Tibetan
་ཞལ་སྔ་ནས་སོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གིས་བསྟན་པ་ཡང་མདོ་འདི་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་ནི་གང་དུ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་མ་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །མཐའ་ཡས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བསྟོད་པ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན་བསྟོད་པའི་མཐའི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་དགུ་པའོ།། །།ད་ནི་ཤིན་ཏུ་རྙེད་པར་དཀའ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མའི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རིམ་པ་བསམ་པར་བྱེད་ཅིང་ཞེས་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔོན་གྱི་རྒྱལ་བ་ལ་ལྷག་པར་བྱ་བ་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བརྒྱུད་པ་ལ་ཐོག་མ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སྔོན་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བྱས་པར་འགྱུར་བ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐོས་པ་དེས་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་དང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་གྱིས་ཡོངས་སུ་ཞིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པའོ། །ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་དུ་སྣང་བ་ཡང་རེ་ཞིག་མང་བར་རློམ་སེམས་སུ་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སློབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་གནས་ཀྱིས་སོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མཐོང་གིས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་ག་དག་གིས་སོ། ། ངན་ངོན་ཙམ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲི་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉུང་བ་སྟེ་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣ་ལམ་དུ་སྣང་བ་ཙམ་གྱི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དྲི་བ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དོན་སྒྲུབ་པའི་འབྲས་བུ་ཅན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་བསྐྲུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་མང་པོ་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་འདི་ལ་ཡོད་པས་ཞེས་བསྡུ་བའོ། །ཡོངས་སུ་ཞུས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཞེས་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་དྲིས་པར་བྱས་པར་བྱས་པ་དེའི་འཐད་པ་གཏོང་བས་ཡོངས་སུ་ཞུས་པར་བྱས་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་གྱི་གནས་ཐམས་ཅད་ཞུས་པ་ལན་གྱི་སྒོ་ནས་ཡོངས་སུ་དྲིས་པར་བྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དག་གོ །རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཛིན་པ་དང་འཆང་བ་
Chinese
之前云云。以六度所示之经即此经所见，所谓十度于何处皆无，此乃不相关联之说。以无边等之相赞叹，故为赞叹之终章，即第九章。 现在，对于极难获得之薄伽梵母之听闻等次第思维而宣说，即从“此后”等开始。所谓“于往昔胜者作殊胜之事”，乃因圆满正等觉之传承无始，故往昔诸佛所作之事，即听闻般若波罗蜜多，故现在所生者，即彼等之听闻等之义。所谓“于众多佛处积善根，并为善知识所摄受”，乃于某处所出。所谓“何须言”，乃于道中所显现者，亦暂且自以为多。所谓“如是修学”，乃以止观。所谓“如是成办”，乃以胜观。所谓“作瑜伽”，乃以二者。 所谓“不与少许恶劣相应”，乃因般若波罗蜜多之提问等鲜少远离，乃是圆满佛陀之所依，且仅是与自及随顺之般若波罗蜜多于耳根显现之果，故云般若波罗蜜多之提问尤为殊胜，乃是成办般若波罗蜜多之义之果。所谓“于众多佛处积善根”，即是说于众多佛处作供养。所谓“已请问”，即是说，般若波罗蜜多之体性如何，以自之体性请问，并舍弃其合理性，故为已请问。所谓“请问一切疑惑之处，以回答之方式请问”，乃是其他。所谓“应知”，乃是执持与受持。
English
Previously, it was said. The sutra shown by the six perfections is the one seen in this sutra. The statement that the ten perfections are nowhere to be found is an unrelated statement. Praising with aspects such as infinity, therefore, is the final chapter of praise, which is the ninth chapter. Now, contemplating the order of hearing, etc., of the Bhagavan Mother, which is extremely difficult to obtain, and proclaiming it, starts from "thereafter" and so on. The so-called "doing excellent deeds for the previous victors" is because the lineage of the perfectly complete enlightenment has no beginning. Therefore, the deeds done for the previous Buddhas, such as hearing the Prajnaparamita, are the meaning of hearing, etc., of those who are born now. The so-called "accumulating roots of virtue in many Buddhas and being completely accepted by virtuous friends" is something that is mentioned somewhere. The so-called "what need to say" is that even what appears on the path is temporarily considered to be a lot. The so-called "learning in suchness" is through tranquility. The so-called "accomplishing in suchness" is through insight. The so-called "doing yoga" is through both. The so-called "not becoming associated with even a little bit of badness" is because the questions of Prajnaparamita are rarely separated, and it is the basis of the perfect Buddha. Moreover, it is only the result of the Prajnaparamita that is in accordance with oneself appearing in the ear, so it is said that the question of Prajnaparamita is particularly excellent, and it is the result of accomplishing the meaning of Prajnaparamita. The so-called "accumulating roots of virtue in many Buddhas" means making offerings in many Buddhas. The so-called "already asked" means asking about the nature of Prajnaparamita with one's own nature, and abandoning its rationality, so it is already asked. The so-called "asking all the places of doubt, asking in the way of answering" is another. The so-called "should know" is holding and receiving.
