Tibetan
་སེམས་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་དག་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དངོས་པོ་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་དང་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་ཕྲད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དག་ལ་ཕྲད་པར་བྱ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡང་དག་པར་མེད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་གཉིས་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། བྱམས་པ་སེམས་གང་གིས་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ནས་གང་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དེ་ཡང་ཟད་ཅིང་འགགས་པར་གྱུར་ལ་བྲལ་ཞིང་རྣམ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་སོ། །ཟད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། ལྷག་མ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །འགག་པ་ནི་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྲལ་བ་ནི་མི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་གྱུར་པ་ནི་སླར་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་ནི་གང་ཞིག་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཚེ་ན་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དངོས་པོ་དམིགས་པར་བྱེད་པའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་གསུངས་པ་ནི། སེམས་དེ་ཡང་གང་ཡིན་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསོད་ནམས་ཀྱི་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པ་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཅིག་ཤོས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དངོས་པོ་དེ་ཡང་ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་ཞེས་བྱ་ བ་ནི་ལས་སུ་གྱུར་པའོ། །ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་བྱ་བ་དག་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། སེམས་ཀྱིས་སེམས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ནུས་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཇི་ལྟར་མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི། གང་གི་ཚེ་སེམས་གཉིས་ཕྲད་པ་མེད་པ་དང་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །ཕྲད་པ་ནི་དུས་མཉམ་པ་ཉིད་དོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཉིད་ལ་མི་སྲིད་པ་བསྟན་པ་ནི། སེམས་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་ཡང་མི་ནུས་ན་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་སེམས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་བསྔོ་བའི་དོན་དུ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱེད་ཅིང༌། དེ་ལྟར་གནས་བརྟན་གྱིས་མཚན་མར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་འགག་པ་ལ། བརྒྱ་བྱིན་རྗེས་སུ་འདོད་པར་གྱུར་པ་སྨྲས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་ལ་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མདུན་དུ་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཐེག
Chinese
因为心和回向的心没有相遇的缘故，以及缘于事物的心的和行善之事物没有相遇的缘故，以及回向者和回向之事物没有相遇的缘故，为了使回向完全不成立的缘故。 宣说二心没有相遇，是指以慈爱之心随喜后，回向之心也已穷尽、止息、分离、变异，其中“那”是指随喜之心。“穷尽”是概括的指示，剩余的是详细的解释。“止息”是指完全坏灭的缘故。“分离”是指不驻留的缘故。“变异”是指不再产生的缘故。“心是什么”是指稍微也不是。因为那时没有自性的缘故。 宣说缘于事物的心的等没有，是指“那心又是什么”等，其中“那心”是指执持福德之事等是穷尽的缘故。行善之事物也是穷尽的缘故。“什么”是指成为业的。“回向者和回向之事物没有相遇”是说“心如何能回向心呢？”。 宣说“如何不能”是指“何时二心没有相遇”等。相遇是指同时性。 指出回向本身是不可能的，是指“那心自性也不能回向”等。分别念的心是没有自性的，指出没有事物就不能作为回向的意义。 如此，当常住者以相作为回向而止息时，帝释天随喜而说：“圣者善现”等，因为对于无相的完全成熟，在新入大乘者面前是非常深奥的缘故，是不可言说的意趣。 如此也是乘。
English
Because the mind and the mind of dedication do not meet, and because the mind that focuses on things and the object of meritorious deeds do not meet, and because the one who dedicates and the object to be dedicated do not meet, and in order to make the dedication completely non-existent. It is said that the two minds do not meet, which means that after rejoicing with a loving mind, the mind of dedication has also been exhausted, ceased, separated, and changed. Among them, "that" refers to the mind of rejoicing. "Exhausted" is a general indication, and the rest is a detailed explanation. "Cessation" means complete destruction. "Separation" means non-dwelling. "Change" means no longer arising. "What is the mind" means not even a little. Because at that time there is no self-nature. It is said that the mind that focuses on things, etc., does not exist, which means "What is that mind?" etc. Among them, "that mind" means that holding the deeds of merit, etc., is the reason for exhaustion. The object of meritorious deeds is also the reason for exhaustion. "What" means becoming karma. "The one who dedicates and the object to be dedicated do not meet" means "How can the mind dedicate the mind?". It is said that "How can it not be possible" means "When the two minds do not meet," etc. Meeting means simultaneity. Pointing out that dedication itself is impossible means "That mind itself cannot dedicate," etc. The mind of discrimination is without self-nature, pointing out that without things, it cannot be the meaning of dedication. Thus, when the abiding one stops dedicating with characteristics, Indra rejoices and says, "Holy Subhuti," etc., because it is very profound for the complete maturation of the formless in front of those who newly enter the Mahayana, it is the intention of being unspeakable. Thus also the vehicle.
