Tibetan
སོགས་པས་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ལ་དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདུས་པ་ཡོད་པ་ལ། གང་ཞིག་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་བསྐྱེད་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་དབང་པོར་འགྱུར་བའི་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པ་འདྲ་བ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་བདེ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོར་བ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ནི་རེག་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དབང་པོའི་འགྱུར་བ་ནི་འདྲ་བས་རེག་པར་བྱེད་ཅེས་བྱ་བ་བྱས་པས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་དབང་པོའི་དབྱེ་བས་མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཇི་སྲིད་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའོ། །ཆོས་མངོན་པ་ལས་གསུངས་པ། གསུམ་འདུས་པ་ལས་དབང་པོའི་འགྱུར་བ་ཡོངས་སུ་གཅོད་པ་ནི་རེག་པ་སྟེ། ཚོར་བ་བསྐྱེད་པ་ཡང་དག་པའི་རྟེན་སྦྱིན་པའི་ལས་ཅན་ཞེས་བྱ་བའོ། །འདོན་པ་འདི་ཐམས་ཅད་སྔར་གྱི་པོ་ཏི་རྣམས་ལ་མ་མཐོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་གཞག་པ་བྱུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་འདི་ལ་མདོར་བསྡུས་པ་བཤད་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་འཆད་པ་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཉིད་འདོན་པ་ཡིན་ཏེ། ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཇི་ལྟར་གནས་པ་འདི་ལ་འདི་ལྟ་བུའི་འདོན་པ་རིགས་ པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་ཉིད་བཤད་པའི་དུས་ན་གཟུགས་ནི་རྟག་པ་མ་ཡིན་མི་རྟག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཕུང་པོ་རྣམས་ཉིད་ལ་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཆེན་པོ་རྣམས་ལ་ཡང་འདི་མིག་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདོན་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་གསུངས་པ། དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སོ་ཞེས་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བཤད་མ་ཐག་པའི་རིམ་པས་ཆོས་རྣམས་ལ་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ལའོ། དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་སུ་བྱེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཆོས་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་གསུངས་པ་ནི་གཟུགས་རྟག་པ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་རེ་ཞིག་ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ཡང་གནས་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཞིག་ཡང་དེ་རྣམས་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ངོ་བོས་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ཉིད་བརྟགས་པ་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཟད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མ་ཡིན་པའི་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ལས་མི་རྟག་པ་ཉིད་དེ་དག་ལ་ཡང་གནས་པར་
Chinese
等等，显示了对界和处等等的详细区分。眼睛的聚集而产生的触，其中存在根、境和识的聚集。其中，对于产生乐等感受，以类似于完全切断随顺于转变成根的方式，仅仅通过产生乐等感受，以及伴随的心所，被称为触。根的转变是相似的，因此称为触。因此，以根的区分，从眼睛的聚集而产生的触，直到意的聚集而产生的触。在《法蕴论》中说：“三者聚集，根的转变完全切断是触，是产生感受的真实所依，具有给予的作用。”所有这些文句在以前的书中都没有见到，因此被认为是后来添加的。对于这位薄伽梵母，在所有简略的解释中，在说法时，只是引用蕴，而不是界和处等等。因此，在这种情况下，这样的引用是合理的。另外，在解释法性的时候，例如“色不是常，也不是无常”，只是对蕴单独显示法性。对于大种，也引用“不要安住于眼”等等。对于法的体性，也说“不要安住”。同样，就像刚才说的“色啊，不要安住”的顺序一样，不要安住于诸法。因为什么缘故呢？因为什么缘故啊。因此，所谓“色”，是指具有造色之体性的色，即说不要安住于法的体性。同样，所谓“色”，也是不要安住于法的体性的意思。所说法性上也没有安住，例如“色是常”等等，暂时不要安住于法和法的体性。如果对于那些以颠倒相产生的法性进行观察，由于烦恼和灭尽之因，以非颠倒的现观我慢，也不要安住于无常的那些法性上。
English
Etc., showing the detailed distinctions of realms and sources, etc. The touch arising from the gathering of the eye, in which there is a gathering of sense faculty, object, and consciousness. Among them, for generating feelings such as pleasure, in a way that resembles completely cutting off the transformation into a sense faculty that is in accordance with it, merely by generating feelings such as pleasure, and along with the mental factors that arise from the mind, it is called touch. The transformation of the sense faculty is similar, therefore it is called touch. Therefore, by the distinction of the sense faculties, from the touch arising from the gathering of the eye, until the touch arising from the gathering of the mind. It is said in the Abhidharma: "The complete cutting off of the transformation of the sense faculty from the gathering of the three is touch, which is the true basis for generating feelings, having the function of giving." All these sentences have not been seen in previous books, therefore they are considered to have been added later. For this Bhagavati, in all the brief explanations, when teaching the Dharma, only the aggregates are cited, not the realms and sources, etc. Therefore, in this case, such a citation is reasonable. Furthermore, when explaining the nature of Dharma, such as "Form is not permanent, nor is it impermanent," only the nature of Dharma is shown separately for the aggregates. For the great elements, it is also cited as "Do not abide in the eye," etc. For the nature of Dharma, it is also said, "Do not abide." Similarly, just as the order of saying "Form, do not abide" just now, do not abide in all Dharmas. For what reason? For what reason. Therefore, the so-called "form" refers to the form that has the nature of creating form, that is, it is said not to abide in the nature of Dharma. Similarly, the so-called "form" also means not to abide in the nature of Dharma. It is said that there is no abiding in the nature of Dharma, such as "Form is permanent," etc., temporarily do not abide in Dharma and the nature of Dharma. If one observes the nature of Dharma that arises with inverted appearances, due to the cause of afflictions and cessation, with non-inverted manifest pride, do not abide in those impermanent natures of Dharma.
