Tibetan
ད་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའི་འདོན་པས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགྲོ་བ་གཞན་དང་དམིགས་པ་གཞན་རྣམས་ལ་མིང་དུ་བྱ་བས་ན་མིང་སྟེ། འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་བསྡུས་པ་དེའི་ཚེ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕུང་པོ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །གཟུགས་ནི་ནུར་ནུར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་དག་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འཕེལ་བར་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་ལྟར་གསུངས་པ་ཀུན་དགའ་བོ་གལ་ཏེ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མའི་ལྟོ་བ་ལ་ཞུགས་པ་མེད་ན་དེར་ཡང་མིང་དང་གཟུགས་དེ་འཕེལ་བ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རམ། དེ་ནི་མ་ལགས་ཞེས་སྐྱེ་བ་དང་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ལས་སོ། །འཕེལ་བ་ནི་ལེགས་པར་མཚོན་པ་ཉིད་ཀྱིས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ནི་མིང་དང་གཟུགས་དེ་ཉིད་ལ་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་གི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བའོ། །རེག་པ་ནི་ཡུལ་དང་དབང་པོ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྡུས་པའོ། །དེའི་དབང་གིས་ཡུལ་རྣམས་ལ་འཇུག་པའོ། །འཇུག་པ་ལ་ཚོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ཡོད་པ་ལ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སྲེད་པ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། །ལེན་པ་ནི་སྲིད་པ་གཞན་དུ་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུན་འཛིན་པས་ན་ལེན་པ་སྟེ། སྲིད་པ་གཞན་གྱིས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་ཉིད་དོ། །འབྱུང་ བར་འགྱུར་བའི་ཁམས་གསུམ་གྱི་སྲིད་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་གྱི་ལས་ནི་སྲིད་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །འདིས་དེ་བར་མ་ཆད་པས་སྲིད་པ་གཞན་འབྱུང་བས་ན་ཤེས་པས་སོ། །སྐྱེ་བ་ནི་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ་གོང་ནས་གོང་དུ་གནས་སྐབས་གཞན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་ཉིད་ནི་སྐྱེ་བའོ། །སྐྱེ་བ་ཡོད་པ་ལ་ལང་ཚོ་འཇིག་པ་ནི་རྒས་པའོ། །སྲོག་འཇིག་པ་ནི་འཆི་བའོ། །གཅིག་ཁས་ལེན་པ་མེད་པར་ཡང་རྒས་པས་ཤི་བ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངལ་ནས་སྐྱེ་བའི་སྐྱེ་གནས་ལ་མིང་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་མེད་པས་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །སྲིད་པ་དང་བཅས་པ་ལ་དགའ་བ་དང་བདེ་བའི་ངོ་བོས་བྲལ་བར་གྱུར་པའི་ནང་དུ་གདུང་བ་ནི་མྱ་ངན་ནོ། །མྱ་ངན་གྱིས་གདུངས་པའི་བླ་བ་ནི་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པའོ། །དབང་པོ་ལྔ་ལ་མི་བདེ་བ་མ་ལུས་པར་འབབ་པ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །ཡིད་ལ་མི་འདོད་པ་འབབ་པ་ནི་ཡིད་མི་བདེ་བའོ། །དེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཅན་ལུས་དང་སེམ
Chinese
现在是山洞里说话的念诵。所谓“名”和“色”，是指对于其他行者和其他所缘境，作为名称，所以是名。当摄集入胎的识的时候，就是非色蕴的四种。色是指柔软等，因为它们从识中增长。如所说，阿难，如果识没有进入母亲的子宫，那么名和色在那里会增长和扩大吗？回答说：不会的。所以说，从出生和名色之识本身。增长是用善巧的比喻来表达的。六处是指名和色本身完全转变为六处的自性。触是指境、根和识三种的集合。凭借它，可以进入各种境。进入之后，产生三种感受。有了它，在体验快乐等感受时，就会产生贪爱。取是指对于来世的渴望等，以心相续执持，所以是取。为了连接来世，就是业的习气本身。将要产生的，三界的有果之业，称为有。因为此有无间断地产生来世，所以是识。生是指以名色等状态的次第，使有情产生，因为从上到上获得其他状态。名色等一切状态本身就是生。有了生，青春消逝就是老。生命消逝就是死。即使没有承认其中一个，也会因为衰老而死亡。从胎生的生处来说，因为没有名色等，所以六处等也不会真实产生。与有相连，远离喜乐的自性，内心痛苦就是忧愁。被忧愁折磨而呼喊就是悲叹。五根不适完全降临就是痛苦。不悦意降临于意就是忧恼。以它为先导的身心
English
Now is the recitation of speaking in the cave. The so-called "name" and "form" refer to other practitioners and other objects of focus, serving as names, hence the name. When the consciousness of entering the womb is gathered, it is the four non-form aggregates. Form refers to softness, etc., because they grow from consciousness. As it is said, Ananda, if consciousness does not enter the mother's womb, would name and form grow and expand there? The answer is: No. Therefore, it is said that it is from birth and the consciousness of name and form itself. Growth is expressed by skillful metaphors. The six sense bases refer to name and form themselves completely transforming into the nature of the six sense bases. Contact refers to the collection of