Tibetan
བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་རྒྱས་པར་གསུངས་སོ། མཐུ་ནི་སྟོབས་སོ། །སློབ་དཔོན་དང་མི་ལྡན་པ་ནི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་སྡིག་པ་ཅན་ནོ། །དེར་ཡང་རེ་ཞིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ཡང་སྟེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ལྟ་ཅི་སྨོས། །བྱམས་པའི་ཡིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སྨོན་ལམ་ མོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་གི་འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་དོ། །མངོན་པར་ཤེས་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ཕ་རོལ་གནོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེས་བུའི་བྱ་བའོ། །འདི་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ཕྱི་མའི་བདུད་ཀྱི་ལས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །བདུད་ཀྱི་ལས་རྣམས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་ལེའུ་ནི་བདུད་ཀྱི་ལེའུ་སྟེ་ལེའུ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའོ།། །།ད་ནི་སྔར་ཟབ་མོའི་གནས་གང་ཞིག་གསུངས་པ་དེ་རྟོགས་པ་ནི་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དོ། །བདུད་ཀྱི་ལས་ཤེས་པ་ཡང་འདི་ཐམས་ཅད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་རག་ལས་པ་དེ་བས་ན་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙེན་པ་གསུངས་པ་ནི། རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དང་བྲལ་བས་ཅི་ལྟར་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བ་འདི་ལྟ་བུ་རང་དོན་དང་གཞན་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཀྱི་མཐར་བརྟེན་པའི་ཚོགས་ཅི་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགོངས་པའོ། །དང་པོ་ཁོ་ནར་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གཞན་དུ་ན་བག་མེད་པར་ལྟུང་བའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ལ་བསྙན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཉིད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་རྣམས་ལ་བླ་ན་མེད་པའི་ཆོས་བསྟན་པར་མཛད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འོག་མའི་ས་ལ་གནས་པ་རྣམས་ལས་གོང་མའི་ས་ལ་གནས་པའོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སེམས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འགའ་ཞིག་ཏུ་འདོན་པའོ། །དེ་ལ་སེམས་ལ་མཁས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཀྱི་རྒྱུ་བ་ལ་མ་རྨོངས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གདམས་ངག་བསྟན་པར་ནུས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ལས་དང་པོ་པའི་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པར་འདོད་པར་གྱུར་པ་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་རྣམས་སོ། །གང་ཞིག་ཐོས་པ་དང་བསམ་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་ཤེས་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་བསྒོམ་པ་མངོན་པར་སྦྱོར་བ་དེའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ནོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་གཅིག་པུ་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་བྱང་ཆུབ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐབས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་བྲལ་བ་ལ་དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཐམས་ ཅད་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་ཅི་ལྟར་དེ་གཅིག་པུ་དེ་ལྟར་ཚོགས་པ་དྲུག་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་མཐར་ཕྱིན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པས་རྗེས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་སྟོན་པའོ། །དེ་ལས་སྔ་རོལ་དུ་དེ་ཉིད་ནི་ལམ་མོ། །སྣང་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་དེ་རྣམས་ཉིད་དོ། །སྒྲོན་མ་ནི་འབད་པས་རྒྱུའི་ལམ་ལ་དྲི་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ས་དྲུག་ལ་དེ་རྣམས་ཉིད་དོ། །འོད་ནི་ཉིན་པར་སྣང་བའོ། །དེ་ཡང་འབད་པ་མེད་པར་རྒྱུ་བའི་ལམ་མི་གཡོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ས་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་དོ། །སྐྱོབ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་ས་ལ་ལྟུང་བ་ལས་ཡོངས་སུ་བསྲུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱབས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