Tibetan
སྙིང་རྗེ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་མང་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། རྐྱེན་མཚང་བས་རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའོ། །སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་ཕན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེས་པར་སྤྱོད་པ་དང་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལ་ཕྱི་མའི་བདེ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་བསྔལ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་པས་གསུངས་པ་ནི་སྐྱེ་བོ་མང་པོ་ལ་བདེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་བསལ་བས་དེ་རྣམས་ལ་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྡུད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་མ་གྲོལ་བའི་སེམས་ཅན་ལ་ལྟོས་ནས་གསུངས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ལ་སྙིང་བརྩེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །སྐྱེ་བོ་ཕལ་པོ་ཆེའི་དོན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དོན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ནི་དགོས་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་ཕན་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་དེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་སྨན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདེ་བ་ནི་གཏན་དུ་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་བདེ་བ་ལ་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཉིད་སྣོད་ཡིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་པ་ཡང་ཉེ་བར་བསྡུས་ནས་བསྟན་པར་བྱེད་དེ། སྙིང་བརྩེ་བ་ནས་ཇི་སྲིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པའི་རྒྱུ་གཏན་དུ་གསུངས་པ་ནི་ཆོས་སྟོན་པར་འདོད་པའོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་འདོད་པའི་དོན་སྒྲུབ་པ་ཐམས་ཅད་འདི་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་ཞིང་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་འཕེལ་བ་སྟེ། གཟུགས་ལ་ སོགས་པ་རྣམས་འཕེལ་བ་དང་འགྲིབ་པ་མེད་པ་མཐོང་བ་དང་ཆོས་རྣམས་མ་མཐོང་བ་ནི་རྟགས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་འཕེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ཀྱི་འཕེལ་བ་རབ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་དོ། །གཟུགས་ཀྱི་འགྲིབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་དང་གཞན་དབང་གི་གཟུགས་ཀྱི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཆོས་འགྲིབ་པའི་རིམ་གྱིས་སྲ
Chinese
慈悲有三种，即缘于多行恶业的众生，缘于具有痛苦的众生，以及缘于因缘不具足而未能解脱的众生。所谓“利益众多人”，是指对行恶业和远离（善法）者，以未来世的安乐来利益他们。所说的“对于具有痛苦的众生”，是指“给予众多人安乐”，即消除痛苦，从而使他们接近安乐。所说的“对于未能解脱的众生”，是指“对世间慈爱”，其中“对世间慈爱”是总的概括，而“利益大多数人”是详细的解释。其中，“利益”是指必要，因为这个缘故。特别说明利益的差别，即“为了利益和安乐”，其中利益是指涅槃，因为它在任何时候都是良药。安乐是指永远脱离一切痛苦。所说的“解脱的安乐，只有天和人才能成为法器”，是指天和人。慈悲的三种形态也被简要地概括为，从慈爱到希望直至圆满成佛。永远宣说成就慈悲三种形态之果的因，即希望宣说佛法。
English
Compassion has three aspects: focusing on sentient beings who engage in many misdeeds, focusing on sentient beings who possess suffering, and focusing on sentient beings who have not been liberated due to incomplete conditions. The phrase "benefit many people" refers to benefiting those who engage in misdeeds and those who are separated (from virtue) with the happiness of future lives. The statement "regarding sentient beings who possess suffering" refers to "giving happiness to many people," which means eliminating suffering and thereby bringing them closer to happiness. The statement "regarding sentient beings who have not been liberated" refers to "loving-kindness towards the world," where "loving-kindness towards the world" is a general summary, and "benefiting the majority of people" is a detailed explanation. Among them, "benefit" refers to necessity, because of this reason. Specifically explaining the difference in benefit, it is "for the sake of benefit and happiness," where benefit refers to Nirvana, because it is medicine at all times. Happiness refers to being forever separated from all suffering. The statement "the happiness of liberation, only gods and humans can be vessels" refers to gods and humans. The three forms of compassion are also briefly summarized as, from loving-kindness to wishing to attain complete enlightenment. Forever proclaiming the cause for achieving the fruit of the three forms of compassion is the wish to teach the Dharma.
