which must be combined with listening and so on. And why do this, because of doubting why to do this, it is said, this is from here and so on. Because of such a great matter, seizing the opportunity to say the entrustment, this is thinking what this is and so on. To attend and serve refers to truly pleasing with perfect intention, with all attendance and respect. Therefore it is said, loving-kindness refers to, for this body refers to my body. Like this, this refers to joy and so on. To entrust refers to truly placing. To entrust following refers to truly entrusting in connection with it. Why entrust this, it is said, this will not disappear, and how and so on. It means, how to make this not disappear, do it that way. Not becoming an inferior person refers to having a careless nature because of not knowing gratitude and so on. And why is it said that there is such a difference of respect for this, as long as and so on. Because one has obtained the undeluded realization of the Dharma from the Buddhas, even when the Tathagata abides, that is the very gateway to the teachings. Therefore, as long as there is the teaching of the Prajnaparamita, there is the Tathagata.
Tibetan
དོན་ལ་གནས་པ་ཁོ་ན་སྟེ་བསྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་མཛད་པ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གནས་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་དང་སྔ་ན་མེད་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་དགེ་འདུན་ཉེ་བར་གནས་པའི་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ་དེ་བས་ན་ཅི་ལྟར་ཁྱད་པར་མེད་ཅེ་ན། གསུངས་པ་ནི། དེ་དག་ནི་མ་བྲལ་བར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མཐོང་བ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བའི་གཙོ་བོ་སྟེ། དེ་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་བསྡུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། གང་གིས་ང་ནི་གཟུགས་སུ་མཐོང༌། །གང་ཞིག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་ཤིང༌། །ལོག་པ་སྤངས་པས་རབ་འགྲོ་བ། །སྐྱེ་བོ་དེ་ཡིས་ང་མི་མཐོང༌། །སངས་རྒྱས་ཆོས་ལ་བལྟ་བྱ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཞེས་བྱ་བའོ། །དམ་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དང་མི་འབྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལས་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་གཞན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་པར་བྱ་བའོ། །དགེ་འདུན་ལ་རིམ་ གྲོ་བྱེད་པ་དང་མ་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་ཐོབ་པ་ལ་གྲོགས་དང་འདྲ་བ་ནི་དགེ་འདུན་ཏེ། དེ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པ་ཉིད་དོ། །དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཡོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉན་པ་དང་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་པར་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་ན་སྤྱོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དྲུང་ན་གནས་པའི་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དོན་ལས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་དངོས་སུ་གསན་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དཔལ་གྱི་ཞལ་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བའི་མིང་གི་ཚོགས་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བསྟན་པ་བསྡུས་ནས་རྫོགས་པ་གསལ་བར་མཛད་ཅིང་གསུངས་པ་ནི། དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་སྐད་ཅེས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོའོ། །བཀའ་སྩལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུའོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཞུང་འགྲེལ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་དགེ་སློང་དང་དགེ་སློང་མ་དང་དགེ་བསྙེན་དང་དགེ་བསྙེན་མ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྐོར་ཞིང་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་
Chinese
实际上安住，仅仅是教法本身在做那些事业的缘故。如来安住时，有见到如来、听闻前所未有之法和僧伽随侍的差别，因此怎么会没有差别呢？所说的是，那些是不分离等等。见到法身是见到如来的主要方面，那也是般若波罗蜜多所摄持的意旨。因此说：谁以色见我，谁以声音知我，以邪分别而行，彼人不能见我。应观佛陀于法，如来是法身。听闻正法不分离，是因为般若波罗蜜多之外没有其他的法，凡是如来所开示的。亲近僧伽不分离，就像获得涅槃之城的朋友是僧伽，亲近他们就是进入涅槃之城。那能成办，并且只有般若波罗蜜多。听闻和受持般若波罗蜜多等，仅仅是在如来面前行持，因为在如来面前安住的行持，对于见到佛陀等有意义。如此，大菩萨金刚手亲自听闻世尊，以从世尊庄严面容中出现的名句和字句等，总摄了未被世尊开示的内容，并清楚地阐明和宣说。如是宣说等等，如是说，是般若波罗蜜多经。宣说，是讲述。世尊，是指如来报身和化身。即使如此，经释中说，如来化身被比丘、比丘尼、优婆塞和优婆夷围绕，在王舍城（公元前6世纪左右古印度摩揭陀国首都，今比哈尔邦巴特那附近）
English
It is actually abiding, just because the Dharma itself is doing those activities. When the Tathagata abides, there are differences in seeing the Tathagata, hearing the unprecedented Dharma, and the Sangha attending, so how can there be no difference? What is said is that those are inseparable, etc. Seeing the Dharmakaya is the main aspect of seeing the Tathagata, and that is also the meaning of being encompassed by the Prajnaparamita. Therefore, it is said: 'Whoever sees me in form, whoever knows me by sound, walking with perverse discrimination, that person cannot see me. One should contemplate the Buddha in the Dharma, the Tathagata is the Dharmakaya.' Hearing the true Dharma without separation is because there is no other Dharma besides the Prajnaparamita, whatever is taught by the Tathagata. Serving the Sangha without separation is like the Sangha being like a friend who obtains the city of Nirvana, and serving them is entering the city of Nirvana. That can be accomplished, and there is only Prajnaparamita. Hearing and upholding the Prajnaparamita, etc., is only acting in front of the Tathagata, because the conduct of abiding in front of the Tathagata is meaningful for seeing the Buddha, etc. Thus, the great Bodhisattva Vajrapani personally heard the Blessed One, and with the phrases, words, and letters, etc., that arose from the Blessed One's glorious face, summarized the contents not taught by the Blessed One, and clearly elucidated and proclaimed them. Thus it is said, etc., thus it is said, is the Prajnaparamita Sutra. Proclamation, is speaking. Blessed One, refers to the Sambhogakaya and Nirmanakaya of the Tathagata. Even so, the sutra commentary says that the Nirmanakaya of the Tathagata is surrounded by monks, nuns, laymen, and laywomen, in Rajagriha (capital of the ancient Indian kingdom of Magadha around the 6th century BC, near Patna, Bihar today)