object, sense faculty, and consciousness. By means of it, one can enter various objects. After entering, three kinds of feelings arise. With it, when experiencing feelings of pleasure, etc., craving arises. Grasping refers to the desire for future existence, etc., holding on to the mind's continuity, hence grasping. In order to connect to the next life, it is the karmic habit itself. The karma that will arise, the fruit of existence in the three realms, is called existence. Because this existence continuously produces the next life, it is consciousness. Birth refers to the order of states such as name and form, causing sentient beings to arise, because one obtains other states from higher to higher. All states such as name and form themselves are birth. With birth, the decay of youth is old age. The destruction of life is death. Even without acknowledging one of them, death will occur due to aging. From the birth place of womb-born beings, because there are no name and form, etc., the six sense bases, etc., will not truly arise. Connected with existence, separated from the nature of joy and happiness, inner pain is sorrow. Crying out tormented by sorrow is lamentation. The complete descent of discomfort on the five senses is suffering. The descent of displeasure on the mind is distress. Body and mind preceded by it.
Tibetan
ས་ཀྱི་ངལ་བ་ནི་འཁྲུག་པའོ། །འདི་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱེ་བ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་ངོ༌། །ཡིད་འབྱུང་བ་བསྐྱེད་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ནི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་ཞིག་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམས་ལ་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །མཐའ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་དག་གོ །དབུས་ནི་སྐྱེས་ནས་གནས་པའོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་གཞན་རྣམས་དང་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ལྟ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་མི་ཟད་པ་བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན་རྣམས་སོ། །ཆོས་གང་ཡང་རྒྱུ་མེད་པར་ཞེས་བྱ་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའོ། །བརྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་པ་ལ་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐེར་ཟུག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འོང་བ་དང་ནུབ་པའི་ངོ་བོས་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཆོས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་སྐབས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོའམ་ཚོར་བ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤོང་བ་པོ་དང་འཛིན་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནས་གཞུང་གི་ཚོགས་ནི་ཅི་སྲིད་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་བར་ནི་གོ་སླ་བ་ཉིད་དོ། །རབ་འབྱོར་དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་དམིགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡོན་ཏན་འདི་ལྟ་བུ་དང་ལྡན་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྒྱུ་དེ་ལས་སོ། །བས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པའི་དུས་ལའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བྱང་ཆུབ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཅི་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པར་བྱ་ཞེས་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་དོགས་ནས་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མེད་པས་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རག་ལས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐབས་ལ་མཁས་པ་ལ་བརྟན་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཐབས་གསུངས་པ་ནི་རབ་འབྱོར་གང་གི་ཚེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། །ཅིའི་ཕྱིར་བས་མ་པར་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་ལ་གཏན་ཚིགས་གསུངས་པ་ནི། དེ་དག་གི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བསམ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ་ནི། དེ་ལྟར་བསམས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བ
