Tibetan
ར་དེ་མངོན་སུམ་གྱི་རྗེས་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཕ་རོལ་པོ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ལ་དབང་དུ་བྱ་བ་མེད་པས། འདིས་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམས་ཀྱི་སྔ་ཕྱིའི་ངོ་བོ་སུན་འབྱིན་པར་བྱེད་ཅེས་རིགས་པ་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་ཡང་དག་པར་རིག་པ་གཞན་གྱི་ཡུལ་ཉིད་ངེས་པའི་དབང་གིས་སུན་འབྱིན་པར་དཀའ་བ་དང་དོར་བར་དཀའ་བ་མ་ཡིན་མོད། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་གཞན་ཡང་དག་པར་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་དེ་ཀུན་རྫོབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཁས་ལེན་ན་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཡང་དེ་ཉིད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཤེས་པ་ཉིད་དང་སྣ་ཚོགས་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ཉིད་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་དུ་ཆུའི་སྙིམ་པ་སྦྱིན་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཅི་ཡང་མེད་པར་འདུག་ཅིག །དེ་བས་ན་དོན་དམ་ པར་ཡོད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལོག་པ་དེའི་ཕྱིར་འདི་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་མེད་པ་ཉིད་བསྟན་པར་བྱེད་པ་དང་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་བ། །དེ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཁྱེད་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ཐོག་ཏུ་འབབ་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་ཟློག་པར་བྱེད་པ་དེ་བས་ན། བདག་ཉིད་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིང་པོར་ཡོངས་སུ་སྤང་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། དངོས་པོ་རང་དགའ་མེ་པ་ཞེས། །ཁྱེད་ཀྱི་སེང་གེའི་སྒྲ་མི་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བའོ་།གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་དོན་དམ་པར་ཡོད་པའི་ཤེས་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཉིད་ཀྱང་དོན་དམ་པ་ཡོད་མོད། ཁྱེད་ལ་ཡང་འདི་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་སྐད་དབངས་མཐོ་བ་ཙམ་ལས་གཞན་གནོད་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་མེད་ཅེ་ན། འདི་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་གང་ཞིག་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་དེའི་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་པད་མའོ། །ཡོངས་སུ་མཐོང་བར་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཁྱབ་བྱེད་མི་དམིགས་པའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་སྨྲས་བའི་ཁྱེད་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བ་ག་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་དུ་འཇིག་རྟེན་ལ་གྲགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་ལ་དོན་དམ་པའི་བསམ་པ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། ཆོས
Chinese
因此，那并非由现量之后产生。对于一切分别念，仅仅是作为推断自性的识，由于自性上无权对其他进行安立，因此，以这如何能驳斥诸识的先后体性呢？这是相同的理路。因此，凭借显现于分别念的力量，真实认知他者的对境，凭借决定的力量，虽然难以驳斥和舍弃，但因为证悟那实相的其他方便并不真实产生。如果是这样，那只是世俗谛，并非胜义谛。如果这样承认，那么无有因果的体性，也不会成为胜义谛。对于以推断所成立的知识，以及无有种种二者等等的胜义谛之义，应施予水掬，因此，还是什么都不存在地安住吧！因此，对于胜义中存在的识，因果的体性是颠倒的，因此，这显示了无有恶见，并且破除了他者的自在体性，并且，凡是缘起法，你即许为空性。以这般道理开端而降临，甚至连法性也遮止，因此，凡是希求自性者，都应当长久地彻底抛弃。因此才说，事物自立如火星，你的狮吼声不同。是这样说的。如果像那样，胜义中存在的识的因果本身也是胜义中存在，但你却也只是高声说这是影像，除此之外没有能损害的量，是这样吗？对此应作此说，凡非一与多的自性者，那并非胜义中存在，譬如虚空中的莲花。对于完全显现的蓝色等等，也非一与多的自性，这是周遍无可见。对于宣说一切法无自性的你，能成立所立和能立等等的法，从何而来呢？在一切处，都是对于世间共称的法，才会有胜义的意念融入。如释量论中所说，法
English
Therefore, that is not produced from the aftermath of direct perception. For all conceptualizations, merely being consciousness as the nature of inference, since it has no power to establish others in its own nature, how can this refute the prior and subsequent nature of all consciousnesses? This is the same reasoning. Therefore, although it is difficult to refute and abandon by the power of appearance to conceptualization, truly cognizing the object of another, by the power of determination, it is because other means of realizing that very reality do not truly arise. If that is the case, then that is merely