Tibetan
བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་རྟག་ཏུ་དུའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་སུམ་ཅུ་པའོ།། །།གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་འཛིན་པ་དགག་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ ཏེ་བྱོན་པ་དང་བཞུད་པ་དང་ལྡན་པའི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ན་འོ་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གང་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་དགོས་པ་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཅན་དོན་དམ་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གསུངས་པ་ནི། དེ་བཞིན་ཉིད་ལས་མ་གཡོས་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འདིས་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་མཚན་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཆ་ཅན་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བས་རྙེད་པར་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་སྐྱེ་བ་དོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་འདིའི་གསུངས་པ་ནི། མི་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མེ་ལོང་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དང་སོ་སོར་རྟོག་པ་དང་བྱ་བ་གྲུབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་ལ་གསུངས་པ་ནི། ཡང་དག་པའི་མཐའ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཕུང་པོ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པའི་སླད་དུ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་ལ་གསུངས་པ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་མེད་པའི་ངོ་བོས་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་དང་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱའི་མཚན་ཉིད་དེའི་གོ་སྐབས་སུ་བྱེད་ཅིང་གསུངས་པ་ནི། ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཅི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྟོགས་པ་ནི་འདིར་ཅི་ལྟ་བ་ཉིད་དོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་མཚན་ཉིད་འདིའི་གོ་སྐབས་སུ་བྱེད་ཅིང་གསུངས་པ་ནི། འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པའི་མཚན་ཉིད་འདི་སྟོན་ཅིང་གསུངས་པ་ནི། འགོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ལས་མངོན་པར་འདུས་བྱས་པ་དག་པ་ནི་འདིར་འགོག་པའོ། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དང་རྟོགས་པར་བྱ་དཀའ་ པ་ཉིད་ཀྱིས་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ་དེ་ལ་གོ་སྐབས་སུ་
Chinese
中间阐述的章节是常恒之章，即第三十章。为了遮止将色身执为如来而宣说的是：种姓之子等。如果具有来去之色身不是如来，那么如来是什么呢？为了这个必要，宣说了以如是之自性，具有法身之体性的胜义如来是：不离如是，何者是如是，彼即是如来。以此显示了以如是清净所摄持的常恒之相法身。此外，具有完全清净之分，依他起的自性，以完全转变而可获得，对于所谓的生，为了断除疑惑，宣说了此无生之相是：何者是不生，彼即是如来。对于依于如镜平等性、妙观察和成所作智之相宣说的是：何者是真实之边，彼即是如来。为了使如实了知之相的识蕴完全转变，对于无二之相宣说的是：何者是空性，彼即是如来。并非是遍计和依他起无有自性的行相，也不是胜义中存在的空性自性的自性无自性之相。对于各自自证之相，作为机会而宣说的是：何者是如实，彼即是如来。如实了知，在此即是如实性。对于一切烦恼之相，作为机会而宣说的是：何者是离贪，彼即是如来。显示非由业所积聚之相而宣说的是：何者是灭，彼即是如来。由业所积聚的清净，在此即是灭。以周遍之性和难以了知性，对于虚空的相，作为机会
English
The chapter that explains the middle is the chapter of constancy, which is the thirtieth chapter. To negate the grasping of the form body as the Tathagata, it is said: Son of the lineage, and so on. If the form body with coming and going is not the Tathagata, then what is the Tathagata? For this necessity, it is declared that the ultimate Tathagata, with the nature of suchness and possessing the essence of the Dharmakaya, is: not moving from suchness, whatever is suchness, that is the Tathagata. This shows the characteristic of permanence, the Dharmakaya, which is contained by suchness and purity. Furthermore, possessing a completely pure aspect, the nature of other-dependence, which can be attained through complete transformation, for the so-called birth, to dispel doubts, this characteristic of non-birth is declared: Whatever is unborn, that is the Tathagata. Regarding the characteristic based on mirror-like equality, discriminating awareness, and accomplishing wisdom, it is said: Whatever is the true limit, that is the Tathagata. To completely transform the aggregate of consciousness, which has the characteristic of knowing things as they are, for the sake of the non-dual characteristic, it is said: Whatever is emptiness, that is the Tathagata. It is not the characteristic of acting with the nature of being without conceptualization and other-dependence, nor is it the characteristic of selflessness of the nature of emptiness that exists in the ultimate sense. For the characteristic of self-awareness, which is to be known individually, as an opportunity, it is said: Whatever is as it is, that is the Tathagata. Knowing as it is, here is the nature of as it is. Regarding the characteristic of all afflictions, as an opportunity, it is said: Whatever is free from desire, that is the Tathagata. Showing the characteristic of not being accumulated by karma, it is said: Whatever is cessation, that is the Tathagata. The purity accumulated by karma, here is cessation. With the nature of pervasiveness and the difficulty of understanding, for the characteristic of space, as an opportunity