ཐམས་ཅད་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བདེ་བའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔུང་གཉེན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཐོབ་པའི་གནས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གླིང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྣམས་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱ་མཚོས་ཟིལ་གྱིས་མི་ནོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་ནི་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དང་གསོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཕ་ནི་ས་བོན་གཏོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །རབ་འབྱོར་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་བརྟེན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའོ། །སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ལ་མཆོག་གི་འབྲས་བུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་སྐྱེས་པ་ཞེས་བརྗོད་པའི་དོན་དུ་གསུངས་པ་ནི། འདས་པའི་དུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་བས་ཀྱང་འདི་རྣམས་ལ་སྟོན་པ་ལ་སོགས་པ་ཉིད་རིགས་ཞེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །སྐྱེས་པ་ནི་གྲུབ་པའོ། །དུས་གསུམ་གྱི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་བརྟེན་པ
Chinese
已经广说了非有。能力就是力量。不具足导师，是因为远离善知识的缘故。非圣者就是罪恶者。在那里，暂且说，就是对那样的，更何况是对一切有情。慈爱的心等，以慈爱等四者以所缘境的差别而宣说。如是等是发愿。 这个也是，凡是这个也是等一切。以现量知，就是应当知晓。压伏他者，是士夫的行为。这个也是等，是接近后来的魔业。明显宣说魔业的章节，就是魔的章节，也就是第二十一章节。 现在，先前所说的甚深之处，通达它就是不退转。了知魔业也全部依赖于善知识，因此宣说了亲近善知识，就是以“善现，于此”等。菩萨远离善知识，如何能使如此极大的自利和他利圆满的一切，依赖于最极的集合呢？这是他的想法。仅仅是最初，否则就不会亲近放逸堕落的善知识了。佛薄伽梵自身等，是因为为他们开示了无上之法的缘故。菩萨，就是从下地到上地者。在某处，读作菩萨的心善巧。对此，心善巧的菩萨，因为不迷惑心的运行，所以能为菩萨们开示波罗蜜多的教言，就是这个意思。最初业者的听闻等自性，想要了知者，就是佛和菩萨等善知识们。凡是以听闻和思惟的自性，圆满了知修习现行，那样的智慧波罗蜜多就是善知识啊。
English
It has been extensively explained that it is not existent. Power is strength. Not possessing a teacher is because of being separated from a virtuous friend. A non-noble one is a sinful one. There, even for a moment, it means even for such a one, what need is there to mention all sentient beings? With loving-kindness and so forth, the four, such as loving-kindness, are taught by way of distinguishing the objects. Thus and so forth is aspiration. This also, whatever this also and so forth, is everything. By direct knowledge, it is to be known. Subduing others is the action of a person. This also and so forth is drawing near the actions of the later demons. The chapter that explicitly states the actions of the demons is the chapter of the demons, that is, the twenty-first chapter. Now, understanding the profound place that was previously spoken of is indeed non-retrogression. Knowing the actions of the demons also depends entirely on the virtuous friend, therefore, approaching the virtuous friend is taught, that is, with "Subhuti, in this" and so forth. How can a Bodhisattva, separated from a virtuous friend, make all of this extremely great self-benefit and other-benefit complete, relying on the most supreme assembly? This is his thought. Only at the beginning, otherwise one would not approach a virtuous friend who is negligent and falls. The Buddha, the Bhagavan himself, and so forth, is because he taught the unsurpassed Dharma to them. A Bodhisattva is one who dwells on a higher ground than those who dwell on a lower ground. In some places, it is read as a Bodhisattva who is skilled in the mind. Therefore, a Bodhisattva who is skilled in the mind, because he is not confused about the movement of the mind, is able to teach the instructions of the Paramitas to the Bodhisattvas, that is the meaning. Those who are beginners, whose nature is to desire to know through hearing and so forth, are the Buddhas and Bodhisattvas, the virtuous friends. Whoever has completely perfected the knowledge of the nature of hearing and thinking, and applies meditation, that Prajnaparamita itself is the virtuous friend.