Tibetan
དང་ཀློག་པ་དང་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱེད་པ་དང་ཚུལ་བཞིན་དུ་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་དེ་དང་མི་སྐྲག་པ་ལ་སོགས་པས་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྐྱེ་བ་ལ་ཡང་དག་པར་བྱུང་བའི་འབྲས་བུས་སྐྱེ་པ་གཞན་དུ་བྱས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣག་གི་རྒྱུའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་བཤད་པའི་རྒྱུ་དེ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་རྒྱུ་ཡང་དག་པར་བླངས་པ་དེ་རྣམས་སྤོང་བར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདུན་པ་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གཞུང་དང་དོན་ལ་ཉན་པར་འདོད་པ་ནི་འདུན་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དད་པ་ནི་ཡིད་ཆེས་པའོ། །སྲིད་པ་ནི་གཏོང་བའི་ཕྱིར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །དང་བ་ནི་སེམས་ལ་ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མ་རྣམས་ཀྱི་རྙོག་པ་མེད་པའོ། །གཟོད་པ་ནི་གཟུང་བར་འདོད་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ནི་དགེ་བ་ལ་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པའོ། །བག་མཆིས་པ་ ནི་བར་ཆད་བྱེད་པ་ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གཉེན་པོ་ནི་བག་མཆིས་པའོ། །མོས་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང་ལུང་གི་ཚིག་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་བྱས་པའི་དངོས་པོ་ལ་དེ་དེ་བཞིན་ཞེས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་ངོ་མཚར་ཅི་ཞིག་ཡོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་ཞི་འདི་ལ་མོས་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དག་ལ་ཕན་ཚུན་དུ་རྒྱུ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་ངེས་པས་འདི་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་རྗེས་ལ་བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་སྒྲུབ་པ་ཉན་པ་པོ་རྣམས་ལ་སྤྲོ་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཐུས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་དུ་ན་དེ་ལྟ་བུའི་ཟབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་བསམ་པ་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཕྱིར་གཟུགས་ལ་མི་གནས་པ་དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་སོ་ཞེས་མི་གནས་པ་དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྟེ། དེ་ཆོས་གང་ལ་ཡང་མི་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་མི་གནས་པ་ཉིད་དེའི་ཚུལ་ཐོབ་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ད
Chinese
以及阅读和完全理解，并如理作意，因此不畏惧等等，以现在发生的生之中正确发生的果实，对在其他生中成佛的诸佛进行侍奉等等，是为了显示脓的因的圆满。为了宣讲这个，所以说了从“此后”等开始的内容。所说的“凡是以如是方式宣说的因，以及与此相反的因，正确地接受这些，将会舍弃”是指：世尊，还有哪些等等。从“没有意愿”等开始，想要听闻经和义就是意愿，因为是如来所说。信仰就是相信。存在就是为了舍弃而不想要。澄净就是心中没有怀疑等等的垢染的浑浊。接受就是想要接受。精进就是生起对善的欢喜。谨慎 就是断除障碍的懈怠等等的对治就是谨慎。信解就是通过现量和比量以及教言的语句，对已经确定的事物，如是如是地随之执持。其中有什么稀奇呢，是指与“谁会对这个信解呢”相关联。如是对于这个等等，如是是指通过智慧的彼岸和一切智智，相互之间确定为因，因此是对于这个顶礼的意思。世尊开示之后，帝释天为了让听众生起欢喜而说了“此后”等等。佛陀的威力是指，否则不会进入如此甚深的法性的开示的思考，不住于色，如是则色，不住于色，如是则对色进行瑜伽。其意义是：菩提萨埵道的行相的智慧就是智慧的彼岸，它不住于任何法，因此不住的自性，被称为获得了它的方式。其中色是指
English
And reading and fully understanding, and properly applying the mind, therefore not fearing, etc., with the fruit of correctly arising in the present life, serving the Buddhas who have become Buddhas in other lives, etc., is to show the perfection of the cause of pus. In order to explain this, the content starting from "thereafter" etc. is spoken. What is said, "Those causes that are explained in such a way, and the opposite causes, correctly accepting these, will be abandoned" refers to: World Honored One, and what else, etc. Starting from "without intention" etc., wanting to hear the sutras and meanings is intention, because it is spoken by the Tathagata. Faith is believing. Existence is not wanting to give up. Clarity is the absence of turbidity of defilements such as doubt in the mind. Acceptance is wanting to accept. Diligence is generating joy in virtue. Caution is the antidote to laziness etc. that obstructs is caution. Conviction is to hold onto the determined objects through direct perception, inference, and the words of teachings, in that way. What is so amazing about that is related to "Who would have faith in this?" Thus, for this etc., thus means that through the perfection of wisdom and all-knowing wisdom, they are determined as causes to each other, therefore it means to pay homage to this. After the World Honored One taught, Indra spoke "thereafter" etc. in order to make the listeners generate joy. The power of the Buddha means that otherwise, one would not enter into the thought of the teaching of such profound Dharma nature, not abiding in form, thus it is form, not abiding in form, thus practicing yoga on form. Its meaning is: the wisdom of the aspect of the Bodhisattva path is the perfection of wisdom, it does not abide in any Dharma, therefore the nature of non-abiding is called obtaining its way. Among them, form refers to
