Tibetan
་འདི་ཡིན་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་མཐར་ཐུག་པ་དད་བྱ་བ་བྱས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འོན་ཀྱང་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མ་དག་པ་ལ་ལྟོས་པས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་མང་དག་ཅེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཉིད་ལ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕ་རོལ་ཏུ་སོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་འམ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཕ་རོལ་དུ་སོང་བ་ཡང་ དམ་པ་རྣམས་ལ་ཚུ་རོལ་གྱི་འགྲམ་ན་ཡང་མི་གནས་ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་ན་ཡང་མི་གནས་པ་འདི་འགྲམ་གཉིས་ལས་ཐ་དད་པར་གཞན་དུ་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཚུ་རོལ་གྱི་འགྲམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་འགྲམ་ལའོ། །ཕ་རོལ་གྱི་འགྲམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་འགྲམ་ལའོ། །གཉི་གའི་བར་རྒྱང་རིང་པོ་ན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པ་གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་དེའི་ཚེ་གང་ལ་ཡང་ཉེ་བར་འགྱུར་རོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་ལ་རྒྱུ་གསུངས་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་འགྲམ་འགའ་ཞིག་ལ་དམིགས་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ཡོད་ན་ནི་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲམ་གཉིས་ལ་མེད་དེ་གཞན་དུ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དེ་བཞིན་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་གཞན་གྱི་འདུ་ཤེས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་དུ་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་དུ་ཡང་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྤང་ངོ༌། །གལ་ཏེ་ཤེས་པར་གྱུར་ན་མཚན་མའི་སྦྱོར་བས་འདོར་བར་འགྱུར་བ་ནི་གཏང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རིང་དུ་བགྱིད་པར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བར་རིང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟབ་པ་ཉིད་རྟོགས་པའི་དོན་དུ་ཆགས་པ་དང་མ་ཆགས་པའི་བསྟན་པ་སྐབས་འབྱེད་པ་ནི་རབ་འབྱོར་མིང་ལས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་མིང་གི་སྒྲར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པས་བརྡའི་རྒྱུ་མཚན་འཛིན་པ་ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ཞེས་གཉི་ག་ཡང་སྒྲིབ་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཆགས་པ་
Chinese
这是因为般若波罗蜜多并非完全究竟的信仰行为，而是对于一切相智的道路形态的认识。它之所以被称为极度清净，是因为相对于极度不清净而言，它是极度清净的。因此，这是对菩萨的称谓。世尊，又等等。其含义是：所谓“已度彼岸”或“度彼岸之自性”，即以“度彼岸”来称呼菩萨们的般若波罗蜜多。般若波罗蜜多已度彼岸， 对于圣者们来说，不住于此岸，也不住于彼岸，这不是与两岸相异的其他目标。所谓“此岸”，是指有为法的此岸。所谓“彼岸”，是指无为法的彼岸。所谓“两者之间距离遥远”，是指隐蔽的和不隐蔽的，如果存在于某处，那么它就会靠近任何一方。世尊对此所说的原因是“因为极度清净”，如果目标在于某个此岸，那么它就不会是清净的。因为它不存在于任何地方，所以是极度清净的。因为极度清净，所以不存在于两岸，也不存在于其他地方。对于一切法，由于其如是性和同一性，不存在其他的概念。因此，其含义是不存在于任何地方。所谓“如是”，是指不存于任何地方，这是为了消除（这种概念）。如果被认识到，就会因为相的结合而被舍弃，这是为了舍弃。所谓“变得遥远”，是指中间的距离遥远。为了领悟甚深之义，区分执着与不执着的教义，是通过“善现，从名”等等来实现的。对于色等诸法，由于以名言之声进行普遍的分别，执持表诠的原因，普遍的分别，两者都是遮蔽的自性，因此是执着。
English
This is because the Prajñāpāramitā is not a completely ultimate act of faith, but rather the knowledge of the path's form for the all-knowing. It is called extremely pure because, relative to the extremely impure, it is extremely pure. Therefore, this is a designation for Bodhisattvas. The Blessed One, again, and so on. The meaning is this: The so-called "gone to the other shore" or "nature of gone to the other shore," that is, "gone to the other shore" is used to refer to the Prajñāpāramitā of the Bodhisattvas. The Prajñāpāramitā has gone to the other shore, For the noble ones, not abiding on this shore, nor abiding on the other shore, this is not a different target from the two shores. The so-called "this shore" refers to the this shore of conditioned phenomena. The so-called "other shore" refers to the other shore of unconditioned phenomena. The so-called "long distance between the two" refers to the hidden and the unhidden; if it exists somewhere, then it will be close to any side. The reason the Blessed One spoke of this is "because of extreme purity"; if the target is on some this shore, then it will not be pure. Because it does not exist anywhere, it is extremely pure. Because of extreme purity, it does not exist on either shore, nor does it exist elsewhere. For all dharmas, because of their suchness and oneness, there is no other concept. Therefore, the meaning is that it does not exist anywhere. The so-called "thus" means that it does not exist anywhere, which is to eliminate (this concept). If it is recognized, it will be abandoned by the combination of characteristics, which is for the sake of abandonment. The so-called "becoming distant" means that the distance in between is far. In order to realize the meaning of profundity, the distinction between the teachings of attachment and non-attachment is realized through "Subhuti, from name," and so on. For the dharmas such as form, because of the universal discrimination with the sound of names, holding the cause of expression, the universal discrimination, both are the nature of obscuration, therefore it is attachment.
