Tibetan
སྦྱན་ཅན་གྱིས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཡུལ་གྱི་མཁྱེན་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་གྱིས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་ཡུལ་གྱི་གཟིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །དེའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ནི་ཞེས་བྱ་བས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཆེན་པོ་ནི་བདེ་འགྲོ་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་མཐའ་ཡས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱིས་དབྱིངས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་ལ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་མ་ཡིན་པས་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་མཐའ་ཡས་པའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ཆོས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཀུན་ནས་འཕགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དུག་མེད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་སོང་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ལྷག་པའི་བསམ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་གྱིས་བྱས་པའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྟེན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་བསྟན་ནས། དེ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཁམས་གསུམ་དང་དུས་གསུམ་ལ་མ་གཏོགས་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པས། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དུག་མེད་པ་དེ་ལས་གཞན་དུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་དུག་དང་བཅས་པ་ཞེས་ནི་ལན་ཏེ། གཞན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་སྟེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོའོ། །མི་གཏོགས་པ་ནི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་གྱུར་བ་སྟེ། དུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་དུ་མི་གཏོགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དུས་གསུམ་དང་ཁམས་གསུམ་ལ་ཡང་ནང་དུ་སོང་བ་མ་ཡིན་ པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་ལ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡང་ངོ༌། །ཆོས་གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཆུད་མ་ཟོས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གདུག་པ་ཅན་མ་ཡིན་པའོ། །ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སུ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བས་དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཞེས་ལན་བསྟན་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གནས་བརྟན་རབ་འབྱོར་གྱི་ཚིག་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་མཛད་ནས་རྣམ་པ་མང་པོས་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་ཉེ་བར་བསྟན་པར་མཛད་དོ། །གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པའི་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་སེམས་ཅན་རྣམས་དགེ་བ་བཅུ་ལ་གནས་པར་བྱེད་པ་པོའི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ལས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་བསོད་ནམས་མང་བ་ཉིད་བསྟན་པས། དེ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་དེ་ཙམ་ཉིད་ལ་བསམ་གཏན་བཞི་ཐོབ་པའི་བསོད་ནམས་ལ་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མེད་པ་ཐོབ་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ཐོབ་པའི་རྒྱུན་ཏུ་ཞུགས་པ་དེ་ཙམ་ཉིད་ལ་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་པར་གྱུར་པའི་བསོད་ནམས་ལྷག་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཡང་སེམས་ཅན་དེ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་གྱུར་པ་གཞན་དག་དེ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྐྱེན་བཞིས་བདེ་བ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་སྟེར་བའི་གང་གཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་སྙེད་ཀྱི་བསྐལ་པར་རིམ་གྲོས་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གང་ཞིག་དེ་བས་ཀྱང་ལྷག་པའི་བསོད་ནམས་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ན་བར་བྱེད་པས་ན་ན་བས་ཏེ་དེ་གསོ་བ་ནི་དེའི་རྒྱུ་ཅན་སྨན་རྣམས་སོ། །ཡོ་བྱད་ནི་ཟག་སྣོད་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །བདེ་བའི་རྒྱུན་མས་ནི་བདེ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ནི་སྟེར་བར་བྱེད་པའོ། །བདེ་བ་ལ་རེག་པ་ནི་བདེ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་བའོ། །དེས་གང་ཞིག་གནས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཡང་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ གསུངས་པ་ནི་རྣམ་གྲངས་དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་ཟིན་པའི་རྐྱེན་བཞི་ཉེ་བར་སྟེར་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་སེམས་ཅན་དེ་རྣམས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་རེ་རེ་ལ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྙེན་པར་བྱ་བའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ། །རེ་རེའི་ཉེ་བར་བསྙེན་པར་བྱེད་པའི་ཉེ་བར་བསྙེན་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་རེ་རེ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ནི་སྔ་མ་ལས་འདི་ནི་ཁྱད་པར་རོ། །སྔར་ནི་གཅིག་གིས་ཉེ་བར་བསྙེན་པར་བྱ་བ་དེ་རྣམས་ཉིད་གཞན་རྣམས་ལ་ཡང་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་སེམས་ཅན་ཙམ་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། འདིར་ནི་གང་ཞིག་གཅིག་གིས་ཉེ་བར་བསྙེན་པར་བྱ་བ་དེ་ནི་གཞན་གྱི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕོངས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ནི་འབྲས་བུ་ཆེན་པོར་འགྱུར་རོ། །གཅིག་གིས་ཉེ་བར་བསྙེན་པའི་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྙེན
Chinese
以眼根而言。是对于一切法能够证悟之境的智慧。佛眼与以一切方式完全证悟一切法的境界之见相关联。以“如是回向”来概括。大回向是因为具有善趣等无量果报的缘故。法界的回向，由于不执著于遍知等相，如同虚空般具有无边福德的自性。圆满是因为法和受用圆满的色身完全超胜的缘故。极圆满是因为能够获得力量和无畏等所有功德的缘故。如所说“无毒性等一切已逝”，即以殊胜意乐等。如是，即以殊胜意乐等。如是，在开示了以缘起所作之大的自性圆满佛陀以缘起本身回向之后，那是对于一切法的不属于三界和三时的作意。回答说，从那无毒的回向之外的回向是有毒的。以“其他”等来指示，即是戒律等，即是如来，即是戒律等的蕴聚。不属于，即是已离边，意思是说不属于三时和三界。因为也不属于已进入三时和三界之中。意思是说，对于那些戒律等，仅仅是法界的缘故。这是所要表达的意义。又说“回向也”，即是回向也。所谓“于何法”，即是对于圆满正等觉，因为是法界的自性之故。所谓“非虚耗”，即是非具损害性。又说，以回向于成为佛陀智慧行境的法界，而回向那善根，是为了开示回答之义。所谓“何者回向”，即是
English
In terms of the eye faculty. It is the wisdom that realizes all phenomena. The Buddha's eye is related to the vision of fully awakening to all phenomena in every way. It is summarized by "such dedication." The great dedication is because it has limitless results such as happy migrations. The dedication of the Dharmadhatu, because it does not cling to characteristics such as omniscience, is like the sky, having the nature of limitless merit. Perfection is because the Dharmakaya, which is perfect in Dharma and enjoyment, is completely superior. Utter perfection is because it enables the attainment of all qualities such as strength and fearlessness. As it is said, "All gone, such as non-toxicity," that is, with superior intention, etc. Thus, it is with superior intention, etc. Thus, after explaining that the complete Buddha, whose nature is great due to dependent arising, dedicates through dependent arising itself, that is the attention that does not belong to the three realms and three times of all phenomena. The answer is that dedication other than that non-toxic dedication is toxic. What is indicated by "other," etc., is discipline, etc., which is the Tathagata, which is the aggregate of discipline, etc. Not belonging is having become separated from extremes, meaning that it does not belong to the three times and three realms. Because it also does not belong to having entered into the three times and three realms. It means that for those disciplines, etc., it is only the Dharmadhatu. This is the meaning to be expressed. It is also said, "Dedication also," that is, dedication also. What is called "to what Dharma" is to perfect complete enlightenment, because it is the nature of the Dharmadhatu. What is called "not wasted" is non-harmful. It is also said that dedicating that root of virtue by dedicating it to the Dharmadhatu, which has become the object of the Buddha's wisdom, is to explain the meaning of the answer. What is called "which dedication" is
Chinese
等。然后，世尊对住持长老善现的言辞随喜，以多种方式显示了福德的众多。显示了比使恒河沙数的三千大千世界的众生安住于十善的福德更为众多的，是将（善根）完全回向于法界的福德。同样，对于获得四禅的那些众生，以及获得无量，以及获得无色界的等持的常时入定者，直至成佛的福德更为超胜。 此外，那些成为菩萨的众生，为了那些众生，以四种缘由给予一切安乐，在恒河沙数劫中，次第承侍的福德聚，比那还要超胜的福德。 患病是因为生病，治疗它的是具有其原因的药物。 用具是便器等等。 安乐的相续是安乐。 那些的结合是给予。 触及安乐是体验安乐。 由此所安住的是行者等等。 此外，所说的福德的差别是，以那些名目，即所谓的“因此”等等。 所谓的“因此”是因为已经说过的给予四缘等等。 详细观察后，那些众生对一切众生，所谓的“一一”是指应当亲近的众生。 以一一亲近的亲近者，一一详细观察后，那些菩萨，是这样说的，详细观察是进入。 在这里，这与之前不同。 之前是一个人应当亲近的那些，也给予其他人。 那些仅仅是众生的体性。 在这里，一个人应当亲近的，不是其他人的。 这样，为了那些贫乏者而布施，会成为大果报。 一个人亲近的，其他人亲近
English
Etc. Then, the Blessed One, having rejoiced in the words of the Elder Subhūti, in many ways showed the abundance of merit. It was shown that the merit of dedicating entirely to the realm of Dharma is more abundant than the merit of causing beings of three thousand great thousand worlds, equal to the sands of the Ganges, to abide in the ten virtues. Similarly, for those beings who have attained the four dhyānas, and for those who have attained the immeasurable, and for those who have attained the formless samāpattis, the merit of constantly entering into samādhi is superior until they become Buddhas. Furthermore, those beings who have become Bodhisattvas, for those beings, giving all happiness through the four causes, in as many kalpas as the sands of the Ganges, the accumulation of merit from gradual service is even more superior to that merit. Being sick is because of illness, and curing it is the medicines that have its cause. Utensils are chamber pots, etc. The continuity of happiness is happiness. The combination of those is giving. Touching happiness is experiencing happiness. That by which one abides is the goer, etc. Furthermore, the difference in merit that is spoken of is, by those names, namely, "therefore," etc. The so-called "therefore" is because of giving the four causes, etc., which have already been spoken of. Having thoroughly examined, those beings, to all beings, the so-called "one by one" refers to the beings who should be approached. Having thoroughly examined each one by the one who approaches, those Bodhisattvas, it is said, thorough examination is entering. Here, this is different from the previous one. Previously, those whom one should approach are also given to others. Those are merely the nature of beings. Here, what one should approach is not for others. Thus, giving for the sake of those who are impoverished will become a great result. One who is approached by one, approached by another