Chinese
如是说。并非仅仅修持般若波罗蜜多才能成佛，因为如果离开了布施等方便的波罗蜜多，就无法成佛。如是说者，对于名为“一切”者，如何仅仅是那一个，而是名为六种集合之义。为了随后显示那些圆满的自性，而进行开示。在那之前，那本身就是道。光明是超越世间的智慧，是对那一切的极大欢喜。明灯是通过努力，在无垢等六地上的因之道上，那一切本身。光是白天的显现。那也是在不费力气就能行走的无动等地上，那本身。名为救护者，是为了从声闻等地的堕落中完全守护。名为救护所者，是为了成办菩萨的一切行持。名为处所者，是因为是无上安乐的所依。名为亲友者，是因为以不共之性，是获得一切智智之所。名为洲渚者，是因为依靠它的人们不会被烦恼的海洋所征服。母亲是因为执持和养育。父亲是因为播种。名为知者，是因为看见。名为证悟者，是因为是修道的道。名为彼者，是因为对于六波罗蜜多，是开示者等本身。名为善现，对于此者，是指依靠六波罗蜜多。以布施等波罗蜜多，对于般若波罗蜜多本身，是殊胜的果，因为在佛的体性上达到圆满。为了说明三世诸佛的一切智智是从六波罗蜜多中产生，所以才说：过去时等。因此，对于这些，开示者等本身就是种姓之意。产生就是成就。三世如来能够现证圆满菩提，是依靠现前的果。
English
Thus it was said. It is not the case that enlightenment is achieved only by practicing the Prajñāpāramitā, because without the Pāramitās of means such as generosity, it is impossible to achieve it. As it is said, how can that which is called "all" be just one, but rather the meaning of being a collection of six. In order to subsequently show that those perfections are the true nature, it is taught. Before that, that itself is the path. Light is the wisdom beyond the world, the great joy of all those. The lamp is that itself on the six grounds, such as the path of cause, which is free from defilements through effort. Light is the appearance of day. That itself is also on the grounds of immovability and so on, where the path is traversed without effort. The so-called protector is for the sake of completely protecting from falling from the grounds of the Śrāvakas and so on. The so-called refuge is for the sake of accomplishing all the practices of the Bodhisattvas. The so-called place is because it is the support of unsurpassed bliss. The so-called friend is because, by its unique nature, it is the place of attaining omniscience. The so-called island is because those who rely on it are not overcome by the ocean of afflictions. Mother is because of holding and nurturing. Father is because of sowing the seed. The so-called knower is because of seeing. The so-called realization is because it is the path of meditation. The so-called that is because, for the six Pāramitās, it is the teacher and so on themselves. The so-called Subhuti, for this one, means relying on the six Pāramitās. With the Pāramitās such as generosity, for the Prajñāpāramitā itself, it is the supreme fruit, because it reaches perfection in the nature of the Buddha. In order to explain that the omniscience of the Buddhas of the three times arises from the six Pāramitās, it is said: past time and so on. Therefore, for these, the teachers and so on themselves are the intention of the lineage. Arising is accomplishment. The Tathāgatas of the three times are able to manifest perfect enlightenment, relying on the manifest fruit.