Tibetan
ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ་ཆགས་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལམ་གྱི་རྣམ་པ་ཤེས་པ་ཉིད་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ལེགས་པར་བཤད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་མ་ཡིན་པའོ། །རྣམ་གྲངས་ཡོངས་སུ་གསལ་བ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལེགས་པར་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྲ་བ་ཡང་ཆགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་མཐར་ གཏུགས་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་མཐར་ཐུག་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆགས་པ་འདི་དག་ཀྱང་ངོ༌། །ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱད་པར་ལའོ། །ཆགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣ་ཚོགས་པའི་ཡུལ་གྱི་བདག་མེད་པ་མཆོག་ཏུ་འཛིན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །གཟུགས་སྟོང་པའོ་སྙམ་པ་ནི་ཆགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་ཆགས་པ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་རྣམས་ལ་ཡང་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ནི་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཀཽ་ཤི་ཀ་དེ་བས་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་ཆགས་པ་སྤངས་པའི་རྒྱུ་ལས་སོ། །གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པའི་དུས་སུ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྔར་ཐོས་པ་དང་མི་ལྡན་པ་ཐོས་པར་བྱེད་ཅིང་ཡང་དག་པར་དགོད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འཛིན་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་གཟེངས་བསྟོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དལ་བ་རྣམས་སྤྲོ་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའོ། །ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་རྣམས་ལ་ལེགས་སོ་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཡང་དག་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆགས་པ་གཏོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་དགོད་པ་ལ་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་དག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་གནོད་པར་མི་བྱེད་ཅིང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ལ་བསྙེན་བཀུར་མི་བྱེད་དོ། །རང་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་རྟོགས་པས་ཕན་ཡོན་གསུངས་པ་ནི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས
Chinese
如是说即是执著。执著是于非真实的遍计所执。世尊如此等说，所谓般若波罗蜜多，是指宣说了通达道之相本身。善说并非全部。是为了近示完全明示的品类。所谓善示，是为了近示细微的执著之因。极其究竟是指为了显示圆满的福德和智慧之聚达到究竟。这些也是执著。所谓“也”是指差别。所谓执著，是指以执持各种境的无我为殊胜的体性。认为色是空性也是执著，是指由所缘的作意而生起。如何于一切烦恼品之法执著是颠倒。如是于清净品也如是说，即是说发起最初的心。心的自性不能完全回向，是指因为是安住于诸法的体性，所以没有完全回向，是指从证悟中完全回向，不是以所缘的作意而作的意思。乔尸迦，因此从自己舍弃执著之因。在为他人如实宣说之时，如实宣说，是指使未曾听闻者听闻，如实安立，是指因为随之成立而如实执持。所谓如实赞叹，是指使懈怠者生起欢喜。所谓如实极喜，是指以对精进者说“善哉”等。所谓如实随觉，是为了舍弃执著。如是如实安立，为了显示自他之义而说，即是如是等。那不损害自己，也不承侍诸佛。自己如实随觉，宣说了利益，即是这一切等。
English
Thus it is said to be attachment. Attachment is the thoroughly conceived of what is not truly real. The Blessed One, thus and so forth, the so-called Prajñāpāramitā, refers to the very explanation of understanding the aspects of the path. Well-spoken is not everything. It is to closely show the completely clear categories. The so-called well-shown is to closely show the cause of subtle attachment. Utterly ultimate is to show that the accumulation of perfect merit and wisdom reaches the ultimate. These are also attachments. The word "also" refers to distinction. The so-called attachment is characterized by holding the selflessness of various objects as supreme. Thinking that form is emptiness is also attachment, which arises from the application of the object of focus. How attachment to all the qualities of the afflicted side is inverted. Similarly, it is said that even in the aspects of purification, it means generating the first mind. The nature of the mind cannot be completely dedicated, which means that because it is the nature of abiding in all dharmas, there is no complete dedication, which means that complete dedication from realization is not done by the application of the object of focus. Kauśika, therefore, from the cause of abandoning attachment by oneself. At the time of truly showing to others, truly showing means making those who have not heard hear, and truly establishing means truly holding because it is established accordingly. The so-called truly praising means making the lazy ones generate joy. The so-called truly rejoicing means saying "good" to those who strive diligently, and so on. The so-called truly realizing is for the sake of abandoning attachment. Thus, truly establishing, it is said to show the meaning of oneself and others, that is, thus and so on. That does not harm oneself, nor does it serve the Buddhas. By truly realizing oneself, the benefits are explained, that is, all these and so on.