Tibetan
ཀྱང་དེའི་ཚེ་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་པོ་ལ་དམིགས་པར་གྱུར་བ་སེམས་ཅན་དང་བྱང་ཆུབ་དག་ཡོངས་སུ་འདོར་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཉིད་བདེན་པའི་དོན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལྟར་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡང་དོན་དམ་པ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་མི་དམིགས་པ་གསུམ་གྱིས་སྦྱིན་པའོ། །གཞན་ཤིན་ཏུ་འགལ་བ་ཡང་ཐབས་ལ་མཁས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་དབང་གིས་མི་འགལ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཀུན་རྫོབ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་སྙིང་རྗེ་དང་དོན་དམ་པ་འཛིན་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཐང་ལ་རྒྱུ་བ་དང༌། ཆུ་ལ་རྒྱུ་བའི་སྲོག་ཆགས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བཞིན་དུ། ཤིན་ཏུ་འགལ་བའི་སྦྱོར་བ་ཡང་འགལ་བ་མེད་པ་དང༌། གྲོགས་པོར་བྱས་ནས་ཅིག་ཅར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་ཅིང་ཤིན་ཏུ་ཕན་འདོགས་པར་བྱེད་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །བདག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ནོ། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་སོ། །འདི་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའོ་ཞེས་གསུམ་མི་དམིགས་པ་དང༌། བདག་ནི་བཟོད་པ་དང་ལྡན་ནོ། །འདི་ནི་བཟོད་པའོ། །འདི་ནི་ཁྲོ་བའོ་ཞེས་གསུམ་མི་དམིགས་པ་དང༌། བདག་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་ལྡན་ནོ། །འདི་ནི་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པ་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། རྣམ་པར་གཡེང་བ་མི་དམིགས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཅན་དང༌། ཤེས་རབ་དང༌། ཤེས་རབ་འཆལ་པ་མི་དམིགས་སོ།། འོན་ཏེ་དེ་ཉིད་ལ་གནས་ནས་དེ་ཉིད་ལ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པ་ཡིན་སྙམ་ན། དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་འགའ་ཞིག་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེ་བས་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེའི་ཚེ། ཁམས་གསུམ་པོ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་སྦྱོར་བའི་ལམ་གྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བྱས་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི
Chinese
然而，在那时，以最初的发心为目标，并非完全舍弃众生和菩提，这被称为以真实的意义成为菩萨。在胜解行地，像菩萨一样的布施波罗蜜多也不是胜义谛。因此，以三不缘的布施。此外，极其矛盾的事物，也凭借方便善巧波罗蜜多的力量，看似不矛盾地进入。如同以世俗谛为执着的慈悲和以胜义谛为执着的智慧，在陆地和水中行走的生物的结合一样。极其矛盾的结合也变得不矛盾，并且作为朋友一起成办，菩萨们的二资粮成办菩提的究竟，并且被说是极其有益的。因此，一切波罗蜜多都安住于般若波罗蜜多中，应当证悟三轮清净。我具有戒律，这是戒律，这是破戒，这三者不缘。我具有忍辱，这是忍辱，这是嗔恚，这三者不缘。我具有精进，懈怠等不缘。等持、禅定和散乱不缘。安住于般若波罗蜜多中，对于般若波罗蜜多，有智慧者、智慧和破慧不缘。 然而，安住于彼，如何于彼清净呢？意思是说，当般若波罗蜜多被称为某种法，并非胜义存在时，因此，安住于般若波罗蜜多的无分别自性，无分别的般若波罗蜜多时，三界仅仅是如是性等等，以世俗的方式产生，以加行道正确地摄持，以智慧进行分别也是无分别的智慧。
English
However, at that time, with the initial generation of bodhicitta as the object, it is not that sentient beings and enlightenment are completely abandoned. This is said to become a Bodhisattva in the true sense. In the stage of adhimukti-caryā-bhūmi (the stage of practice through conviction), even the perfection of giving, like that of a Bodhisattva, is not ultimately true. Therefore, giving is done with the three non-objectifications. Furthermore, even extremely contradictory things enter without contradiction due to the power of the perfection of skillful means. Just like the combination of compassion, which grasps conventional truth, and wisdom, which grasps ultimate truth, is like the movement of creatures moving on land and in water. Even extremely contradictory combinations become non-contradictory, and by making them friends, they accomplish them simultaneously. It is said that the two accumulations of Bodhisattvas accomplish the ultimate of enlightenment and are extremely beneficial. Therefore, all the perfections, abiding in the perfection of wisdom, should realize the complete purification of the three spheres. I possess discipline, this is discipline, this is moral transgression, these three are non-objectified. I possess patience, this is patience, this is anger, these three are non-objectified. I possess diligence, laziness and so on are non-objectified. Samadhi, meditative concentration, and distraction are non-objectified. Abiding in the perfection of wisdom, for the perfection of wisdom, the wise, wisdom, and corrupted wisdom are non-objectified. However, how is it purified in that itself, abiding in that itself? The meaning is this: when the perfection of wisdom is called some dharma, it is not ultimately existent. Therefore, abiding in the non-conceptual nature of the perfection of wisdom, the non-conceptual perfection of wisdom, at that time, the three realms are merely suchness, etc., arising in a conventional manner, correctly grasped by the path of application, even the conceptualization done by wisdom is non-conceptual wisdom.