Tibetan
་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མི་སྲིད་པར་བྱེད་ཅིང༌། གནས་བརྟན་ཉིད་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དག་ལ་རང་བཞིན་འདྲི་བར་བྱེད་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་ཡང་ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐེག་པ་ལ་གསར་དུ་ཞུགས་པའོ། །འདིར་གནས་བརྟན་བྱམས་པ་ཉིད་ལན་གདབ་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ། བརྒྱ་བྱིན་གྱིས་འདྲི་བའི་དགོངས་པ་གསལ་བར་བྱེད་ཅིང་འདྲི་བར་བྱེད་ཅེས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ནས་གནས་བརྟན་ཚེ་དང་ལྡན་བ་རབ་འབྱོར་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ་།བརྩམ་ཤིང་ནི་དབང་དུ་བྱ་ནས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། གཞིར་བྱས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཞི་ནི་འདྲི་བའི་རྟེན་དུ་བྱས་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདིར་བྱམས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གིས་སོ། །དེ་ལ་སྨྲས་པའོ། །བྱམས་པ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ པར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་བར་གྱིས་སོ། །སྔར་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟར་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་ཕྲད་པ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་བཞིས་མཚན་མར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཞེས། གང་ཞིག་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གནས་བརྟན་རང་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ཉིད་ལ་དགོངས་ཏེ། ཇི་ལྟར་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་གསར་པ་རྣམས་ལ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །འཕགས་པ་བྱམས་པས་རྣམ་པ་འདི་ལ་ཡང་གསར་པ་ལ་བསླབ་བའི་སྟོབས་ཀྱིས་མི་དམིགས་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའོ། །གཞན་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སེམས་ལ་སོགས་པའི་འདུ་ཤེས་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་དང་པོའོ། །སེམས་གང་གིས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལེགས་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པའོ། །གསལ་བར་བྱེད་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ། ཇི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །འོ་ན་གང་གི་ཚེ་ན་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ།
Chinese
对于新加入者来说，不可能完全回向。询问常住者随喜和回向的自性，如圣者善现所说。菩萨是指新加入大乘者。此处，为了让常住慈氏回答，阐明帝释天提问的意图并显示提问，如“此后，常住具寿善现”等。开始是指掌握。所说的“如何”，是指“基于”，基础是作为提问的依据。那是什么呢？这里是用慈氏这个词。对他说。从“慈氏，对于此”开始，直到“如何不颠倒想”等。之前，为了进入无事物和无所缘，显示了想等的颠倒。因此，以随喜心和回向心等四种方式作为特征，认为回向是不合理的。考虑到常住者自己立即所说的那一点，即“如何想等对于新者不颠倒”的差别。圣者慈氏以这种方式，也以对新者学习的力量不执着和结合的随喜和回向才能正确产生。否则，所说的颠倒本身，如圣者善现“如果”等。因为没有心等想，所以不颠倒，这是第一个回答。以何心回向，是指以何心作回向。因此，是指为了很好地理解。完全回向是指非常完全的回向。为了阐明而说，如“如何”等，以“如是”等来总结。那么，在什么时候会变成颠倒呢？因此而说。
English
For those newly entering, it is impossible to fully dedicate. Asking the self-nature of the elders' rejoicing and dedication, as said by the venerable Subhuti. A Bodhisattva refers to one newly entering the Mahayana. Here, in order for the elder Maitreya to answer, clarifying Indra's intention in asking and showing the asking, such as "Then, the elder, venerable Subhuti," etc. To begin means to take control. The spoken "how" refers to "based on," the basis being used as the foundation for the question. What is that? Here it is with the word Maitreya. To him it was said. Starting from "Maitreya, for this," up to "how not to have inverted perceptions," etc. Previously, in order to enter into non-things and non-objects, the inversions of perceptions, etc., were shown. Therefore, with the mind of rejoicing and the mind of dedication, etc., as characterized by four aspects, it is considered unreasonable to dedicate. Considering the point that the elder himself immediately spoke, namely the distinction of "how perceptions, etc., do not become inverted for the new ones." The venerable Maitreya, in this way, also with the power of learning for the new ones, the rejoicing and dedication of non-attachment and union can arise correctly. Otherwise, the spoken inversion itself, such as the venerable Subhuti "if," etc. Because there are no thoughts such as mind, it does not become inverted, this is the first answer. With what mind does one dedicate, refers to with what mind does one make dedication. Therefore, it refers to for the sake of good understanding. Fully dedicated refers to very fully dedicated. Spoken for the purpose of clarification, such as "how," etc., summarized with "thus," etc. So, at what time will it become inverted? Therefore it is said.