Tibetan
བྱེད་ཅིང་གསུངས་པ་ནི། ནམ་མཁའི་ཁམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། འོ་ན་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུས་མཛེས་པའི་སྐུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ། སླར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་དེ་དག་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཞན་ན་མེད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དོན་དམ་པའི་སྐུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་དང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དག་ལ་ཐ་མི་དད་པ་བརྗོད་ནས་ཤིན་ཏུ་ཐ་མི་དད་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་ཆོས་འདི་དག་གི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་འདི་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་ངོ་བོས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མདོར་བསྟན་པའོ། །གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྫས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པའི་ཕྱིར་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་གཟུགས་ཀྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་གང་ཞིག་ཤུགས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ལ་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོའི་མེད་པ་ཉིད་དཔེས་གསུངས་པ་ནི། རིགས་ཀྱི་བུ་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཉི་མ་གུང་གི་དུས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་འོངས་པས་ན་དུས་སོ། །ཉི་མ་གུང་གི་དུས་འདི་གང་ཡིན་ཞེ་ན། ཉི་མ་གུང་ གི་དུས་ལ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བྱིས་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི་དེ་མ་ཡིན་པ་ལ་དེའི་བློ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་འཆལ་བའི་རང་བཞིན་ཅན་ནི། །དེའི་བློ་ཡོད་དེ་ཡོངས་སུ་མི་འདོར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིགས་ཀྱི་བུ་གང་སུ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་སམ་སྒྲར་མངོན་པར་ཆགས་པ་དེ་དག་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། བི་ཤ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁམས་ཀྱི་དོན་ལ་འགྲོ་བའི་ཁྱད་པར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་ལ་ཀྟའོ། །དཔེར་ན་གྲོང
Chinese
所作和所说是：所谓的虚空界即是如来。那么，具有大丈夫三十二相和八十随好之庄严身是如来吗？再次，如实等等的体性不是吗？所说是：善男子，如来不是在那些法之外，意思是说，极其清净的如实性是如来的密意。因为那是那些的胜义谛身的意思。如是，在说如实等等和如来等无有差别之后，为了显示极其无有差别而说：善男子，这些法的如实性是什么等等。这些法的意思是如实等等。所谓的如实性是什么，是于周遍计度之自性空性，因为于周遍计度之自性，如实性也不是胜义谛。所谓的一切法的如实性是什么，是蕴和界等等。如来之如实性是什么，这些是唯一的如实性等等，以这些作了总的开示。所说的理由是，因为没有，意思是说，因为没有实体。不是因为没有胜义谛存在的共同体性。现在，对于以暗示的方式所说的色不是如来，以他起的自性之没有用比喻来说明，善男子，比如等等。所谓中午的时候，因为真实到来所以是时候。如果问中午的时候是什么，意思是说，中午的时候到来。具有孩童的自性，是因为对于不是那样的具有那样的想法。具有智慧邪见的自性，是因为具有那样的想法，因为没有完全舍弃。如是，善男子，任何谁对于如来显现执著于色或者声音，那些是等等。因为毗舍是趋向于界之意义的差别，所以对于作者是ཀྟའོ། 。比如城镇。
English
What is done and said is: The realm of space is the Tathagata. So, is the body adorned with the thirty-two marks of a great person and the eighty minor marks the Tathagata? Again, is the nature of suchness, etc., not? What is said is: Noble son, the Tathagata is not outside of those dharmas, meaning that the extremely pure suchness is the intent of the Tathagata. Because that is the meaning of the ultimate body of those. Thus, after saying that suchness, etc., and the Tathagata, etc., are not different, in order to show that they are extremely non-different, it is said: Noble son, what is the suchness of these dharmas, etc. The meaning of these dharmas is suchness, etc. What is called suchness is the emptiness of the nature of complete imputation, because in the nature of complete imputation, suchness is also not the ultimate truth. What is the suchness of all dharmas, is the aggregates and elements, etc. What is the suchness of the Tathagata, these are the only suchness, etc., with these a general exposition is made. The reason given is, because there is not, meaning because there is no substance. It is not because there is no common nature of ultimate existence. Now, for what is said in an implied way that form is not the Tathagata, the non-existence of the nature of other-dependence is explained by example, noble son, like and so on. What is called noon, because it has truly arrived, so it is time. If you ask what noon is, it means that it has arrived at noon. Having the nature of a child, it is because one has such an idea for what is not so. Having the nature of perverse wisdom, it is because one has such an idea, because one has not completely abandoned it. Thus, noble son, whoever is attached to the Tathagata appearing as form or sound, those are, etc. Because Visakha is a difference that tends to the meaning of the realm, so for the actor it is ཀྟའོ། . For example, a town.