Tibetan
བ་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མི་མཐོང་བ་སྟེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཀྱང་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་མཉམ་པས་མཉམ་པ་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོའི་ཡེ་ཤེས་སྤངས་ནས་གཞན་གྱིས་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སླར་བསམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་བསམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མི་འཇུག་པ་བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ་རྟགས་ནི་གཟུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། མཐའ་གཅིག་ཏུ་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་དང༌། མེད་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་བསམ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་བས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའོ། །དེ་ལ་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་གཟུགས་ནི་ཤིན་ཏུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཡང་ཡོད་པ་ཉིད་དུ་གཟུང་བ་སྟེ། དེས་ན་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་འམ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དབང་གི་གཟུངས་ནི་འཁྲུལ་པའི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རིག་པ་དེ་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ནས་ཐམས་ཅད་དུ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའམ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བར་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་གཟུགས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་ཁོ་ན་སྟེ་རང་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོའོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཡང་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་བའམ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམ་པར་གཞག་པར་མི་ནུས་སོ། །གཟུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལ་ཡང་དམིགས་པས་སྤྱོད་ཅིང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་སྤྱོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་གཟུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཅེས་བྱ་བར་ཡང་མི་ཤེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པའི་རྟགས་གཞན་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ ལ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཤད་པའི་དོན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པར་གྱུར་བ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡུན་རིང་པོར་གང་ཞིག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱད་པ་ནི་སྤྱོད་པའོ། །དེ་བསྲུང་བའི་དོན་དུ་ངང་ཚུལ་འདི་ལ་སྤྱོད་པ་ན། ཡུན་རིང་པོར་སྤྱད་པར་གྱུར་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་འབྲས་བུ་འདི་ཉིད་དེ། གང་ཞིག་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ
Chinese
仅仅如此。 所谓的“法”，是指由于不能见到遍计所执和依他起的自性，所以是无。所谓的“非法”，是指对于二取不成立的圆成实性之法，也不如实随见，因为能取和所取的自性平等，由于平等，舍弃了所缘和能缘的自性之智慧，所以他人不能见到。 对于不是再次思虑的修法和不是思虑的分别念不生起，修习圆满的征相，就是所谓的“色不可思议”，因为无论是“唯一有”还是“无”，都不能思虑，所以是不可思议的。其中，遍计所执之色，即使是极其不存在的自性，也被执为存在，因此，不能安立为“有”或“无”。依他起之色，是以错乱的自性而存在，而且，并非如所认识的那样存在。也不是完全彻底地不存在，因为仅仅是以错乱的方式存在。因此，不能安立为“有”或“无”。圆成实之色，也仅仅是以无二的自性而存在，即以自身为无二的自性。因此，也不能安立为“有”或“无”。 经中说，对于色不可思议也以所缘而行，而不行于般若波罗蜜多，意思是说，如果连色不可思议也不了解，那么，行于般若波罗蜜多的其他征相就是对一切法不分别。为了宣说这个意义，薄伽梵说：“舍利子，菩萨摩诃萨，如果行于般若波罗蜜多，那么”，意思是说，长久地对于不分别的自性，行于般若波罗蜜多，就是行。为了守护它，在这种行相中行，就是长久地行。不分别的般若波罗蜜多的行持，其果就是，对于一切法
English
Just so. That which is called "dharma" is invisible because the very nature of the completely imputed and the dependent is not seen, therefore it is non-existent. That which is called "non-dharma" is that even the perfectly established dharma, the nature of non-duality, is not truly seen accordingly, because the nature of the apprehended and the apprehender are equal, and because of equality, the wisdom of the nature of the object to be focused on and the subject focusing is abandoned, therefore others cannot see it. The sign of the completion of meditation, where neither the practice that is not to be reconsidered nor the conceptualization that is not to be considered arises, is called "form is inconceivable," because neither "uniquely existent" nor "non-existent" can be conceived, therefore it is inconceivable. Among these, the form of the completely imputed is apprehended as if even the extremely non-existent nature is existent, therefore, it is not possible to establish it as "existent" or "non-existent." The form of the dependent is existent in the nature of delusion, and it is not existent as it is known. It is also not completely and utterly non-existent, because it exists merely as a delusion. Therefore, it is not possible to establish it as "existent" or "non-existent." The form of the perfectly established is also only existent by the nature of non-duality, that is, its own nature is non-dual. Therefore, it is also not possible to establish it as "existent" or "non-existent." It is said in the sutra that one also engages with an object in the inconceivable form, but does not engage in the Prajnaparamita, which means that if one does not even understand the inconceivable form, then another sign of engaging in the Prajnaparamita is non-conceptualization of all dharmas. To explain this meaning, the Blessed One said, "Shariputra, a Bodhisattva Mahasattva, if he engages in the Prajnaparamita, then," which means that engaging in the Prajnaparamita for a long time with the nature of non-conceptualization is engagement. To protect it, engaging in this mode of conduct is engaging for a long time. The fruit of the practice of the non-conceptual Prajnaparamita is that, for all dharmas
