Tibetan
དེ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །དེ་ཡང་དགོངས་པ་གང་གིས་གསུངས་པ་དེ་འདྲི་པའི་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །དངོས་པོ་གང་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཅི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་དྲི་བ་གཞན་ནོ། །དམིགས་ པ་གང་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །རྣམ་པ་གང་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སེམས་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་སོ། །ཅི་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་ནུས་སམ་ཞེས་བྱ་བ་དྲི་བ་གཞན་ནོ། །མཚན་མར་བྱས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་དེ། གཞན་དུ་ན་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་དག་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། ཕྱོགས་བཅུ་ལས་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དམིགས་པར་བྱས་ནས་འཇུག་པའི་ཕྱིར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། དགེ་བའི་རྩ་བ་དེ་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར། ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་དང་མཚུངས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རམ། འོན་ཏེ་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བ་དང་དམིགས་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཅུང་ཟད་ཡོད་ན། དེ་ལྟར་ན་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཡོད་ཅེས་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །འོན་ཏེ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་དེ་ལྟ་ན་ཐམས་ཅད་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་དང་དམིགས་པ་དང་དགེ་བའི་རྩ་བ་དང༌། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་བསོད་ནམས་བྱ་བའི་དམིགས་པ་མེད་པ་ལ་ཇི་ལྟར་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་སྨྲས་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པ་གང་ཞིག་ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མར་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི། བཙུན་པ་རབ་འབྱོར་དངོས་པོ་དེ་དག་དང་ཞེས་བྱ་བའོ། །གནས་བརྟན་གྱིས་གསུངས་པ། གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འོ་ན་གང་ཞིག་གསར་པ་སྟོང་པ་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་ནས་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་པ་དེའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་མི་འགྱུར། དེ་ལ་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ནི། རེ་ཞིག་རང་བཞིན་མེད་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་དགེ་བའི་རྩ་བ་འདི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡོངས་སུ་སྔོ་བར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པས་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་ལ་དེ་ ལྟར་འདུ་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ
Chinese
那已经说完了。为了阐明以何种意图所说之义，就是以“彼等”等来说明。所谓“何等事物”等，是指十方的一切如来等。所谓“什么任何”，是问是否能缘取的另一个问题。所谓“何等所缘”等，是指善根等。所谓“何等相”等，是指戒律和禅定之蕴等。所谓“彼心”，是指随喜之心。所谓“什么任何”，是问是否能缘取的另一个问题。执著于相，就是进行分别，否则随喜和回向等是不合理的。意图是这样的：因为缘取十方一切佛等的善根而趣入，菩萨们的随喜，以及善根对无事物和无所缘而趣入，是否会获得与四颠倒相等同的果报？或者事物和所缘稍微存在，那样就会获得一切法存在之说。或者如果不存在，那样一切都不存在。事物和所缘以及善根，以及随喜和福业的无所缘，如何成办回向呢？如此说了之后，慈氏菩萨完全成熟，现证空性的智慧的菩萨，以彼之相而作回向是存在的，如是所说，就是尊者善现“彼等事物”等。住持所说：如果等等，那么谁新证悟空性而作回向，他的颠倒不会转变吗？其中，想颠倒是：暂时对无自性的善根等，认为这些善根真实地回向菩提，如此进行臆测，就是见颠倒。谁对彼进行如此的臆测
English
That has been said. In order to clarify the meaning of what was said with what intention, it is explained by "those" etc. What are "what things" etc., refers to all the Tathagatas of the ten directions etc. What is "whatsoever," is another question asking whether it can be apprehended. What are "what objects" etc., refers to roots of virtue etc. What are "what aspects" etc., refers to the aggregates of morality and samadhi etc. What is "that mind," refers to the mind of rejoicing. What is "whatsoever," is another question asking whether it can be apprehended. Grasping at characteristics is to make distinctions, otherwise rejoicing and dedication etc. would be unreasonable. The intention is this: because one engages by focusing on the roots of virtue of all the Buddhas etc. from the ten directions, the rejoicing of