Tibetan
ས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྒོམ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། །ཆོས་རྣམས་ཡང་དག་པར་མཐོང་བར་གྱུར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེར་ཡང་དང་པོར་ནི་ལམ་གྱི་རང་བཞིན་ཏེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་ཆོས་སོ་སོར་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའོ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་དེའི་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་རང་གི་རང་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཀྱི་དེ་ལས་དེ་རྣམས་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཐ་དད་དུ་བྱ་བ་མི་དམིགས་པ་ནི་དེ་རྣམས་དེ་ལྟ་བུར་བྱས་པ་ལ་ཐ་དད་པར་བྱས་ནས་འགའ་ཞིག་ཏུ་བྱ་བ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ལ་དཔེ་གསུངས་པ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་གི་གྲིབ་མ་བྱེ་བྲག་མེད་ཅིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་སྤངས་ནས་རང་དགར་འགའ་ཞིག་ཏུ་དོན་བྱ་བ་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་གྲིབ་མ་ལ་མེད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཐ་དད་པ་བྱ་བ་ནི་མངོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཤིང་ལས་ཐ་དད་པ་བྱས་ཏེ། འགའ་ཞིག་ཏུ་དོན་གྱི་བྱ་བ་ལ་ངེས་པར་སྦྱར་བའི་དོན་དུ་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གྲིབ་མ་གྲིབ་མ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤིང་འདིའི་གྲིབ་མ་འདི་ཞེས་བྱ་བ་བགྲང་བ་ཡིན་ཏེ། ཤིང་གཞན་བཞིན་དུ་ཡང་རང་དགར་བགྲང་ བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཇི་ལྟར་ཤིང་ལ་བརྟེན་པའི་གྲིབ་མ་ཤིང་ལས་ཐ་དད་པ་འགའ་ཞིག་ཏུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཤིང་ལྟར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་རྣམས་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཤིང་གི་དཔེ་ལ་ཤིང་བཞིན་དུ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། །གྲིབ་མ་བཞིན་དུ་དེ་ལས་གཞན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ཉི་ཁྲིའི་གཞུང་འགྲེལ་ལས་སོ། །སྣ་ཚོགས་པའི་ཤིང་གི་དཔེ་ནི་ཤིང་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གྲིབ་མ་ལ་དེའི་ཚེ་ན་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཤིང་འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་རང་དགའི་གྲིབ་མ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་བསྟན་པའི་དོན་དུའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་བཤད་པར་བྱེད་པ་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་ཡང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཤིང་གི་དཔེ་སྟེ་གྲི་བ་མ་ནི་རོ་གཅིག་པ་ཐབས་མཁས
Chinese
获得名为遍持大地的度。因此，安住于般若波罗蜜多，即是修习般若波罗蜜多。如是，如是说：若能如实见诸法，则般若波罗蜜多即为先导。其中，首先是道的自性，即以分别念将诸法一一辨别。无分别的般若波罗蜜多，是它的先导。无差别，是指般若波罗蜜多，对于从自身自性所生的事物来说，它们之间没有差别。不可见差别，是指对于那些被如此对待的事物，进行区分并将其与某事物结合也是不存在的。对此，举了一个例子，即“例如”等等。它们的影子没有差别，意思是说，离开树木，随意将某事物与意义结合，影子是不具备这种作用的。区分，是指显现，即从树木中区分出来，并确定地与某事物的意义结合是不可能的。影子被称为影子，意思是说，数这棵树的影子，但不能像数其他树一样随意地数。因此，正如依赖于树木的影子不能与树木分离并与某事物结合一样，像树木一样，般若波罗蜜多的影子，其他事物依赖于它。即使如此，以树木为例，般若波罗蜜多就像树木一样。像影子一样，其他事物依赖于它，这是《二万颂》的论释中所说的。各种树木的例子是，即使在所有树木的影子中，也没有任何树木具有独立的影子，这是为了说明这个道理。正如所说，即使对于布施等在世俗谛中自性各异的事物，各种花朵等也是树木的例子，而影子则是味道单一的善巧方便。
English
It is named the perfection of holding the entire earth. Therefore, abiding in the Prajñāpāramitā is to cultivate the Prajñāpāramitā. Thus, it is said: If one truly sees all dharmas, then the Prajñāpāramitā is the forerunner. Therein, first is the nature of the path, which is to distinctly differentiate each dharma with conceptual thought. The non-conceptual Prajñāpāramitā is said to be its forerunner. "Without distinction" means that the Prajñāpāramitā, for those things that arise from its own nature, there is no distinction between them. "Indistinct to be distinguished" means that for those things that are treated in such a way, to distinguish them and to closely associate them with something is also non-existent. For this, an example is given, such as "for example" and so on. "Their shadows are without distinction" means that abandoning the tree, to freely associate something with meaning, the shadow does not have this function. "To be distinguished" means to manifest, that is, to distinguish from the tree and to definitively associate it with the meaning of something is not possible. The shadow is called a shadow, meaning to count the shadow of this tree, but it cannot be counted freely like counting other trees. Therefore, just as the shadow that depends on the tree cannot be separated from the tree and associated with something, like a tree, the shadow of the Prajñāpāramitā, other things depend on it. Even so, taking the tree as an example, the Prajñāpāramitā is like a tree. Like a shadow, other things depend on it, this is what is said in the commentary of the Twenty Thousand Verses. The example of various trees is that even in the shadows of all trees, no tree has an independent shadow, this is to illustrate this point. As it is said, even for things that are different in nature in conventional truth, such as giving, various flowers and so on are examples of trees, while the shadow is the skillful means of a single taste.