Tibetan
ར་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ་ནི་སྟོབས་རྣམས་ལ་མི་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ཞོག་གི་གང་ཞིག་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་སྟོབས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱང་མི་རྟོག་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་དབང་གི་ངོ་བོ་རྣམ་པར་བསལ་བས་དེ་རྣམས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང༌། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཙམ་དུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལ་རྒྱུ་ནི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ལྟར་སྤྱོད་པར་གྱུར་པའི་ཞེས་བརྗོད་དེ་གསར་དུ་སྤྱོད་པར་བྱེད་པ་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་ལྷག་པར་མོས་པ་མི་བཟོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཟབ་བོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཉིད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུང་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཟབ་པའོ། །རིན་པོ་ཆེའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་གཞལ་དུ་མེད་པ་བསྐྱེད་པ་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགེ་བའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ལ་ནམ་མཁའ་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །བར་ཆད་བགྱིད་པ་མང་པོ་འབྱུང་བ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པ་བགེགས་ནི་མང་བ་ཅན་ཞེས་བྱ་བས་གང་ཞིག་བར་ཆད་མི་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ངོ་མཚར་ཏོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་བར་ཆད་མང་ངོ་ཞེས་བྱ་བའི་དགག་ཚིག་གིས་སྟོང་པའི་འདོན་པ་སྟེ། དེར་བར་ཆད་ཀྱི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་འདི་སྒྲུབ་པ་ལ་བར་ཆད་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ནི་ངོ་མཚར་ཏོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞིག་བར་དུ་གཅོད་པའི་རྒྱུ་ཡོད་ཀྱང་བར་དུ་གཅོད་པ་མི་འབྱུང་བ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་བ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་བར་ཆད་མང་དུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གང་གི་ཚེ་དགག་ཚིག་གིས་སྟོང་པའི་འདོན་པ་དེའི་ཚེ་དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱིས་ཕོངས་པའི་ལས་བསགས་པའི་དབང་གིས་བར་དུ་གཅོད་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་དེའི་ཕྱིར་བག་ཡོད་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་ཟླ་བས་བྲིས་ན་ཡང་བྲི་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ནི་ཟླ་བས་བྲི་བར་ནུས་ཞེས་བྱ་བ་གལ་ཏེ་སྲིད་པར་གྱུར་ན་བྲི་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། བྲི་བའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱའོ། །མི་ནུས་པ་སྲིད་པས་ལྷོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །བར་ཆད་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡིད་ཆེས་པར་མི་བྱ་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གལ་ཏེ་བདུད
Chinese
名为无分别。所说的这个就是对力量等无分别，更不用说普遍烦恼的色等，即使是非常清净的自性力量等，也不分别，因为空性的等持完全清除了遍计所执和依他起的自性，所以那些是分别，并且显现为空尽一切戏论的空性之故。对此，因是不可思议，说是这样行持，对于新行持的人来说，这种特别的信心是难以忍受的缘故。薄伽梵般若波罗蜜多甚深啊，因为色等自身以如是的自性难以把握，所以薄伽梵母不甚深。名为珍宝蕴，是因为产生不可估量的佛法之故。名为功德蕴，是因为以圆成实的自性，见到一切诸法如虚空般清净之故。障碍很多，这真是稀奇啊，因为善事之障碍多，所以不发生障碍才是稀奇。有些地方，薄伽梵，障碍多啊，这是以否定词语空掉的说法，在那里，为了成就成为障碍之对治的这个，真正发生障碍才是稀奇。那个就是这样，意思是说，即使有阻碍的原因，但不发生阻碍，这才是稀奇。这是为什么会发生很多障碍的密意。当以否定词语空掉的说法之时，那个就是这样，意思是说，因为缺少正法，积累恶业的缘故，真正发生障碍，因此要谨慎。如果月亮能写也应该写，意思是说，这个是月亮能写的，如果可能的话就应该写，为了写而努力。不能因为不可能就放松。因为真正发生障碍，所以不要相信，不要相信。如果魔
English
It is called non-conceptualization. This very thing that is said is called non-conceptualization of powers, etc. Let alone the forms of universal defilement, etc., even those powers, etc., which are of a very pure nature, are not conceptualized, because the samadhi of emptiness completely eliminates the nature of the completely imputed and the other-powered, so those are conceptualizations, and because they appear as merely emptiness, empty of all elaborations. For this, the cause is called inconceivable, saying that one should act in this way, because such special faith is unbearable for those who newly practice. The Bhagavan Prajnaparamita is profound, because it is difficult to grasp the nature of suchness itself in forms, etc., so the Bhagavan Mother is not profound. It is called a treasure heap because it arises from generating immeasurable Buddha Dharma. It is called a heap of merit because, with the nature of the perfectly established, one sees all dharmas as pure as the sky. It is wonderful that many obstacles occur, because it is said that obstacles to good are many, so it is wonderful that obstacles do not occur. In some places, Bhagavan, there are many obstacles, this is a statement emptied by a negative word, there, it is wonderful that obstacles truly occur in order to accomplish this which has become the antidote to obstacles. That is just so, meaning that even if there is a cause for obstruction, it is wonderful that obstruction does not occur. This is the intention of why many obstacles occur. When the statement is emptied by a negative word, that is just so, meaning that because of the lack of the true Dharma and the accumulation of bad karma, obstacles truly occur, therefore one should be careful. If the moon can write, one should write, meaning that this is what the moon can write, if it is possible, one should write, and one should strive to write. One should not relax because it is impossible. Because obstacles truly occur, one should not trust, one should not trust. If the demon