Bodhisattvas, and the roots of virtue engage with non-things and non-objects, will one obtain a result equal to the four inversions? Or if things and objects exist slightly, then one will obtain the saying that all dharmas exist. Or if they do not exist, then everything does not exist. How does one accomplish dedication to non-objects of things and objects, and roots of virtue, and rejoicing and meritorious deeds? Having said this, the Bodhisattva Maitreya who is fully matured, the Bodhisattva who has realized the wisdom of emptiness, dedicating by means of his characteristics exists, as it is said, is the venerable Subhuti "those things" etc. What the abbot said: If etc., then who newly realizes emptiness and makes dedication, will his inversion not change? Among them, the inversion of perception is: temporarily, towards the roots of virtue etc. that are without self-nature, thinking that these roots of virtue are truly dedicated to Bodhi, making such speculations, is the inversion of view. Whoever makes such speculations about it
Tibetan
་ལ་བཟོད་པ་དང་འདོད་པ་དང་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་ནི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །གང་དེ་ཉིད་ལ་དེས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་དངོས་པོ་ལ་སེམས་མི་ལྡོག་པ་འདི་རྣམས་སྒྲུབ་པའི་དོན་དུ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་དཔེའོ། །འདོད་ཆགས་ནི་མེད་པར་གྱུར་པའི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་རྟོག་པར་བྱས་ནས་འབྱུང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏོ། །ཡང་དག་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྣམ་པར་བརྟགས་ཤིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་པར་བྱས་ནས་སོ། །ཀུན་ཏུ་བརྟགས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པས་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱས་ཏེ་འདོད་ཆགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་རང་བཞིན་ཏེ་གང་ཞིག་འདི་མི་རྟག་པ་ལ་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་སྲིད་དུ་མི་གཙང་བ་ལ་གཙང་བ་ཞེས་བྱ་བའི་འདུ་ཤེས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་དེ་ནི་འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་ལ་དེ་ལྟར་འདུ་ཤེས་པའི་ཡོངས་སུ་བརྟག་པ་ལ་བཟོད་པ་དང༌། འདོད་པ་དེ་ནི་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའོ། །གང་ཞིག་དེ་ལྟར་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེ་ཉིད་ལ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དེ་ནི་སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་འདུ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་བདག་ཉིད་ཅན་འདོད་ཆགས་སོ། །རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་འདི་དེ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། མི་དམིགས་པ་ལ་ཡང་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བས་གཞན་གྱི་འདོད་པ་ལ་དགོས་པ་བྱེད་དེ། སེམས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་སོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །ཁམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །གལ་ཏེ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྐྱོན་གསུངས་པ་ནི། དེས་ན་དངོས་པོ་གང་དག་དང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་སེམས་དང་འབྲེལ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །སེམས་གང་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སེམས་སོ། །དེ་ལ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལའོ། །ཡོངས་སུ་བསྔོ་ བ་ཉིད་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གང་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་འཕགས་པ་བྱམས་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་བྱས་པར་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཉེ་བར་བརྟེན་པ་དང་བྲལ་བའི་གསར་པ་རྣམས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པ། འདི་ལ་སྣོད་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ནི།
Chinese