Tibetan
་ལྟར་བརྟེན་གྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ལ་གཟུགས་མི་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་ད་ལྟར་མེད་པར་གྱུར་པ་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ལ་གནས་པ་མེད་དོ། །གཟུགས་སོ་ཞེས་མི་སྦྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་བརྗོད་པ་དང་བཅས་པའི་ཤེས་པས་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པའོ། །སྔར་ནི་གནས་སེལ་བ་དང་འདིར་ནི་སྒྲུབ་པ་སེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཁྱད་པར་རོ། །གཟུགས་སོ་ཞེས་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་གྱི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚོར་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉི་ག་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གནས་པ་མེད་པ་ཉིད་གནས་པ་དང་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཤེས་ རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ནི་ཟབ་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་ཟབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གཏིང་དཔག་དཀའ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་བསམ་པ་དང་ཤེས་རབ་དམན་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་བར་བྱ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུང་བར་དཀའ་བ་ལ་ཡང་མཚན་མ་གང་གིས་ཀྱང་དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉེ་བར་མཚོན་པར་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་གཞལ་བར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་པ་འདི་ནི་ཡོད་མོད་འོན་ཀྱང་འདི་ཡང་མཚན་མར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ནི་མི་གནས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མཚན་མར་བྱ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཉིད་ཡོད་པར་འགྱུར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཤཱ་རིའི་བུ་འདི་ལྟར་གཟུགས་ཟབ་བོ་སྙམ་དུ་མི་གནས་པ་དེ་ལྟར་ན་གཟུགས་ལ་རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཡོད་ན་ཡང་བདེ་བླག་ཏུ་ཟབ་པ་ཉིད་དེ་དེ་ཡང་བསྲུང་བར་བྱ་བ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཟབ་པ་ཉིད་གཙོ་བོ་སྟེ་གཏིང་དཔག་དཀའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དེའི་ཡན་ལག་ཉིད་ཀྱིས་ཉེ་བར་དགོད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སླར་བརྗོད་པ་ནི་ལས་དང་པོ་པ་འགའ་ཞིག་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་བརྗོ
Chinese
由于像那样依赖的自性，色不住留，因此现在没有了，过去和未来也不住留。不说“色啊”的意思是，当有言语的意识不能理解“色”的时候，那时就是在般若波罗蜜多中瑜伽。先前是排除住留，而这里是排除建立，这是差别。说“色啊，不住留啊”是重复先前的话。同样，感受等也是一样，不住留在般若波罗蜜多中。成为在般若波罗蜜多中瑜伽的意思是，不住留本身就是住留，瑜伽本身就是瑜伽的意思。般若波罗蜜多本身就是甚深的意思是，色的如是性是甚深的缘故。难以测度深浅的意思是，色的如是性难以测度深浅，那也是因为心识和智慧低下的人们不能把握的缘故。对于难以把握的，也没有任何相能近似地表示它的自性。没有尺度是指，因为不能用方向和时间等差别来衡量。这个甚深虽然存在，但这个也不是相。否则就不成为甚深了，世尊所说的是不住留，即不执著。如是正确地结合也是，执著于作为相的事物就会存在，如是说：舍利子，像这样不住留于认为色是甚深的，那样就是在色中瑜伽等等。即使那样存在，也容易成为甚深，那也是应当守护的，显示说“如是宣说”等等。这里甚深是主要的，难以测度深浅等是作为它的支分而近似地安立的。他们再次复述是为了对一些初学者，世尊没有说。
English
Because of the nature of depending like that, form does not abide, therefore it is not present now, and it does not abide in the past and future. The meaning of not saying "form" is that when the consciousness with speech cannot understand "form", then it is yoga in the Prajnaparamita. Previously, it was excluding abiding, and here it is excluding establishment, this is the difference. Saying "form, it does not abide" is repeating the previous words. Similarly, feelings and so on are the same, not abiding in the Prajnaparamita. Becoming yoga in the Prajnaparamita means that not abiding itself is abiding, and yoga itself is yoga. Prajnaparamita itself is profound, meaning that the suchness of form is profound. The meaning of difficult to fathom is that the suchness of form is difficult to fathom, and that is also because those with inferior minds and wisdom cannot grasp it. For what is difficult to grasp, no sign can closely represent its own nature. No measure means that it cannot be measured by differences such as direction and time. Although this profound exists, this is not a sign either. Otherwise, it would not be profound, what the Blessed One said is not abiding, that is, not clinging. Correctly combining in this way is also, clinging to things as signs will exist, as it is said: Shariputra, like this, not abiding in thinking that form is profound, then that is yoga in form, and so on. Even if it exists like that, it is easy to become profound, and that is what should be guarded, showing "as it is said" and so on. Here, profound is the main thing, and difficult to fathom and so on are established approximately as its branches. They repeat it again for some beginners, the Blessed One did not say.