Tibetan
དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ད་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་ལ་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་པས་དོན་དམ་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་མེད་ཅེས་དེ་ལྟར་བསམ་པར་བྱེད་ཅིང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཞེས་གཉིས་པའོ། །དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །སེམས་གང་ཡང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བར་གྱུར་ པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དག་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །འདི་ལྟར་སེམས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སེམས་དེ་ལ་དེ་ལྟར་སེམས་པ་ན་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཟད་པ་ནི་འདས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡིད་ལ་བྱེད་དེ། མི་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །དེ་དག་གི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་དེ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆོས་གང་དག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་སོ། །ཆོས་གང་དག་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ཉིད་གཙོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་གསུམ་པ་ནི་མ་བྱོན་པའི་སངས་རྒྱས་དང་འབྲེལ་པས་གསུངས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཡང་བཞི་པ་གསུངས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་མདོར་བསྡུས་ནས་གཅིག་ཏུ་བྱས་ཏེ། འདས་པ་དང༌། མ་བྱོན་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དང༌། ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཅན་དང༌། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་བསོད་ནམས་བྱ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་ཞིང༌། དེ་རྣམས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཟད་པས་ཇི་སྲིད་བྱང་ཆུབ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་མི་ཟད་པ་ཉིད་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པའི་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ཅེས་ལྔ་པ་གསུངས་པ་ནི། འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཡང་ཡོངས་སུ་བ
Chinese
如是等。现在，随喜心和回向心以穷尽之故，且无菩提之故，以空性诸法无回向，故胜义中无回向，如是思惟而回向，回向乃是如实回向，此为第二。彼之能诠者，若复等是也。心何亦回向之谓，是回向之义。如是如实知者，是略标也。如是心者，是广释，谓无颠倒作意之义。其上等者，谓与心于彼如是思惟时相连。穷尽者，以过去之故。以穷尽等之相作意，不能者，以无有之故，如兔角。彼等之法性亦是彼者，谓无自性也。何等法者，谓心所法等。于何等法者，谓于圆满菩提等。若如是等者，是摄义也。此言是就过去诸佛之分而说，以彼等乃主要之故。又第三是与未来诸佛相关而说者，圣者善现复次等是也。就现在出现者之分而说，又第四所说者，圣者善现复次等是也。又总摄为一，过去、未来、现在之菩萨等，声闻、缘觉之乘者，及异生等之所有福业，于彼等随喜而回向，于彼等作意以穷尽，如是乃至菩提极清净之法性相，以不穷尽性而作无上回向，如是第五所说者，圣者善现复次等是也。又回向
English
Thus and so forth. Now, the mind of rejoicing and the mind of dedicating, because of exhaustion, and also because of the absence of enlightenment, because of emptiness, there is no dedication of all dharmas, therefore, in the ultimate sense, there is no dedication, thus one should think and dedicate, dedication is truly dedicating, this is the second. That which demonstrates it is, if again, and so forth. Whatever mind is dedicating, that is, having become dedicated. Thus, knowing correctly is the brief statement. This, like the mind, is the extensive explanation, which means to attend without reversing. That which is, and so forth, is connected with the mind thinking in that way. Exhaustion is because of being past. Attending with aspects such as exhaustion, unable means because of non-existence, like a rabbit's horn. The nature of those is also that, which means without self-nature. Which dharmas means mental events and so on. To which dharmas means to perfect enlightenment and so on. If it is like that and so on, it is a summary. This statement is made with regard to the past Buddhas, because they themselves are the main ones. Again, the third is spoken in relation to the future Buddhas, noble Subhuti, furthermore, and so on. Speaking with regard to those who appear in the present, again, the fourth spoken is, noble Subhuti, furthermore, and so on. Again, having summarized into one, the bodhisattvas of the past, future, and present, the hearers, the vehicles of solitary Buddhas, and the ordinary beings, whatever merit there is, having rejoiced in them and dedicated it, attending to them with exhaustion, thus, until the nature of enlightenment is extremely pure, with the characteristic of inexhaustibility, one makes the unsurpassed dedication, thus the fifth spoken is, noble Subhuti, furthermore, and so on. Again, dedicating