Chinese
地的劳累就是争斗。这一切都是从出生而真实产生的。是为了生起厌离心而近似显示的。善现，这是指对于蕴等等的如实性，以不尽灭性而言的。两种边际是生和灭。中间是生后住。不混杂是指和其他不共有的。如是见等等，是不尽灭性修习的利益。任何法无因，是指见到缘起。常或，是指无始无终。坚固是指生后无灭。恒常是指不以生灭的自性而住。无变异法性是指无其他状态。作者或受者是指无舍弃者和执取者。善现，这 是指从等等到经文的集合，直到无上正等觉之间，都是容易理解的。善现，因此，是指因为这不缘一切法的体性，具有如此功德，般若波罗蜜多是那个因。缚是指一切法不缘的时刻。以六度所要成办的是菩提。因此，如何行于般若波罗蜜多？为什么呢？因为有疑问而宣说的是：善现，行于般若波罗蜜多，是指等等。因为三轮不完全清净，所以布施等等不是波罗蜜多，也不是圆满菩提的因。三轮清净是依赖于般若波罗蜜多之义。为了稳固善巧方便，所以宣说了方便，即善现，何时等等。为什么不应该缚呢？对于这个疑问，宣说了理由，即彼等的也等等。宣说了应该思考的果，即如是思考后等等。巴
English
The toil of the earth is strife. All this truly arises from birth itself. It is shown closely for the purpose of generating aversion. Subhuti, this refers to the suchness of the aggregates and so forth, in terms of their inexhaustibility. The two extremes are birth and destruction. The middle is abiding after birth. Unmixed means not shared with others. Such seeing and so forth are the benefits of meditating on inexhaustibility. Any dharma without a cause means seeing dependent arising. Constant or means without beginning or end. Steadfast means without destruction after birth. Permanent means not abiding by the nature of coming and going. Immutable dharma means without other states. Agent or experiencer means without abandoner or taker. Subhuti, this refers from etc. to the collection of texts, up to unsurpassed perfect complete enlightenment, which is easy to understand. Subhuti, therefore, means that because this does not apprehend the characteristics of all dharmas, and possesses such qualities, the Prajnaparamita is that cause. Binding refers to the time when all dharmas are not apprehended. What is to be accomplished by the six perfections is Bodhi. Therefore, how should one practice the Prajnaparamita? Why is that? Because of doubt, it is said: Subhuti, practicing the Prajnaparamita means etc. Because the three circles are not completely pure, giving and so forth are not paramitas, nor are they the cause of perfect Bodhi. The purification of the three circles depends on the meaning of the Prajnaparamita. In order to stabilize skillful means, the means are taught, namely Subhuti, when etc. Why should one not bind? For this doubt, the reason is taught, namely their also etc. The fruit to be contemplated is taught, namely after contemplating thus etc. Ba
Tibetan
དག་གིས་ཀྱང་ཆོས་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་འདི་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་དེ་དག་རྗེས་སུ་ཐོབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཁྱད་པར་བརྗོད་པའོ། །དོན་འདི་ལ་སྲིད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ལ་ཆད་དུ་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །མེ་ཏོག་བཀྲམ་པ་ཞེས་བྱ་བའམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་སྐབས་སུ་ལེའུ་འདི་ལ་ལུང་བསྟན་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་མཚོན་པའི་ལེའུ་ནི་དེའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །། གསུམ་པ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་བསྟན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཤད་པ།
Chinese
那些“法”是指般若波罗蜜多的行持等等。这些“发心”是指“应当随顺获得那些法”等等。善现，例如等等，是宣说菩萨的差别。为了这个目的，实际上是为了断除所调伏者的行为。所谓“散花”或者如来们在菩萨的阶段，在这个章节中被授记。因此，那些章节近似地象征着那个章节，即第二十八章。 第三，广说菩萨道的行相，宣说了知行相本身等等。
English
Those "dharmas" refer to the practice of the Prajnaparamita, and so on. These "generating minds" refer to "one should attain those dharmas accordingly," and so on. Subhuti, for example, and so on, speaks of the distinctions of Bodhisattvas. For this purpose, it is actually for the purpose of cutting off the actions of those to be tamed. The so-called "scattering flowers" or the Tathagatas in the stage of Bodhisattvas are prophesied in this chapter. Therefore, those chapters approximately symbolize that chapter, which is the twenty-eighth chapter. Third, the extensive exposition explains the aspects of the Bodhisattva path, explaining the knowledge of the aspects themselves, and so on.