Tibetan
མི་བྱ་སྟེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྡུག་པ་ནི་གཙང་བའོ། །མི་སྡུག་པ་ནི་མི་གཙང་བའོ། །གཟུགས་སྟོང་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་དམིགས་པ་སྟེ་དམིགས་པ་ཡིན་པས་ན་དམིགས་པའོ། །དེ་བས་ནི་འདི་གཉི་ག་ཡང་ངོ༌། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་འདུས་མ་བྱས་པ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་སྟེ། དེས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བ་ནི་བསྐྱེད་པ་སྟེ་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྦྱིན་པའི་གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་གནས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཅན་ཆོས་ཉིད་གསུངས་སོ། །ལམ་ལ་གནས་པ་ལ་ཡང་ཡོན་ནི་གཞལ་དུ་མེད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲིད་པ་ལན་བདུན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་ཀྱི་སྒོམ་པ་ལ་བརྩོན་འགྲུས་དང་མི་ལྡན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྐྱེ་བ་བདུན་ པ་ལ་དགྲ་བཅོམ་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐར་མ་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཆགས་པ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་འདིར་ལན་ཅིག་ཕྱིར་འོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལན་ཅིག་སླར་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་འོངས་ནས་སོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་པ་མེད་པའི་འཇིག་རྟེན་ལའོ། །འདི་ཉིད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བའི་གནས་གང་ལ་ཁམས་གསུམ་པའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པ་ལྷག་མར་གྱུར་པ་འདི་རྣམས་ལ་བདག་ཏུ་བརླན་པ་དེའི་ཕྱིར་ལྷག་མ་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་ནི་ལྷག་མ་སྟེ་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པ་ལ་དེ་བཟློག་པས་ལྷག་མ་མེད་པའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཉིད་ནི་དབྱིངས་ཏེ། དམིགས་པའི་ངོ་བོས་འཕགས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱིས་ལས་འདས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྒྲ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སའོ། །དེ་ཡང་གཞན་གྱིས་ཉེ་བར་བསྟན་པ་མེད་ན་རང་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་འདའ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ཁྱད་པར་དུ་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་ལ་གནས་ནས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུད་བཅོམ་པ་དང་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རབ་ཏུ་བསྐོར་བ་ལ་སོགས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྲིད་དུ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་བར་ཆད་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་རུང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ལུང་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་བྱ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་བྱས་ནས། ཇི་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཡུལ
Chinese
不做，因为色等诸法以无自性之故，彼之法性之体性皆无故。丑陋即清净。不丑陋即不清净。所谓色空性，亦不可得，以可得故，是可得。是故此二者皆是。以无为而善分别者，所谓无为即涅槃。以彼善分别者，即生起，以是可得之体性故。所谓布施之处，即具有福田之体性，是法性所说。安住于道者，亦说福即施与无量之果。所谓有七有者，谓虽于业之修习不具精进，然以法性之力，于第七有获得阿罗汉果故。所谓未至究竟者，谓以一切种不舍欲贪故。所谓于此世间一度来者，谓一度复来欲界。所谓彼处者，谓于无欲之世间。所谓此处者，谓于生处何者已断三界之烦恼，成为残余者，于此等执着为我，是故残余者即蕴。彼即残余，谓与蕴残余俱者，反之则无残余。涅槃即是界，以可得之体性，是生起圣者等之因故。所谓声闻以业超越者，谓随逐他人之声者，是声闻之地。彼亦若无他人之教示，则自己现证，故由独觉而超越。是故彼之智慧亦成差别。所谓佛地者，谓安住于普光中。所谓佛之事业者，谓降伏魔众及善转法轮等。所谓佛之圆满涅槃者，谓乃至诸佛之无间菩提可得，菩萨之授记等无疑当作之事皆作已。成为如何之境
English
It is not done, because form and other dharmas are without self-nature, therefore the nature of their dharma nature is absent. Ugliness is purity. Not ugliness is impurity. The so-called emptiness of form is also unattainable, because it is attainable, it is attainable. Therefore, both of these are. One who distinguishes well with the unconditioned, the so-called unconditioned is Nirvana. One who distinguishes well with it is arising, because it is the nature of attainability. The so-called place of giving is said to be the dharma nature with the nature of the field of merit. It is also said that the merit of abiding in the path is giving immeasurable fruits. The so-called seven existences means that although one does not have diligence in the practice of karma, one attains the Arhat fruit in the seventh existence by the power of dharma nature. The so-called not reaching the ultimate means that one does not abandon desire and greed in all ways. The so-called one who comes back once in this world means that one comes back to the desire realm once again. The so-called there means in the world without desire. The so-called here means that in the place of birth, whoever has abandoned the afflictions of the three realms and becomes a remainder, clings to these as me, therefore the remainder is the aggregates. That is the remainder, that is, the one with the remainder of the aggregates, and vice versa, there is no remainder. Nirvana is the realm, because with the nature of attainability, it is the cause of arising the noble ones and so on. The so-called Sravaka transcends karma, which means that following the voice of others is the place of Sravaka. If there is no teaching from others, he will realize it himself, so he transcends by Pratyekabuddha. Therefore, his wisdom also becomes different. The so-called Buddha-land means abiding in the universal light. The so-called deeds of the Buddha are subduing the demons and turning the wheel of Dharma, etc. The so-called complete Nirvana of the Buddha means that until the uninterrupted Bodhi of the Buddhas can be attained, all the things that must be done without doubt, such as the prediction of the Bodhisattva, have been done. What kind of state has it become?