Tibetan
་ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། ང་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་རྣམ་པ་མང་ པ་སྟེ། དེ་བས་ན་ཅི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལས་བྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཅེས་བྱ་བའི་དགོངས་པའོ། །ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྣམས་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཅི་རིགས་པར་ཐམས་ཅད་འདི་རྣམས་ཉིད་ལ་བསྡུ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་འདི་དག་གི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་རྣམས་ནི་བཤད་ཟིན་ཏོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་དེ་ཕན་འདོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་སྤྱོད་པ་མཐོང་ནས་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ལ་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་པ་ལ་སོགས་པ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། འདི་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སློབ་པར་འདོད་པ་ནི་བསླབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་སྟེ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ་ནི། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། སྔོན་དུ་འགྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཐམས་ཅད་འཇུག་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདྲེན་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྨོངས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་ཏུ་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་རབ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དག་པར་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དམན་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པའི་གཟི་བརྗིད་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་སྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཀུན་ནས་ཤེས་པའི་དོན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་སྟེ། ཡང་དག་པར་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ཡང་དག་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེད་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དང་པོ་རྟོགས་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུ་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་མའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དང་པོར་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཉིད་ནས་གོང་ནས་གོང་དུ་ཡང་དག་པར་འབྲེལ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གི་ཕྱིར་འདི་ཉིད་འདྲེན་པ་རབ་ཏུ་འདྲེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་ལྟ་བས་ནའོ། །གཞན་གྱི་དྲིང་མི་འཇོག་ཅིང་འགྲོ་བར་འདོད་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལའོ། །གནས་པར་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟོགས་པ་ཐོབ་པ་ལ་གོང་ནས་གོང་དུ་ཁྱད་པར་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི
Chinese
为了要显示您自己所说的，我，也是这样。那为什么呢？因为菩提的方面等等的差别，菩提之路有很多种。因此，什么是从六度波罗蜜多产生的菩提呢？这个意思。诸波罗蜜多是因和果的种种差别都包含在内而产生的，因此，适当地将一切都包含在这些之中，这样说的是，这些等等，佛的智慧等等的词语已经说完了。对于一切众生也有利益，这是因为见到布施等等的行为，对于其他人来说，进入圆满菩提心等等的缘故。现在说般若波罗蜜多的主要性，这些等等。想要学习的是，在一切学习之中，般若波罗蜜多是最先行的，因为是现证菩提的因。说这个的原因是，那为什么呢？先行，是因为一切波罗蜜多进入都随顺的缘故。引导，是为了对愚昧者正确显示的缘故。善于引导，是因为对那个本身是最好的缘故。正确显示，是为了对精进弱小者也具有正确的威严的缘故。普遍显示，是显示普遍了解的意义，对于正确进入者，产生极大的欢喜的缘故。产生，不是因为证悟初地而生为如来种姓。母亲，是从最初理解开始，从上到上正确联系的缘故。因此，因为什么这个本身是引导，善于引导等等，因为看到。如果不依赖其他而想要行走，这是在信行地。想要安住，是为了对于获得证悟，从上到上获得差别的缘故。这个般若波罗蜜多。
English
In order to show what you yourself said, I am also like that. Why is that? Because of the distinctions of the aspects of Bodhi and so on, there are many kinds of paths to Bodhi. Therefore, what is the Bodhi that arises from the six Paramitas? This is the meaning. The Paramitas arise from the inclusion of all the various distinctions of cause and effect, therefore, appropriately including everything in these, it is said that these and so on, the words of the Buddha's wisdom and so on have already been spoken. It is also beneficial to all sentient beings, because seeing the actions of giving and so on, for others, it is the reason for entering the perfect Bodhicitta and so on. Now speaking of the main point of the Prajnaparamita itself, these and so on. What one wants to learn is that among all the learnings, the Prajnaparamita is the most preliminary, because it is the cause of manifest enlightenment. The reason for saying this is, why is that? Preliminary, because it is in accordance with the entry of all the Paramitas. Guiding, is for the sake of correctly showing to the ignorant. Skillfully guiding, is because it is the best for that itself. Correctly showing, is for the sake of having the correct majesty even for those with weak diligence. Universally showing, is to show the meaning of universal understanding, for those who have correctly entered, it is the reason for generating great joy. Generating, is not because of realizing the first ground that one is born into the Tathagata lineage. Mother, is from the very beginning of understanding, from above to above correctly connected. Therefore, because of what this itself is guiding, skillfully guiding and so on, because of seeing. If one wants to walk without relying on others, this is on the ground of faith. Wanting to abide, is for the sake of obtaining distinctions from above to above for obtaining realization. This Prajnaparamita.