Tibetan
བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པའི་ཕྱིར་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་མེད་དེ་དེ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཅི་ལྟར་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་མ་མཆིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །དེ་ཡང་ཡོད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་མ་མཆིས་པའི་ཆོས་ཞེས་བརྗོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ལགས་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བསྒོམ་པར་བགྱི་བ་མ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པ་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའོ། །དེ་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་ཤིན་ཏུ་དབེན་པ་ལ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་གང་ཡང་ཐོབ་པར་བགྱིད་པའམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ལ་ཡང་འདྲེན་པ་པོ་མ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྤོང་བར་བགྱིད་པ་མ་ལགས་ཏེ་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་པར་བྱེད་དོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་ལྟར་དབེན་པས་དབེན་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གལ་ཏེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དབེན་པ་ཡིན་ན་ཅི་ལྟར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་དབེན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པས་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་དྲི་བར་བྱེད་པ་ནི་ལེགས་སོ་ལེགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་འདི་གསུངས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་གཅིག་དབེན་པ་དང་གཞན་དབེན་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ན་དེ་ལྟར་ན་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ་གང་གི་ཕྱིར་འདི་གཉིས་ཀྱང་དབེན་པ་དེ་བས་ན་སྐྱོན་མེད་པའོ། །འདི་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་བསྟན་པར་བྱེད་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ཡོངས་སུ་ རྒྱས་པར་བྱེད་པ་ནི། རབ་འབྱོར་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །གལ་ཏེ་ཡང་དག་པར་ཤེས་ན་དེའི་ཚེ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་འགྱུར་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབེན་པས་དབེན་པ་ལ་མངོན་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་ཡང་རྒྱ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཤེས་ཤིང་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔར་གསུངས་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྟན་པའི་དོན་ཉེ་བར་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ནི། དོན་ཟབ་མོ་ལ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་སྤྱོད་པར་མི་ནུས་པའོ། །དཀའ་བ་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་མངོན་དུ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ནུས་ཀྱང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ལྟོས་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་ལྟར་བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གལ་ཏེ་འགའ་ཞིག་དམིགས་པར་གྱུར་ན་དེ་ལྟ་ན་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དཀའ་བ་བགྱིད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མ་ཡིན་པ་མེད་པ་རྣམས་ལ་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པའི་དོན་དུ་དཀའ་བ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །གང་ཞིག་མངོན་སུམ་དུ་བགྱིད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའོ། །སླར་ཡང་གང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའོ། །གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །དེ་བས་ན་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཅི་ཞིག་སྒྲུབ་པའམ་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་གལ་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། མི་ཞུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྙེན་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ་འདིར་ནི་མདོར་བསྟན་པའོ། །འདིའི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི་ཚིག་རྣམ་པ་དྲུག་གིས་སོ། །མི་འགོང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདིར་མ་ཉེས་གཤིན་པ་འབྲིང་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་དུ་མི་ཞུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་མཉེས་གཤིན་པ་ཆུང་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཡིད་ཕྱིར་ཕྱོགས་པར་མི་འགྱུར་པ་ནི་མཉེས་གཤིན་པ་མེད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །མི་དངང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལ་འདོར་བར་འདོད་པ་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་ཏུ་ མི་སྐྲག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དོར་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཀུན་དུ་སྐྲག་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བ་ནི་རྒྱུན་གྱིས་དོར་བ་མ་ཡིན་པའོ། །དེ་ལྟར་མི་དམིགས་པའི་སྤྱོད་པ་འདི་ལ་གལ་ཏེ་མི་ཞུམ་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཡོན་ཏན་གྱིས་སྤྱོད་དོ། །ཡོན་ཏན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་འབྱུང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དོགས་ནས་སེལ་བར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་སྤྱོད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་གལ་ཏེ་སྤྱོད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །ཉེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །རིང་དུ་བསྲིངས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་རིང་དུ་བསྲིངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །འདི་ཙམ་གྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ
Chinese
而且在规定的情况下，也如虚空般自性空寂，故无一切烦恼，因其无有之故，亦无清净。因此，如何能现前圆满成佛呢？这是要说的。所谓“无有法”，即是圆成实性。又因其超越一切有法，故称“无有法”。“般若波罗蜜多是极寂静”是要说的，即是圆成实性。“不是要修习”，修习即是串习。对自性本极寂静者而言，这不合理。所谓“什么法也不可得”，即是说，菩提也不是引导者，因为是常住的，所以不是要舍弃，因为自性空寂之故，这是要思考的。世尊，如何以空寂证得空寂而现前圆满成佛呢？如果般若波罗蜜多和正等觉是空寂的，那么如何以般若波罗蜜多使空寂的圆满菩提现前圆满成佛呢？这是要问的，世尊以“好啊好啊”等语作答。如果一个是空寂的，另一个不是空寂的，那就不合理了，因为这两个都是空寂的，所以没有过失。这本身就是了知一切法空性的特征，并说将现前圆满成佛，这是要显示的。因为什么之故等语，是为了充分阐释所说之义。善现，如果等语等。如果如实了知，那时就会分别，而不是般若波罗蜜多。如是等语是为了总结。现前圆满成佛也没有，因为以空寂证得空寂，圆满菩提是不合理的。菩提也会现前圆满成佛，即是说，了知空性的特征，将现前圆满成佛。
English
Moreover, in the prescribed circumstances, it is also devoid of inherent existence like the sky, hence there is no complete affliction, and because of its absence, there is also no purification. Therefore, how can one become fully enlightened? This is what is to be said. The so-called "absence of dharma" is the nature of complete accomplishment. Furthermore, because it transcends all existing dharmas, it is called "absence of dharma." "The Perfection of Wisdom is extremely tranquil" is what is to be said, which is the nature of complete accomplishment. "It is not to be meditated upon," meditation is familiarization. It is not reasonable for that which is extremely tranquil by its very nature. The so-called "no dharma is attainable" means that even Bodhi is not a guide, because it is permanent, so it is not to be abandoned, because of its very nature of emptiness, this is to be contemplated. World Honored One, how can one become fully enlightened by realizing emptiness with emptiness? If the Perfection of Wisdom and perfect enlightenment are empty, then how can the Perfection of Wisdom cause the empty perfect Bodhi to become fully enlightened? This is what is to be asked, and the World Honored One answers with "Good, good," etc. If one is empty and the other is not empty, then it is not reasonable, because both of these are empty, so there is no fault. This itself is to know the characteristic of the emptiness of all dharmas, and it is said that one will become fully enlightened, this is what is to be shown. Because of what, etc., is to fully explain the meaning of what is said. Subhuti, if, etc. If one knows correctly, then at that time one will discriminate, but it is not the Perfection of Wisdom. Thus, etc., is for summarizing. There is also no full enlightenment, because it is unreasonable to attain perfect Bodhi by realizing emptiness with emptiness. Bodhi will also become fully enlightened, that is to say, knowing the characteristic of emptiness, one will become fully enlightened.