安忍和欲望和安立，以及现行耽著和颠倒之心。如果对彼者以彼耽著之事物心不退转，这些是为了成办之义，是贪欲之比喻。贪欲是于已灭之事物作真实之想而生起，如是相联。显示真实作意之相者，即于无常执为常等。分别作意者，即是增益。周遍作意者，即是以常等之相现行耽著而生贪欲。此亦是颠倒之自性，即若于此无常执为常，乃至不净执为净之想而周遍作意者，是为想颠倒。若于彼者如是想之周遍作意而安忍和欲望，是为见颠倒。若如是现行耽著彼者，贪欲等之烦恼，则成为心颠倒。如是则想等颠倒之自性者，是贪欲。随喜和回向作意，此与彼相同，即于非所缘亦缘故，是为颠倒。复次，以“其他”之语，对他人之欲望作必要，而“心也”之语，是为回向之心。“一切法”之语，是为略说。“一切界”之语，是为广说。若又以“如果”等语宣说过失者，即是“因此，任何事物”等，与随喜之心相联者们。任何心者，是为回向之心。于彼亦无自性之故，“于何处”者，是对于何者。回向 之自性不变之意。于何处者，并非于某处发出。此处圣者慈氏于现证真如时，从远离亲近善知识之新学徒众中开示空性。于此宣说非为法器者，是。
English
Patience, desire, establishment, and manifest attachment, as well as a mind that is inverted. If the mind does not turn away from the object of attachment to that very thing, these are examples of desire for the purpose of accomplishment. Desire arises from truly conceiving of things that have ceased to exist, and this is related. That which shows the aspect of true conception is to regard impermanence as permanence, etc. To conceptually examine means to impute. To thoroughly examine means that attachment arises by manifestly clinging to aspects such as permanence. This is also the nature of inversion, that is, if one thoroughly examines this impermanence as permanence, and as long as one thoroughly examines impurity as purity, that is an inverted perception. If one is patient and desires such a thorough examination of that very thing, that is an inverted view. If one manifestly clings to that very thing in that way, then afflictions such as desire become an inverted mind. Thus, desire is the nature of inverted perceptions, etc. Rejoicing and dedicating mindfulness are the same as that, that is, because one also focuses on what is not an object, it becomes inverted. Furthermore, the word "other" serves the need for the desire of others, and the word "mind also" refers to the mind of dedication. The word "all dharmas" is a brief statement. The word "all realms" is an extensive explanation. If, again, faults are stated with "if," etc., then it is "therefore, whatever things," etc., those who are connected with the mind of rejoicing. Whatever mind is the mind of dedication. Because it is also without inherent nature, "where" means to whom. Dedication The meaning of the unchanging nature itself. "Where" does not mean emitting in some place. Here, when the noble Maitreya manifested Suchness, he taught emptiness from among the new students who were separated from relying closely on spiritual friends. Here, it is said that it is not a suitable vessel.
Tibetan
འཕགས་པ་རབ་འབྱོར་འདི་ནི་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། བདུན་དུ་བཤད་པར་མི་བྱ་བ་ནི་གཞུང་གིས་སོ། །བསྟན་པར་མི་བྱ་བ་ནི་དོན་གྱིས་སོ། །བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཐོབ་པ་ལས་ཡོངས་སུ་ལྟུང་བ་དང་མ་ཐོབ་པར་ཡོངས་སུ་ལྟུང་བའི་སྐྱོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། དེ་ལ་གང་ཐ་དད་པ་ཙམ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འདི་ལ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་དུ་ཞེ་ན། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལའོ། །ཙམ་གྱི་སྒྲ་ནི་མ་ཆད་པའི་དོན་དུའོ། །དད་པ་ནི་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིད་ཆེས་པའོ། །དགའ་བ་ནི་དགའ་བ་སྟེ་དེ་འདོད་པའོ། །མོས་པ་ནི་དེ་ལས་གང་དུ་ཡོད་པའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བས་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཡིད་ཀྱི་རྙོག་པ་དང་བྲལ་བའོ། །གུས་པ་ནི་གུས་པས་དེ་ལ་མཆོད་པ་ལ་སོགས་པ་མི་འདའ་བར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཡང་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པ་མེད་པས་མ་ཐོབ་པ་ཡོངས་སུ་ལྟུང་བ་ཁྱད་པར་གྱིས་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཡོངས་སུ་སྨིན་པ་རྣམས་ལ་བཤད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ས་དང་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་དུ་མ་བྱས་པའི་གསར་པ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་ཉེ་བར་བརྟེན་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་ཡང༌། ཐབས་ལ་མཁས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཉེ་བར་དམིགས་པར་སོང་བ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སྦྱོར་བ་ཀུན་རྫོབ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པ་ཅན་དོན་དམ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་བསྟེན་པས་མི་དམིགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བའི་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་དང་འདིར་བའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལ་ཡང་བཤད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་པར་གསུངས་པ་ནི། གང་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉེ་བར་བསྟེན་པར་འགྱུར་བ་ནི་བསྟེན་པར་ བྱས་པའོ། །འགོད་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་དམན་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་ཏུ་ཞུམ་པ་ནི་སེམས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བ་ཉིད་དོ། །བག་ཚ་བ་ནི་ངལ་བའོ། །བག་འཁུམས་པ་ནི་ངལ་བའི་རྒྱུན་ནོ། །སྐྲག་པ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་མེད་པའོ། །ཚངས་པའི་སྐྲག་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པའོ། །དེའི་རྒྱུན་ནི་ཀུན་ཏུ་སྐྲག་པ་དང་བཅས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགོང་བ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ལའོ། །ད་ནི་གནས་བརྟན་ཡང་དོན་དམ་པ་པའི་ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རྣམ་པ་བཞིས་ཚད་མར་བྱས་ཏེ། ཡོངས་སུ་བསྔོ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། བྱམས་པ་སེམས་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི
Chinese
圣者善现，此非是等。不应说为七者，是经文之意。不应开示者，是义理之意。于讲述等之中，显示从已得而退失，以及未得而退失之过患。其中，凡是仅有差别等等，此等不会存在。何处不会存在呢？于随喜和回向等之中。仅字之义，是不间断之义。信心是圆满菩提之因，即是信赖。欢喜是喜悦，即是渴望。胜解是从彼处，凡是存在的功德如实生起，故随顺，远离心的混浊。恭敬是以恭敬对彼作供养等，不违越者。如是，由于没有随行之修持，故显示未得而退失之差别。对于已成熟者，显示讲述没有过患。不退转之意，是因已获得初地。凡是未现证彼真实性之新学者，亲近善知识者，对于彼亦是，因善巧方便之故。已趋入近取者，随喜和回向之加行，于世俗谛特别具信者，于胜义谛亦如实依止，依止无所缘之回向加行。于彼亦无颠倒和退堕之过患。于彼亦说讲述没有过患，即是凡是善知识，亲近者即是已亲近者。怯弱是心的卑劣性。完全沮丧是如实见心性。羞怯是疲劳。畏缩是疲劳的延续。恐惧是没有精进。梵天的恐惧是完全的恐惧。彼之延续是与完全的恐惧相伴随。如是说者，是没有鬼神等。现在，为了开示住于胜义谛者的回向，以四种方式作为衡量，从而显示回向不如理。慈氏以何心等，即是随喜之。
English
The noble Subhuti, this is not, and so on. That which should not be spoken of as seven is the meaning of the scripture. That which should not be taught is the meaning of the meaning. Among the teachings, etc., it shows the faults of falling away from what has been attained and falling away from what has not been attained. Among them, whatever is merely different, etc., these will not exist. Where will they not exist? In rejoicing and dedication, etc. The meaning of the word 'merely' is the meaning of uninterrupted. Faith is the cause of perfect enlightenment, which is trust. Joy is joy, which is desire. Adhimukti is from that place, wherever the qualities that exist arise as they are, therefore it is in accordance, free from mental turbidity. Reverence is that which, with reverence, makes offerings to it, etc., without transgressing. Thus, because there is no subsequent practice, the difference of falling away from what has not been attained is shown. For those who have matured, it is shown that there is no fault in speaking. The meaning of non-retrogression is because the first ground has been attained. Whoever is a new learner who has not realized that reality, who relies on a spiritual friend, for him also, because of skillful means. One who has approached the near attainment, the practice of rejoicing and dedication, one who has special faith in the conventional truth, also relies on the ultimate truth as it is, relying on the practice of dedication without an object of focus. In that also, there is no fault of inversion or falling away. In that also, it is said that there is no fault in speaking, that is, whoever is a spiritual friend, one who is close is one who has been close. Cowardice is the inferiority of mind. Complete discouragement is seeing the nature of mind as it is. Shyness is fatigue. Shrinking is the continuation of fatigue. Fear is the lack of diligence. The fear of Brahma is complete fear. Its continuation is accompanied by complete fear. To say thus is to be without ghosts, etc. Now, in order to show the dedication of those who abide in the ultimate truth, it is measured in four ways, thereby showing that the dedication is unreasonable. Maitreya, with what mind, etc., that is, of rejoicing.