conventional truth, not ultimate truth. If one admits that, then the nature of cause and effect will also not become ultimate truth. For the knowledge established by inference, and the meaning of ultimate truth such as the absence of duality, one should offer a handful of water, therefore, let it remain as if nothing exists! Therefore, for the consciousness that exists ultimately, the nature of cause and effect is reversed, therefore, this shows the absence of evil views, and it eliminates the self-nature of others, and, whatever is dependently originated, you assert that very thing is emptiness. Since it descends with this kind of reasoning as a beginning, it even prevents the very nature of phenomena, therefore, those who desire self-nature should abandon it completely for a long time. Therefore, it is said, "Things are self-sufficient like sparks, your lion's roar is different." That is what is said. If it is like that, the cause and effect of consciousness that exists ultimately is also ultimately existent, but you also just say loudly that this is an image, and there is no other valid cognition that can harm it, is that so? To this, it should be said that whatever is not the nature of one and many, that does not exist ultimately, for example, a lotus in the sky. For the blue, etc., that is completely visible, it is also not the nature of one and many, this is the pervasive non-observation. For you who speak of all phenomena as being without self-nature, from where do the phenomena such as the probandum and the proof arise correctly? In all places, it is only for phenomena that are commonly known in the world that the thought of ultimate truth enters. As it is said in the Commentary on Valid Cognition, "Phenomena"
Tibetan
་ཅན་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་དང༌། །ཐ་དད་ཐ་མི་དད་ཇི་འདྲ། །མ་མཐོང་བ་ཡི་དེ་ཉིད་དོན། །ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་ལས་རྟོགས་འགྱུར། །དེ་ནི་དེ་ལྟར་བརྟེན་ནས་ནི། །བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡང་དག་གནས། །དོན་དམ་པ་ལ་འཇུག་དོན་དུ། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉེ་བར་བརྟགས། །ཞེས་བྱ་བའོ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རྟོགས་པ་ཙམ་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་མི་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གིས་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱི་རོལ་དུ་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །ཆ་བཅས་ཡན་ལག་རང་བཞིན་སྐྱོན། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ལྟར་ཆ་མེད་ལ། །གཅིག་ཉིད་མ་གྲུབ་པ་ལ་ཡང༌། ། དུ་མ་ཉིད་ནི་འགྲུབ་མི་འགྱུར། །ཁྱབ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། །གཅིག་དང་དུ་མ་ཉིད་དག་ལས་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཏུ་དངོས་པོ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱབ་པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཁྱབ་བྱེད་མེད་པ་ལ་ཁྱབ་བྱ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡང་དག་པར་སྲིད་པ་ག་ལ་འགྱུར། འདིར་སྨྲས་པ། ཁྱད་པར་ཐམས་ཅད་བྲལ་བའི་གསལ་བ་ཙམ་གྱི་མཚན་ཉིད་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡོད་པ་ཉིད་རང་རིག་གི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་གནོད་པ་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་གནོད་པ་ཉིད་དམ་བཅའ་ལའོ། །གསལ་བ་ལས་ལྷག་པའི་ཡོད་པ་ཉིད་གནོད་པ་ལ་གྲུབ་པ་ལ་གྲུབ་པའོ། །རང་རིག་པ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། །རང་རིག་པ་ནི་ཡོད་མོད་ཀྱི། །རང་ཉིད་བརྫུན་པར་ཤེས་པར་གྱིས། །ཚད་མ་དག་ལ་འགལ་བ་མེད། །སྔོན་པོ་མཐོང་བཞིན་སྐད་ཅག་ལའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པས་འགྲུབ་པའི་ལྡོག་པ་གཞན་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལ་ཚད་མ་དག་ལ་འགལ་བ་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་མ་ལྟར་མི་བདེན་པ་ཉིད་ལ་ངེས་པའི་ཤེས་པའི་རྐྱེན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ནི་གསལ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་སྔོན་པོའི་ཡོད་པ་ཉིད་བཟུང་བའི་མངོན་སུམ་གྱི་སྐད་ཅིག་མ་འཇིག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཡོད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཁྱད་པར་སྒྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡོད་པ་ཉིད་ལ་གནོད་པ་ནི་འགལ་བ་ཁོ་ན་སྟེ་མངོན་སུམ་གྱིས་གནོད་པར་བྱས་པའོ། །དེ་བས་ན། མི་བདེན་ངོ་བོ་རིག་པ་འདི་ནི་དོན་གང་ཡིན། །མེད་པའི་ངོ་བོ་རིག་པ་ཞེས་བྱ་དོན་གང་ཞིག ། རིག་པ་ཉིད་ནི་འདི་ཡི་ཡོད་པ་ཉིད་བཤད་དེ། །དེ་ཡི་དགག་པ་དང་ནི་སྒྲུབ་པ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་ཆ་དང་བྲལ་བ་ནི་གཅིག་ཡིན་ལ་དེའི་ཚོགས་ནི་དུ་མ་སྟེ། ཆ་དང་བྲལ་བ་ནི་ཅུང་ཟད་མངོན་སུམ་མམ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྒྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ཇི
Chinese
具足者，法的相状，以及，是异体还是非异体，如何？未见之彼本体义，如何从世间了悟？彼即如是依赖于，所证与能证真实存在。为入胜义谛之故，智者们详细观察。如是说。对于蓝色等等，仅仅是认识，我们并非不欲求，以何者，对于有法，成为外境成立之自体。自之体性未成立亦非是，有分肢分自性过失，极微尘般无分，一性未成立之时，众多性亦不成。周遍不成亦非是，一与众多性之中，无有他种相，以及，同时事物之周遍，因此，无有周遍者时，周遍之有之真实存在，如何能成？此处说，舍弃一切差别的，仅仅是明亮之自性，蓝色等等之有，以自证之现量成立，彼损害，对于现量之损害，是誓言。比明亮更超胜之有，损害，对于成立而成立。自证虽有，自证虽有，然请知晓自身为虚假，于量无有相违。见蓝色之时，刹那间。以比量成立之反体，以他者差别之现量所显现，于量无有相违，如刹那般，于不真实性决定之识之因不生之故，异境即是明亮。何之故，取蓝色之有之现量之刹那坏灭之成立，是有之差别之成立，是故无有相违。对于有之损害，唯是相违，以现量损害之故。因此，不真本体之觉知，此是何义？无有本体之觉知，名为何义？ 觉知即是说此之有，彼之遮破与成立如何？周遍之成立亦非是，无分是一，彼之集合是多，无分稍微以现量或比量非成立，因此如何？
English
O Possessor, the characteristics of Dharma, and how are they, different or non-different? How can the meaning of that very thing, which is unseen, be realized from the world? That is, by relying on that, the object to be proven and the means of proving are truly established. For the purpose of entering the ultimate truth, the wise examine closely. Thus it is said. We do not deny even the mere understanding of blue and so on, by which the subject of Dharma becomes established as an external object. It is not that its own nature is not established, but it has parts, limbs, and the fault of its own nature. Like the finest dust, it is without parts. When oneness is not established, multiplicity cannot be established either. It is not that pervasion is not established, but there is no other kind of aspect than oneness and multiplicity, and the pervasion of things simultaneously. Therefore, when there is no pervader, how can the true existence of the pervaded be possible? Here it is said: The existence of blue and so on, which are characterized only by clarity, devoid of all distinctions, is established by direct perception of self-awareness. That harm, the harm of direct perception, is a vow. The existence that is more excellent than clarity is established upon establishment upon harm. Self-awareness exists, self-awareness exists, but please know that it is false. There is no contradiction in valid cognition. At the moment of seeing blue. There is no contradiction in valid cognition in what is manifested by the direct perception that is distinguished by another, which is established by inference, because the cause of the knowledge that determines the untruthfulness like a moment does not arise, the different object is called clarity. Because the establishment of the moment of the direct perception that grasps the existence of blue is the establishment of the distinction of existence, therefore there is no contradiction. Harm to existence is only contradiction, because it is harmed by direct perception. Therefore, what is the meaning of this awareness of a false entity? What is the meaning of what is called awareness of a non-existent entity? Awareness itself is said to be the existence of this, how is its negation and establishment? The establishment of pervasion is also not, because what is without parts is one, and its collection is many, what is without parts is not established by direct perception or inference at all, therefore how?