Chinese
这是解释说明。先前所说的意义，是为了显示其意义的接近，即所谓行于甚深之义，因为其他人无法行持。所谓做难行之事，是因为菩萨虽然能够显现，但并不依赖于众生的利益。如“我如何”等等。如果有人执着于目标，那么因为困难就会去做难行之事。因为对一切法不执着于非无目标者，所谓不执着，是指为了知晓的缘故而并非做难行之事的意图。所谓显现者，是指菩萨。再次，所谓何者，是指菩提。所谓以何者，是指以般若波罗蜜多。因此，世尊说，难道没有成就圆满菩提或有任何事情要做吗？如“世尊，如果”等等。“不怯懦”是指不亲近，这里是简略的指示。对此的详细解释有六种说法。“不畏惧”是指这里不是中等的顺从。“完全不怯懦”是指这里不是小的顺从。“心不退转”是指不是没有顺从。“不退缩”是指这里不是想要舍弃。“完全不恐惧”是指不是舍弃。“不会变得完全恐惧”是指不是持续地舍弃。因此，在这种不执着的行为中，如果没有不怯懦等等，那么菩萨就会以功德行持般若波罗蜜多。对于功德的分别念产生，以三种方式怀疑并消除，即对于行持的分别念，如“如果行持”等等。对于接近的分别念，如“已经接近”等等。对于长久延续的分别念，如“已经长久延续”等等。仅此而已，无分别的智慧就会被显示为般若波罗蜜多。
English
This is an explanation. The meaning of what was said earlier is to show the closeness of its meaning, that is, to practice in the profound meaning, because others cannot practice it. The so-called doing difficult things is because although the Bodhisattva can manifest, he does not depend on the benefit of sentient beings. Such as "How do I" and so on. If someone clings to the goal, then because of the difficulty, he will do difficult things. Because one does not cling to those who are not without a goal in all dharmas, the so-called non-attachment refers to the intention of not doing difficult things for the sake of knowing. The so-called manifesting refers to the Bodhisattva. Again, the so-called what refers to Bodhi. The so-called by what refers to the Prajnaparamita. Therefore, the Blessed One said, is there no accomplishment of perfect Bodhi or anything to do? Such as "Blessed One, if" and so on. "Not timid" means not approaching, here is a brief indication. The detailed explanation of this has six statements. "Not afraid" means that this is not a medium compliance. "Completely not timid" means that this is not a small compliance. "The mind does not regress" means that it is not without compliance. "Not shrinking back" means that this is not wanting to abandon. "Completely not afraid" means not abandoning. "Will not become completely afraid" means not continuously abandoning. Therefore, in this non-attached behavior, if there is no non-timidity, etc., then the Bodhisattva will practice Prajnaparamita with merit. For the arising of the discrimination of merit, doubt and eliminate in three ways, that is, for the discrimination of practice, such as "If practice" and so on. For the discrimination of approaching, such as "Already approaching" and so on. For the discrimination of prolonged continuation, such as "Already prolonged continuation" and so on. Only this, the non-discriminating wisdom will be shown as Prajnaparamita.
Tibetan
། །དེ་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པར་ཡང་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡོད་དེ་ཅི་ལྟར་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱིའོ། །དེ་རྣམས་ནི་བསྒོམ་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའི་བདེན་པ་རྣམས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་རྣམ་པ་བཞིས་ཀུན་ལས་རྣམ་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ལས་གཞན་པས་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་རྣམས་ལ་རྟོག་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་དེ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པར་བརྗོད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཉི་ཚེ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའི་དོན་དུ་ནམ་མཁའི་དཔེའོ། །སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེ་རྣམས་ནི་མི་རྟག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅི་སྲིད་དུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱང་དེའི་ཕྱིར་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་དེ་བས་ན་ནམ་མཁའི་དཔེའོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་ཅན་ཁྱབ་པ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་འདི་ཡོད་མོད་ནང་གི་བདག་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཉིད་འཇུག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་གྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོགས་པ་ལ་ནང་གི་བདག་ཉིད་ལ་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཉིད་གྲུབ་པའི་དོན་དུ་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུའི་དཔེའོ། །འོན་ཏེ་ཡེ་ཤེས་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་སྟེ་ཤེས་པ་ལ་ཅི་ནས་ཀྱང་ཤེས་བྱ་ཡོད་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟ་ན་ཡང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་དེ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་ པའི་དོགས་པ་ལ་གཟུགས་བརྙན་གྱི་དཔེའོ། །གཟུགས་བརྙན་ལ་ནི་འདི་ལྟར་མི་འགྱུར་ཏེ་དམིགས་པ་གང་གིས་བདག་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་བདག་འཛིན་པ་པོ་སྟེ་འོན་ཀྱང་དེའི་རྣམ་པ་སྐྱེས་པ་དེ་ལ་འཛིན་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱང་སྦྱོར་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དམིགས་པར་བྱས་ནས་སྐྱེ་བ་ཡིན་ནོ། །རྟོགས་པའི་གནས་ལ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཁོ་ན་ཐོབ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དུ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྗོད་པ། ཤེས་བྱས་ཁྱད་པར་མེད་པ་གང༌། །ཤེས་པ་དེ་ནི་རྟོག་དང་བྲལ། ཞེས་བྱ་བའོ། །ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐོབ་པ་ཉིད་དོ། །ཅི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ། རྟོག་པ་པོ་མེད་རྟོག་བྱ་མེད། །དོན་དམ་པར་འདིར་ཡོད་མ་ཡིན། །ཀྱེ་མ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་དཀའ་བའི། །ཆོས་ཉིད་ཁྱོད་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ས་དང་པོ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ
Chinese
因此，对于没有颠倒和没有分别念，也有少分的无分别念，那是怎样的呢？就像是圣声闻者们的。他们以修习自性的智慧，对痛苦等谛，以没有颠倒的四种行相完全地进行辨别。除了他们之外，不对常等颠倒产生分别念，因此也说那是无分别。因此，为了消除少分的分别念，用虚空的例子。以一切戏论无分别念是菩萨们的智慧，他们对无常等也不分别念，直到菩提，因此像虚空一样周遍地无分别念，因此用虚空的例子。外境具有周遍的无分别念，但不是内在的自性。对于分别念本身进入，而行持没有成立的怀疑，为了内在的自性也成立无分别念，用幻化之人的例子。然而智慧是无分别念，对于知者无论如何都会有知境，即使那样，获得所取和能取的体性，那会改变的怀疑，用影像的例子。对于影像来说，不会像这样改变，以任何所缘生起我，对我执著，然而生起它的相，就说是执著。同样，无分别念的智慧也在结合的阶段，缘一切法的空性而生起。在证悟的阶段，唯独获得空性的体性，否则就不是执著空性。因此说：了知无有差别者，彼识即离于分别。对于无有差别的智慧，也是获得空性的体性。如是说：无有分别者，无有分别境，胜义中此非有，呜呼极难通达，汝能通达法性。菩萨们在第一地就具有无分别念。
English
Therefore, for those without inversion and without conceptualization, there is also a small amount of non-conceptualization, how is that? Just like the noble Shravakas. They, with the wisdom of the nature of meditation, completely distinguish the truths such as suffering with four aspects that are not inverted. Other than them, they do not generate conceptualizations about inversions such as permanence, therefore it is also said to be non-conceptual. Therefore, in order to eliminate the small amount of conceptualization, the example of space is used. Non-conceptualization with all elaborations is the wisdom of the Bodhisattvas, they also do not conceptualize impermanence etc., until enlightenment, therefore, like space, it is pervasive and non-conceptual, therefore the example of space is used. The external realm has pervasive non-conceptualization, but it is not the inner self. For the doubt that the very entrance of conceptualization is not established, in order to establish non-conceptualization in the inner self as well, the example of an illusionary person is used. However, wisdom is non-conceptual, for the knower, there will always be an object of knowledge, even so, obtaining the nature of the grasped and the grasper, the doubt that it will change, the example of an image is used. For an image, it does not change like this, with whatever object I arise, I am the one who grasps, however, the appearance of it arises, it is said to be grasping. Similarly, the wisdom of non-conceptualization also arises by focusing on the emptiness of all dharmas in the stage of union. In the stage of realization, only the nature of emptiness is obtained, otherwise it is not said to be grasping emptiness. Therefore it is said: That which knows without difference, that consciousness is free from conceptualization. For wisdom without difference, it is also obtaining the nature of emptiness. As it is said: There is no conceptualizer, there is no object of conceptualization, in the ultimate sense this is not present, alas, it is extremely difficult to understand, you will be able to understand the nature of reality. Bodhisattvas have non-conceptualization on the very first ground.